Book List

<h2 style="text-align: center;">ငါ့မှာ ဆတိုးစနစ်ရှိတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">(စာစဉ်-၃၈)</h2> <p> </p> <h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၇၉</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာမှ ရရှိသော အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို ကြည့်ရှုရင်း မှင်တက်သွားရသည်။</p> <p>သူသည် အိပ်မက်မက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေရန် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စစ်ဆေးမိသည်။ သူသည် တစ်ရက်တည်းနှင့်ပင် အတွေ့အကြုံအမှတ် ငါးသောင်းအထိ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ယခင်စံချိန်ဟောင်းထက် သုံးဆနီးပါး ပိုမိုများပြားနေသည်။ ယခုအခါ စနစ်၏ နှစ်ဆတိုးခြင်းအကျိုးကျေးဇူးကြောင့် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိရန် သုံးရက်သာ လိုတော့ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ထက် တစ်ရက်တိတိ စော၍ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p>ဂျူနီယာညီမလေးနှင့် အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်းမှ ဤမျှလောက် အကျိုးကျေးဇူး ရရှိမည်ကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက တစ်နေကုန် တိုက်ခိုက်နေရလျှင်ပင် သူ ငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်တစစ်တွင် ဤနည်းလမ်းမှာ လောလောဆယ်၌ အတွေ့အကြုံအမှတ်များ စုဆောင်းရန်အတွက် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပင်။</p> <p>“အဟမ်း”</p> <p>သူ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်မိသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။ အတွေ့အကြုံအမှတ်များအပေါ် မက်မောမှုကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အတွေးများ ဝင်ရောက်နေမိသည်။ ဤအကြောင်းကို ဇနီးဖြစ်သူ ပြန်ရောက်လာမှသာ ဆွေးနွေးရပေမည်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် မြေပြင်မှတစ်ဆင့် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးတုန်ခါမှုများ ပျံ့နှံ့လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အခြားသူများ သတိမပြုမိနိုင်သော်လည်း သူကမူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး ကြုံတွေ့နေရသော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခ၏ အရှိန်အဝါ မြေကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ သူမ၏ ဘေးဒုက္ခကြောင့် ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားရသည်မှာ သူမသည် တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားသော အတွေးသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံတာအိုခန္ဓာနှင့် သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာတို့မှာ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် အစွန်းနှစ်ဖက် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် သူ၏ တာအိုခန္ဓာကို ဆက်လက်အဆင့်မြှင့်တင်ပါက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်နိယာမနှင့် အဆင့်တူညီသော စွမ်းအားမျိုး ရရှိနိုင်မည်လားဟု သူ စဉ်းစားမိသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p>လီယောင်းမှာမူ အချိန်အခါနှင့် အခြေအနေ အရပ်ရပ်တို့ တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့်သာ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏အဖို့မူ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိမှသာ ထူးခြားသော နယ်ပယ်တစ်ခုကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၇ သို့ ရောက်မှသာ နိယာမတစ်ခုကို ရရှိနိုင်ခြေ ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် ရှန်းယွီမှာမူ ဤအချက်ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဂျူနီယာညီမလေး၏ အကူအညီနှင့်ဆိုလျှင် ထိုအချိန်၌ နယ်ပယ်တစ်ခု ရရှိရန်မှာ မလွဲမသွေပင်။</p> <p>ဂျူနီယာညီမလေးနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူသည် သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံဒါအို ကိုယ်ပွားပုံစံနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပုံများကို စမ်းသပ်ချက်အချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုစမ်းသပ်ချက်များအရ သူမသည် ယခုအခါ သူ့ကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ စမ်းသပ်ချက်များအတွင်း ရှန်းယွီမှာ နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် သူမထက် ပိုမိုသန်မာနေသော်လည်း သူမကို အလွယ်တကူပင် ရှုံးနိမ့်နေခဲ့ရသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်နိယာမ ကြောင့်ပင်။ ထိုနိယာမမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ နယ်ပယ်တစ်ခုသည်တစ်ခုကို မည်သို့မျှ အနိုင်မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ရှန်းယွီအနေဖြင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင်၏ နိယာမတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေပြီဟု တွေးတောမိသည်။</p> <p>လီယောင်းသည် ဇာတ်လိုက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် သူမ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ်ပေါ်လာမည့် ရန်သူများမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း စွမ်းအားများ မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။</p> <p>ဧကရီ၏ ပြောကြားချက်အရ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းချိန်တွင် မသေမျိုးဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်သည် မသေမျိုးစွမ်းအင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိရမည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို မသေမျိုးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး မသေမျိုးစွမ်းအင်များကို တက်ကြွစွာ စုပ်ယူနိုင်မည်ဆိုပါက ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်၍ မသေမျိုးစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် နိယာမတစ်ခုကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့ အခြေခံများ ရှိနေသည့်တိုင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။</p> <p>သူ့တွင် မသေမျိုးချီရှိနေလျှင်ပင် နိယာမတစ်ခု မရှိသေးချေ။ သူ၏ နယ်ပယ် များ နိယာမ အဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေမည်ဆိုပါကလည်း အချိန်အတော်ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင်၏ နိယာမတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် သူ စဉ်းစားနေခြင်းပင်။</p> <p>စမ်းသပ်ချက်အတွင်း လီယောင်း အသုံးပြုပုံကို ကြည့်ရခြင်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ သူ ထင်</p> <p>သလောက် မခက်ခဲဘူးဟု သူ ယူဆမိသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အဆင့်မြင့် သုတေသီ အတတ်ပညာကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်အတန်ကြာ ပေးရပေဦးမည်။ အခြေခံများ မချရသေးသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ဤအချက်မှာ အရေးမကြီးသေးဘူးဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ သူသည် ဤအတွေးများကို သူ၏ အလင်းကိုယ်ပွားထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ပြီး ပြန်လည်စတင်ခြင်း မျက်နှာပြင်ရှိ အခြားသော အချက်အလက်များကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေတော့သည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သစ်မှ ရရှိသော အချက်အလက်များကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>တစ်ရက်တည်းနှင့်ပင် အမှတ်ပေါင်း နှစ်သောင်းအထိ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာခန္ဓာ၏ ဂုဏ်သတ္တိအရ အစဉ်တစိုက် ကိုယ်တိုင်သန့်စင်နေခြင်းကြောင့် ဤမျှရရှိသည်မှာ သဘာဝကျလှသော်လည်း ရှန်းယွီအနေဖြင့် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေမိသည်။ ထိုအမှတ်များထဲမှ မည်မျှမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး မည်မျှမှာ အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခြင်းရောက်လျှင် သူ အဖြေသိရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဆက်လက်၍ သူ၏ ဗရမ်းဗတာခန္ဓာကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာကဲ့သို့ပင် အတွေ့အကြုံအမှတ် ငါးသောင်း ရရှိထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ မကြာမီတွင် ဗရမ်းဗတာနိယာမကို သူ ရရှိနိုင်မလားဟု တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>သို့သော် သူသည် သု့ကိုယ်ပိုင် နိယာမတစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးလိုစိတ် ပြင်းပြနေဆဲပင်။ လီယောင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် အပေါ်တွင် သဘာဝအလျောက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုရှိပြီး မကြုံစဖူးသော အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူ၏အဖို့မူ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာမှ ဆင်းသက်လာမည့် နိယာမတို့အပေါ်တွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအရာများသည် လီယောင်းက ကောင်းကင်ဘုံဒါအိုကိုယ်ပွားအဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို အလုံးစုံ ကိုယ်စားပြုနေသကဲ့သို့ သူ့ကို အလုံးစုံ ကိုယ်စားပြုနိုင်စွမ်းမရှိဟု သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>ဤသည်မှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နိယာမကို ဖန်တီးရန် အားသန်နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင်။</p> <p>လောကတွင် ကမ္ဘာပေါင်း သုံးထောင်နှင့် ဒါအိုပေါင်း သုံးထောင်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ထိုထက်မက များပြားလှပြီး အနန္တတိုင်အောင် ရှိနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ကျင့်ကြံခြင်း ဝတ္ထုပေါင်းများစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ရာမှ ရရှိသော အသိပညာဖြစ်ပြီး မူလဒါအို သုံးထောင်ထက် သာလွန်ကာ သူ့ကိုယ်သူ အမှန်တကယ် ကိုယ်စားပြုနိုင်မည့် အရာသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p>အခြားသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ အထက်တွင် ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို စိုးရိမ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဝတ္ထုများစွာတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဒါအို၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများကို အောက်တွင် ရှိနေသူများက မည်သည့်အခါမျှ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ပညာရှိ ဆိုသူက နိယာမမှတစ်ဆင့် လီယောင်းကို မည်သို့ နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီအနေဖြင့် သူ၏ အဓိကနိယာမမှာ သူနှင့် လုံးလုံးလျားလျား မသက်ဆိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေမည်ကို မလိုလားပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ မည်သို့ သေဆုံးသွားမည်ကိုပင် သူ သိလိုက်ရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးခန္ဓာဖြစ်သော စစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာမှာမူ အဆင့်တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်ကာ လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို ရရှိထားရာ စနစ်၏ နှစ်ဆတိုးခြင်းကြောင့် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် သူသည် ကာယခွန်အားများ ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့သလို နည်းဗျူဟာပေါင်းစုံမှာလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>အခြားသော အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနေစဉ် သူ အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာခဲ့ရသော နယ်ပယ်များသည်လည်း ပြန်လည်စတင်ခြင်း မျက်နှာပြင်အတွင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။</p> <p>ကမ္ဘာအဆင့်နယ်ပယ်များမှာ အကြွင်းမဲ့အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်သိန်းခန့် လိုအပ်ပြီး ထိုအဆင့်မှ ကျော်လွန်ရန်မှာမူ သန်းနှင့်ချီ၍ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ယခု သူ နေ့စဉ်ရရှိနေသော အတွေ့အကြုံအမှတ် အနည်းငယ်နှင့်ဆိုလျှင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းရပေဦးမည်။</p> <p>ဤသည်မှာ နိယာမတစ်ခု ရရှိရန်အတွက် နယ်ပယ် များအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေ၍ မရကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save