Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၉၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>“သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်မယ် ဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ဤမျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းလေးမှ ပြောထွက်လာခြင်းမှာ တကယ်ကို ရဲရင့်ပြတ်သားလွန်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်ချပါ။ ဒီကနေ့ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ။ ကျုပ်တို့က မော့မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ ချောက်ကမ်းပါးထဲကို လျှောက်သွားတာကို ကြည့်ရမယ်ဆိုရင် ပျော်စရာ မကောင်းဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့က ပြောလိုက်၏။ “စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ သွားကြစို့.... နယ်စား ညီလာခံကို သွားပြီး နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ်ကို ခံယူကြမယ်။”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမသည် ငွေရောင် ခြုံလွှာကို ယူ၍ ဝတ်ဆင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခြုံလွှာကို အရင်ယူလိုက်ပြီး ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို ကိုယ်တိုင် ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ နှစ်ယောက်၏ အကွာအဝေးက အတော်လေး နီးကပ်သွားခဲ့ပြီး အသက်ရှူသံများကိုပင် ကြားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ယွင်ကျုံးဟဲ့မှာ အထူး သတိထားနေရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ ရွှေရင်အစုံမှာ အရမ်းကို ဖွံထွားလွန်းလေရာ မတော်တဆ သွားထိမိမည်ကို စိုးရိမ်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းလေးမှာ သွေးများ ယိုကျတော့မလို နီရဲနေပြီး တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းသောကြောင့် အနမ်းပေးချင်စိတ်ကိုလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချုပ်တည်းထားရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤလေထုက အနည်းငယ်တော့ ရင်ခုန်စရာ ကောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် မြို့စား ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၊ ဆရာကြီး ဇိုအန်တို့နှင့်အတူ နယ်စား မဟာမိတ် ညီလာခံ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာ၏ အဆုံးအဖြတ်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်းဖြင့် အောင်ပွဲတစ်ခု ရောက်ရှိလာမည့် အချိန်ကို ကြိုဆိုရတော့မည့် အချိန်ပင်။</p> <p> </p> <p>............</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် နယ်စား မဟာမိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က တော်တော်လေး ကြီးမားလှသည်။ ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် လူတစ်ရာကျော်ခန့် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ထိုင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ဤစုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သူမှာ မော့မျိုးနွယ်စု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို သူတို့က စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤကြံစည်မှုအတွက် လိုအပ်သော ငွေကြေးနှင့် ပစ္စည်းများကိုလည်း သူတို့ကပဲ ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ယင် ဆားကွင်းမှ သစ္စာဖောက်များကိုလည်း သူတို့ စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယနေ့ အဆုံးအဖြတ်ကို ကြေညာပေးမည့် ခုံသမာဓိအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်မှာမူ တာရှီ စာသင်ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျူ့ထျန်းဖန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်နေရာကို ယူထားသူမှာ နယ်စား မဟာမိတ် ညီလာခံ၏ ညာဘက် အတွင်းဝန်ချုပ် ဝေ့ကုန်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူတွင် အခြား ရာထူးတစ်ခုလည်း ရှိသေး၏။  တာရှီ စာသင်ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးဟောင်း ဖြစ်ပြီး မော့မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သူလည်း ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် ခန်းမဆောင်ထဲတွင် မုဆိုးမ နင်ချင်း၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။ သတင်းများအရ သူမသည် လုံးဝ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသည်ဟု ကြားရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့က ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် လူတိုင်းက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်း လိုက်မိကြပြီး နှလုံးခုန်နှုန်းများ မြန်ဆန်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>အကြိမ်တိုင်း ဤသို့ပဲ ဖြစ်သည်။ ကျင်းကျုံးယွဲ့ ပေါ်လာတိုင်း ယောကျာ်းများ၏ အလှအပအပေါ် နားလည်ထားမှုကို အသစ်ပြန်လည် ရေးဆွဲပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှလောက် လှပလွန်းသော မိန်းမတစ်ယောက်က မြို့စားတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးဖြင့် မှန်းဆကြည့်ရန် တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>တကယ်ဆိုလျှင် ကြက်ကလေး တစ်ကောင်ကိုတောင် မသတ်ရဲသည့် တိုင်းပြည်ပျက်လောက်အောင် လှပသော မိန်းမလှလေး တစ်ယောက် ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် နောက်ဆုံးမှရေလျှင် တတိယမြောက် ဝင်ရောက်လာသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်လက် ဝင်ရောက်လာသူမှာ လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဤကြံစည်မှုကို ဦးဆောင်သူလည်း ဖြစ်သည့် ပိုင်ရှင်မဲ့ နယ်မြေ၏ အခြား ထက်မြက်လှသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သော ရှီးယွီမြို့စား မော့ရယ်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် တစ်ခန်းလုံးက မတ်တပ်ထရပ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် ယနေ့ ကျင်းပမည့် ညီလာခံသည် မြို့စား မော့ရယ်က လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းကို နောက်ဆုံး အဆုံးသတ် သတ်ဖြတ်မည့်ပွဲဖြစ်လို့နေ၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရှင်မဲ့ နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင် ဖြစ်သော ထန်ထိုင် မျိုးနွယ်စု၏ အဖွဲ့ဝင်များကို အဘယ်ကြောင့် မတွေ့ရသနည်း။</p> <p> </p> <p>ထန်ထိုင် မျိုးနွယ်စုသည် နယ်စား မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ညီလာခံ၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် ပိုင်ယင် အရေးအခင်းက လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းအတွက် အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်လာရခြင်းမှာ ထန်ထိုင် မျိုးနွယ်စုက နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး မော့မျိုးနွယ်စုက ဦးဆောင်ခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>စာရေးတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ “သခင်မလေး ထန်ထိုင် ရောက်ပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>တစ်ခန်းလုံးက ထပ်မံ၍ မတ်တပ်ထရပ်ကြရပြန်၏။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမက ထန်ထိုင် မျိုးနွယ်စု၏ သမီးတော် ထန်ထိုင်ဖူဖင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ပိုင်ရှင်မဲ့ နယ်မြေ၏ အခြားသော ဒဏ္ဍာရီလာ ပညာရှိ မိန်းမလှလေး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တာရှီ စာသင်ကျောင်း အမျိုးသမီး အတန်း၏ ပါမောက္ခလည်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရုပ်ရည်က ကြည့်ကောင်းရုံသာ ရှိသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက လှပပြီး အာဏာ မပြတတ်ချေ။ ထို့အပြင် အလွန်တရာ အေးချမ်းတည်ငြိမ်သည့် အမျိုးသမီးလည်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် မည်သူ့ကိုမှ နှုတ်မဆက်ဘဲ သူမ၏ နေရာတွင်သာ တိုက်ရိုက် သွားထိုင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျူ့ထျန်းဖန်နှင့် အတွင်းဝန်ချုပ် ဝေ့ကုန်းတို့ကို နှုတ်ဆက်ချိန်၌ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ တစ်ချက်သာ ညိတ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမည့် မည်သူကမှ သူမ၏ ဩဇာအာဏာကို အထင်သေးဝံ့ခြင်း မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုချိန်တွင် သူမက ထန်ထိုင် မျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>လူအားလုံး စုံလင်သွားပြီဖြစ်ရာ ရှေ့ဆက်ပြီး လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းမှ ကျင်းမျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာကို တရားဝင် အဆုံးအဖြတ် ပေးရတော့မည့်အချိန် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဆိုရိုးစကား တစ်ခွန်း ရှိသည်။ ဝက်နှင့် သိုးများကို သတ်ဖြတ်ရန် ဓားသွေးနေသည်ဟူ၍ပင်။ တစ်ခန်းလုံးရှိ နယ်စား အမြောက်အမြားက ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို ကြည့်နေကြသည့် အကြည့်များမှာ မီးကဲ့သို့ ပူပြင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းနှင့် ကျင်းမျိုးနွယ်စုမှာ နောက်ဆုံး ထွက်သက် တစ်ချက်သာ ကျန်ရှိတော့၏။</p> <p> </p> <p>နယ်စား မဟာမိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ်ကို ကြေညာပေးပြီး ပိုင်ယင် အရေးအခင်းနှင့် အဆိပ်ဆား ကိစ္စတို့ကို အပြီးသတ် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်နှင့် ကျင်းမျိုးနွယ်စုက ပျက်စီးသွားပြီဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်သို့ ရောက်ပါက လူတိုင်းက အစာကို လုယက်နေသည့် ဝံပုလွေအုပ်ကြီးလိုမျိုး အရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ခွဲဖြာကာ မျိုချပစ်ကြပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် နယ်စား မဟာမိတ် ကုန်သည်များအသင်း၏ ခေါင်းဆောင် ယွင်ဝမ်ရွှယ် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် လေလံဆွဲထားသည့် ညှိနှိုင်းမှုတွင် သူက ငွေခြောက်သိန်း ရှုံးသွားခဲ့လေရာ ပိုင်ယင် ဆားကွင်းနှင့် လန်ထျန် ဆားကွင်းတို့ဆီမှ သေချာပေါက် ပြန်လည်ရှာဖွေရမှာဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကျင်းမျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ဤဆားကွင်း နှစ်ခုကို မည်သူကမှ နယ်စား မဟာမိတ် ကုန်သည်များ အသင်းနှင့် လာရောက် လုယူရန် စိတ်ကူးယဉ်၍ မရနိုင်ချေ။ ဤချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို သူက သေချာပေါက် ရယူရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် အဆုံးအဖြတ်က ဝံပုလွေအုပ်ကြီး၏ ပွဲတော်ကြီးတစ်ခုပဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မော့မျိုးနွယ်စုက စင်မြင့်ကို တည်ဆောက်ပေးပြီး နယ်စား အနည်းငယ်က အသားစားကာ မဟာမိတ် ကုန်သည်များအသင်းက သွေးသောက်မှာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ မသိနိုင်သည်မှာ ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ ဤအလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်က နောက်ဆုံးတွင် မည်သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ် ဖြစ်သွားမည်နည်း ဆိုသည်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်၏ အကြည့်များက ယွင်ကျုံးဟဲ့ဆီသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤလူက သူ အံကြိတ် ထားရလောက်အောင်အထိ မုန်းတီးရသူဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကျင်းမျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ဤယွင်အောက်ထျန်းက အရေးမပါသော သူတောင်းစားအဖြစ်သို့ ထပ်မံ ကျဆင်းသွားတော့မည် ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်သို့ ရောက်ပါက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့်ပင် ကြိတ်ချေ သတ်ဖြတ်ပစ်၍ ရနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က စိတ်ထဲမှ ကြိမ်းဝါးလိုက်၏။ <strong>‘</strong><strong>ယွင်အောက်ထျန်း...</strong> <strong>ခင်ဗျား</strong> <strong>စောင့်နေလိုက်။</strong> <strong>ကျင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့</strong> <strong>နောက်ဆုံးနေ့</strong> <strong>ရောက်လာပြီ။</strong> <strong>ကျုပ်</strong> <strong>ခင်ဗျားကို</strong> <strong>ရှင်ချင်လျက်နဲ့</strong> <strong>ရှင်လို့မရ၊</strong> <strong>သေချင်လျက်နဲ့</strong> <strong>သေလို့မရအောင်</strong> <strong>သေချာပေါက်</strong> <strong>လုပ်ပစ်မယ်။</strong><strong>’</strong></p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်ပဲ ပိုင်ယင် အရေးအခင်းနှင့် အဆိပ်ဆား ကိစ္စတို့ကို တာဝန်ယူထားသော နယ်စား မဟာမိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝေ့ကုန်းက မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝေ့ကုန်းက အော်ဟစ်လိုက်၏။ “တိတ်တိတ်နေကြ။”</p> <p> </p> <p>ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ခန်းလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်းက အသက်အောင့်ထား လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မျှော်လင့်နေသည့် အခိုက်အတန့်က နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ရှိလာတော့မှာဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းမှ ကျင်းမျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရမည့် အချိန်က ရောက်လာ တော့မည်။ ကျင်းမျိုးနွယ်စု ပြိုလဲသွားပါက လူတိုင်းက ဗိုက်ဝသွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဝေ့ကုန်းက ပြောလိုက်၏။ “နယ်စား မဟာမိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က ခြောက်လနီးပါးလောက် စုံစမ်း စစ်ဆေးမှုတွေနဲ့ သက်သေ အထောက်အထား ရှာဖွေမှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။ သက်သေ ထောင်ချီကို စစ်မေးခဲ့ပြီး နေရာ ရာချီကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် စစ်ဆေးခဲ့တယ်။ အလောင်း ထောင်ချီကိုလည်း စစ်ဆေးခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာ အမှန်တရားကို လုံးဝ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>ဝေ့ကုန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “အခု စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေကို ကြေညာပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက အသက်အောင့်ထားကြပြီး နားရွက်များကိုပါ ထောင်ထားလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝေ့ကုန်းက ကြေညာလိုက်သည်။ “အဆိပ်ဆား စားမိပြီး လူသေဆုံးရတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပိုင်ယင် ဆားကွင်း ပြိုကျတဲ့ အရေးအခင်းတွေ အားလုံးက လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းက အရာရှိ လီကျင်းကျုံးရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီလူက ကျင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်အောက်ခံ အမတ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ အရင်က အန်းမျိုးနွယ်စု ပုန်ကန်ခဲ့တာကို အတုခိုးပြီး ကျင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ နေရာကို အစားထိုး ယူချင်နေခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် သူရောင်းချတဲ့ ဆားတွေထဲမှာ အဆိပ်ဆားတွေ ရောထည့်ခဲ့တာကြောင့် လူရာချီ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ အဲဒီနောက်မှာလည်း ပိုင်ယင် အရေးအခင်းကို ဖန်တီးပြီး ကျင်းမျိုးနွယ်စုကို အပြစ်ပုံချဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။”</p> <p> </p> <p>ဝေ့ကုန်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “အခုတော့ အမှန်တရားက ပေါ်ပေါက်သွားပါပြီ။ သက်သေ အထောက်အထားတွေလည်း ခိုင်လုံပါတယ်။ ဒီအဆိပ်ဆား ကိစ္စနဲ့ ပိုင်ယင် အရေးအခင်းမှာ ကျင်းမျိုးနွယ်စုက အပြစ်ကင်းပါတယ်။ ပြစ်မှုအားလုံးက အရာရှိ လီကျင်းကျုံးရဲ့ အပြစ်တွေပဲ ဖြစ်ပြီး ကျင်းကျုံးယွဲ့မှာက စစ်ဆေးဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တဲ့ အပြစ်ပဲ ရှိပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဝေ့ကုန်း၏ အဆုံးအဖြတ်ကို ကြားပြီးနောက် တစ်ခန်းလုံး အပ်ကျသံမကြားရအောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်သနည်း။ ယနေ့ ကျင်းမျိုးနွယ်စု၏ အပြစ်ကို အပြီးသတ် ကြေညာရမည့်နေ့ မဟုတ်ပါလား။ ကျင်းမျိုးနွယ်စုကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် အရာရှိ လီကျင်းကျုံးက ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ ဖြစ်သွားရသနည်း။</p> <p> </p> <p>ကျင်းမျိုးနွယ်စုက သေလုမျောပါး ဖြစ်နေပြီး နောက်ဆုံး ထွက်သက် တစ်ချက်သာ ကျန်ရှိတော့သောကြောင့် ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်ရုံဖြင့်ပင် သေသွားမည် မဟုတ်ပါလား။ အဘယ်ကြောင့် အပြစ် ကင်းစင်သွားရသနည်း။ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဝေ့ကုန်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ကျင်းမျိုးနွယ်စုက အပြစ်ကင်းကြောင်း ကျုပ် တရားဝင် ကြေညာချင်ပါတယ်။ လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းအပေါ် ပိတ်ဆို့ အရေးယူထားတာတွေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>တစ်ခန်းလုံးက လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးက သူတို့၏နားကို သူတို့ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ဒီရလဒ်ကို ကျုပ် လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒီအထဲမှာ သေချာပေါက် လူမသိသူမသိ လုပ်ထားတဲ့ အရောင်းအဝယ်တွေ၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေရမယ်။”</p> <p> </p> <p>တာရှီ စာသင်ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျူ့ထျန်းဖန်က မတ်တပ်ထရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ခုံသမာဓိအဖွဲ့ အနေနဲ့ ကျုပ်က အစီရင်ခံစာ အားလုံးကို ဖတ်ရှုပြီးပါပြီ။ သက်သေတွေရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေကိုလည်း ကိုယ်တိုင် နားထောင်ပြီးပါပြီ။ ခုံသမာဓိအဖွဲ့ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကျုပ် ကြေညာချင်ပါတယ်။ နယ်စား မဟာမိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ရဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက တကယ်ကို မှန်ကန်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ လူတစ်စုက သေတ္တာများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး သယ်ဆောင်လာကြသည်။ အထဲတွင် သက်ဆိုင်ရာ သက်သေ အထောက်အထားများ အားလုံး ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လူတစ်စုပြီးတစ်စုကိုလည်း ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြလေရာ ထိုလူအားလုံးက သက်သေများ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်တို့ လူစုက ကျောရိုးမကြီးများ စိမ့်တက်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတစ်ကြိမ် ပိုင်ယင် အရေးအခင်း၏ အမှန်တရားကို လူအများစုက သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက မော့မျိုးနွယ်စုက ပိုင်ယင်နယ်မြေမှ သစ္စာဖောက်များနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အရာရှိ လီကျင်းကျုံးက အဓိက ကြိုးကိုင်သူ မဟုတ်ဘဲ မော့ချိုးကသာ အဓိက ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>.............................................</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save