Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၈၇ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align: center;"> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် ဖန်ဇန်း သည် သူ၏ နေ့စဉ် လေ့လာတွေ့ရှိချက်များကို မင်းသားအိမ်တော်သို့ တင်ပြခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ရှောင်မင် သည် လက်ရှိ အခြေအနေများကို ပိုမို သေချာစွာ သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p>​ရွာလူကြီးများ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် မိမိတို့၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း အလေးစားရဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရွာသူကြီးများအဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်လေ့ ရှိကြသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် လက်တွေ့တွင်မူ ဤရွာသူကြီး အများစုသည် ငွေကြေးအတွက် ဒေသခံ အင်အားကြီး မိသားစုများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ကာ သာမန် ပြည်သူလူထုကို ဖိနှိပ်လေ့ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ထိုအင်အားကြီး မိသားစုများ၏ လက်သည်းများနှင့် အစွယ်များပင် ဖြစ်နေကြသည်။ ဖန်ဇန်း က ဤရွာသူကြီးများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကိုလည်း ထည့်သွင်း ရေးသားထားပြီး သတင်းစာ၏ သက်ရောက်မှုများကို သူတို့၏ သခင်များထံသို့ သတင်းပို့ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။</p> <p>​ရှောင်မင်အတွက် ဤသည်မှာ ကြီးလေးသော ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ရွာသူကြီးများသည် အနိမ့်ဆုံး အစိုးရ ရာထူးအဆင့် ရှိကြသော်လည်း သူတို့သည် အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရား၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် ပြည်သူများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရယူရန် ရှောင်မင်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိနေသည်။</p> <p>​မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွာသူကြီးများသည် သူတို့၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ကြီးမားသော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိကြသည်။ အင်အားကြီး မိသားစုများ၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် သူတို့သည် ရွာအတွင်း ကြီးမားသော အာဏာကိုလည်း ကိုင်စွဲထားနိုင်ကြသည်။</p> <p>​"ချီမင်းသား... အုပ်ချုပ်ရေး ကိစ္စတွေအတွက် ထပ်ပြီး စိတ်ပူနေပြန်ပြီလား" လုလော့ က ကြာစေ့ ဆန်ပြုတ် ပန်းကန် တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>​ယခုအချိန်တွင် သူမရော ကျီဟွမ် ပါ ရှောင်မင်နှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ရှောင်မင်ကို လေးစားကြသော်လည်း သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျောက် ထံ၌ အတူတကွ ရှိခဲ့စဉ်က သခင်နှင့် အစေခံ သံယောဇဉ်မျိုးလည်း ပါဝင်နေသည်။</p> <p>​ရှောင်မင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အေး ဟုတ်တယ်... သတင်းစာတွေ ဖြန့်ဝေပြီးပြီ ဆိုပေမယ့် ရွာတစ်ရွာကို အင်အားကြီး မိသားစုတွေအောက်က ရွာသူကြီးက ချုပ်ကိုင်ထားမယ်ဆိုရင် ပြည်သူတွေက သူတို့ရဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာပဲ ရှိနေမှာလေ၊ အဲဒါက တော်တော်လေး စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတယ်"</p> <p>​လုလော့ နှင့် ကျီဟွမ် တို့သည် ရှောင်မင် ဘာလုပ်နေသည်ကို ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်ကြသည်။ သူ၏ ဩဇာအာဏာ ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ နောက်တစ်ဆင့်မှာ နယ်မြေအတွင်းရှိ ဒေသခံ အင်အားကြီး မိသားစုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရား အားလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဒါက ပုပ်နေတဲ့ အသားတစ်တုံးက အိုးတစ်အိုးလုံးကို ပုပ်ဟောင်သွားစေတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလား၊ အဲဒီအသားတုံးကို ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်ရင် ပြဿနာ ပြေလည်သွားမှာပဲ မဟုတ်လား" လုလော့ က နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ပြောရတာ လွယ်သလောက် တကယ်လုပ်ဖို့က ခက်တယ်ကွ၊ ရွာသူရွာသားတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရွာသူကြီးတွေကို ရွေးချယ်ကြတဲ့ အစဉ်အလာက နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီပြီး တည်ရှိနေခဲ့တာလေ၊ အခု ငါကသာ ဒီအစဉ်အလာကို ချိုးဖောက်လိုက်မယ်ဆိုရင် အကြီးအကျယ် ဆူပူအုံကြွမှုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့မှာ ရွာသူကြီးတွေအဖြစ် ရွာတွေကို စေလွှတ်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ လူလည်း မရှိသေးဘူး" ဟု ရှောင်မင်က ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>​လုလော့ က "ချီမင်းသားက ရွာမှာ မနေဖူးတော့ သိပ်နားလည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ချင်းကျိုး မြို့ထဲမှာလိုပဲ ရွာတွေမှာလည်း လူတွေကြားထဲမှာ ပဋိပက္ခတွေ ရှိတတ်ကြပါတယ်၊ ရွာသူကြီး ရွေးချယ်တဲ့အခါမှာလည်း ကိုယ်စားလှယ် အမျိုးမျိုး ရှိတတ်ကြတယ်လေ၊ ချီမင်းသားက ချင် နဲ့ ဝမ် မိသားစုတွေကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်အောင် လုပ်တတ်မှတော့ ရွာသူရွာသားတွေကိုလည်း အဲဒီလိုမျိုး လုပ်ခိုင်းလိုက်ရင် မရဘူးလား" ဟု အကြံပြုလေသည်။</p> <p>​ရှောင်မင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး အုံ့မှိုင်းနေသော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု လွင့်စင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက "တော်လိုက်တာ၊ ကျီဟွမ် နဲ့ အချိန်အကြာကြီး နေပြီးတဲ့နောက် မင်းလည်း စဉ်းစားတွေးခေါ်တတ်လာပြီပဲ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p>​လုလော့ မှာ ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး "ချီမင်းသား... အရမ်းကြီး မြှောက်မပြောပါနဲ့ရှင်၊ ကျွန်မ ရွာမှာ နေတုန်းက မှတ်မိတာလေးတွေကို ပြန်ပြောပြရုံပါ" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ဆုချီးမြှင့်ခံထိုက်ပါတယ်၊ ပြောစမ်းပါဦး... မင်း ဘာလိုချင်လဲ" ရှောင်မင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​လုလော့ တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ကြွနေမှုကို မဖျက်ဆီးလိုသဖြင့် "ကျွန်မ... ရွှံ့အိုး ကြက်သားဟင်း စားချင်တယ်" ဟု ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ရှောင်မင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ရွှံ့အိုး ကြက်သားဟင်းတင် မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကို ဝက်သား အချိုပေါင်းပါ ကျွေးဦးမယ်"</p> <p>​"ဝက်သား အချိုပေါင်း ဟုတ်လား၊ နာမည် ကြားလိုက်ရုံနဲ့တင် စားချင်စရာကြီးနော်" လုလော့ မှာ သွားရည်ကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>​ရှောင်မင်က "ရွာသူကြီး ကိစ္စတွေကို ရှင်းလင်းပြီးတာနဲ့ မင်းအတွက် အဲဒီဟင်းတွေ ချက်ပေးဖို့ စားဖိုမှူးကို ငါ ခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။</p> <p>​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချီမင်းသား" လုလော့ မှာ ဝမ်းသာရွှင်မြူးစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>​ရှောင်မင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အခန်းတွင်း လျှောက်သွားနေမိသည်။ လုလော့ ၏ စကားများက ရွာသူကြီး၏ တာဝန်ကို အဓိက နှင့် ဒုတိယ ဟူ၍ ရာထူးနှစ်ခု ခွဲခြားကာ ရွာသူကြီးများ၏ အာဏာကို လျှော့ချပစ်နိုင်ကြောင်း သူ့ကို သတိရစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်များကို အသုံးပြု၍ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုများ ပြုလုပ်ကာ သူ၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် ကိုက်ညီသော ရွာသူကြီးများကို မြှောက်စားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သေချာသည်ကတော့ သူ၏ လက်ရှိ ခေါင်းကိုက်ရသည့် ပြဿနာမှာ အင်အားကြီး မိသားစုများတွင် ကြီးမားသော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ခြင်းပင်။ ထိုမိသားစုများကို အင်အားချည့်နဲ့အောင် လုပ်ပြီးမှသာ ဤကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ရွာသူကြီးများကို သူ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤအကြောင်းများကို စဉ်းစားရင်း ရှောင်မင်က ကြာစေ့ ဆန်ပြုတ် ပန်းကန်ကို ကောက်ယူကာ စတင် သောက်လေသည်။ ထိုစဉ် လီဆန် သည် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာပြီး "ချီမင်းသား... ရွာအသီးသီးက ရွာသူကြီးတွေ မြို့ထဲကို ဝင်လာကြပြီး ဒေသခံ အင်အားကြီး မိသားစုတွေရဲ့ အိမ်တော်တွေဆီကို သွားကြပါတယ်" ဟု လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p>​"ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီးလား" ရှောင်မင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤရွာသူကြီးများသည် မျက်နှာလုပ်ရန် အလွန်အမင်း အလျင်လိုနေကြပုံရသည်။</p> <p>​"အဲဒီ ရွာသူကြီးတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး ငါ့ဆီ ယူလာခဲ့စမ်း" ရှောင်မင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ နယ်မြေအတွင်းရှိ ရွာသူကြီးများက အင်အားကြီး မိသားစုများထံ သတင်းပို့နေခြင်းသည် သူ၏ ဩဇာအာဏာကို ဗြောင်ကျကျ စော်ကားလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>​လီဆန်က "ချီမင်းသား... ကျွန်တော်မျိုး အဲဒီရွာသူကြီးတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းပြီးပါပြီ" ဟု ပြန်လည် လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p>​ထို့နောက် သူက စာရွက်တစ်ရွက်ကို ရှောင်မင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>​ရှောင်မင်က တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချင်းကျိုးမြို့တွင် လက်အောက်ခံ ခရိုင် ဆယ့်နှစ်ခုနှင့် ကျေးရွာ ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ စာရွက်ပေါ်တွင် ရွာသူကြီး သုံးဆယ်၏ အမည်များ၊ ရွာအမည်များနှင့် သူတို့၏ နောက်ခံ အချက်အလက်များကို ပြည့်ကျပ်စွာ ရေးသားထားသည်။</p> <p>​လီဆန် သည် ရှောင်မင်၏ လက်အောက်တွင် သတင်းအချက်အလက် စနစ်ဆိုင်ရာ အထူး သင်တန်းများကို တက်ရောက်ခဲ့ရပြီး ယခုအခါ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများက စတင် ပေါ်လွင်လာလေပြီ။</p> <p>​"ချီမင်းသား... ဒီရွာသူကြီးတွေက အစိုးရက ပေးတဲ့ စပါးကို စားပြီး အင်အားကြီး မိသားစုတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြတာ၊ သူတို့က တကယ့် သစ္စာဖောက်တွေပဲ၊ ကျွန်တော်မျိုး အမြင်ကတော့ သူတို့ကို တခြားသူတွေ မှတ်လောက်သားလောက် ဖြစ်သွားအောင် စံပြအနေနဲ့ အပြစ်ပေးသင့်ပါတယ်" ဟု လီဆန်က အကြံပြုလေသည်။</p> <p>​ရှောင်မင်က သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းဆီမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လူနည်းနည်း ရှိရုံနဲ့ စည်းကမ်းမဲ့ လုပ်လို့ရပြီလို့ မထင်နဲ့၊ မင်း ငါ့ကို စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်"</p> <p>​လီဆန် ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့သွားသည်။</p> <p>​"အခု လူသတ်လိုက်ရင် ဝမ် နဲ့ ချင် မိသားစုတွေ ဦးဆောင်တဲ့ အင်အားကြီး မိသားစုတွေကို ငါက လုံခြုံမှု မရှိဘူးလို့ ခံစားနေရတယ် ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလိုက်သလို ဖြစ်မသွားဘူးလား" ရှောင်မင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆို ချီမင်းသားက ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလို့လဲ၊ လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါသလား" ဟု လီဆန်က မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>​ရှောင်မင် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "အဲဒါကြောင့် မင်း အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာ ကောင်းသွားတယ်၊ ငါ မင်းကို ခိုင်းစရာ ရှိတယ်..."</p> <p>​ရွာသူကြီးများနှင့် အင်အားကြီး မိသားစုများအကြား ပူးပေါင်းကြံစည်မှု အထောက်အထားများကို စုဆောင်းရန်နှင့် ရွာသူရွာသားများ ရွာသူကြီးအသစ်များ ရွေးချယ်တင်မြှောက်လာအောင် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ရန် ရှောင်မင်က လီဆန်အား ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အရှိန်လျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​ဝမ် နှင့် ချင် မိသားစုများ၏ အကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ထားသော သတင်းစာ ထုတ်ဝေခြင်းသည် အင်အားကြီး မိသားစုများ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု မည်မျှ နက်ရှိုင်းသည်ကို စမ်းသပ်ရန် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ အမြစ်များမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းစွာ တွယ်ကပ်နေကြောင်း ထင်ရှားသွားလေပြီ။</p> <p>​ဤရွာသူကြီးများသည် ပြည်သူများနှင့် သူ တိုက်ရိုက် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်နိုင်ရေးကို ဟန့်တားနေကြသည်။ ပြည်သူများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိမှသာ တပ်သားများနှင့် ရိက္ခာများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤအစီအစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ရှောင်မင်သည် သူ၏ ပြင်ဆင်မှုများကို စတင်လေတော့သည်။ အင်အားကြီး မိသားစုများထံ မျက်နှာလုပ်နေကြသော ရွာသူကြီးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ မစိုးရိမ်တော့ချေ။ သူသည် ဝမ် နှင့် ချင် မိသားစု နှစ်ခုလုံးကို တန်းတူညီမျှ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အခြားသော အင်အားကြီး မိသားစုများကို မပတ်သက်စေဘဲ အချက်အလက်များအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။</p> <p>​သူတို့ မကျေမနပ် ဖြစ်ကြလျှင်ပင် ဝမ် နှင့် ချင် မိသားစုများသာ ဒေါသထွက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ အခြားသော အင်အားကြီး မိသားစုများကမူ ဘေးမှနေ၍သာ စောင့်ကြည့်နေကြမည်သာ။</p> <p>​ထို့အပြင် ဤမိသားစု နှစ်ခု၏ မကျေနပ်ချက်များသည် သတင်းစာက သူတို့၏ မကောင်းမှုများကို လူသိရှင်ကြား ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်း အပေါ်တွင်သာ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး ပြည်သူများကြားရှိ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော နာကြည်းချက်များကို ဆွပေးရန် ဟူသော ရှောင်မင်၏ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုမူ သိရှိကြမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>​နောက်တစ်နေ့တွင် သူ လုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ထိုမိသားစုများကို ချွေးသိပ်ရန်အတွက် ဝမ် နှင့် ချင် မိသားစုများကို အနည်းငယ် ချီးကျူးထားသော နောက်ထပ် သတင်းတစ်ပုဒ်ကို ထုတ်ဝေပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ရှောင်မင် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် သတင်းစာပါ အကြောင်းအရာများကို သိရှိသွားသောအခါ ချင်ချွမ်ယွင် နှင့် ဝမ်ချန်ချို တို့ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ "အိမ်တွင်းရေး ပြဿနာတွေကို အပြင်လူ မသိစေရ" ဆိုသည့် စကားအတိုင်း ရှောင်မင်က သူတို့ကို လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>​သို့သော်လည်း အစပိုင်း ဒေါသထွက်ပြီးနောက် သူတို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သတင်းစာက အမှန်တရားများကိုသာ ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် သတင်းစာက နယ်မြေ ပြန်လည် ထူထောင်ရေးအတွက် ချင် နှင့် ဝမ် မိသားစုများ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ချီးကျူးထားသောအခါ သူတို့၏ ဒေါသများ ပြေလျော့သွားပြီး နာကြည်းမှုနှင့် ကျေနပ်မှုများ ရောထွေးသွားကြရသည်။</p> <p>​ရှောင်မင်၏ အာရုံလွှဲသည့် နည်းဗျူဟာများက သူတို့ကို လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေပြီး သူ၏ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ခန့်မှန်း၍မရအောင် ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p>​ဤအခြေအနေများအောက်တွင် ရှောင်မင်သည် နယ်မြေတစ်ခွင်ရှိ ရွာသူကြီးများကို အလျင်အမြန် စတင် အစားထိုးလေတော့သည်။ အဆင့်မြင့် အရာရှိများက အန္တရာယ်အများဆုံးဟု လူအများက ယုံကြည်ကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အောက်ခြေအဆင့် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများက ပိုမို အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများ ပုပ်ဟောင်းသွားပါက ခုတ်ဖြတ်ပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေနိုင်သည်။ သို့သော် အမြစ်များ ပုပ်သွားပါက ထိုသစ်ပင် သေဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤအချက်ကို သဘောပေါက်ထားသဖြင့် ရှောင်မင်သည် ဤဝါဒဖြန့်ချိရေး လှုပ်ရှားမှုကို စမ်းသပ်မှု တစ်ခုအနေဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်ရာ တစ်လှမ်းချင်းစီ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၈၇ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save