Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၉၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ သုတေသနကိုယ်ပွားသည် တရားမှတ်လျက် ထိုင်နေပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် သလင်းကျောက်များကို ဂရုတစိုက် ပုံဖော်နေသည်။</p> <p>သူသည် ဤသလင်းကျောက်များကို ဖန်တီးခြင်းသည်လည်း ကျင့်ကြံမှုတစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ သူလိုအပ်နေသော သလင်းကျောက်များမှာ ဒြပ်ဆွဲအား၊ ကံကြမ္မာ၊ စနစ်တကျရှိမှု၊ ကံတရားနှင့် ဖန်တီးခြင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအရာများကို ဗလာနယ်ပိုးချည်အား ကျွေးလိုက်ပါက ၎င်းသည် မသေမျိုးအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီးနောက်တွင်ပင် အလုံးစုံသော စွမ်းပကားများ ပိုမိုတိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပြင်ပလောကတွင်လည်း ရှန်းယွီသည် နက်ရှိုင်းစွာ တရားမှတ်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေမိသည်။</p> <p>ယခင်က သူသည် ပျောက်ဆုံးသွားသော အတတ်ပညာရပ်များသည် အမှန်တကယ်တွင် အားလုံးပြည့်စုံသော ပုံစံများ မဟုတ်ကြသေးဟု ယူဆခဲ့သည်။ ပိုမိုတိကျစွာ ဆိုရလျှင် ထိုအတတ်ပညာများကို သူက ပိုမိုအဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။ အတတ်ပညာရပ်များအတွက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းများ အမှန်တကယ် ရှိမရှိ သူသေချာမသိသော်လည်း တာအိုသစ်များကို သူသာ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြနိုင်ခဲ့လျှင် ရတနာသိုက်ကြီးတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟု သူ အာရုံရနေသည်။</p> <p>သူ့အတွက် အလားအလာအကောင်းဆုံးဟု ထင်ရသော အတတ်ပညာများမှာ ဝိညာဉ်</p> <p>စိုက်ပျိုးရေးနှင့် အဖိုးဖြတ်အတတ်တို့ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သော နောက်ဆုံးထိုးထွင်းသိမြင်မှုကိုမူ သူ မရရှိသေးပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအတတ်ပညာနှစ်ခုလောက် မသိသာသော်လည်း သုတေသနပညာရှင်အတတ်ပညာမှာလည်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားရသည်။ သုတေသနပညာရှင် အတတ်ပညာ၏ နောက်ထပ်အားသာချက်တစ်ခုမှာ အချက်အလက်သစ်များကို ရယူနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းပင်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူသည် သာမန်အတတ်ပညာရပ်များထက် ကျော်လွန်သောအရာကို အာရုံခံနိုင်ခြင်းမှာလည်း ဤအတတ်ပညာကြောင့်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသည်။</p> <p>အကယ်၍... အကယ်၍သာ ငါ့ရဲ့ သုတေသနပညာရှင်အတတ်ပညာကို အောင်မြင်အောင် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ။ အခုထိ ငါ့ရှေ့မှာ ပိတ်နေတဲ့ အမှောင်ထုတွေ ပွင့်ထွက်သွားမလား။</p> <p>သူသည် သုတေသနပညာရှင် အတတ်ပညာအပေါ် အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>သုတေသနဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာလဲ...။ အမှန်စင်စစ် ငါက သုတေသနကနေတစ်ဆင့် ဘာကို ရရှိချင်နေတာလဲ။ ငါက တည်ရှိပြီးသား ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းကိုပဲ လိုက်ရှာနေတာလား။ တကယ်လို့... အဲဒီလမ်းကြောင်းက အစကတည်းက တည်ရှိမနေခဲ့ဘူးဆိုရင်ရော ဒါဆို ငါ့ရဲ့ လမ်းက ဒီမှာတင် ပိတ်သွားတော့မှာလား။</p> <p>သုတေသနဆိုတာ ရှိပြီးသားကို လေ့လာတာတင် မဟုတ်ဘဲ မရှိသေးတာကို ဖန်တီးယူတာလည်း ဖြစ်ရမယ်။ ငါ့ရဲ့ သုတေသနပညာရှင် အတတ်ပညာက ငါ့ကို အဲဒီစွမ်းအား ပေးနိုင်မလား။</p> <p>သူသည် ဆရာအတတ်ပညာကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သုတေသနပညာရှင်အဖြစ် အဆင့်တက်သွားပြီးနောက်တွင် အခြားအရာများထက် သူ့ကိုယ်သူအပေါ်တွင်သာ ပိုမိုအာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။ အသိပညာများကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသော်လည်း ဤကဏ္ဍကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ အသိပညာ ဆည်းပူးနိုင်စွမ်းကို အနစ်နာမခံဘဲ သင်ကြားပြသမှု ကဏ္ဍကို မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနေသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်ကို လျှော့ချလိုက်ပါက ယခင် ဆရာအတတ်ပညာအဆင့်သို့သာ ပြန်ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ လိုအပ်သည်မှာ အသိပညာများကို အလွန်လွယ်ကူစွာ ဆည်းပူးနိုင်ရုံသာမက ထိုအသိပညာများကို ပြန်လည် လက်ဆင့်ကမ်းရာတွင်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ လွယ်ကူချောမွေ့နေစေမည့် နည်းလမ်းမျိုးပင်။</p> <p>သူသည် အဖိုးဖြတ်အတတ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်မိသည်။</p> <p>၎င်းအတတ်ပညာမှာ သူ မသိရှိသေးသော အချက်အလက်များကို ကံတရားနိယာမမှတစ်ဆင့် ရယူခွင့်ပေးထားသည်။ သို့သော် လက်ရှိ သုတေသနပညာရှင်အတတ်ပညာမှာမူ ဘာမျှမရှိရာမှ အသိပညာကို ရယူခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ သင်ယူနိုင်စွမ်းကိုသာ မြှင့်တင်ပေးထားခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် သုတေသနပညာရှင် အတတ်ပညာကို အဖိုးဖြတ်အတတ်ကဲ့သို့ မဖြစ်စေလိုသော်လည်း ၎င်းကို နိယာမတစ်ခုခုအပေါ် အခြေခံလိုက်ပါက စွမ်းအားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ သူသည် ထိုသို့ အာရုံစူးစိုက်ရင်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို စိတ်ကူးဖြင့် တွက်ချက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p>သူ မှားယွင်းနေကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သုတေသနပညာရှင် အတတ်ပညာမှာ မည်သည့် နိယာမအပေါ်တွင်မျှ အခြေခံရန် မလိုအပ်ပေ။ နိယာမတစ်ခုအပေါ် အခြေခံလိုက်ခြင်းက အားနည်းချက်ကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မတူညီသော နိယာမများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတတ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ပြင် အတတ်ပညာတစ်ခုကို နိယာမတစ်ခုတည်းနှင့် ချည်နှောင်လိုက်ခြင်းက အသစ်တွေ့ရှိခြင်းကို အဓိကထားသော သုတေသနပညာရှင်အတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူသည် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ဤကိစ္စက ဤမျှရိုးရှင်းနေပါက ရှေးဦးသုတေသနပညာရှင်များက ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သုတေသနတာအိုမှာ အမှန်တကယ် လမ်းဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရခြင်းလား။ ၎င်းမှာ မြင့်မြတ်သော စွမ်းအားများအပေါ် အခြေခံခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ လူသားတစ်ဦးချင်းစီ၏ အရည်အချင်းအပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားသဖြင့် ဘာမျှ ကြိုတင်ပြောပြခြင်းမျိုး မရှိဘဲ သင်ယူနိုင်စွမ်းကိုသာ မြှင့်တင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>မြင့်မြတ်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို အားမကိုးဘဲ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအရည်အချင်းတွေနဲ့တင် ရှေ့ကို ဆက်တိုးဖို့ဆိုတာ တကယ်ပဲ မဖြစ်နိုင်တော့တာလား။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်က အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်သွားပြီလား။ ဒီထက်ပိုပြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် နေရာလပ်လေး တစ်ခုတောင် ငါ့မှာ ကျန်မနေတော့ဘူးလား။</p> <p>အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး…</p> <p>လီယောင်သည် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ ဧရာမဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ အထက်တွင် ပျံသန်းနေသည်။</p> <p>"ဒါက စတင်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p>သူမက ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>လီယောင်သည် ယာဉ်၏အမိုးပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ သူမ ခုန်ထွက်လိုက်သည်နှင့် ပျံသန်းနိုင်သောလှေမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွင်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုကတော့ တကယ့်ကို ကပ်စေးနှဲတာပဲ"</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ငါ့ရဲ့ ပုံစံမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ။"</p> <p>သူမသည် အောက်ဘက်ရှိ ဂိုဏ်းကြီးဆီသို့ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ သူမ၏ရှေ့တွင် လျှပ်စီးလုံးကြီးတစ်ခု စတင်စုစည်းလာခဲ့သည်။</p> <p>"စကား အရင်မပြောတော့ဘူးလား"</p> <p>ရှန်းယွီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"စကားပြောချင်စိတ် မရှိတော့လို့"</p> <p>သူမက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုလျှပ်စီးလုံးကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး တစ်ဂိုဏ်းလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် အရိပ်မည်းကြီးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုစဉ် လူငါးဦးမှာ ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ကျင့်ကြံဖော်... ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလဲ။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ဘက်က တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းခဲ့ရင်လည်း ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့အထိတော့ မလိုအပ်ပါဘူး"</p> <p>ထိုငါးဦးထဲမှ အသက်အကြီးဆုံးပုံရသူက ပြောလာသည်။</p> <p>လီယောင်သည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကာ "နင်တို့ ငါ့အပေါ် ဘာမှမှားထားတာ မရှိပါဘူး။ ငါက မေးခွန်းအချို့ မေးချင်ရုံတင်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုလူငါးဦးမှာ သူမ၏ရှေ့ရှိ လျှပ်စီးလုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေကြသည်။ ရန်ငြိုးမရှိဘူး ဟုတ်လား။ ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။ မင်းက ငါတို့ရဲ့ ကိုးဆက်စာ ရေမြေတွေကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်တော့မယ့် ပုံစံမျိုးနဲ့လေ။</p> <p> သို့သော် သူမက စကားပြောရန် ဆန္ဒရှိပုံရသဖြင့် သူမကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်မိစေရန်သာ အားလုံးက ထိန်းသိမ်းနေကြရသည်။</p> <p>"ကျင့်ကြံဖော်... ကျေးဇူးပြုပြီး မေးမြန်းပါ။ ဒီအဖိုးကြီးအနေနဲ့ သိသမျှ အကုန်လုံးကို ဖြေကြားပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ"</p> <p>သူက ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>လီယောင်သည် သူမ၏ လျှပ်စီးလုံးကြီးကို လျှော့ချခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီတိုက်ကြီးမှာရှိတဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး ဂိုဏ်းသုံးခုက ဘယ်သူတွေလဲ။ ပြီးတော့ မသေမျိုးရေစင်ဆိုတာကို ဘယ်မှာ ရှာလို့ရမလဲဆိုတာ ငါသိချင်တယ်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဖိုးကြီး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော့သွားခဲ့သည်။ မသေမျိုးရေစင်ဆိုသည်မှာ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အထွတ်အထိပ် ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။</p> <p>"ကျင့်ကြံဖော်... မသေမျိုးရေစင် ဆိုတာက..."</p> <p> သူက စကားကို ခက်ခဲစွာ ဆက်ပြောရန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p>လီယောင်၏ စကားကြောင့် အကြီးအကဲငါးဦးမှာ နေရာတွင်တင်ပင် လဲကျတော့မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤမျှ ချောမောလှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက တစ်ဖက်ဂိုဏ်းသားတစ်ဝက်ခန့်ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်အရေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>လီယောင်သည် ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>"အဟမ်း... နဂါးပတ်လိပ်နဲ့ ကျားနက်တို့ကို ဘယ်မှာ ရှာလို့ရမလဲဆိုတာ ရှင်တို့ သိကြလား"</p> <p>သူမက မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲငါးဦးမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လီယောင်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် အကဲခတ်ကြည့်ရင်း သူမသည် သားရဲမျိုးနွယ်စုမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေမလားဟု တွေးတောမိသွားကြသည်။ သူမ၏ လုပ်ဆောင်ပုံများမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားနေသည်။</p> <p>သားရဲမျိုးနွယ်စုဝင်များသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် အတွေးအခေါ်မျိုး ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"အာ... ကျင့်ကြံဖော်က သားရဲမျိုးနွယ်စုကပဲကိုး"</p> <p>ထိုလူက စတင်ပြောဆိုလာသော်လည်း လီယောင်ကမူ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးရန် စိတ်မဝင်စားပေ။</p> <p>"မြောက်ဘက်ကို ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် သားရဲတောအုပ်ကို ရောက်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာ သားရဲအမျိုးမျိုးကို တွေ့နိုင်သလို ကျားဖြူနဲ့ နဂါးပတ်လိပ်တွေကိုလည်း ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ"</p> <p>သူက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"နားလည်ပြီ"</p> <p>လီယောင်က ပြောကာ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ လျှပ်စီးလုံးကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူမ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုလူက "ခဏလေးပါ" ဟု လှမ်းတားလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>သူမက စိတ်မရှည်သော မျက်နှာပေးဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုလူမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း မေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျင့်ကြံဖော်အနေနဲ့ အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီးနှစ်ကောင်ကို ဘာကြောင့် ရှာနေရတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ"</p> <p>လီယောင်က ပြုံးလိုက်ကာ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ကို ဖမ်းပြီးတော့ ငါ့ယောက်ျားအတွက် မင်္ဂလာလက်ဆောင်အဖြစ် ပေးချင်လို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ကွဲအက်သွားပြီး သူမကို ဝါးမြိုကာ ပျောက်ကွယ်သွားစေတော့သည်။</p> <p>အကြီးအကဲငါးဦးမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားမိကြသည်။</p> <p>ဘာမှမဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား။</p> <p>"ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောနိုင်ဖို့ဆိုတာ... ပြီးတော့ သူမ ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းအားအရဆိုရင် သူမက သန့်စင်သောနယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးနဲ့ အဆင့်တူနေပြီ။ သူမဟာ ဖီးနစ် ဒါမှမဟုတ် နဂါးမျိုးနွယ်စုက မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p>ထိုလူက သုံးသပ်လိုက်သည်။ အခြားသူများကလည်း သူ့စကားကို အလေးအနက် နားထောင်နေကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူက လှည့်လိုက်ကာ "ပြန်ကြစို့။ သားရဲတောအုပ်မှာတင်မကဘဲ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာပါ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ့်ပုံပဲ..." ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save