Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၉၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>မြောက်ဖက်ပိုင်းတွင် လျူချင်းသည် လက်တစ်ဖက်၌ အစီအရင်ဗန်းကို ကိုင်စွဲထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် စုတ်တံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်ထားသည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူမကို ကြည့်ရင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွစွာ ပြုံးမိသည်။ အဆောင်မွမ်းမံခြင်း အတတ်ပညာသင်ကျောင်းတစ်ခုလုံးတွင် သူမသည် အဆောင်ထွင်းထုခြင်း တာအိုကို တစ်ဦးတည်းသော ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ ဖူယွဲ့သည်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အဆောင်များကို ရေးဆွဲနိုင်သော်လည်း သူမလောက် စိတ်ဝင်တစား မရှိသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ဤဘာသာရပ်ခွဲ၌ သူမတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>မှော်အစီအရင် လေ့လာနေသည့် တပည့်များမှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် အစီအရင်ချပ်များကို စီစဉ်ကာ ဂျီဩမေတြီ ပုံစံများကို ရေးဆွဲနေကြသည်။</p> <p>အများစုမှာ သူတို့၏ အစီအရင်များ အဘယ်ကြောင့် အလုပ်မလုပ်တာလဲဟု ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြရာ ရှန်းယွီက ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းမိတော့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်ကို အမြွှာညီအစ်ကိုထဲမှ ဒုတိယမြောက်ဖြစ်သူထံသို့ ပို့လိုက်သည်။</p> <p>ကျန့်ယွဲ့သည်လည်း သူ၏အစ်ကိုကဲ့သို့ပင် အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် အစီအရင် ပုံစံကြမ်းကို စိတ်ကူးထဲတွင် ပုံဖော်နေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးမပြုမီ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုများကို စိတ်ထဲ၌ ကြိုတင်စမ်းသပ်ကြည့်နေခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် ပုံစံကြမ်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရေးဆွဲရင်း ဤအရာအားလုံးမှာ မျှခြေနှင့် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်ကြောင်း တွေးနေမိသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်ဖက်တွင် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှု ပိုများနေပါက အစီအရင်တစ်ခုလုံး မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ပန်းပဲလုပ်ငန်းခွင် ဧရိယာမှလည်း စည်းချက်ကျကျ ထုရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ တပည့်များသည် အပူပေးထားသော သတ္တုများကို ပုံဖော်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>အများစုမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ထုရိုက်ရသဖြင့် လက်မောင်းများ ညောင်းညာကာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ရုန်းကန်နေကြရသည်။</p> <p>ကျူးရုံ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ဤအလုပ်မှာ အလွန်လွယ်ကူသယောင် ထင်ရသည်။ သူသည် နီရဲနေသော သတ္တုကို ပြင်းထန်ပြီး တိကျသော ရိုက်ချက်များဖြင့် ပုံဖော်နေရင်း ပန်းပဲအတတ်ဆိုသည်မှာ ဖိုခနောက်နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ရန်နှင့် သတ္တု၏ သဘာဝဂုဏ်သတ္တိများကို လေးစားရန်ဖြစ်ကြောင်း တွေးနေမိသည်။</p> <p>အချို့သော သတ္တုများကို မည်မျှပင် ထုရိုက်ပါစေ လက်နက်တစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်း သူက တွေးရင်း ဘေးနားရှိ အခြားတပည့်များကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီက ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးမိသွားသည်။ ကျူးရုံ၏ ပန်းပဲအတတ်ဆိုင်ရာ ပါရမီမှာ စတင်နိုးထနေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်က သတ္တုကို လွဲမှားစွာ ထုရိုက်နေသည်ကို မြင်ပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ကျူးရုံသည် သူ၏ တပည့်များထဲတွင် ပါရမီအရှိဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရှန်းယွီက တွေးမိသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ကျူးရုံသည် ရှန်းယွီ ဂိုဏ်းသို့ ပေးအပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျမ်းစာကိုလည်း လေ့ကျင့်ထားရာ ဆယ့်နှစ်လွှာမြောက် အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>စိုက်ပျိုးရေး တပည့်များမှာမူ မြေဆီလွှာ နမူနာများနှင့် ပျိုးပင်များကို စစ်ဆေးနေကြသည်။</p> <p>ရှန်နောင်သည် သူ၏ အပင်များဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ အပင်များကို ဂရုတစိုက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည်။</p> <p>အမြစ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် မြေဆီလွှာ အစိုဓာတ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူက နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>စိုက်ပျိုးရေးဆိုသည်မှာ သက်ရှိများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် သဘာဝ၏ လည်ပတ်မှုများနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူက တွေးနေမိသည်။ အပင်တစ်ပင်၊ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ပင်ကို ပြုစုရာတွင် ထိုအပင်၏ လက်ရှိသက်တမ်းနှင့် သဘာဝကြီးထွားမှု လည်ပတ်ပုံကို ဦးစွာနားလည်ထားမှသာ အကောင်းဆုံး ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ဧရိယာတွင်မူ တပည့်များသည် ဆေးရည်များ ဖော်စပ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသဖြင့် ဘူးခွံများအတွင်း၌ အရောင်စုံဆေးရည်များမှာ ပွက်ပွက်ဆူနေသည်။</p> <p>လောင်ကျိသည် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို တစ်စက်မျှ မပိုစေရန် ဂရုတစိုက် တိုင်းတာနေသည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်သည် အချိန်ကိုက်ခြင်းနှင့် တိကျစွာ တိုင်းတာခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သူက တွေးနေမိသည်။ စာအုပ်ပါ လမ်းညွှန်ချက်များအတိုင်း တိတိကျကျ လုပ်ဆောင်ပါက သူ သေချာပေါက် အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ပြင်ပက အနှောင့်အယှက်တွေ မရှိမှပေါ့လေ”</p> <p>သူက ဆေးရည်ကို မွှေရင်း တွေးလိုက်သည်။</p> <p>တန်ဖိုးဖြတ်အတတ် တပည့်များမှာမူ သူတို့ရှေ့ရှိ ပစ္စည်းများအပေါ် အာရုံစိုက်ထားကြပြီး ထိုပစ္စည်းများ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် တန်ဖိုးများကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p>အများစုမှာ ထိုပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မှတ်မိရန် ရုန်းကန်နေကြရသော်လည်း ဝမ်ချန်းကမူ သူတို့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည့်အခါ ထိုပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အသိပညာများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုလို ပေါ်ထွက်လာတတ်သည်။</p> <p>တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းပင်။ သို့သော် သူ အရှုံးမပေးနိုင်ပေ။ သူသည် နောက်ထပ်ပစ္စည်းတစ်ခုသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ဤစမ်းသပ်မှုကို သေချာပေါက် အောင်မြင်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုချင်းစီသို့ လျှောက်လှမ်းရင်း တပည့်တစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။</p> <p>ယနေ့ ပြုလုပ်သော လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုသည် တပည့်များ၏ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုသာမက သူတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းနှင့် သူတို့ရွေးချယ်ထားသော အတတ်ပညာအပေါ် ထားရှိသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ကိုပါ မြင်တွေ့နိုင်စေသည်။ သူတို့ အောင်မြင်သည်အထိ ရုန်းကန်နေကြပုံကို ကြည့်ရင်း ရှန်းယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် တကယ့်ကို ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>…</p> <p>“ကဲ... အချိန်ပြည့်ပြီ။ ရပ်လိုက်ကြတော့”</p> <p>ရှန်းယွီ၏ အမိန့်သံမှာ ဆေးရည်ပွက်သံများ၊ သံတူထုသံများနှင့် ဒယ်အိုးပူသံများကို ဖြတ်ကျော်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>တပည့်များမှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ အချို့မှာ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အချို့မှာ အဆောင်ပေါ်တွင် စုတ်တံကို ဆွဲလက်စဖြစ်နေကြသည်။ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်း၌ ငြိမ်းတော့မည့် မီးဖိုမှ မီးစကလေးများ မြည်သံနှင့် အေးမြစပြုနေသော ဆေးရည်များမှ ပူဖောင်းကလေးများ ထွက်ပေါ်လာသံသာ ကြားရတော့သည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုချင်းစီသို့ လျှောက်လှမ်းကာ တပည့်တစ်ဦးချင်းစီ၏ လက်ရာများကို စစ်ဆေးတော့သည်။ သူသည် ရလဒ်များကိုသာမက သူတို့အသုံးပြုသော နည်းစနစ်များနှင့် နားလည်မှုတို့ကိုပါ အကဲဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကိုမူ တည်ငြိမ်စွာ ထားရှိသည်။</p> <p>“ကြွက်သတ်ဆေး ၁၀ မှတ်”</p> <p>သူက ပထမဆုံး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းခွင်တွင် ကြေညာလိုက်သည်။ ထိုတပည့်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>“အရှိန်မြှင့်ဆေးရည် ၂၅ မှတ်”</p> <p>သူက နောက်တစ်ခုတွင် ဆက်လက်ကြေညာသည်။ ထိုတပည့်မှာ ဤရမှတ်အပေါ် ဝမ်းသာရမည်လော ဝမ်းနည်းရမည်လော ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူသည် ချက်ပြုတ်ရေး ဧရိယာသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p>“တူးနေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆန် ၅ မှတ်”</p> <p>သူက ပြောလိုက်ရာ ထိုတပည့်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။ “အခြေခံ အားဖြည့်စွပ်ပြုတ် ၄၀ မှတ်”</p> <p>ကြေညာရာတွင်မူ ထိုတပည့်က အားနည်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် လုပ်ငန်းခွင် ရာပေါင်းများစွာကို ဤအတိုင်းပင် ဆက်လက် အကဲဖြတ်သွားသည်။</p> <p>အချို့တပည့်များမှာ သူတို့၏ ရမှတ်များကို ကြားသောအခါ ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်ကြသော်လည်း အချို့မှာမူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ အများစုမှာမူ မည်သို့သော ခံစားချက်မျိုး ပြသရမည်မှန်းပင် မသိကြပေ။</p> <p>တပည့်များသည် သူတို့အလှည့်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အခြားသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ကြည့်ကာ သူတို့ မည်မျှရမည်ကို ခန့်မှန်းနေကြသဖြင့် အခြေအနေမှာ ပိုမိုတင်းမာလာခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယွီသည် လျူချင်း၏ လုပ်ငန်းခွင်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ပြတ်သားသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှန်းယွီကို မော့ကြည့်နေသည်။</p> <p>“ကျွန်မ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူမ သူ့ကို ကြည့်နေပုံမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရတော့မည့်သူကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အံ့ဩမိသွားသည်။ သူသည် သူမ၏ အစီအရင်ဗန်းကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ရေးဆွဲထားသော ပုံစံများမှာ တိကျပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တည်ငြိမ်စွာ စီးဆင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>“အဆင့်ရှစ် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင် ၉၀ မှတ်”</p> <p>သူက ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>လျူချင်းသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားပါးတရ ချလိုက်မိသည်။ သူမ၏ ပုခုံးများမှာလည်း တင်းမာမှုများ လျော့ကျသွားသဖြင့် လျော့တိလျော့ရဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အမှတ်ပေးပြီးသား အခြားတပည့်များမှာ သူမကို အံ့ဩစွာဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး အချို့မှာမူ ဤမျှမြင့်မားသော ရမှတ်အပေါ် မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>သို့သော် လျူချင်းသည် ထိုအကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသည် ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဟု ကျေနပ်စွာ တွေးနေမိသည်။ သူမကြောင့်သာ ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲက အတတ်ပညာရပ်ဆိုင်ရာ မဏ္ဍပ်ကို တည်ထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် အရှုံးမပေးနိုင်ပေ။</p> <p>သူမသည် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြန်လည်ပြင်လိုက်ပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာ ပြန်လည်ထားရှိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေးသည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဤထက် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ရှန်းသည် ရှန်းယွီ သူ၏ ဟင်းလျာကို စစ်ဆေးနေသည်ကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ရှန်းယွီက နှုတ်ခမ်းကို ဟလိုက်သည်။ ကျောက်ရှန်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>“အဆင့်ရှစ် စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသော ဝိညာဉ်ဟင်းလျာ ၈၅ မှတ်”</p> <p>ရှန်းယွီက ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ရှန်းသည် ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးကို လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် လျူချင်းကို ပြိုင်ဆိုင်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမကို ရှုံးသွားသည်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အဆင့် ၈ ခြင်း တူနေပါလျက် သူမက ဘာလို့ အမှတ်ပိုများနေရတာလဲ။</p> <p>သူမက အထူးပြုအတတ်ပညာကို သင်ယူနေတာကြောင့်လား။</p> <p>ရှန်းယွီသည် တပည့်များကို တစ်ဦးချင်းစီ ဆက်လက် အမှတ်ပေးသွားသည်။</p> <p>ဆေးပညာကျောင်းမှ ဝမ်ချန်းသည် ရောဂါရှာဖွေခြင်းနှင့် ကုသမှုအစီအစဉ်အတွက် ၈၃ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ အဆောင်မွမ်းမံခြင်းကျောင်းမှ ဖူယွဲ့မှာမူ အဆင့်ခုနစ် အကာအကွယ်အဆောင်ကို ဖန်တီးခဲ့သဖြင့် ၉၅ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အမြွှာညီ ကျန့်ယွဲ့သည်လည်း အဆင့်ခုနစ် အကာအကွယ် အစီအရင်ကို ဖန်တီးခဲ့သဖြင့် ၉၅ မှတ်ပင် ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းမှ ရှန်နောင်မှာ ၈၉ မှတ် ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဝမ်ချန်းမှာမူ ၉၀ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကျောင်းမှ လောင်ကျိမှာမူ အဆင့်ရှစ် အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေသော ဆေးလုံးအတွက် ၈၇ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယွီသည် ကျူးရုံ၏ ပန်းပဲလုပ်ငန်းခွင်သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ထိုကြီးမားသော တပည့်ကြီးမှာ သူဖန်တီးထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် တောက်ပနေသည့် လှပသော ဓားဘေးတွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်နေသည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် ထိုလက်နက်ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကာ မျှခြေနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်။ ထိုလက်ရာ၏ အရည်အသွေးကြောင့် ရှန်းယွီမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>“အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာ ၁၀၀ မှတ်”</p> <p>သူက ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>စမ်းသပ်မှု ဧရိယာတစ်ခုလုံးမှာ မှင်တက်သွားကာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အခြားသော ကျောင်းအုပ်များပင်လျှင် ကျူးရုံကို လေးစားသော၊ မနာလိုဖြစ်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က အမှတ်ပြည့် တကယ်ရသွားတာလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save