Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၉၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ရှန်းယွီ၏ သင်ကြားရေးကိုယ်ပွား ဖြစ်လာသော ရေကိုယ်ပွားသည် အရန်အတတ်ပညာရပ်များဆိုင်ရာ အဆောင် ၏ စ္စျာန်လျှောက်လမ်းများအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p>စနစ်၏ အမှတ်ပြန်လည်တွက်ချက်မှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှန်းယွီ၏ သွေးမျိုးဆက် စုစည်းမှု မှာ အချိန်စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုတော့ဘဲ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ရှေးဦးစွာ အလင်းကိုယ်ပွားကို သုတေသနကိုယ်ပွား အဖြစ်လည်းကောင်း၊ သစ်သားကိုယ်ပွားကို စိုက်ပျိုးရေးကိုယ်ပွား အဖြစ်လည်းကောင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ရေကိုယ်ပွားကို သင်ကြားရေးကိုယ်ပွားအဖြစ်လည်းကောင်း အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ ရုံးခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းမှ ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူနေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို မော့မကြည့်ဘဲ သူ၏ အလုပ်ကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။</p> <p>“အကြီးအကဲချုပ်ကြီးခင်ဗျာ... ဒါကတော့ ကျောင်းသားတွေ တင်ထားတဲ့ အိမ်စာတွေပါ”</p> <p>လျိုချင်းက ပြောကာ စာရွက်စာတမ်းတွဲကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါမှ ရှန်းယွီသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ စာရွက်များကို လှမ်းယူကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ထိုစာရွက်များဖြင့် အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဆရာရှန်းလို့ ခေါ်ရမယ်လေ”</p> <p>သူက ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“နားလည်ပါပြီ... အကြီးအကဲချုပ်ကြီး”</p> <p>လျိုချင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ သူသည် အကြီးအကဲချုပ် ရာထူးကို ရယူထားသူဖြစ်သဖြင့် တပည့်များအနေဖြင့် သူ့ကို ဆရာဟု ခေါ်ဆိုရန် ဝန်လေးနေကြခြင်းပင်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ရာထူးအမည်ကိုသာ ဦးစားပေး ခေါ်ဆိုလေ့ရှိကြသည်။ ဤဘဝတွင်မူ သူသည် ဆရာတစ်ယောက်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရရန် မလွယ်ကူဘူးဟု သူ တွေးတောမိသည်။</p> <p>သူသည် တင်ပြလာသော အိမ်စာများကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် ချိတ်ဆွဲထားသော ဝတ်စုံစင်ဆီသို့ သွားကာ ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံ ကို ယူ၍ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏အနားသို့ ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းလာကာ “ငါ အခုပဲ ရုတ်တရက် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု တစ်ခု လုပ်ချင်စိတ် ပေါ်လာပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လျိုချင်းသည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း “တပည့် အခြားသူတွေကို သွားပြောလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြောကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“မဟုတ်ဘူး... ဒါက သာမန် စစ်ဆေးမှုမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့က လက်တွေ့စစ်ဆေးမှု ဖြစ်လိမ့်</p> <p>မယ်။ အားလုံးကို အပြင်မှာ စုခိုင်းလိုက်ပါ”</p> <p>သူက ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။</p> <p>လျိုချင်းသည် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ရှန်းယွီသည်လည်း သူ၏ရုံးခန်းပြင်ပသို့ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ အရန်အတတ်ပညာရပ်များဆိုင်ရာအဆောင်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပတ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်အတွင်း တပည့်များ၏ တိုးတက်မှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ရာတွင် သူ ကျေနပ်မိသည်။ အစပိုင်း၌ သူတို့၏ တိုးတက်မှုမှာ နှေးကွေးနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသော်လည်း ရှန်းယွီ၏ သုတေသနပညာရှင် အတတ်ပညာ မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ တပည့်တစ်ဦးချင်းစီ၏ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကို ပိုမိုနားလည်လာပြီး ဗဟုသုတများကို ထိရောက်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အတတ်ပညာရပ်များကို လေ့လာရာတွင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာ အရေးကြီးသောအစိတ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှု အပေါ်တွင်သာ ပိုမိုမူတည်</p> <p>နေသည်။</p> <p>ထိုးထွင်းသိမြင်မှု မြင့်မားသူများအနေဖြင့် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ရှန်းယွီ၏ သုတေသနပညာရှင် အစွမ်းကြောင့် အသိပညာများကို လွယ်ကူသော ပုံစံဖြင့် ကူးပြောင်းပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏တပည့်များသည် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု မြင့်မားသော ပါရမီရှင်များထက်ပင် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ တတ်မြောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသို့ တွေးတောနေစဉ်အတွင်း သူသည် ရာပေါင်းများစွာသော တပည့်များ စုဝေးနေသည့် စစ်ဆေးရေးနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် တပည့်များ၏ မျက်နှာကို အကဲခတ်</p> <p>ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ကထက် အရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>အဓိကအားဖြင့် ပြင်ပစိုက်ခင်းများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းသားများ ပိုမိုလိုအပ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း အခြားဘာသာရပ်များကိုပါ လေ့လာခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ တပည့်များအတွက် သူတို့ အတော်ဆုံးအရာကို လုပ်ဆောင်ခွင့်ရစေပြီး ဂိုဏ်းအတွက်လည်း အကျိုးရှိစေသော အခြေအနေပင်။</p> <p>စစ်ဆေးရေးနယ်မြေအတွင်းရှိ ရာပေါင်းများစွာသော တပည့်များသည် သူတို့၏ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရမည့် စားပွဲများတွင် အသီးသီး နေရာယူထားကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့မှုကိုပါ ခံစားနေကြရသည်။ ယခင်က စစ်ဆေးမှုအချို့ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အကြီးအကဲချုပ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် လက်တွေ့ပြသရမည်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်ပင် ဖိအားများလှသည်။ အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကို သူတို့ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p>ရှန်းယွီသည် စစ်ဆေးရေးနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် နေရာယူလိုက်ပြီး တပည့်များအားလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>“စတင်စေ”</p> <p>ရှန်းယွီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဟင်းချက်အတတ်သင် ကျောင်းသားများသည် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အသည်းအသန် လှမ်းယူကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မြန်ဆန်နေသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယောင်ယောင်မှားမှား ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် ကျောက်ရှန်မှာမူ တည်ငြိမ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် မီးနှင့် အစားအစာတို့အကြားရှိ သဟဇာတဖြစ်မှုဆိုင်ရာ အကြီးအကဲချုပ်ကြီး၏ သင်ကြားပြသမှုများကို နှလုံးသွင်းကာ အဆင့်တိုင်းကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်နေတော့သည်။</p> <p>ဆေးပညာရပ် အတွက်မူ ဆေးပညာသင် ကျောင်းသားများသည် သူတို့အား တာဝန်ပေးထားသော လူနာများကို ဂရုတစိုက် စမ်းသပ်နေကြသည်။ ဝမ်ချန်၏ လက်များမှာ သွေးခုန်နှုန်းနှင့် စွမ်းအင်ကြော စီးဆင်းမှုများကို စမ်းသပ်ရာတွင် တည်ငြိမ်နေသည်။ ဆေးပညာသည် အသိပညာနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု နှစ်မျိုးလုံး လိုအပ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။</p> <p>အဆောင်နှင့် အစီအရင်အတတ်ပညာရပ် ကဏ္ဍတွင် ကျောင်းသားအများစုမှာ သင်္ကေတများ ဖော်ဆောင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော နုနယ်သိမ်မွေ့သော စုတ်ချက်များကို ရေးဆွဲရာတွင် ရုန်းကန်နေကြရသည်။</p> <p>အဆောင်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် အစီအရင် ဖန်တီးခြင်း နှစ်ခုလုံးမှာ ပုံစံကြမ်းများကို ရေးဆွဲရန် ဝိညာဉ်</p> <p>ပင်လယ် ရှိဖို့ လိုအပ်သော်လည်း အဆောင်ဆရာ နည်းလမ်းမှာ သင်ယူရန် အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် ရှန်းယွီသည် သူ၏တပည့်များအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသော စုတ်တံများကို အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းသစ်တစ်ခုကို တီထွင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဖူယွဲ့ မှာမူ အဆောင်ကို လက်တွင်ကိုင်ထားစဉ် အသက်ရှူနှုန်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်သည်။ သူသည် ရွှေရောင်အမြုတေနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သဖြင့် စုတ်တံကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စက္ကူပေါ်သို့ အာရုံစိုက်ကာ မြင်းကြောင်းတစ်ခုချင်းစီကို ဂရုတစိုက် ရေးဆွဲနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save