"မှန်တယ်၊ အလုပ်ရုံဇုန်ကို တည်ဆောက်နေတဲ့အချိန်မှာ ပေါ်ဝမ် ကျောင်းတော် ကိုပါ တစ်ပါတည်း တည်ဆောက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ၊ ဒါမှသာ ငါ့နယ်မြေထဲက သာမန်ပြည်သူတွေလည်း ပညာသင်စရာ နေရာတစ်ခု ရလာမှာပေါ့" ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။
ပေါ်ဝမ် ကျောင်းတော် တွင် ပညာလာရောက်သင်ယူသူ အရေအတွက် တစ်နေ့တခြား များပြားလာသည်နှင့်အမျှ လက်ရှိနေရာလေးမှာ ကျပ်တည်းလာလေပြီ။
ထို့ကြောင့် ရှောင်မင်က ခေတ်သစ် ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုနှင့် အနီးစပ်ဆုံးတူညီမည့် ပထမဆုံးသော ဘက်စုံပညာသင်ကျောင်းတော်ကြီး တစ်ခုကို စနစ်တကျ တည်ဆောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျောင်းတော်ကြီးသည် ကျယ်ဝန်းလှသော မြေနေရာကို ရယူထားမည်ဖြစ်ပြီး အထူးပြု ဘာသာရပ် အမျိုးမျိုးကိုလည်း ပေါင်းစပ်သင်ကြားပေးမည်ဖြစ်သည်။ သူ နေ့မအား ညမနား ရေးသားနေခဲ့သော ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များသည်လည်း ပေါ်ဝမ် ကျောင်းတော် အတွက် သီးသန့် ရည်ရွယ်ပြင်ဆင်ထားခြင်းပင်။
ချင်းကျိုး၏ ပညာရေးမှာ သုညအဆင့်မှ စတင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ့အနေဖြင့်လည်း ကိုယ်ပွားတွေ အများကြီး ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိရာ ရှောင်မင်သည် အထက်တန်း ကျောင်းသားများက အောက်ခြေ ကျောင်းသားများကို ပြန်လည်သင်ကြားပေးမည့် စနစ်ကို အသုံးပြုရတော့မည်။
သူက အဆင့်အမြင့်ဆုံး ကျောင်းသားများကိုသာ သင်ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဗဟုသုတများသည် အဆင့်ဆင့် ဆင်းသက်သွားမည်သာ။
အထီးကျန်ဆန်သော လူ့အဖွဲ့အစည်းများတွင် လူတို့သည် မိမိတို့၏ လက်ရှိဘဝလေးဖြင့်သာ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်နေတတ်ကြပြီး အပြောင်းအလဲလုပ်ရန် စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့နေတတ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော အချက်ပင်။
ခေတ်သစ်သမိုင်းတွင် နိုင်ငံခြားသားများ၏ အမြောက်ဆံများက အထီးကျန် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ တံခါးပေါက်များကို ပစ်ခတ်ဖျက်ဆီးလိုက်မှသာ လူ့အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံး နိုးကြားလာပြီး အပြောင်းအလဲကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်ရောက်မှတော့ အရာအားလုံး နောက်ကျလွန်းနေခဲ့ပြီ။
သို့ဖြစ်ရာ ရှောင်မင်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့သော ယဉ်ကျေးမှု အချုပ်အနှောင်များကို ချိုးဖျက်ရန်နှင့် မဟာယွီအင်ပါယာ၏ ပြည်သူများကို နိုးကြားလာစေကာ လိုအပ်သော အပြောင်းအလဲများ ပြုလုပ်လာစေရန် သူ၏ နယ်မြေတစ်ခွင်လုံးတွင် မတူညီသော အတွေးအခေါ်များကို ဖြန့်ကျက်ချင်နေသည်။
အတွေးအခေါ်တစ်ခုတည်းကသာ လွှမ်းမိုးခြယ်လှယ်နေသော ခေတ်ဆိုးကြီးကို အဆုံးသတ်ကာ အတွေးအခေါ် ပညာရပ်ပေါင်းစုံ ယှဉ်ပြိုင်ထွန်းကားမည့် ခေတ်သစ်တစ်ခုကို သူ ဖန်တီးလိုသည်။
သေချာသည်ကတော့ သူသည် ကွန်ဖြူးရှပ် ယဉ်ကျေးမှုကို ဗြောင်ကျကျ ဆန့်ကျင်သွားမည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ ဆန့်ကျင်လိုက်ပါက အင်ပါယာတစ်ခွင်လုံးရှိ ပညာရှိများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို သေချာပေါက် ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသူများကို စုဆောင်းမည့် သူ၏ အစီအစဉ်အတွက် အလွန် အဟန့်အတား ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ သူ လုပ်ရန်လိုအပ်သည်မှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒကိုသာ သီးသန့် အထွတ်အမြတ်ထားသည့် မူဝါဒကို ဖျက်သိမ်းပြီး အခြားသော ပညာရပ်များကိုပါ အားပေးအားမြှောက် ပြုလုပ်ရန်ပင်။
အမှားနှင့် အမှန်၊ မည်သည့်အရာကို ထိန်းသိမ်းပြီး မည်သည့်အရာကို စွန့်ပယ်ရမည်ဆိုသည်ကို ပြည်သူများ ကိုယ်တိုင် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် ကျေးကျွန် တစ်သိန်းအနက်မှ အနည်းငယ်ကိုသာ အလုပ်ခွင်သို့ ဝင်ရောက်ခိုင်းရသေးသည်။ အလုပ်ရုံအသစ်များ တည်ဆောက်ပြီးစီးသည်အထိ သူတို့ကို ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်သမားများအဖြစ်သာ အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ပေါ်ဝမ် ကျောင်းတော် ကို တည်ဆောက်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို အရယူဖို့ ပန်ယွိခွန်းကို ရှောင်မင် တာဝန်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပန်ယွိခွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခြား ကိစ္စတစ်ခုကို တင်ပြလာသည်။ "ချီမင်းသား... တိန့်ကျိုးက အိမ်ထောင်စု ခုနစ်ဆယ့်နှစ်စု အသတ်ခံရတဲ့ အမှုကြီး ပေါ်ပေါက်သွားပါပြီ၊ ချီမင်းသား နောက်ထပ် ခရိုင်တစ်ခုကို ထပ်ရလိုက်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဝမ်မိသားစုလည်း အကြီးအကျယ် အထိနာသွားပြီပေါ့"
ရှောင်မင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးရေးရေးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ချင်းကျိုး၊ ချန်းကျိုး နဲ့ တိန့်ကျိုး... တို့တွေ အခုဆို စစ်ရေးနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး အာဏာ တစ်ဝက်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီ၊ သူတို့အချင်းချင်း ဆက်ပြီး သတ်ပုတ်နေကြပါစေ၊ တို့ကတော့ အထက်ကနေ အောက်ခြေအထိ အာဏာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းဖို့ပဲ လိုတယ်၊ အမတ်ကြီး ပန်... ခင်ဗျားရဲ့ တာဝန်တွေကလည်း မပေါ့ဘူးနော်"
ပန်ယွိခွန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း "ကျွန်တော်မျိုးက ပင်ပန်းရမှာကို မကြောက်ပါဘူး၊ ချီမင်းသား ကျောထောက်နောက်ခံ မပေးမှာကိုပဲ စိုးရိမ်ခဲ့တာပါ၊ အခု ချီမင်းသားက နောက်ကွယ်ကနေ အခိုင်အမာ ရပ်တည်ပေးနေမှတော့ သေတဲ့အထိ အစွမ်းကုန် ကြိုးစား အမှုထမ်းပါ့မယ်" ဟု လျှောက်တင်လေသည်။
ယခင် ကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် လူဆိုးလူသွမ်း တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အနီးအနားတွင် ဤကဲ့သို့သော အရည်အချင်းရှိသူများ ကျန်ရှိနေသေးသည့်အတွက် ရှောင်မင် အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် ဤမျှလောက် အောင်မြင်မှုများ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
"ဒါနဲ့ ချီမင်းသား မျက်နှာပေါ်မှာ ပင်ပန်းနေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ တွေ့နေရတယ်၊ ကျန်းမာရေးကိုလည်း ဂရုစိုက်တော်မူပါဦး၊ ချီမင်းသား စာတွေ အများကြီး ရေးနေရပြီး ကူးယူဖို့တွေ အများကြီး လိုနေတယ်လို့ ကျီယွမ် ပြောပြလို့ သိရပါတယ်၊ ဒီအလုပ်တွေကို တခြား ပညာရှိ တချို့ကို လွှဲပေးထားလိုက်လို့ ရပါတယ်" ဟု ပန်ယွိခွန်းက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ယခင်က တရားသူကြီးဟောင်း တစ်ဦးပီပီ အကြံဉာဏ်ပေးတတ်သော သူ၏ အကျင့်မှာ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးချေ။
ရှောင်မင် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ ပင်ပန်းနေရခြင်းမှာ ညနက်သည်အထိ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များ ရေးသားနေရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ထိုစာအုပ်များကို ပွားယူရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။ "အမတ်ကြီး ပန်... ငါက အဲဒီလောက် မမိုက်မဲပါဘူးဗျာ၊ ငါ့မှာ အကြံကောင်း ရှိပြီးသားပါ" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပန်ယွိခွန်း တစ်ယောက် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ပညာရှိများအတွက် စာအုပ်စာပေ ဆိုသည်မှာ အသက်တမျှ အရေးကြီးလှသည်။ မဟာယွီအင်ပါယာတွင် စာအုပ်များကို လက်ရေးဖြင့်သာ ကူးယူရလေ့ရှိသဖြင့် ဈေးနှုန်းမှာ အလွန် ကြီးမြင့်လှသည်။ ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ ကျောင်းသားများစွာမှာ စာအုပ်များကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ သူက "ချီမင်းသား ကျွန်တော်မျိုးကို ထပ်ပြီး အံ့သြအောင် လုပ်ပြဦးမယ့်ပုံပဲ" ဟု လျှောက်တင်လေသည်။
ရှောင်မင်က ပန်ယွိခွန်းကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး "လာ... ငါ လိုက်ပြမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ရှောင်မင်သည် ပန်ယွိခွန်းကို လက်မှုပညာဌာနဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ရှောင်မင်၏ အမြင်တွင် လက်မှုပညာဌာနသည် ထုတ်လုပ်ရေး နေရာသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဗဟိုဌာနကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။
ချင်းကျိုး၏ အကျွမ်းကျင်ဆုံး နည်းပညာ ပညာရှင်များ စုဝေးရာ နေရာဖြစ်သဖြင့် ရှောင်မင်၏ နည်းပညာ အသစ်အဆန်းများသည် ဤနေရာမှပင် ပေါက်ဖွားလာမည် ဖြစ်သည်။
လက်မှုပညာဌာန အတွင်းတွင် ချန်ချီသည် လက်မှုပညာသည်များကို ဦးဆောင်ကာ သတ္တုတုံး သေးသေးလေးများကို ဖန်တီးနေလေသည်။ ထိုသတ္တုတုံးလေးများပေါ်တွင် စံကိုက် စာလုံးများကို ထွင်းထုထားပြီး ၎င်းတို့မှာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော ပုံနှိပ်စာလုံးများအတွက် စာလုံးပုံစံခွက်လေးများပင် ဖြစ်သည်။
ရှောင်မင်သည် ယခုအခါ အလုပ်ရုံ အသစ်တစ်ခု ဖြစ်သော ပုံနှိပ်အလုပ်ရုံကို တည်ထောင်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီး ထိုနေရာတွင် ခဲစာလုံး ပုံနှိပ်စနစ်ကို အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော ပုံနှိပ်စနစ်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမို အဆင့်မြင့်မားသော ပုံနှိပ်နည်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြေစေးကို အသုံးပြုမည့်အစား စာလုံးပုံစံခွက်များကို သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် သက်တမ်း ပိုရှည်စေပြီး တစ်ကြိမ် အသုံးပြုပြီးတိုင်း စွန့်ပစ်ရမည့် ပြဿနာကိုလည်း ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။
ဤနည်းလမ်းကို ခေတ်သစ်သမိုင်းရှိ ဆယ့်ငါးရာစုက ခဲစာလုံး ပုံနှိပ်နည်းပညာမှ အတုယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် အကောင်အထည်ဖော်ရန် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မည်ဟု ရှောင်မင် ယူဆထားခြင်းပင်။
အရာအားလုံးသာ အဆင်ပြေချောမွေ့ပါက ဤပုံနှိပ်စက်သည် တစ်နေ့လျှင် စာရွက် ရွက်ရေ သုံးရာခန့် ပုံနှိပ်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ ရှောင်မင်၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် ပိုလျှံနေပြီ ဖြစ်သည်။
လုံလောက်သော အလုပ်သမားများနှင့် စာလုံးပုံစံခွက်များသာ ရှိပါက အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။
ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော ပုံနှိပ်စာလုံးလေးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပန်ယွိခွန်း တစ်ယောက် အံ့သြလွန်း၍ မေးရိုးများ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ မဟာယွီအင်ပါယာတွင် လက်ရှိ အသုံးပြုနေသည်မှာ သစ်သားပန်းပု ပုံနှိပ်စနစ်ဖြစ်ပြီး အလွန် နှေးကွေးကာ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် မရှိလှချေ။
ယခု သူမြင်တွေ့နေရသည်မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။ ချန်ချီ၏ ဘေးရှိ စာလုံးပုံစံခွက်လေးများမှာ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိကြပြီး လိုအပ်ချက်အလိုက် လွတ်လပ်စွာ နေရာချထား အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
"ဒါက... ဒါက နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်တွေအတွက် အလွန် အကျိုးရှိစေမယ့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်မြင်မှုကြီး တစ်ရပ်ပါပဲလား" ယခင်က ရှောင်မင်၏ ငွေရှာသည့် ကုန်ပစ္စည်းများကို အထင်သေးခဲ့ဖူးသော ပန်ယွိခွန်းသည် ယခုအခါတွင်မူ ပညာရှိတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ ရှောင်မင်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ လေးစားသွားလေပြီ။
ပန်ယွိခွန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ရှောင်မင် အံ့သြမသွားခဲ့ချေ။ ဤခဲစာလုံး ပုံနှိပ်နည်းပညာသည် ပုံစံခွက်များ သွန်းလုပ်ရန် ခဲကို အသုံးပြုထားပြီး ရှောင်မင်က ခေတ်သစ် အတိုင်းအတာများဖြစ်သော "နံပါတ်လေး အရွယ်"၊ "နံပါတ်ငါး အရွယ်" စသည်ဖြင့် စာလုံးအရွယ်အစားများကို စံကိုက် သတ်မှတ်ပေးထားသည်။
ဤသည်မှာလည်း ချန်ချီ ဖန်တီးထားသော စာလုံးပုံစံခွက်လေးများ အရွယ်အစား ကွဲပြားနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။
"အမတ်ကြီး ပန်... ချင်းကျိုးမှာ စာအုပ်စာပေတွေ ရှားပါးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် တစ်ခုတော့ လိုသေးတယ်၊ အဲဒါက စက္ကူပဲ" ဟု ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။
ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းအတွက် သင့်လျော်သော စက္ကူများလည်း လိုအပ်သည်။ ပုံနှိပ်စက်မှုလုပ်ငန်းကို တည်ထောင်နေစဉ်အတွင်း ရှောင်မင်သည် စက္ကူထုတ်လုပ်ရေး အလုပ်ရုံ တည်ဆောက်ခြင်းကိုလည်း လစ်လျူရှုမထားခဲ့ချေ။ စက္ကူထုတ်လုပ်သည့် အတတ်ပညာသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ အဓိက ကွာခြားချက်မှာ စက်ယန္တရားနှင့် လုပ်အား အသုံးပြုမှုပင် ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်အတွက် ရှောင်မင်သည် ရေအားနှင့် နွားအားကိုသာ အားကိုးရသဖြင့် စက္ကူပျော့ဖတ် ထုတ်လုပ်မှု မြန်ဆန်စေရန် လက်မှုပညာဌာနက နွားအားသုံး ပျော့ဖတ်ထောင်းစက်များကိုပါ ထုတ်လုပ်နေရသည်။ စက္ကူထုတ်လုပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အဓိကအားဖြင့် အစေးချွတ်ခြင်း၊ ပျော့ဖတ်ကြိတ်ခြင်း၊ စာရွက်ပုံဖော်ခြင်းနှင့် အခြောက်ခံခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဤအဆင့်များထဲမှ တစ်ခုခုကို အချိန်တိုသွားစေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ပိုမို မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။
အစေးချွတ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ကုန်ကြမ်းများကို အယ်လ်ကာလီ ပျော်ရည်ထဲတွင် စိမ်၍ ပေါင်းတင်ကာ အမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်။ ပျော့ဖတ်ကြိတ်ခြင်းက ထိုအမျှင်များကို အနှစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီး စာရွက်ပုံဖော်ခြင်းတွင်မူ ဆန်ခါကို အသုံးပြု၍ ပျော့ဖတ်များကို ဆယ်ယူကာ စက္ကူစိုများအဖြစ် ဖန်တီးပြီးနောက် အခြောက်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။
လောလောဆယ်တွင် ရှောင်မင် စက္ကူ အများကြီး မလိုအပ်သေးသဖြင့် လူအားနှင့် နွားအားကိုသာ အသုံးပြုသော စက္ကူအလုပ်ရုံလေး တစ်ရုံက ချင်းကျိုးအတွက် လုံလောက်သော စက္ကူများကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤခေတ်ကာလသည် စာမတတ်သူများ အလွန် ပေါများနေသေးသည့် ခေတ်ကာလ မဟုတ်ပါလား။
မသင်မနေရ ပညာရေးစနစ် ဆိုသည်မှာ သူ အခုချိန် အိပ်မက်တောင် မမက်ရဲသေးသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ငွေလည်း မရှိသလို ဆရာတွေလည်း မရှိသေးချေ။
လက်ရှိအချိန်တွင် သူလုပ်နိုင်သည်မှာ အရည်အချင်းရှိသူ တစ်စုကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်သာ အာရုံစိုက်ပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ ရှေ့ဆက်သွားရန်သာ ရှိသည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် သူ အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စရပ်မှာ ခဲစာလုံး ပုံနှိပ်နည်းပညာကို မိတ်ဆက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ လေဆာပုံနှိပ်စက်များ အစားမထိုးမီ အချိန်အထိ ဤနည်းပညာကို ခေတ်သစ်သမိုင်းတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ မဟာယွီအင်ပါယာအတွက်တော့ ဤသည်မှာ ပုံနှိပ်လုပ်ငန်း၏ တကယ့် တော်လှန်ရေး တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။
အပိုင်း ( ၈၁ ) ပြီးဆုံး။
***