ဤမျက်လုံးများ...
ကျိရှောင်ယု၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားပြီး သူမက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။ "မင်း မသေသေးဘူးလား..."
ထိုစဉ်က ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်သည် ဤမျက်လုံးများဖြင့် သူမကို အနိုင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမက ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်ယောင်နယ်မြေ တစ်ခုအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရ၏။
ပုံရိပ်ယောင်နယ်မြေ အတွင်း၌ သူမကိုယ်သူမ ပုံတူပွားထားသော ရုပ်သွင်များစွာ၏ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။
ယခုတိုင်အောင် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည် တွေးတောမိသောအခါ သူမ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရဆဲပင်။
မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်စေသည့် ၎င်းက မည်သည့် နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် မျိုးနည်း ။ ပုံရိပ်ယောင်နယ်မြေ အတွင်းမှ တိုက်ပွဲက စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်ဟု မခံစားရချေ။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများက လက်တွေ့တွင် အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ဤဆန်းကြယ်သော မျက်လုံးများက ကျိရှောင်ယုကို အဖြေမပေးဘဲ သူမကိုသာ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကျိရှောင်ယုက တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ကြီးစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမက အလိုအလျောက် ထရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် မတ်တတ်မရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။
တစ်ဘက်လူက သူမ၏ အကြောင်းအကျိုးကို စူးစမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ဘူး... သူက ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် မဟုတ်ဘူး...
ထိုဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်ထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းကြောင်း ကျိရှောင်ယု ခံစားသိရှိနိုင်၏။ ၎င်းက စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကုအန်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားမျိုးကို မပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ချေ။
သူက ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က တည်ရှိမှုများ ဖြစ်နေမလား... ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းနေတာလား...
ကျိရှောင်ယုသည် ကုအန်ကို အလိုအလျောက် တွေးတောမိလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူမ၏ အာရုံကို သူမရှေ့ရှိ လူရိပ်ထံသို့ ပြန်လည် စူးစိုက်လိုက်၏။
ဤမျက်လုံးများက သွေးမျိုးဆက်အမွေအနှစ် တစ်ခုများလား...
ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဧကရာဇ် မျိုးနွယ်စုသည် တာအိုဧကရာဇ် များစွာကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ခဲ့သောကြောင့်သာ ဧကရာဇ် ဆိုသည့် ဘွဲ့နာမကို ခံယူရဲခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ယွမ်စုန်ကျီထံမှ သူမ ကြားဖူးထား၏။ မဟာတာအို ဧကရာဇ် ဤမျှများစွာကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခြင်းမှာ သာမန် တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ် တစ်ခု၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး ဧကရာဇ် မျိုးနွယ်စု၏ သွေးမျိုးဆက် ပါရမီမှာ ထူးခြား ပြောင်မြောက်လှရပေမည်။
ထိုစဉ် မျက်လုံးများက မှိတ်သွားသော်လည်း ကျိရှောင်ယုမှာ စိတ်သက်သာရာ မရသေးချေ။ အကြောင်းမှာ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားများက ရှိနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
အထက် မျက်နှာကြက်ရှိ အမည်းရောင် မြူခိုးများထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆံပင်ဖြူများကို သရဖူတစ်ခုအောက်တွင် စည်းနှောင်ထားကာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများကြားရှိ အေးစက်မှုက လူကို ကျောချမ်းသွားစေ၏။
သူ၏ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများက ဝိညာဉ်ကိုပင် ထွင်းဖောက် မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး ကျိရှောင်ယု၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ကျိရှောင်ယုက သူ၏ အတွင်း၌ ရှုံးနိမ့်ဖူးခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်၏ အရိပ်အယောင် တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤလူက ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး ကျိရှောင်ယု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်၍ ကျိရှောင်ယု၏ နဖူးဆီသို့ ရွယ်လိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များလှသည့် အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော်လည်း ကျိရှောင်ယုက ရင်ထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုကို မပြသဘဲ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ဖြောင်း...
ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက်က အဘိုးအို၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ရာ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအို၏ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများ ရုတ်ခြည်း ပြူးကျယ်သွား၏။ ကျိရှောင်ယုက သူ၏ အနောက်တွင် ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။
ရုတ်တရက်...
အဘိုးအို၏ ဝိညာဉ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပျံထွက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာနောက်ရှိ လူရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။
အဘိုးအိုမှာ မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မင်းက ဘယ်သူလဲ..."
သူ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးမှာ တစ်ဘက်လူ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး ပိုမို မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် သူ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက ပြဿနာများ ဖြစ်စေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
ကုအန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့၍ အဘိုးအို၏ ဝိညာဉ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်။ သူ၏ ညာလက်က ဆုပ်ချေလိုက်ပြီး အဘိုးအို၏ ဝိညာဉ်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ပြန်လည် ဆွဲသွင်းလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ကုအန်က သူ၏ ညာလက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် သေးငယ်သော အရုပ်လေး တစ်ခုကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
ဤအဖြစ်ပိက်က ကျိရှောင်ယုကို တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားစေ၏။
အဘိုးအို ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ သူမကို ဖိနှိပ်ထားသော ဖိအားများလည်း လွင့်စင်သွားသော်လည်း သူမက ဖျာချပ်ပေါ်တွင် ဆက်လက် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ခန်းမတစ်ခုလုံး တစ်ဖန် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ကုအန်သည် ကျိရှောင်ယုကို ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားပြီး သူတို့ နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ကျိရှောင်ယုက သတိပြန်ဝင်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "သူ လာမယ်ဆိုတာကို ကြိုသိနေတာလား... ဒါမှမဟုတ် သူ ရောက်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်ကျမှ သတိထားမိတာလား..."
ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "နှစ်ခုစလုံးပဲ... ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိတဲ့အချိန်ကျရင် ငါ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေတတ်တယ်လေ"
ဤစကားများကြောင့် ကျိရှောင်ယု၏ အကြည့်များတွင် သိမသာသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
သူ ငါ့ကို ဂရုစိုက်တာလား...
ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ကျိရှောင်ယု၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်မူ မပြသခဲ့ချေ။
ကုအန်က သူမ၏ အတွင်းစိတ်မှ အတွေးများကို ကြားနိုင်သဖြင့် သူ၏ ယုံကြည်မှုကို တိုးပွားလာစေ၏။ သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "တတိယသခင်မလေး... မင်း ငါ့အပေါ် ဘာများ မကျေနပ်တာ ရှိလို့လဲ... နှစ်ပေါင်းများစွာ လာမလည်ဘဲ မဟာတာအိုရဲ့ လမ်းစဉ်ပေါ် ထွက်သွားတယ်... အကယ်လို မင်းသာ ငါ့ဆီ လာရင် တာအိုဧကရာဇ် ထက် ပိုအားကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ငါ သေချာပေါက် ပေးနိုင်တာပေါ့..."
အတိတ်ကို ပြန်လည် သတိရစေသဖြင့် သူက ကျိရှောင်ယုကို "တတိယသခင်မလေး" ဟု ခေါ်ရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်ဆဲ ဖြစ်သည်။
"အဲဒီလို ခေါ်တာကို ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး... ပြီးတော့ ကျိ မိသားစုနဲ့လည်း ဘာမှ မပတ်သက်တော့ပါဘူး..." ကျိရှောင်ယုက ကုအန်ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို တွေးတောရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ကုအန်၏ စကားများက အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း သူမက သူ့အပေါ် အားမကိုးချင်သေးပေ။
ကုအန် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ သူမက တကယ်ပဲ မာနကြီးတာပဲ...
သူ၏ ညာလက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တာအိုရတနာ တစ်ခုက ကျိရှောင်ယုထံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ကုအန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ ဖန်တီးထားတဲ့ တာအိုရတနာ တစ်ခုပဲ... ဝင်စားခြင်း အဆုံးမဲ့မြေပုံ လို့ ခေါ်တယ်... ထဲမှာ ဝင်စားခြင်း လမ်းစဉ်ရဲ့ နိယာမတွေနဲ့ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အကြွင်းအကျန် စွမ်းအားတွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ကျိရှောင်ယုသည် သူမ၏ ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော ဝင်စားခြင်း အဆုံးမဲ့မြေပုံ ကို ကြည့်လိုက်၏။ မြေပုံက ပွင့်လာပြီး မှိုင်းညို့နေသော တိမ်တိုက်များနှင့် တူသည့် စုတ်ချက်များနှင့် မင်ရည်များ ပြည့်နှက်နေကာ အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရချေ။
သူမက ဝင်စားခြင်း အဆုံးမဲ့မြေပုံ ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"အရမ်း မြန်မြန် ထွက်သွားတာပဲ... ခုနက ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်ရဲ့ နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် အကြောင်း သူ့ကို မေးချင်နေတာ..."
ကျိရှောင်ယုက သက်ပြင်းချကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဝင်စားခြင်း အဆုံးမဲ့မြေပုံ ပေါ်သို့ သူမ၏ အကြည့်များ ကျရောက်သွားရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရှုပ်ထွေးသွား၏။
ယခင်က သူ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကို သူမ ဘာလို့ မခံစားခဲ့ရတာလဲ။
အခြား တစ်နေရာတွင် ကုအန်သည် သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ သို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိရှောင်ယုက အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး အကြောင်းကို မေးမြန်းလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုတို့၏ မျက်လုံးများက အမှန်တကယ်ပင် အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကုအန်က ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးကို ကောင်းကင်နန်းတော်က ခွင့်မပြုထားသော်လည်း ဧကရာဇ် မျိုးနွယ်စုက ၎င်းကို ကျင့်ကြံရဲသည်လား။
သူတို့က အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။
အကယ်၍ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး သာ ပြန့်နှံ့သွားပါက သူတို့က ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးဆက်များကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။
ကုအန်က သူ၏ အခန်းအတွင်း၌ ထိုင်လျက် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ယခုအခါ ဆန်စေ့ခန့် အရွယ်အစားသာ ရှိတော့သော အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုက သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရပ်နေ၏။
ဤအချိန်တွင် အဘိုးအိုက သတိရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဧရာမ အရွယ်အစား ဖြစ်နေသော ကုအန်ကို မော့ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ကုအန် ဘာလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်းကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသော်လည်း ခုခံရန် စွမ်းအား ကင်းမဲ့နေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ချေ။
"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ... ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးက သူ့ကို ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေရတာလဲ..."
ဤအတွေးများနှင့်အတူ အဘိုးအို၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွား၏။ ၎င်းက သေဆုံးခြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး၏ ရှုံးနိမ့်မှုက သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
ယခင်က အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးသည် အန္တိမ စွမ်းအား ဖြစ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့၏။
ဤသည်က သူ လာရောက်ရန် ယုံကြည်မှု၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို ရှောင်ရှားကာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာအတွင်းသို့ ခိုးဝင်ရန် သူ့အတွက် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရရာ ဤကဲ့သို့သော နိဂုံးမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ တွေးမထားခဲ့ဖူးချေ။
ကုအန်က အဘိုးအိုကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ပြောင်းလဲသွားကာ ကပ်ဘေး အန္တိမမျက်လုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အဘိုးအို၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အကြင်နာ ကင်းမဲ့စွာ ရှာဖွေလေတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဘိုးအို၏ သတိလွတ်ထွက်သွားပြီး သူ၏ အမတဧကရာဇ် မျက်လုံးမှာလည်း တောက်ပမှုများ ကင်းမဲ့သွားတော့၏။
***