Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ယုံကြည်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် ဖေဖေ..သမီး ဒီကိစ္စကို လိမ်ပြီးမပြောပါဘူး အကယ်၍ ဖေဖေ မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် အကွက်ငယ်လေးတစ်ခုမှာ အရင်စမ်းသပ်ခွင့်ပေးပါ..အောင်မြင်ပြီဆိုမှ အကြီးအကျယ် စိုက်ပျိုးကြတာပေါ့"</p> <p>ဝေရော့သည် ထိုသို့ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ဝေမင်ထင်ကို စိုးရိမ်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ဝေမင်ထင်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလေသည်။</p> <p>"ရော့အာ... ဆားငန်မြေမှာ သီးနှံစိုက်ပျိုးနိုင်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စလဲဆိုတာ သမီးသိရဲ့လား"</p> <p>"သိပါတယ်ဖေဖေ..လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက မြို့မြောက်ဘက်ကို သွားတုန်းက လယ်သမားတွေနဲ့ တံငါသည်တွေ တောင်းရမ်းစားသောက်နေရတာကို သမီးမြင်ခဲ့ပါတယ်..အခြေအနေက အရမ်းဆိုးဝါးနေပြီ..အကယ်၍ ဒီမြေမှာ စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့ရင် မိသားစုအတွက် ဝင်ငွေရရုံတင်မကဘဲ ရှင်းဆန်ခရိုင်ရဲ့ စားနပ်ရိက္ခာ ပြဿနာကိုပါ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ.. သမီးကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးစေချင်ပါတယ်.. အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ရင်လည်း ဘယ်လိုအပြစ်ပေးမှုကိုမဆို ခံယူဖို့ အသင့်ပါပဲ"</p> <p>ဝေရော့၏ ပြန်လည်ပြောသော စကားကြောင့် ဝေမင်ထင် အံ့သြသွားရသည်။</p> <p>သူသည် စည်းကမ်းကြီးသည့် ဖခင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သားသမီးများကို ချီးကျူးလေ့မရှိသော်လည်း ယခုဝေရော့၏ လုပ်ရပ်မှာ ချီးကျူးစရာပင် ကောင်းလှသည်။</p> <p>"ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်"</p> <p>စာတော်သော သားကြီး ဝေရိချန်ပင် မရခဲ့သည့် ဖခင်၏ချီးကျူးမှုကို ဝေရော့ရရှိလိုက်သည့်အတွက် ယွမ်ရှီးသည် အံ့ဩသွားလေသည်။</p> <p>"သမီးမှာ ဒီလိုစိတ်ထားရှိတာ အရမ်းတန်ဖိုးရှိပါတယ်..ဖေဖေ ခရိုင်ဝန်နဲ့ ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးပေးမယ်.. အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ သမီးရဲ့ ဒီလိုစေတနာမျိုးရှိတာကို ဖေဖေ သဘောကျတယ်"</p> <p>ဝေရော့လည်း ထိုစကားကြောင့် အံ့ဩဝမ်းသာသွားလေသည်။</p> <p>ဝေရော့သည် ဖခင်ဖြစ်သူမှ ယခုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ခွင့်ပြုပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့နောက် ဝေမင်ထင်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"လယ်ယာစိုက်ပျိုးတာဟာ မြင့်မြတ်တဲ့ အလုပ်မဟုတ်ဘူးလို့ အချို့က ထင်ကြပေမယ့် ဒါဟာ ရှက်စရာအလုပ် မဟုတ်ပါဘူး..နိုင်ငံတော်နဲ့ ပြည်သူအတွက် အစာရေစာ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်တာဟာ ကောင်းတဲ့အမှုပဲ"</p> <p>ဝေရော့ ပြန်သွားပြီးနောက် ယွမ်ရှီးသည် ဝေမင်ထင်၏ ဒဏ်ရာကို ဆေးထည့်ပေးရင်း စိုးရိမ်စကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရှင်ကလည်းလေ... ရော့အာက မိန်းကလေးတစ်ယောက်လေ..တစ်နေကုန် လယ်ထဲဆင်းနေရင် နောင်တစ်ချိန် သူ့ဂုဏ်သတင်းအတွက် မကောင်းမှာ စိုးရိမ်မိတယ်"</p> <p>ဝေမင်ထင်သည် သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ရော့အာက တောမှာ ကြီးပြင်းလာတာ..သူ့ကို ဝမ်ဝမ်လိုမျိုး ဖြစ်အောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းတာက သူ့အတွက် ပိုပြီး အနေခက်စေလိမ့်မယ်..လူတွေဟာ ဗိုက်ဝမှသာ အနုပညာနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအကြောင်း တွေးနိုင်ကြတာပါ ဗိုက်မဝရင် ဒါတွေက အပိုတွေပဲ အခုချိန်မှာ ပြည်သူတွေအတွက် အရေးကြီးဆုံးက စားဝတ်နေရေးပဲလေ"</p> <p>ယွမ်ရှီးသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့ဩသွားလေသည်။</p> <p>ဝေရော့ တွေးခေါ်ပုံနှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ တွေးခေါ်ပုံမှာ တူညီနေသည်ကို ယွမ်ရှီး သတိထားမိသွားလေသည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ဝေမင်ထင်သည် စခန်းချရာနေရာသို့ မသွားခင် ခရိုင်ဝန်အိမ်တော်သို့ ဝင်ကာ မြို့တောင်ဘက် မြေရိုင်းကိစ္စကို ပြောဆိုခဲ့သည်။</p> <p>ခရိုင်ဝန်သည်လည်း ဝေမိသားစုမှ တာဝန်ယူမည်ဆိုလျှင် တောင်ဘက်တံခါးမှ ဝင်ထွက်သွားလာခွင့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ဝေမင်ထင်ထံမှ သတင်းစကားကိုကြားရသောအခါ ယွမ်ရှီးလည်း ဝေရော့အား ခေါ်ယူကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ရော့အာ... သမီးဖေဖေက ခွင့်ပြုချက် ရခဲ့ပြီတဲ့…သမီး အဲဒီမှာ စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးလို့ ရပြီ..ဒါပေမဲ့ သမီးအရွယ်က အခုချိန်မှာ ပညာသင်ရမယ့် အရွယ်လေ…အမေက သမီးကို ဝမ်ဝမ်တို့နဲ့အတူ ခရိုင်ဝန်အိမ်တော်မှာ ပညာသင်စေချင်တယ်"</p> <p>ဝေရော့သည် မိခင်ပြောသောစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ အဲဒီကို မသွားချင်ဘူး..သူတို့နဲ့ ကျွန်မက မတူဘူးလေ..အတင်းအကျပ် သွားသင်ရင်လည်း အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး..ကျွန်မ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အလုပ်ကိုပဲ လုပ်ပါရစေ"</p> <p>ထို့နောက် ယွမ်ရှီးသည် ထပ်မံကာ နားချသည်။</p> <p>"ဝေမိသားစုရဲ့ သမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အခြေခံ စာပေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတော့ တတ်ထားသင့်တယ်လေ..ဝမ်ဝမ်လောက် မတတ်ရင်တောင် အထိုက်အလျောက်တော့ သိထားရမယ်"</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်မ ခရိုင်ဝန်အိမ်တော်ကို မသွားပါရစေနဲ့.. အဲဒီက ဆရာကြီးဖု သင်တာတွေကို ကျွန်မ လိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဝေရော့က ဆင်ခြေပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝေချင်းဝမ်၊ ချန်ကျီလန်တို့နှင့် ဝေးဝေးနေရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save