Book List

<h2 style="text-align: center;">‎အခန်း ( ၄၄၂ )</h2> <h2 style="text-align: center;">မီးကိုတိုးသည့် ပိုးဖလံများ၊ လက်တစ်ကမ်းအလို၊ အခွင့်အရေး မရှိတော့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">‎*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ယခုအချိန်တွင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၏ နယ်မြေငါးခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူတော်စင်အဆင့်မှစ၍ မိမိကိုယ်ကို စွမ်းအားရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသူတိုင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားပြင်းပြသော မျက်နှာများဖြင့် အလယ်ပိုင်း တာအိုနယ်မြေရှိ ကောင်းကင်ချောက်နက် အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူတို့သည် ကုချန်နှင့် ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေနောက်သို့ လိုက်ကာ အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ အတူတကွ တက်လှမ်းလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကောင်းကင်ချောက်နက် နက်ရှိုင်းရာရှိ အင်မော်တယ်တံခါးကြီးမှာ ပွင့်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်မှ ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မှတော့ သူတို့ မလုပ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သမိုင်းတစ်လျှောက် မဟာဧကရာဇ်များနှင့် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်များပင် မအောင်မြင်ခဲ့သော ကာလရှည်ကြာ ဆန္ဒကြီးကို ယနေ့ သူတို့ အကောင်အထည်ဖော်ကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ယခုအချိန်တွင် ဧရာမ ကောင်းကင်ချောက်နက် အက်ကွဲကြောင်းကြီးသည် တောက်ပနေသော မီးပြတိုက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နယ်မြေငါးခုမှ စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူများအားလုံးကို မီးကိုတိုးသည့် ပိုးဖလံများအလား ဆွဲဆောင်နေကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် ဤ 'ပိုးဖလံများနှင့် ပုရွက်ဆိတ်များ' ကို ကုချန်မှ တစ်ချက်လေးမျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ် တက်လှမ်းချင်တယ် ဟုတ်လား။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်ရဲ့လားဆိုတာ မှန်အရင် ကြည့်သင့်တယ်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ပွင့်နေသော အင်မော်တယ်တံခါးကြီးမှ သူတို့လည်း အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဟူသော ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုကို ဤပုရွက်ဆိတ်များအား ပေးစွမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် ကုချန် ဘာမှမလုပ်လျှင်တောင်မှ ဤကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲမှ အန္တရာယ်များကို ဤပုရွက်ဆိတ်များက မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ဟားဟားဟား! အင်မော်တယ် တက်လှမ်းမယ်... အင်မော်တယ် တက်လှမ်းမယ်! ငါအရှင် အရင်သွားနှင့်မယ် "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ရူးသွပ်လုမတတ် အောင်ပွဲခံ ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ချောက်နက် အက်ကွဲကြောင်း အဝင်ဝမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူကား ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူလတ်ပိုင်း ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ နယ်မြေငါးခုရှိ သက်ရှိများထဲတွင် အမြင့်မားဆုံးဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ချောက်နက်ရှေ့သို့ ပထမဆုံး ရောက်လာခြင်းမှာ သဘာဝကျလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ်အလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ချောက်နက်ကို ကြည့်ကာ ထိုဝတ်ရုံဖြူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူသည် ဤအင်မော်တယ် တက်လှမ်းမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံချင်ပေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဝတ်ရုံဖြူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်လျက် နောက်မှရောက်လာကြသော စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော မနာလိုမှုများ ပေါ်လာကြ၏။ အားလုံးထက်စော၍ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခွင့်ရသွားသော ဝတ်ရုံဖြူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ ကံကောင်းမှုကို မနာလိုဖြစ်နေကြသည့်အလားပင်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် ဤမနာလိုမှုမှာ အချိန်ကြာကြာ မခံလိုက်ချေ။ နောက်တစ်ခဏတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဝတ်ရုံဖြူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းသည် ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေရှိရာဘက်သို့ မနားတမ်း ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် သူ ချောက်နက်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အင်မော်တယ် အလင်းတန်းတစ်ခုမှ ကောင်းကင်ချောက်နက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းသွား၍ ထိုသူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မတော်တဆ ပွတ်တိုက်မိသွားရာ ထိုသူ၏ရုပ်ခန္ဓာမှာ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားကာ နတ်ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" အား...! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အလောတကြီး အော်ဟစ်သံတိုလေး တစ်ချက်သာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဝတ်ရုံဖြူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းသည် လုံးဝ သေဆုံးသွားတော့သည်။ သူ မသေဆုံးမီ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေချမ်းမှု အရိပ်အယောင်များကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဘာဖြစ်သွားတာလဲ.....</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ခမ်းနားလှတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကြီးက အကြောင်းပြချက်မရှိ ဒီလိုကြီး သေသွားတာလား။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဝတ်ရုံဖြူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ ကံကြမ္မာသည် နောက်မှရောက်လာကြသော နယ်မြေငါးခုမှ စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူများကို လန့်ဖျပ်သွားစေခဲ့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့သည် ဤအရာအားလုံးကို ကုချန်နှင့် ဆက်စပ်လိုက်ကြတော့၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်က နောက်မှလာတဲ့သူတွေအတွက် အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာများလား "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ဟမ့်! မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး...လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ကိုးသောင်းက ကောလာဟလတွေကို မမေ့နဲ့ဦး...ကုမိသားစု မဟာဧကရာဇ်က အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို တစ်ယောက်တည်း ပိတ်ဆို့ထားပြီး အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာက သက်ရှိတွေ အင်မော်တယ် မတက်လှမ်းနိုင်အောင် တားဆီးခဲ့တာလေ! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ဒါပေမယ့် အဲဒီ အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် ဆိုတာက နတ်ဆိုးနယ်မြေဆီ သွားတဲ့လမ်းဆိုတာ နောက်ပိုင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" အဲဒါကြောင့် ဒီကုချန်က နောက်ပိုင်း နတ်ဆိုးနယ်မြေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အခု နောက်မှလာတဲ့သူတွေအတွက် အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို ထပ်ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့... တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ငါတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး... ငါ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းရမှဖြစ်မယ်! အဆိုးဆုံးဆိုရင် ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေနဲ့ ဝေးဝေးမှာနေပြီး သူ့ရဲ့ သတိထားမှုကို မခံရအောင် မျှော်လင့်ရမှာပဲ! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်ချောက်နက်ရှေ့တွင် အချိန်အကြာကြီး တုံ့ဆိုင်းနေကာ မနားတမ်း ကျိန်ဆဲနေကြ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ လောဘက ဆင်ခြင်တုံတရားကို အနိုင်ယူသွားကာ ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎မည်သို့ပင်ဆိုစေ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းရန် ဤအခွင့်အရေးသည် တစ်ကြိမ်သာရှိ၍ ၎င်းကို လက်လွတ်ခံလိုက်ပါက နောက်တစ်ကြိမ် မည်သည့်အချိန်မှ ရမည်ကို မသိနိုင်ချေ။ သေရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ လက်မလွှတ်နိုင်ပေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူဆိုသူများသည် မီးကိုတိုးသည့် ပိုးဖလံများကဲ့သို့ အသုတ်လိုက် ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကြ၏။ သို့သော် ဤပုရွက်ဆိတ်များ၏ လုပ်ရပ်က အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေထဲမှ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၊ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျန်းထျန်းနှင့် အခြားသူများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရယ်မောမိစေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အရှင်သခင်က မင်းတို့လို ပုရွက်ဆိတ်တွေကိုများ ဒုက္ခပေးမယ် ထင်နေလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေကြပြီ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဝတ်ရုံဖြူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်မှာ ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်းရှိ မူလဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံးအဆင့်များသာ ခုခံနိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ် အလင်းတန်းသာ ဖြစ်သည်။ ခွေးကြောင်တွေပင် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းနိုင်သည်ဟု သူတို့ တကယ်ပဲ ထင်နေကြသည်လော။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ နယ်မြေငါးခုရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်လျှင်တောင် နောက်ဆုံးတွင် အင်မော်တယ်တံခါးဆီသို့ မည်သူမျှ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" အား!! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဤပုရွက်ဆိတ်များ၏ လုပ်ရပ်ကို ကြည့်၍ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်တို့ သဘောကျနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ချောက်နက် အတွင်းမှ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများကြောင့် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ် အလင်းတန်း တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားတိုင်း လူအစုလိုက်အပြုံလိုက်၏ အသက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရိတ်သိမ်းသွားလေသည်။ နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်နေသော လေပြင်းများသည်လည်း သေမင်း၏ တီးတိုးစကားသံများကဲ့သို့ပင်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎၎င်းတို့ တိုက်ခတ်သွားရာ နေရာတိုင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးမှာ အရိုးနှင့် အသားများ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွား၍ သူတို့ တည်ရှိခဲ့သည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်တော့ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲတွင် သွေးပန်းများ ဆက်တိုက် ပွင့်လန်းနေတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဤအချိန်တွင်မှ နောက်မှရောက်လာသူများသည်လည်း အသိတရား ပြန်ဝင်လာပုံရသည်။ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ၏ အရှင်သခင်မှ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ ကြုံတွေ့နေရသော ဘေးအန္တရာယ်များမှာ ဤကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်းရှိ မူလအန္တရာယ်များ သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော သက်ရှိများသည် သူတို့၏ အရေအတွက် ထက်ဝက်ကျော် ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခြေလှမ်းတစ်ရာထက်နည်းသော အကွာအဝေးကိုသာ ရှေ့တိုးနိုင်ခဲ့သေးကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ်တံခါးဆီသို့ ရောက်ရန် ခြေလှမ်းသောင်းချီ လိုသေးကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားကြတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အစောပိုင်းက အင်မော်တယ် တက်လှမ်းလိုသော ဆန္ဒကြောင့် သူတို့ မျက်ကန်းဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ယခုအခါ သူတို့၏စွမ်းအားဖြင့် အင်မော်တယ်တံခါး အမှန်တကယ် အပြည့်အဝ ပွင့်သွားလျှင်တောင် အင်မော်တယ်တံခါးဆီသို့ ရောက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိကြောင်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ သိရှိသွားကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေက လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဘေးအန္တရာယ် အားလုံးကို ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပြီး မြေပြန့်ကို လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ထိုအင်မော်တယ်တံခါးဆီသို့ ပိုပို၍ နီးကပ်သွားသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေနိုင်တော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် မည်သည့်အရာကမျှ ဤဧရာမနယ်မြေကြီးကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ... အင်မော်တယ် တက်လှမ်းတော့မယ်! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎မနာလိုမှုနှင့် မကျေချမ်းမှုများ ရောယှက်နေသော ဤအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကုချန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေသည် ကောင်းကင်ချောက်နက်၏ အဆုံးရှိ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အင်မော်တယ်တံခါးရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ အင်မော်တယ်တံခါးလား "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ ကုချင်းရွဲ့သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲထားသကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော အင်မော်တယ်တံခါးကြီးကို မော့ကြည့်လျက် အလိုအလျောက်ပင် အသက်ရှူရပ်သွားမိ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" အရှင်သခင်က နယ်မြေနှစ်ခုကြား လွတ်လပ်စွာ အသွားအပြန်လုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို တကယ် ရှာတွေ့သွားပုံရတယ် "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကောင်းကင်နတ်သမီး ရှောင်းယွဲ့သည်လည်း ပွင့်နေသော အင်မော်တယ်တံခါးကို ကြည့်လျက် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကုချန်သည် သူ့ကို အင်မော်တယ်နယ်မြေဆီ ခေါ်သွားနိုင်သော်လည်း အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာသို့ မည်သည့်အချိန်မှ ပြန်လာနိုင်မည်ကို အာမမခံနိုင်ကြောင်း ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် ယခုအခါ ကုချန်သည် ဤအင်မော်တယ်တံခါးကို အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်နေပြီဖြစ်ရာ အင်မော်တယ်နယ်မြေနှင့် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာကြား အသွားအပြန် ခရီးသွားခြင်းက လွန်စွာ လွယ်ကူသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာ၊ ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေနှင့် ကုမိသားစုဝင်များသည် အနာဂတ်တွင် ဤနေရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ ပြန်လာတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" မိုက်မဲပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့ ကောင်တွေ "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကောင်းကင်နတ်သမီး ရှောင်းယွဲ့ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အကယ်၍ ဤအဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ သက်ရှိများသည် ကုမိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် သူတို့လည်း ဤအင်မော်တယ်တံခါးမှတစ်ဆင့် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းနိုင်ခွင့် ရရှိကောင်း ရရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူကား သူတို့အတွက် ထိုအခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ချေ။</p> <p>‎***</p> <p> </p>


Save