Book List

<h2 style="text-align: center;">‎အခန်း ( ၄၄၄ )</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါဆုံးဖြတ်တာပဲ အတည်ဖြစ်ရမယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လာပြီ၊</h2> <h2 style="text-align: center;">အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">‎*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ရှန်ဧကရာဇ် အင်မော်တယ်တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့်အရေးကို တားဆီးခဲ့သူမှာ  ကုချန် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ယခင်က ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ထိုပုရွက်ဆိတ်များကို သူ အရေးမစိုက်ခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပုရွက်ဆိတ်များသည် အင်မော်တယ်တံခါးနားသို့ပင် ကပ်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိကြောင်း ကုချန် သိထားသဖြင့် သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် ဤရှန်ဧကရာဇ်ကတော့ ကွာခြားလေသည်။ ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဘေးအန္တရာယ်များသည် သူ့ကို အင်မော်တယ်တံခါးဆီသို့ ရောက်ရှိရန် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အကယ်၍ မတော်တဆမှုများသာ မရှိခဲ့ပါက ဤရှန်ဧကရာဇ်သည် ပိတ်မသွားသေးသော အင်မော်တယ်တံခါးမှတစ်ဆင့် အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် ကုချန်သည် ထိုမျှ သဘောထားကြီးသူ မဟုတ်ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖွင့်ရန် သူ များစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဒီရှန်ဧကရာဇ် ဘာမို့လို့လဲ။ သူက ဤအင်မော်တယ်တံခါးကို ဖြတ်သန်းဖို့ ထိုက်တန်လို့လား။ စွမ်းရည်ရှိရင် သူဘာသာသူ တစ်ပေါက် ဖောက်ဝင်ပါလား။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ရှန်ဧကရာဇ်၏ ပြိုကွဲသွားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်နေသည့် ကုချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပေါ်လာခဲ့ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူ တစ်ခုခု မှားယွင်းလုပ်ဆောင်မိသည်ဟု လုံးဝ မခံစားရပေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ်တံခါးကို သူ ဖွင့်ခဲ့သည်ဆိုမှတော့ ဘယ်သူ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းနိုင်မလဲဆိုသည်ကို သူကသာ ဆုံးဖြတ်ရမည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ဟင့်အင်း! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ်တံခါးရှေ့တွင် သနားစရာကောင်းလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ထိုအသံမှာ ရှန်ဧကရာဇ်၏ အော်ဟစ်သံပင် ဖြစ်သည်။ ကုချန်သည် အကြည့်တစ်ချက်သာ ပို့လွှတ်လိုက်၍ စွမ်းအား အနည်းငယ်လေးသာ ပေါက်ကြားခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင်ရှိသော ရှန်ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ဤမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို မခံနိုင်ရာ အသက်ငင်နေပြီဖြစ်သော သူ့အတွက်ဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ရှန်ဧကရာဇ်၏ သနားစရာ အော်ဟစ်သံတွင် မကျေချမ်းမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းချင်၏။ ဤကဲ့သို့ သူ မသေဆုံးချင်ပေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎လောကတွင် အကြီးမားဆုံးသော ရက်စက်မှုဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေးကြီး မျက်စိရှေ့တွင် လက်တစ်ကမ်းအလို၌ ရှိနေလျက်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင် ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်... မင်း အရမ်း ရက်စက်တာပဲ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ရှန်ဧကရာဇ်၏ ရင်ထဲတွင် အဆိပ်ပြင်းသော မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်၏ အဟန့်အတားသာ မရှိခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် သူ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းနိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် သူ၏ရင်ထဲတွင် မည်မျှပင် တွေးတောနေပါစေ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်၏။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ပြိုကွဲသွား၍ နတ်ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ သေဆုံးချိန် ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူ မသေဆုံးမီ ရှန်ဧကရာဇ်၏ အကြည့်သည် အင်မော်တယ်တံခါးဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်စပ်ထားသော ထိုခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် အင်မော်တယ်တံခါးကြီး ပိတ်တော့မည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ထို့အပြင် ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည့် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်ကိုလည်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ရင်ထဲ၌ နက်ရှိုင်းသော နောင်တတရားများ နောက်ဆုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အကယ်၍ ထိုစဉ်က ဖီးနစ်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ သူ ပြတ်သားခဲ့မည်ဆိုပါက အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆိုသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘေးဖယ်ထား၍ ဤအထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်ထံ ရဲဝံ့ပြတ်သားစွာ သစ္စာခံခဲ့မည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် သူသည်လည်း အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း ရပ်တည်ကာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်လော။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ထိုစဉ်က ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့မိသည်ကို သူ တကယ် နောင်တရနေမိသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ရှန်ဧကရာဇ်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသနှင့် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဤလောကတွင် နောင်တရဆေးဆိုသည်မှာ မရှိချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ်တံခါး လုံးဝ ပိတ်သွားသည်ကိုသာ သူ ငေးကြည့်နေနိုင်၍ သူ၏အသိစိတ်သည်လည်း အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ဘုန်း! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ရှန်ဧကရာဇ် သေဆုံးသွား၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဝိညာဉ် လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးများသည် သမုဒ္ဒရာလှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ကောင်းကင်ချောက်နက် အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူတော်စင်အဆင့် တည်ရှိမှု အများအပြားသည် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးခဲ့ကြသော်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု တစ်ပါး တာအိုအသွင်ပြောင်း သေဆုံးသွားသည့် ရိုက်ခတ်မှုကို သူတို့ လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ချေ။ ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးထဲတွင် တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုခံလိုက်ရကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူတော်စင်အဆင့်အောက် စွမ်းအားရှင်ဆိုသူများအတွက်မူ သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှ၏။ ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးများ အနီးသို့ မရောက်မီမှာပင် သူတို့အတွင်းရှိ ချီနှင့် သွေးများ ဆူပွက်လာကာ သွေးမြူတိမ်တိုက်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎နောက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသူများထဲမှ ကံကောင်းသူ အနည်းငယ်သာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎တင်းကြပ်စွာ ပိတ်သွားသော အင်မော်တယ်တံခါးကြီးကို ကြည့်ရင်း သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာကြသော ' ကံကောင်းသူများ ' ၏ ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ထိုအရာမှာ ဤအင်မော်တယ်တံခါးကြီး ပိတ်သွားခြင်းနှင့်အတူ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာရှိ သက်ရှိအားလုံးအတွက် နောက်ဆုံး အင်မော်တယ် တက်လှမ်းမည့် အခွင့်အရေးသည်လည်း အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ထိုအချိန်မှစ၍ ကျယ်ပြောလှသော အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် မည်သူကမျှ တာအိုကိုရရှိ၍ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်မိသွားကြလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ထူးဆန်းလိုက်တာ... ငါက ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး တွေးမိနေရတာလဲ... ငါတို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ လူသားမျိုးနွယ်က အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင် တစ်ပါးကို မွေးဖွားပေးနိုင်မှတော့ နောက်ထပ် တစ်ပါးကိုလည်း မွေးဖွားပေးနိုင်မှာပေါ့... အဲဒီအချိန်ကျရင် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာမှာပါ! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎တစ်စုံတစ်ယောက်မှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်က စွမ်းအားကြီးတာ မှန်ပေမယ့် သူလည်း အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှာ မွေးဖွားလာတဲ့ သက်ရှိတစ်ဦးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဒီလို သာဓကမျိုး ရှိနေပြီဆိုမှတော့ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်ထက် မနိမ့်ကျတဲ့ ဒုတိယမြောက် တည်ရှိမှုတစ်ခု သေချာပေါက် မွေးဖွားလာမှာပဲ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎... ... ... ...</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" အင်မော်တယ် တက်လှမ်းပြီ! "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေသည် အင်မော်တယ်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်လာသောအခါ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ စီးဝင်လာသော ကျယ်ပြော၍ မြင့်မြတ်သည့် အင်မော်တယ်ချီများကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သာယာယစ်မူးစွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ကြ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူတို့သည် ဤအင်မော်တယ်ချီများနှင့် မစိမ်းကြချေ။ ယခင်က ဘိုးဘေး၏ တာအိုအသွင်ပြောင်း ကောင်းကင်ရေကန်တွင် ကျင့်ကြံခဲ့စဉ်က ကုမိသားစု တပည့်များသည် ဤအင်မော်တယ်ချီများဖြင့် စိမ်ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် ထိုတာအိုအသွင်ပြောင်း ကောင်းကင်ရေကန်ရှိ အင်မော်တယ်ချီများသည် အင်မော်တယ်နယ်မြေ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ ပိုမို ခမ်းနား‌၍ ကျယ်ပြောလှသော အင်မော်တယ်ချီများနှင့် မယှဉ်သာချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ထိုမျှမက အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ' နားများနှင့် မျက်လုံးများ ပိုမို ရှင်းလင်းလာ ' သကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ အဆုံးမဲ့ တာအိုများအပေါ် သူတို့၏ ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းမှာလည်း ယခင်ကထက် အတိုင်းအဆမရှိ ပိုမို ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကုမိသားစု တပည့် အများအပြား၏ အတွင်းပိုင်းချီများသည် အလိုအလျောက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းသွားကြ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် မူလ အတားအဆီးများကို ဖောက်ထွက်ကာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" အင်မော်တယ်နယ်မြေ... နောက်ဆုံးတော့ ငါ ပြန်ရောက်လာပြီ "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အငွေ့အသက်များကို ခံစားရရင်း ကောင်းကင်နတ်သမီး ရှောင်းယွဲ့၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူသည် တစ်ချိန်က အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ အောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း ဇာတိမြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းက သူ၏ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော လှုပ်ခတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေဆဲပင်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် စိတ်အလှုပ်ရှားဆုံး လူမှာ ဖီးနစ်ဧကရာဇ် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းအပေါ် မည်သူမှ ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသနည်းဆိုလျှင် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်မှလွဲ၍ တခြားသူ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းကာ အင်မော်တယ်ဖြစ်လာရန် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ရ၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အပူတပြင်း စောင့်မျှော်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ ဆန္ဒပြည့်ဝမည့်နေ့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဖီးနစ်ဧကရာဇ် မည်သို့ အလွန်အမင်း စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျန်းထျန်းသည်လည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်လောက် မပြင်းထန်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သိန်းကျော်လေးကမှ တာအိုကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်ရာ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းလိုသော သူ၏ စွဲလမ်းမှုမှာ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှု တစ်ပါးလောက် မနက်ရှိုင်းသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" အဲ့ဒီအချိန်က အရှင်သခင့်ထံမှာ သစ္စာခံဖို့ ပြတ်သားမှုရှိခဲ့လို့ တော်သေးတာပေါ့ "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဖီးနစ်ဧကရာဇ်၏ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်နေမိ၏။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းရန် ကျရှုံးခဲ့သော ရှန်ဧကရာဇ်၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည့် မြင်ကွင်းက ဖြတ်ပြေးနေဆဲပင်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အကယ်၍ ထိုစဉ်က အရှင်သခင်ထံ သစ္စာခံရန် လုံလောက်သော ပြတ်သားမှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူ၏ကံကြမ္မာသည်လည်း တာအိုရောင်းရင်း ရှန်ဧကရာဇ်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်လော။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎တကယ်ကို အချိန်အခါနဲ့ ကံကြမ္မာဆိုတာပဲ!</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎" ငါ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဆိုပေမယ့် ငါ့ရဲ့ သွေးသားမျိုးဆက်တွေက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှာ ကျန်ရစ်နေခဲ့သေးတယ်... ဒါပေမယ့် ဒီအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး ငါ မထွက်ခွာခင်မှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်တွေအရ အနာဂတ်မှာ သူတို့ အင်မော်တယ်နယ်မြေကို ဝင်ရောက်လာဖို့ဆိုတာ အချိန်ကိစ္စလေးတစ်ခုပါပဲ "</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သူသည် အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေနှင့်အတူ အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သော်လည်း ဖီးနစ်နားခိုရာတောင်ကုန်းမှ မျိုးဆက်များသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သေးသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် ကုချန်၏ အစေခံမျှသာ ဖြစ်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်စုဝင်များကို သူနှင့်အတူ အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် မမျှော်လင့်ရဲချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎သို့သော် သူ မထွက်ခွာမီ ကုချန်ထံမှ ' ကျေးဇူးတော် ' တစ်ခုကို သူ တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုမိသားစုရွာမှ ကုမိသားစု မျိုးဆက်အချို့သည် ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေနှင့်အတူ မလိုက်ပါဘဲ နေရစ်ခဲ့ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် ဖီးနစ်ဧကရာဇ်သည် ကုမိသားစုရွာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ဖီးနစ်နားခိုရာတောင်ကုန်းက အပြည့်အဝ တာဝန်ယူမည်ဟု ကိုယ်တိုင် ကမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဖီးနစ်ဧကရာဇ်မှ ရှင်းလင်းလွန်းစွာ သိထား၏။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ကုမိသားစုရွာ ရှိနေသရွေ့ အထက်ကောင်းကင်တားမြစ်နယ်မြေနှင့် အောက်ကမ္ဘာကြားရှိ ဆက်ဆံရေးသည် အမှန်တကယ် ပြတ်တောက်သွားမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>‎</p> <p>‎</p> <p>‎ဖီးနစ်နားခိုရာတောင်ကုန်းမှ ကုမိသားစုရွာကို သေချာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ သင့်တော်သော အချိန်အခါကို စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်လျှင် အနာဂတ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းကာ အင်မော်တယ်ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိကောင်း ရရှိလာနိုင်လေသည်။</p> <p>‎***</p> <p> </p>


Save