Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မဖြစ်မနေ သွားရမည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ဝေရော့နှင့် သူမ၏အထိန်းတော် အတွေ့များသည်ကို မိခင်ဖြစ်သူ ယွမ်ရှီးမှ ခေါ်ယူကာပင် သတိပေးစကား ဆိုလာလေသည်။</p> <p>"ရော့အာ... သမီးနဲ့အထိန်းတော်ကြီး သံယောဇဉ်ကြီးတာ ကောင်းတဲ့အချက်ဆိုပေမယ့် သတိတော့ထားရ မယ်နော်..ထိန်းတော်ကြီးက အိမ်တော်ကို ခဏခဏလာနေရင် သမီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအတွက် မကောင်းဘူး"</p> <p>"နားလည်ပါပြီ အမေ..ကျွန်မ သတိထားပါ့မယ်"</p> <p>ဝေရော့သည်လည်း ငြင်းခုန်ခြင်းပြုမနေတော့ကာ အမြန်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ ထိုကဲ့သို့ဖြစ်လာမည်ကို သူမ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>နန်းတွင်းအရာရှိကတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယခင်အထိန်းတော်နှင့် တစ်နေကုန် နီးနီးကပ်ကပ် ဆက်ဆံနေခြင်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာပိုင်းအရ ထိခိုက်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ ခိုစာပို့စနစ်ကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်သည့်အတွက် အထိန်းတော်ရှုလည်း လာစရာမလိုကာ ခိုစာပို့ခြင်းဖြင့်သာ ဆက်သွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ယွမ်ရှီးသည်လည်း ဝေရော့ဖြေလိုက်သည်ကို ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောတော့သည်။</p> <p>"ရော့အာ... ဒီရက်ပိုင်း စစ်မက်ရေးရာတွေက တင်းမာနေတယ်..ခရိုင်ဝန်ကတော်က ကတော်တွေ သခင်မလေးတွေအားလုံးကို စုစည်းပြီး မနက်ဖြန် မြို့မြောက်ဘက်က ဟွာဖဘုရားကျောင်းမှာ စစ်သည်တွေအတွက် ဆုတောင်းပွဲလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်..သမီးလည်း အမေနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်နော်"</p> <p>"မဖြစ်မနေ သွားရမှာလားဟင်..မသွားလို့ မရဘူးလား" ဟု ဝေရော့က မေးလေသည်။</p> <p>"သမီးက အပြင်ထွက်ရတာ ဝါသနာပါတာမဟုတ်ဘူးလား..ဘာလို့ မသွားချင်ရတာလဲ"</p> <p>"အပြင်ထွက်တာ ဝါသနာပါပေမယ့် လူမှုရေးပွဲတွေ သွားရတာကိုတော့ မကြိုက်ဘူး..အဲဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဘယ်လိုနေထိုင်ရမလဲဆိုတာကိုလည်း ကျွန်မ ကျွမ်းကျင်တာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>ဝေရော့သည်လည်း သူမစိတ်ထဲတွင်ရှိသော အကြောင်းအရာကို ကွယ်ဝှက်မနေပဲ ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p>ကတော်တွေ သခင်မလေးတွေ အုပ်စုကြီးကြားထဲမှာ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ဆက်ဆံရမည်ကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူမ ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့ဝေရော့ ဖြေလိုက်ခြင်းကြောင့် ယွမ်ရှီးလည်း လေးလေးနက်နက် ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ရော့အာ... သမီးက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး..ဒီလို လူမှုဆက်ဆံရေးတွေက မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်..နောက်ပြီး အမေက ခရိုင်ဝန်ကတော်ကို သမီးဝမ်ဝမ်လိုပဲ ခရိုင်ဝန်အိမ်တော်မှာ ပညာသင်ဖို့ ခေါ်သွားချင်တဲ့အကြောင်း ပြောထားတယ်..အဲဒါကြောင့် ခရိုင်ဝန်ကတော်က သမီးကို လူချင်းတွေ့ပြီး သမီးက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ သိအောင် သမီးအပေါ် သံသယတွေ ကင်းစင်အောင် လိုက်ခဲ့ရမှာနော်"</p> <p>ယွမ်ရှီးသည် မည်သို့မည်ပုံကို အတိအကျမပြောသော်လည်း ဝေရော့သည် တစ်ခုခုဆိုလိုနေခြင်းကို သိနေသည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ သူမသည် တောမှတက်လာသောသူဖြစ်သည့်အတွက် အခြားသခင်မလေးများကဲ့သို့ စာပေတတ်မြောက်မှု မရှိမည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“တကယ်လား... ကျွန်မ အမှားအယွင်းလုပ်မိမှာကို အမေ မကြောက်ဘူးလား" ဟု ဝေရော့က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သမီး ဒီရက်ပိုင်း ပြုမူနေထိုင်တာတွေက အရမ်းကောင်းပါတယ်.. စာပေမှာ မနှံ့စပ်သေးပေမယ့် တော်တော်လေး လိမ္မာနေပါပြီ.. အမေကတော့ အရမ်းကျေနပ်တယ်.. သတိထားရမှာ တစ်ခုပဲရှိတယ်... သမီးနဲ့ ဝမ်ဝမ် ငယ်ငယ်က ကလေးချင်းမှားခဲ့တဲ့ကိစ္စကို အပြင်လူတွေကို လုံးဝမပြောပါနဲ့ သမီးက ကျန်းမာရေးမကောင်းလို့ တောမှာ သွားနားနေခဲ့တာ အခုမှ မိဘတွေဆီ ပြန်လာတာလို့ပဲ ပြောပါ ဒါက သမီးအတွက်ရော ဝမ်ဝမ်အတွက်ပါ ကောင်းလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒါဆို... တကယ်ပဲ သွားရတော့မှာပေါ့"</p> <p>"သွားရမှာပဲ"</p> <p>ယွမ်ရှီးသည် သဘောထား တင်းမာလာတော့သည်။</p> <p>"ရော့အာ... လိမ္မာစမ်းပါ.. ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို အနှေးနဲ့အမြန် သမီး ကျင့်သားရအောင် လုပ်ရမယ်"</p> <p>ဝေရော့လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မတတ်သာသည့်အဆုံးတွင်တော့ လက်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>"သိပါပြီရှင်"</p> <p>မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင်မူ ယွမ်ရှီးသည် ဝေရော့ကို ခေါ်သွားချင်ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။</p> <p>မူရင်းဝေရော့သည် သွားချင်လွန်း၍ ပူဆာလွန်းသည့်အတွက်သာ ခေါ်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါတွင် အခြေအနေများမှာ ပြောင်းပြန်အနေအထားသို့ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> သူမသည် မသွားချင်သော်လည်း ယွမ်ရှီးမှ အတင်းခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝေရော့သည် စဉ်းစားကြည့်ရင်းဖြင့်ပင် ရယ်ချင်လာလေသည်။</p> <p>ဘာလို့မူရင်းဝတ္ထုအတိုင်းဖြစ်မနေသည်ကို နားမလည်ပေ။</p> <p>မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင် ဤဆုတောင်းပွဲခရီးစဉ်သည် ဒရာမာအကြီးကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>ပထမအချက်တွင် ဝေရော့သည် ထိုဆုတောင်းပွဲတွင် အမှားအယွင်းအကြီးကြီးတစ်ခု လုပ်လိုက်သည့်အတွက် ယွမ်ရှီးလည်း အရှက်ကွဲခဲ့ရသည်။</p> <p>ဒုတိယအချက်တွင် ဇတ်လိုက်မင်းသမီးဖြစ်သူ ဝေချင်ဝမ်းသည် ဇာတ်လိုက်မင်းသားဖြစ်သူနှင့် တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝေရော့သည် အဆောင်ကို ပြန်ရောက်သောအခါတွင် ရှို့မေကို မှာကြားလိုက်လေသည်။</p> <p>"ရှို့မေ... ငါတို့ယူလာတဲ့ အထုပ်တွေထဲမှာ ကန်စွန်းဥခြောက်နဲ့ ကန်စွန်းဥကြော်တွေ ပါလား ရှာကြည့်စမ်း"</p> <p>ရှို့မေသည် အထုတ်လေးနှစ်ထုပ်ကို ယူလာကာ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"သခင်မလေး ဗိုက်ဆာလို့လား"</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး..မနက်ဖြန် အမေနဲ့အတူ ဘုရားကျောင်းသွားရမှာမို့ အဲဒါလေးတွေ ယူသွားမလို့လေ ကျောပိုးအိတ်လှလှလေး နှစ်အိတ်လောက် ရှာပေးပါဦး"</p> <p>"လမ်းမှာ ဗိုက်ဆာမှာ စိုးလို့လားဟင်"ဟု ရှို့မေက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး... ငါ့မှာ တခြားအစီအစဉ် ရှိတယ်"</p> <p> ဝေရော့သည် လျှို့ဝှက်သည့် အခြေအနေဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>အပြင်ထွက်ရသည်ကို ရှောင်မရသည့်အတွက် ထိုသို့အပြင်ထွက်ရခြင်းမှ တစ်ခုခုပြန်ရရမည် ဟု တွေးနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်မေယွမ်တွင်ရှိနေသော ဝေချင်းဝမ်သည်လည်း ဝေရော့ဘုရားကျောင်းသို့လိုက်မည်ကို ကြားသိသွားသည်။</p> <p>"အမေက တကယ်ပဲ အစ်မကို ခေါ်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား" ဟု ဝေချင်းဝမ်က အထိန်းတော်လီကို မေးသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် သခင်မလေး.. သခင်မကြီးက အစ်မဖြစ်သူက အနှေးနဲ့အမြန် အပြင်ထွက်ရမှာပဲ မနက်ဖြန်က အချိန်ကောင်းပဲလို့ ပြောပါတယ်"</p> <p>"မြန်လှချည်လား..."</p> <p>ဝေချင်းဝမ်သည် ခေါင်းငုံ့လျက်အနေအထား ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>အမေကိုယ်တိုင် ဝေရော့ကို ခေါ်သွားရန်အတွက် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် ဝေရော့ကို သခင်မလေးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်မလေး..ဒါက အစ်မဖြစ်သူအတွက် ကောင်းတဲ့အချက် ဖြစ်ချင်မှဖြစ်မှာပါ.. ကတော်တွေအများကြီးရှေ့မှာ သူသာ အမှားလုပ်မိရင် ရှင်းဆန်ခရိုင်တစ်ခုလုံးရဲ့ ရယ်စရာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့"</p> <p>အထိန်းတော်လီသည် ဝေချင်းဝမ်ကို နှစ်သိမ့်စကားဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မကတော့ အစ်မကို အမှားလုပ်စေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့..."</p> <p>ဝေချင်းဝမ်မှာ တီးတိုးကာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ရောက်သောအခါတွင် ဝေရော့သည် ယွမ်ရှီး၏ တိုက်တွန်းချက်ကြောင့် အဝတ်အစားများ သေချာပြင်ဆင်ပြီး ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဝေရော့သည် အဝါနုရောင် ရင်စေ့အင်္ကျီလေး အစိမ်းနုရောင် အပေါ်ဝတ်နှင့် အစိမ်းရင့်ရောင် စကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။</p> <p>ဆံပင်ကိုလည်း ယခုခေတ်စားနေသော ဆံထုံးပုံစံဖြင့် ထုံးထားသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ လန်းဆန်းတက်ကြွကာ နေတော့သည်။</p> <p>ဝေအိမ်တော်ရောက်ပြီးချိန်မှစ၍ ဝေရော့ ယခုကဲ့သို့ ဝတ်စားဆင်ယင်ခြင်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွမ်ရှီးသည် ဝေရော့ပြင်ဆင်ထားသည်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ရော့အာ... သမီး ဝတ်ထားတာ တကယ်လှတယ်"</p> <p>ထို့နောက် ယွမ်ရှီးသည် ဝေရော့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော အစားအသောက်သေတ္တာကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ရော့အာ... အဲဒါ ဘာသယ်လာတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save