Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၅</h2> <h2 style="text-align: center;">လက်အောက်ခံများကို ခေါ်ယူတွေ့ဆုံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် လီကျစ်၏ လက်အောက်ခံအသစ်နှစ်ဦးသည် လီကျစ်ထံ လာရောက်ဂါရဝပြုရန် ဖန့်ကျားရွာသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။</p> <p>ဖန့်ကျားရွာ၏အကြီးအကဲဖြစ်သူ လီကျစ်သည် တပ်မှူးကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရပြီးနောက် အနီးအနားရှိတပ်မှူးငယ်နှစ်ဦးကို ဖန့်ကျားရွာ တပ်မှူးကြီး၏ လက်အောက်သို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။ ထို တပ်မှူးငယ်နှစ်ဦးသည် ယခင်က လီကျစ်နှင့် အဆင့်အတန်းတူသူများဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်သွားကြလေပြီ။ လီကျစ်က သူတို့၏ အထက်လူကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရကြောင်း သတင်းကို ကြေညာပြီးဖြစ်ရာ ထိုတပ်မှူးငယ် နှစ်ဦးသည် လီကျစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြားသည်နှင့် လီကျစ်ကို လာရောက်တွေ့ဆုံရန် ဖန့်ကျားရွာသို့ အလျင်အမြန် လာရောက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>တပ်မှူးငယ်နှစ်ဦးစလုံးသည် ပဉ္စမအဆင့်အမတ်ကြီး အဆောင်အယောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ တစ်ဦးမှာ လီကျစ်၏ အသိဟောင်းဖြစ်သော ကျင်းဟိုင်စခန်းမှ တပ်မှူးငယ် ယိုဟွာချောင်းဖြစ်ပြီး ယွန်ဖန်လီ၏ တပ်မှူးငယ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာ ထန်းကျင်းမြို့ လက်ဝဲတပ်စခန်း ရှေ့တန်းစခန်းမှ တပ်မှူးငယ် ဆူကုန်း ဖြစ်ပြီး ရှီတိုခံတပ်၏ တပ်မှူးငယ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူဖြစ်သည်။ ရှီတိုခံတပ်သည်လည်း ဖန့်ကျားရွာနှင့် အလွန်နီးကပ်လှပြီး ဆူကုန်းသည် တာဝန်ခံအမတ်၏ ဆွေမျိုးတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု လီကျစ် ယခင်က ကြားဖူးထားလေသည်။</p> <p>ယိုဟွာချောင်းသည် တပ်မှူးကြီးရုံးတော်အတွင်းသို့ ဝင်လာသည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချိုသာသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ လီကျစ်ကိုမြင်သည်နှင့် သူ၏ အနည်းငယ် ပြည့်ဖြိုးသော မျက်နှာမှာ ပျားရည်များပင်ယိုကျလာမတတ် ချိုသာသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်ဝပ်တွားကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်…</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး ယိုဟွာချောင်း တပ်မှူးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်…"</p> <p>အခြားတပ်မှူးငယ်ဖြစ်သူ ဆူကုန်းမှာမူ အနည်းငယ်ထုံထိုင်းပုံပေါပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမှ မရှိပေ။ သူက ခေါင်းငုံ့ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွားလျက်…</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး ဆူကုန်း တပ်မှူးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်…"</p> <p>လီကျစ်က ခပ်အေးအေးပင် "ထကြပါ…" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တပ်မှူးငယ်နှစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့၏လက်ဆောင်စာရင်းများကို ပေးအပ်ကြလေသည်။</p> <p>လီကျစ်သည် ယိုဟွာချောင်း၏ လက်ဆောင်စာရင်းကို အရင်ကြည့်လိုက်ရာ ပိုးထည်များ… အားတိုးဆေးများနှင့် အလားတူပစ္စည်းများသာပါဝင်ပြီး ငွေသျှူး သုံးဆယ်ခန့် တန်ဖိုးရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤယိုဟွာချောင်းသည် လူကဲခတ် အလွန်တော်သော အရာရှိလူလည်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယခု လီကျစ်က အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရာထူးတက်လာပြီး အင်အားကြီးမားလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက သေချာပေါက် မျက်နှာလုပ်ရမည်မှန်းသိနေပြီး သူ၏ ရက်ရောမှုကလည်း မသေးလှပေ။ လီကျစ်က ခေါင်းညိတ်ကာ လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>"တပ်မှူးငယ် ယို... ဒီလောက်တောင် အားနာစရာတွေလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး…"</p> <p>ယိုဟွာချောင်းက အလျင်အမြန်ပင်</p> <p>"ဒါက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ စေတနာလေးသက်သက်ပါ… ကြီးကျယ်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ် မဟုတ်ပါဘူး…"</p> <p>ထို့နောက် သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး လီကျစ်ကို ထပ်မံ မြှောက်ပင့်ကာ…</p> <p>"မနှစ်က ဒီအချိန်တုန်းက တပ်မှူးကြီး လီကျစ်က ဆဋ္ဌမအဆင့် တပ်မှူးငယ်လေးပဲရှိသေးတာ… အခုတော့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ရာထူးတက်လာပြီး စတုတ္ထအဆင့် တပ်မှူးကြီးတောင် ဖြစ်နေပြီ… တကယ်ကို လူငယ်သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ…"</p> <p>မနှစ်က ဤအချိန်တွင် လီကျစ်သည် တောင်ပေါ်ဓားပြကြီးကိုနှိမ်နင်းရန် စတင်ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယိုဟွာချောင်းမှာ လီကျစ်၏ အထက်အရာရှိဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်အကြာတွင်မူ ယိုဟွာချောင်းသည် လီကျစ်၏လက်အောက်ခံဖြစ်သွားပြီး လီကျစ်ကို အရိုအသေပေးနေရပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ယိုဟွာချောင်းက လီကျစ်ကို ချီးကျူးနေသော်လည်း သူ၏ စကားများထဲတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>လီကျစ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ယိုဟွာချောင်းကို လျစ်လျူရှုကာ ဆူကုန်း၏ လက်ဆောင်စာရင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ငွေသျှူး အနည်းငယ်မျှသာတန်ဖိုးရှိသော ပိုးထည်များသာ ပါဝင်သည်ကို မြင်သောအခါ လီကျစ် အနည်းငယ်မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။ လီကျစ်သည် ဤငွေသျှူး အနည်းငယ်ကို လိုချင်မက်မောနေခြင်းမဟုတ်သော်လည်း မင်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလ၏ အမတ်လောကတွင် ကိုယ်ပိုင်ရေးမထားသော စည်းမျဉ်းများရှိလေသည်။ မိမိ၏ အထက်လူကြီးဖြစ်သော တပ်မှူးကြီးထံ လာရောက်ဂါရဝပြုရာတွင် ဤမျှသေးငယ်သော လက်ဆောင်ကို ယူလာခြင်းက လီကျစ်ကို အထင်သေးရာရောက်နေလေသည်။</p> <p>လီကျစ်သည် သူ၏ရာထူးမှ ငွေရှာလေ့မရှိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်လည်း တပ်မှူးငယ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးရာ တပ်မှူးငယ်တစ်ဦး၏ အကျိုးအမြတ်များကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားလေသည်။ တပ်မှူးငယ်တစ်ဦး၏ လက်အောက်တွင် စစ်သားတစ်ရာကျော် ရှိလေသည်။ စရိတ်များကိုအလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်းနှင့် မရှိသောစစ်သည်အမည်စာရင်းများ ဖန်တီးခြင်းဖြင့်ပင် တစ်လလျှင် ငွေသျှူး ဆယ်နဲ့ချီ၍ အိတ်ထဲထည့်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် လက်အောက်ခံ တပ်စခန်းများနှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များထံမှ ဆက်သသောလက်ဆောင်များ စစ်သည်များကိုအသုံးပြု၍ ကိုယ်ပိုင်မြေယာများကို စိုက်ပျိုးစေခြင်းမှရရှိသော ဝင်ငွေများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တစ်လလျှင် ငွေသျှူး ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်ခန့် ရရှိခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စမျှသာဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အထက်လူကြီးရှိထံ လာရောက်ဂါရဝပြုရာတွင် ငွေသျှူး အနည်းငယ်သာ တန်ဖိုးရှိသော လက်ဆောင်ကို ယူလာခြင်းက ဘာသဘောနည်း။</p> <p>လီကျစ် အဂတိမလိုက်စားခြင်းက သူ၏ လက်အောက်ခံများ သူ့ကိုမလေးမစား လုပ်ခွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။</p> <p>အကယ်၍ လီကျစ်က ဒေါသမထွက်ခဲ့လျှင် နောင်တွင် ဆူကုန်းက သူ့ကို အထင်သေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး လီကျစ်၏ ညွှန်ကြားချက်များကိုလည်း အလေးအနက်ထားတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>လီကျစ်သည် ဆူကုန်း၏ လက်ဆောင်စာရင်းကိုပိတ်လိုက်ပြီး သူ့ထံ ပြန်ပေးကာ ခပ်အေးအေးပင်</p> <p>"မင်း ငါ့ဆီ လက်ဆောင်တွေပို့ပေးဖို့ မလိုပါဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်… ဒီ လက်ဆောင်စာရင်းကို မင်းဆီ ပြန်ပေးလိုက်မယ်…"</p> <p>ဆူကုန်း၏ နည်းပါးလှသောလက်ဆောင်က လီကျစ်ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ ယိုဟွာချောင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများပေါ်လာပြီး ပွဲကြည့်နေသူတစ်ဦး၏ အမူအရာမျိုး ပြသလာလေသည်။</p> <p>ဆူကုန်းသည် လက်ဆောင်စာရင်းကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြန်ယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက အတင်းပြုံးလိုက်ပြီး…</p> <p>"တပ်မှူးကြီး... ကျွန်တော်မျိုးက ကပ်စေးနှဲနေတာ မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်တော်မျိုးမှာ တကယ် ငွေမရှိလို့ပါ။ တပ်မှူးကြီးက ဒီလောက်ချမ်းသာနေတာပဲ… ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဒီလက်ဆောင်သေးသေးလေးကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးမလားဗျာ"</p> <p>လီကျစ်က ခပ်အေးအေးပင်</p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ဆူကုန်း… ဒါဆို ဒီနေ့လယ်ကျရင် မင်းရဲ့ ရှီတိုခံတပ်ကို ငါ လိုက်ခဲ့မယ်။ မင်း စရိတ်တွေ အလွဲသုံးစားလုပ်ထားလား… စစ်သည်တွေဆီက ခေါင်းပုံဖြတ်ထားလား… ဒါမှမဟုတ် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာမြေယာတွေကို ကိုယ်ပိုင်မြေအဖြစ် သိမ်းပိုက်ပြီး စစ်သည်တွေကို အခမဲ့ လုပ်အားပေးခိုင်းစေထားလားဆိုတာ သွားစစ်ဆေးမယ်။ အကယ်လို့ မင်း ဒါတွေတစ်ခုမှ မလုပ်ထားဘူးဆိုရင်… ငါ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံဆီ သေချာပေါက်သတင်းပို့ပြီး မင်းကို ရာထူးအကြီးကြီး တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုပေးမယ်…"</p> <p>ထို့နောက် လီကျစ်က ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး</p> <p>"အကယ်လို့ မင်း ဒါတွေထဲက တစ်ခုခုလုပ်ထားတာ တွေ့ရင်တော့ ငါက သက်ညှာပေးနေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်…"</p> <p>လီကျစ်၏ စကားကိုကြားသောအခါ ဆူကုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာလေသည်။ သူက ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်…</p> <p>"တပ်မှူးကြီး... ကျွန်တော်မျိုးမှာ မယားငယ်နှစ်ယောက်နဲ့ ကလေး ခုနစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ ကုန်ကျစရိတ်တွေက တကယ်ကိုကြီးမားလွန်းလို့ ဝင်ငွေနဲ့ ထွက်ငွေ မမျှဖြစ်နေတာပါ…"</p> <p>ဆူကုန်း၏ စကားကိုကြားသောအခါ ဘေးတွင်ရပ်နေသော ယိုဟွာချောင်းသည် အသံထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ယိုဟွာချောင်းသည် စစ်သည်တွေဆီက ခေါင်းပုံဖြတ်ဖို့နဲ့ မိန်းမတွေမွေးဖို့ပဲသိပြီး ဦးနှောက်မရှိသော ဤငတုံးကို စိတ်ထဲမှကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူ မယားငယ်တွေများနေတာ… ကုန်ကျစရိတ်တွေကြီးမားနေတာက တပ်မှူးကြီးနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ တပ်မှူးကြီးက သူ့ရဲ့ မိန်းမတွေနဲ့ ကလေးတွေကို ကူညီကျွေးမွေးရမှာလား။</p> <p>လီကျစ်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့်…</p> <p> "မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"</p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဆူကုန်းသည် လီကျစ်၏ အေးစက်စက်လေသံကို ကြားသောအခါမှ နားလည်သွားလေသည်။ သူက ရင်ဘတ်ထဲမှ တစ်ခုခုကိုရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ နောက်ထပ်လက်ဆောင်စာရင်းတစ်ခု ထွက်လာပြီး ယခင်စာရင်းနှင့်အတူ လီကျစ်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။</p> <p>လီကျစ်သည် လက်ဆောင်စာရင်းအသစ်ကိုကြည့်လိုက်ရာ ငွေသျှူး လေးဆယ်ကျော် တန်ဖိုးရှိသော လက်ဆောင်များ စာရင်းပြုစုထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယခင်စာရင်းနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ငွေသျှူး ငါးဆယ် တန်ဖိုးရှိသော လက်ဆောင်များ ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>အမှန်တော့ ဆူကုန်းသည် စောစောက လီကျစ်ကို စမ်းသပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှု မအောင်မြင်သောအခါ နောက်ထပ်အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။ လီကျစ်က ငယ်ရွယ်သူဖြစ်ရာ လှည့်စားရန်လွယ်ကူမည်ဟု သူ ထင်ထားပုံရသည်။ သူ၏ စောစောက ငတုံးစကားများမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လီကျစ်သည် လက်ဆောင်စာရင်းနှစ်ခုကို ကိုင်ထားရင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူက ဆူကုန်းကို ဤကဲ့သို့ လက်ဆောင်များပေးရန် အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုခဲ့လျှင်… နောက်ပိုင်းတွင် ဆူကုန်းကသူ့ကို ဈေးကြီးသောလက်ဆောင်များပေးရန် ခြိမ်းခြောက်တောင်းခံခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲလာမည်လား။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လက်ဆောင်စာရင်းပါ ပမာဏမှာသေးငယ်ပြီး ငွေသျှူး အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ရာ တွေ့ဆုံလက်ဆောင်တစ်ခုမျှသာဖြစ်လေသည်။ ဆူကုန်းက ကောလာဟလများဖြန့်လျှင်ပင် အခြားသူများက အလေးအနက်ထားမည်မဟုတ်ပေ။ သို့ရာတွင် ဤအချက်ကိုတွေးမိသောအခါ လီကျစ်သည် ဆူကုန်းကို ပို၍ပင်မုန်းတီးသွားလေသည်။ လီကျစ်သည် ဆူကုန်းကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သေချာပေါက်အပြစ်ပေးရမည်ဟု စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဆူကုန်းသည် သူ့ကို တကယ်ပဲ အလေးအနက်ထားတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဒီ ဆူကုန်းက တာဝန်ခံအမတ်ရဲ့ ဆွေမျိုးဆိုလား။</p> <p>ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်... လီကျစ်ကသာ သူ့ကို တကယ်ဒုက္ခပေးချင်လျှင် အဝေးတွင်ရှိနေသော စစ်ဘက်ရေးရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်ခံအမတ်အနေဖြင့် ကူညီရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဆူကုန်း… ဒီလထဲမှာ မင်းရဲ့ ရှီတိုခံတပ်ကိုလာပြီး စစ်ရေးအခြေအနေတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ငါ အချိန်ပေးလိုက်မယ်… အကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့မြင်းကိုတားပြီး မင်းအကြောင်း တိုင်ကြားလာရင်တော့ ငါ အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှာပဲ…"</p> <p>လီကျစ်၏ စကားကိုကြားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဆူကုန်း၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများပျံ့နှံ့လာပြီး လီကျစ်ကို စမ်းသပ်ရန်ကြိုးစားခဲ့မိသည်ကို နောင်တရလာလေသည်။ သူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်</p> <p>"တပ်မှူးကြီး လာရောက်စစ်ဆေးတဲ့အခါ ကျွန်တော်မျိုးက ခံတပ်တံခါးဝကနေ သေချာပေါက် ကြိုဆိုပြီး တပ်မှူးကြီးနဲ့အတူ အစအဆုံး လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်…"</p> <p>လီကျစ်က ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော ဆူကုန်းကို ခပ်အေးအေးပင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ရန် မပြောဘဲ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်…</p> <p>"ကောင်းပြီ… အဓိကအကြောင်းအရာကိုသွားကြရအောင်… ငါ့ရဲ့ ပုံစံကို မင်းတို့နှစ်ယောက် ကြားဖူးပြီးလောက်ပြီ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် ငါ့ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေကလည်း အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်…"</p> <p>လီကျစ်သည် ဖန့်ကျားရွာအပြင်ဘက်ရှိ အခြားသောတပ်စခန်းများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုခြင်း မရှိသေးပေ။ မင်မင်းဆက်၏ အမတ်လောကသည် ရှုပ်ထွေးလှသော ဆက်ဆံရေးကွန်ရက်တစ်ခုဖြစ်ရာ ကြိုးတစ်ချောင်းကိုထိလိုက်ရုံဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး လှုပ်ခတ်သွားနိုင်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းက ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် လက်စားချေမှုများကို ဖိတ်ခေါ်သကဲ့သို့ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လီကျစ်သည် ပြဿနာများကိုမရှာလိုပေ။ သို့ရာတွင် သူ၏ လက်အောက်ခံများအတွက် အခြေခံ သတ်မှတ်ချက်များကိုတော့ သူ ချမှတ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ပထမအချက်… မင်းတို့ အဂတိလိုက်စားချင်ရင် ပိုပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ် လုပ်ကြ။ စစ်သည်တွေ ပုန်ကန်တာမျိုး… ပြည်သူတွေ အုံကြွတာမျိုးမဖြစ်စေနဲ့… အကယ်လို့ မင်းတို့ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖန်တီးခဲ့ရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအားလုံးကို ငါ သေချာပေါက် အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှာပဲ…"</p> <p>"ဒုတိယအချက်… စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စိုက်ပျိုးရေးမြေတွေကနေရတဲ့ စပါးတွေက တိုးဖို့ပဲ ရှိရမယ်… လျော့သွားလို့မရဘူး… အကယ်လို့ လျော့သွားရင် ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို ငါ စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်…"</p> <p>"ဒီအချက်နှစ်ချက်ကို မင်းတို့ လိုက်နာနိုင်ရင် ငါ မင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးဘူး။ အကယ်လို့ ဒီအချက်နှစ်ချက်ကို မလိုက်နာနိုင်ရင်တော့ ငါ ရက်စက်တယ်လို့ မဆိုနဲ့…"</p> <p>အတန်ကြာစမ်းသပ်ပြီးနောက် လီကျစ်သည် သာမန် ဆက်ဆံရမည့်သူ မဟုတ်မှန်း သူတို့နှစ်ဦး သိသွားကြလေသည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် လီကျစ်အပေါ် အလွန်တရာရိုသေလေးစားမှု ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ…"</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး သဘောပေါက်ပါပြီ…"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save