ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြန်လည် ပုံဖော်ပြီးနောက် နှစ်တစ်သိန်းကြာသောအခါ လူသားများနှင့် မိစ္ဆာများသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေပြီ ဖြစ်ပြီး မဟာကမ္ဘာကို လွှမ်းခြုံထားသော ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာ ကလည်း စတင် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အားလုံးသည် ကမ္ဘာကြီး၏ ကံကြမ္မာသည် လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ခံစားသိရှိနိုင်ကြသည်။
အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွား၏။
ကုအန်က ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး ကို အညံ့ခံခိုင်းခဲ့သည်မှာ နှစ်တစ်သိန်း ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နှစ်တစ်သိန်း ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ကာလ တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေကြသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသာလျှင် ဤအပြောင်းအလဲများ၏ သက်ရောက်မှုကို မခံကြရချေ။
ယခုအခါ လူသားကမ္ဘာတွင် ရှုခင်းအသစ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုက်ချန် ဟု အမည်ရသော အင်ပါယာ မင်းဆက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ လူသားကမ္ဘာမှ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီးများစွာ၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် နှစ်တစ်သိန်း အတွင်းမှာပင် ထိုက်ချန်း က ပြင်းပြင်းထန်ထန် နယ်မြေချဲ့ထွင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ စည်းလုံးနိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်က ကမ္ဘာလောက အုပ်စိုးသူ တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို လူတိုင်းအား ပြသနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုက်ချန် နှင့် တာအိုခုံရုံး ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေ၏။ သူတို့ကြားတွင် မကျေနပ်ချက်များစွာ ရှိနေပြီး မည်သူက မှန်သည် မှားသည် ဆိုသည်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
ဤနှစ်၏ နွေဦးရာသီ အစောပိုင်းတွင် ကုအန်က ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် နှင့်အတူ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း အတွင်း၌ လှည့်လည်သွားလာရင်း မကြာသေးမီက ပြုလုပ်ခဲ့သော အတွင်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူတို့က အရက်သောက်ရန် တည်းခိုခန်း တစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြ၏။
[အမည် - ကုအန်]
[သက်တမ်း : ၂၈၃,၉၇၉ / ၁၈,၉၄၇,၈၉၃,၈၀၉,၅၆၁]
[ခန္ဓာကိုယ် : မူလဘူတ တာအိုဖန်ဆင်းခြင်း ခန္ဓာကိုယ်]
[ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် : တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်]
...
တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်မှုများ သိပ်မရှိဘဲ သက်တမ်း တိုးပွားလာမှုက အလွန် မမြန်ဆန်လှသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် တည်ငြိမ်နေ၏။ ဤတိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်ကို ကုအန် အတော်လေး ကျေနပ်မိသည်။
နောက်ထပ် နှစ်တစ်သန်း အထိ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ တွင် မည်သည့် ကပ်ဘေးမျှ ရှိလာမည် မဟုတ်သဖြင့် သူ၏ နေ့ရက်များက အလွန် ငြိမ်းချမ်းနေပေသည်။
သူသည် တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ အနာဂတ် ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်များတွင် စကြဝဠာ အပြင်ဘက်မှ အကြောင်းတရားများကိုပါ ထည့်သွင်း စဉ်းစားနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ အပေါ် မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်၏ သက်ရောက်မှုများပါ သူ၏ ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်တွင် ပါဝင်လာပြီး ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်သော ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
သို့သော်လည်း သူ ထည့်သွင်း တွက်ချက်၍ မရနိုင်သေးသော အမည်မသိ အကြောင်းအကျိုးများ ရှိနေဆဲပင်။
ထျန်ဟောင်က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ မှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ရာ ပိုမို ကြီးမားသော အကြောင်းအကျိုးများက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သို့ ထပ်မံ ဆင်းသက်လာရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။
ကုအန်အတွက် အရက်ငှဲ့ပေးရင်း ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။ “ဆရာ... မကြာသေးခင်က ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းမှာ ဆန်းကြယ်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာတယ်... ဒါက ဆရာ့လက်ချက်များလား...”
ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ရီချင်းရှန်က ငါ့ကို အမြဲတမ်း တောင်းဆိုနေတော့ ပါရမီရှင် တစ်သုတ်ကို ငါ ထောက်ခံပေးလိုက်ရတာပေါ့...”
ဤပါရမီရှင် တစ်သုတ်က ရိုးရှင်းသူများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့က ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် မျိုးနွယ်စု မှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး မူလဧကရာဇ် နယ်မြေ တွင်ပင် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များဟု သတ်မှတ်ခံရသူများ ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သို့ ရောက်လာသောအခါ မည်သူကမျှ ကျောက်ရူရှန်ထက် မနိမ့်ကျကြချေ။
ကုအန်သည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး ကို လူနှစ်ဆယ် စေလွှတ်ရန် ဦးစွာ စီစဉ်ပေးခဲ့၏။ ဤလူနှစ်ဆယ်က ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းတွင် ခြေကုပ်ယူထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့က မျိုးနွယ်စု အတွင်း၌ အရေးမပါသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များ၏ ဆက်ဆံခံရမှုကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သို့ လာရသည်ကို အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။
အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤသည်က ဘိုးဘေး၏ အစီအစဉ် ဖြစ်ခြင်းပင်။ ဘိုးဘေး၏ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ပေးရသဖြင့် သူတို့မှာ ဂုဏ်ယူနေကြသည်။
ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး ၏ ဆုံးမစကားများအောက်တွင် ဤပါရမီရှင်များက အလွန် လိမ္မာရေးခြား ရှိကြပြီး ပြဿနာများ မဖန်တီးသည့်အပြင် ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းအတွက်ပါ တက်ကြွစွာ အကျိုးပြုနေကြ၏။
“ဝူရှီမှာ တခြား တပည့်တွေရော ရှိသေးလား ဆရာ...” ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် က ထပ်မံ စူးစမ်းလိုက်သည်။ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး ထံမှ ပါရမီရှင် နှစ်ဆယ်က ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ ပြိုင်ပွဲများတွင် ကြီးမားသော အထင်ကြီးမှုများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့၏။ သူတို့၏ ပါရမီက သူ့ထက် မနိမ့်ကျကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
ကုအန်က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်၏။ “အဲဒါက ငါနဲ့ အကြောင်းအကျိုး နည်းနည်း ပါရုံပါပဲ...”
ကုအန်က အသေးစိတ် မရှင်းပြချင်သည်ကို မြင်သောအခါ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် က ဆက်မမေးတော့ဘဲ သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ အတွင်းရှိ နှစ်တစ်ထောင် ပြိုင်ပွဲဘက်သို့ အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။
နှစ်တစ်ထောင်ပြည့်တိုင်း သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ အတွင်း၌ တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်လေ့ရှိ၏။
ပြီးခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် က သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူက သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် ကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့၏။
ဤအချက်က သူ့ကို များစွာ စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝူရှီ၏ ဒုတိယ တပည့်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုပေါ့တန်တန် နေတတ်ပုံရသော နွားမိစ္ဆာကြီးကို သူ အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ချေ။
သို့သော်လည်း သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် က သူ ဆရာဖြစ်သူ၏ တစ်ကောင်တည်းသော စီးတော်ယာဉ် ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။
ယခုအခါ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် က မည်သို့သော နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနေသဖြင့် ဤမျှ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကိုသာ သူ သိချင်နေတော့သည်။
ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “အစွန်းရောက် တာအို တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ် ပါ... အဲဒါက ငါ ဝင်စားနေတုန်းက ဖန်တီးခဲ့တဲ့ တာအို ကျင့်စဉ် တစ်ခုလေ... နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ကွဲပြားတဲ့ ကျင့်စဉ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့ကလဲ အရမ်း ခက်ခဲတယ်... သူတောင်မှ တာအိုထဲကို ကပ်သီးလေးပဲ ခြေချနိုင်သေးတာ...”
အစွန်းရောက် တာအို တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ် သည် ကျိ က ဖန်တီးထားသော တာအို ကျင့်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တပည့်များ အားလုံးထဲတွင် သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကသာ အစွန်းရောက် တာအို တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီ၏။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတော ဆင်ခြင်မိသွားသည်။
သူ၏ ဆရာတွင် အမွေအနှစ် များစွာ ရှိပြီး တပည့် တစ်ယောက်ချင်းစီသည် မတူကွဲပြားသည့် လမ်းကြောင်းများကို ကျင့်ကြံနေကြကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အစွန်းရောက် တာအို တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ် ကို သူ့အား သင်ကြားပေးရန် ဆရာဖြစ်သူကို သူ မတောင်းဆိုရဲချေ။
ဆရာဖြစ်သူက သူ့အား သင်ကြားပေးထားသော တာအို ကျင့်စဉ်မှာ မအားနည်းကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ၎င်း၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ရန် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု တစ်ခုသို့ သူ မရောက်ရှိသေးခြင်းသာ ဖြစ်ရပေမည်။
“ဒီပြိုင်ပွဲ ပြီးသွားရင် တောင်အောက်ဆင်းပြီး ထိုက်ချန် ကို သွားလိုက်ပါ.. ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး သူ့ကို အမတ ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းတွေ သင်ပေးလိုက်.. ပြီးတော့ သူ့ကို ထိုက်ရီ ဆိုတဲ့ နာမည်အသစ် တစ်ခုပါ ပေးခဲ့”
ကုအန်က ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမကို ကြည့်ရင်း ခပ်ဖွဖွ ပြောလိုက်သည်။
သူ စကားပြောနေစဉ် ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် ထံသို့ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်၏။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားက ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် အား ထိုလူကို ရှာတွေ့ရန် လမ်းပြပေးလိမ့်မည် ဖြစ်၏။
ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် က ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “သူ့ကို ဘယ်အဆင့်လောက်အထိ သင်ပေးရမလဲ... ပြီးတော့ သူ့ကို ခေါ်လာဖို့ လိုသေးလား...”
ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အဲဒါက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိပါစေ... သူ့ကို ခေါ်လာဖို့ မလိုဘူး... တပည့်အဖြစ်လည်း လက်မခံနဲ့... ဝူရှီ နာမည်ကိုလည်း ထုတ်မပြောနဲ့...”
ဤညွှန်ကြားချက်က ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် အား ထိုလူအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့၏။
ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲက လအနည်းငယ်ကြာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဂိုဏ်း၏ တည်ဆောက်ပုံက ကျယ်ဝန်းလှပြီး ပါရမီရှင် တပည့်များစွာ ပါဝင် ယှဉ်ပြိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး အနိုင်ရရှိသူ သုံးဆယ်က ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမြင့်မားဆုံး ပါရမီကို ကိုယ်စားပြုသော မှော်တိုက်ပွဲ ညီလာခံ တွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် တာအိုခုံရုံး သို့ အတူတကွ သွားရောက်ကြရမည် ဖြစ်သည်။
နှစ်တစ်ထောင် ပါရမီရှင် မှော်တိုက်ပွဲ ညီလာခံ ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အထွတ်အထိပ် အခမ်းအနား တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး ပါရမီရှင်များ၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုက သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဂိုဏ်းများအတွက် စိတ်ကူး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ယူဆောင်လာပေးမည် ဖြစ်၏။ လူတစ်ဦး တာအို အောင်မြင်ပါက ၎င်းတို့နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံး မြင့်တက်လာသည်ဆိုသည့် အခြေအနေမျိုး အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။
ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။
ကုအန်ကမူ ပင်လယ်အောက်ရှိ ပုန်းကွယ်ဝိညာဥ်နန်းတော် သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ချန်ချွမ် ၏ မိဘများ ဖြစ်ကြသော ရွှီလင် နှင့် ချန်လော့ တို့မှာ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့က ချန်ချွမ် နှင့် ပူးပေါင်းကာ ဓားဂိုဏ်း ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြ၏။ နောက်ထပ် ကျိန်စာများ မရှိတော့သဖြင့် ကုအန်ကလည်း သဘာဝကျကျပင် သူတို့ကို အာရုံစိုက်မှု လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
ချန်ချွမ် သည် ရှောင်ချွမ်း ဝင်စားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကုအန်က သူ၏ မိဘများကို လုံလောက်သော စောင့်ရှောက်မှုများ ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ အချိန်တိုင်း ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။
ပုန်းကွယ်ဝိညာဥ်နန်းတော် မှာ လူသူကင်းမဲ့နေပြီး နန်းတော်ရှေ့တွင် ဆေးပင်ဥယျာဉ် များကို စိုက်ပျိုးထား၏။ အခင်းအကျင်းမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အရောင်အသွေးများ ပေါင်းစပ်ထားမှုက ထူးဆန်းသော အလှတရား တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။
နက်နဲပင်လယ် နဂါးငါးကြင်း က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဆေးအပင်များကို ရိတ်သိမ်းနေသော ကုအန်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။
ယခုအခါ သူသည် အံ့ဖွယ်ဓမ္မအမတ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ့၏ စိတ်နေစိတ်ထားက ယခင်ကထက် ပိုမို ရင့်ကျက်လာခဲ့သော်လည်း ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် မြေပြင်အထိ ရှည်လျားသော ဆံပင်ရှည်များနှင့်အတူ ၎င်းက မိန်းမဆန်သော ကျက်သရေကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင်။
၎င်းက အပေါ်ယံအားဖြင့် မိန်းမဆန်သော ကျက်သရေရှိသည့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လိင်ကွဲပြားမှုကို နားလည်နေပြီ ဖြစ်၏။ ပုန်းကွယ်ဝိညာဥ်နန်းတော် တွင် နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်းကျော် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ၎င်း၏ ရင်ထဲတွင် ပိုမို ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဆရာ... ကျွန်မ အပျင်းပြေဖို့ တပည့်တချို့လောက် ဘယ်တော့ လက်ခံခွင့် ပေးမှာလဲ...”
နက်နဲပင်လယ် နဂါးငါးကြင်း က ကုအန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး သတိထား၍ မေးလိုက်၏။
ချန်လော့ နှင့် သူ၏ ဇနီး ထွက်သွားကတည်းက ၎င်းမှာ အထီးကျန်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ စကားပြောစရာ လူပင် မရှိခဲ့ချေ။
ကုအန်က သူ့၏ သက်ပြင်းချသံကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ၎င်း ဘာတွေးနေသည်ကို ကောင်းစွာ သိထားသဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “မင်း လွတ်ငြိမ်းရာအမတအဆင့် ကို ရောက်သွားရင် တပည့် ကိုးယောက် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ် ခေါ်လာဖို့ နှစ်တစ်ထောင်လောက် ခရီးသွားဖို့ ငါ ခွင့်ပြုပေးမယ်...”
လွတ်ငြိမ်းရာအမတ လား။
နက်နဲပင်လယ် နဂါးငါးကြင်း ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ နောက်ထပ် နှစ်တစ်သန်းလောက် ကြာဦးမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။
သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက်များကို တွေးမိသောအခါ လွတ်ငြိမ်းရာအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသို့ ရောက်ရှိခြင်းပင်လျှင် လုံလောက်မှု မရှိသေးဘဲ လွတ်ငြိမ်းရာအမတအဆင့် တွင် တပည့် ကိုးယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ခြင်းက ၎င်း၏ အနာဂတ် ကြီးမားသော လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် များစွာ အထောက်အကူ ပြုလိမ့်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဆရာ...”
နက်နဲ ပင်လယ် နဂါးငါးကြင်း က ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်၍ ကုအန်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်လေသည်။
***