"ချီမင်းသား... ဒီက သာမန်ပြည်သူက အဲဒီတာဝန်ကို ယူဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"
ဖန်ဇန်း တစ်ယောက် သိသိသာသာကို စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် သာမန်ဘဝလေးတစ်ခုကိုသာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရရှိလာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးချေ။ ယခု ဤအခွင့်အရေးကို အရမယူလျှင် နောက်ထပ် ဘယ်သောအခါများမှ ရနိုင်တော့မည်နည်း။
"ကောင်းတယ်၊ ပေါ်ဝမ် ကျောင်းတော် ထဲက သတင်းစာတိုက်က ဒီလကုန်ဆိုရင် ပြီးစီးတော့မှာ၊ နည်းနည်းတော့ အကြမ်းဖျင်း နိုင်ပေမယ့် အဲဒီအချိန်ကျရင် အသုံးပြုလို့ ရနေပါပြီ၊ ခင်ဗျား အနေနဲ့ သတင်းစာတိုက်အတွက် ဝန်ထမ်းတွေကို အခုကတည်းက စတင် ရွေးချယ်ထားလို့ ရပါပြီ၊ ဒါက သတင်းစာတိုက်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို အကြမ်းဖျင်း ရေးဆွဲထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းပဲ၊ အိမ်ပြန်ယူသွားပြီး သေချာ လေ့လာကြည့်လိုက်ပါဦး"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်မင်က လုလော့ကို သူ၏ အိပ်ဆောင်အတွင်းမှ လက်ရေးမူ တစ်စောင် ယူလာရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ဤစာရွက်စာတမ်းသည် ခေတ်သစ် သတင်းစာတိုက် ဖွဲ့စည်းပုံများကို အခြေခံထားသော်လည်း မဟာယွီအင်ပါယာ၏ လက်တွေ့ အခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြင်ဆင်ရေးဆွဲထားသော ရှောင်မင်၏ သတင်းစာတိုက် ပုံစံကြမ်းပင် ဖြစ်သည်။
သတင်းစာတိုက် တည်ထောင်ပြီးသည်နှင့် သတင်းစာ ဖတ်ကြားသူ ဆိုသည်မှာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုအစား သူတို့ကို "သတင်းထောက်များ" ဟု အမည်ပြောင်းလဲ ခေါ်ဆိုမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤသတင်းထောက်များသည် သတင်းများ စုဆောင်းရုံသာမက ကျေးရွာများတွင် သတင်းစာ ဖတ်ပြရမည့် တာဝန်များကိုလည်း ဆက်လက် ထမ်းဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။
သတင်းစာတိုက်ကို ပုံနှိပ်ရေးဌာန၊ အယ်ဒီတာဌာန နှင့် ထောက်ပံ့ရေးဌာန စသည့် ဌာနများအဖြစ် ခွဲခြားထားမည်ဖြစ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် ခေတ်သစ် သတင်းစာတိုက် တစ်ခု၏ အုတ်မြစ်ကို ချထားခြင်းပင်။
မဟာယွီအင်ပါယာရှိ လူအမျိုးမျိုးနှင့် ဆက်ဆံခဲ့ရပြီးနောက် ရှေးခေတ်လူများသည် ဉာဏ်မကောင်းကြသည် မဟုတ်ဘဲ ထိတွေ့လေ့လာခွင့် မရခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှောင်မင် သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ ဤကိစ္စရပ်များကို သူတို့အား သေချာ ရှင်းပြပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် အလျင်အမြန် နားလည်သဘောပေါက်ပြီး လက်တွေ့ အသုံးချနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ မည်သည့် ခေတ်ကာလတွင်မဆို လူသားတို့၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို ဘယ်သောအခါမျှ အထင်မသေးသင့်ချေ။
ဤအချက်ကြောင့်ပင် ရှောင်မင်၏ အားပေးတိုက်တွန်းမှုအောက်တွင် လက်မှုပညာဌာန၊ ပေါ်ဝမ် ကျောင်းတော် နှင့် အလုပ်ရုံ အသီးသီးသည် သူတို့၏ တွေးခေါ်မှုများကို တဖြည်းဖြည်း ဖွင့်ဟလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခေတ်နောက်ကျနေသော ယဉ်ကျေးမှု စံနှုန်းများအောက်တွင် ပိတ်လှောင်ခံမနေကြတော့ချေ။ အယူအဆသစ်များကို မိတ်ဆက်ပေးခြင်းက သူတို့ကို စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန်နှင့် သိပ္ပံပညာရပ်များကို လေ့လာရန် တွန်းအားပေးခဲ့ပြီး နည်းပညာသည် ကုန်ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း၏ အဓိက တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်လာစေခဲ့သည်။
ယဉ်ကျေးမှု တစ်ရပ်အနေဖြင့် တိုးတက်မှု ခေတ်သစ်တစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းနိုင်ခြင်း ရှိမရှိဆိုသည်မှာ အုပ်ချုပ်သူ လူတန်းစား၏ လမ်းညွှန်မှုအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေကြောင်း ရှောင်မင် နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားမိသည်။ ထိုလမ်းညွှန်မှု၏ မြစ်ဖျားခံရာ နေရာမှာ အုပ်ချုပ်သူများ ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
ချင်မင်းဆက်၏ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်က စာအုပ်များကို မီးရှို့ပြီး ပညာရှိများကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ စာပေ အစစ်ဆေးခံရမှုများ နှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ မှလွဲ၍ ကျန်တွေးခေါ်မှု ဂိုဏ်းအားလုံးကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည်အထိ ပဒေသရာဇ် မင်းဆက် အဆက်ဆက်မှ အုပ်ချုပ်သူများသည် သူတို့၏ အာဏာကို ထိန်းသိမ်းထားရန်အတွက် ပြည်သူများကို အသိဉာဏ် ကင်းမဲ့အောင် အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
ပညာရှိများ၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အရာရှိများ ဖြစ်လာရန်နှင့် အုပ်ချုပ်သူ လူတန်းစားကို ထောက်ပံ့ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တိုင်အောင် ပဒေသရာဇ် မင်းဆက်များ၏ အထက်တန်းလွှာများသည် ရာထူးကြီးကြီးများ ရရှိရေးမှလွဲ၍ ဘာကိုမှ မမက်မောခဲ့ကြချေ။
သတင်းစာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် ဤရပ်တန့်နေသော ယဉ်ကျေးမှု လေထုကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် ရှောင်မင်၏ အခွင့်အရေးပင်။ သူ၏ နယ်မြေအတွင်း ဉာဏ်ပညာ ပြန်လည် ဆန်းသစ်လာမှု တစ်ရပ် သေချာပေါက် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပေသည်။
ယခုအခါ သတင်းစာတိုက်မှူး ကို ခန့်အပ်ပြီးပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့်မှာ သတင်းစာတိုက်ကို စနစ်တကျ တည်ထောင်ရန်ပင်။ သူ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သတင်းစာတိုက်သည် လမ်းလွဲသွားမည် မဟုတ်ချေ။
ဖန်ဇန်း သည် အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ အမြဲတမ်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းတတ်သော ဇနီးသည် ရှေ့တွင် ယခုအခါ သူက ရင်ကော့ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီ။ သူသည် သတင်းစာတိုက်မှူး အဖြစ် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခန့်အပ်ခံခဲ့ရပြီ မဟုတ်ပါလား။
ဤသတင်းကို မိသားစုအား ပြောပြလိုက်သောအခါ အားလုံးက ဝမ်းသာရွှင်မြူးသွားကြသည်။ ဖန်ဇန်း ၏ ဇနီးဖြစ်သူ ဆွန်းအမေကြီး ဆိုလျှင် အောင်ပွဲခံရန် ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် သတ်လိုက်သေးသည်။ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဖန်ဇန်း တစ်ယောက် အောင်မြင်မှု အသီးအပွင့်များကို ခံစားရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ချင်းကျိုးရှိ အပြောင်းအလဲများသည် ညင်သာသော နွေဦး မိုးဖွဲဖွဲလေးများကဲ့သို့ ထောင့်စေ့အောင် တိတ်ဆိတ်စွာ စိမ့်ဝင်လျက် ရှိသည်။
ဖန်ဇန်း သည် ဤအသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ခံစားရသူ အများအပြားထဲမှ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ လူအများစုမှာ သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော နက်ရှိုင်းလှသည့် အပြောင်းအလဲများကို သတိမထားမိကြသော်လည်း ပြင်ပလူများအတွက်မူ ချင်းကျိုး၏ အပြောင်းအလဲများက အလွန်တရာ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေလေသည်။
ဥပမာအားဖြင့် အခြား ဒေသများမှ ကုန်သည်များသည် ချင်းကျိုး၏ တိုးတက်မှုများကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုမှာ မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးများ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် အလုပ်ရုံဇုန် အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။
ထိုနေရာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန် သူတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း အလုပ်ရုံဇုန် အတွင်း ထူးဆန်းသော စက်ယန္တရားများစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ဘာကိုမှ သိပ်မသိခဲ့ရချေ။
ယခုအခါ ချင်းကျိုးတွင် "သတင်းစာ" ဟုခေါ်သော အရာတစ်ခုကို မိတ်ဆက်လိုက်ပြန်ပြီ။
သဘာဝကျစွာပင် ဤကုန်သည်များသည် သတင်းစာကနေ အကျိုးအမြတ် ရနိုင်မလား ဆိုသည်ကို ချက်ချင်း တွေးတောမိကြသည်။ ချီမင်းသား က အသစ်အဆန်း တစ်ခုခုကို မိတ်ဆက်လိုက်တိုင်း ဤသို့ တွေးတောတတ်သော အကျင့်တစ်ခု သူတို့တွင် ရရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းသည် အကျိုးအမြတ် မရနိုင်ကြောင်း သူတို့ နောင်တတရားများဖြင့် ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်။ သတင်းစာ ထုတ်လုပ်သည့် ကုန်ကျစရိတ်က ရောင်းဈေးထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး ဝယ်ယူသူမှာလည်း အလွန် နည်းပါးလှသည်။
"ဟူး... ချီမင်းသား က ငွေရှာလို့ရမယ့် အကြံဉာဏ် အသစ်တွေ မထွက်လာတာ အတော်ကြာပြီပဲ" ကုန်သည် တစ်ဦးက အရက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ကုန်သည်က "ဆပ်ပြာ၊ ရေမွှေး နဲ့ မူးယစ်ချင်းကျိုး အရက်တို့နဲ့တင် ချီမင်းသား က ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကို ရရှိနေပြီလေ၊ အဲဒီအပေါ်မှာ လီခိုင်ယွမ် က ဒီထုတ်ကုန်တွေကို ကြော်ငြာလိုက်တော့ ဒီပစ္စည်းသုံးမျိုးရဲ့ အရောင်းအဝယ်က အကြီးအကျယ် မြင့်တက်သွားတာပဲ၊ ချီမင်းသားက အခုဆို တစ်လကို ငွေစင် သန်းနဲ့ချီပြီး ဝင်ငွေရနေတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ သူ့မှာ တခြား တစ်ခုခု တကယ် လိုအပ်သေးလို့လား" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။
"ဒါကတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချင်းကျိုးမှာ နေနေရတဲ့ ကုန်သည်တွေ အနေနဲ့တော့ နည်းနည်း စိတ်ပျက်မိတာပေါ့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုန်သည် တချို့က ဒီထုတ်ကုန်တွေကို အရင်ဦးဆုံး ရသွားကြတော့ နောက်ကျမှ ရောက်လာတဲ့ သူတွေအတွက် ဘာမှ သိပ်မကျန်တော့ဘူးလေ" ဟု ထိုကုန်သည်က ပြောရင်း နောက်ဆုံးထွက် သတင်းစာကို ကောက်ကိုင်ကာ စတင် ဖတ်ရှုလေသည်။
စာမျက်နှာ၏ အောက်ခြေရှိ သတင်းတစ်ပုဒ်သို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။
ထိုသတင်းတွင် ချီမင်းသားသည် လက်မှုပညာဌာနမှ လက်မှုပညာသည် တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းကျယ်သော အရာတစ်ခုကို ထုတ်လုပ်နေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ သတင်းတွင် အသေးစိတ် အချက်အလက်များစွာ မပါဝင်ဘဲ ကုန်သည်များ အနေဖြင့် စောင့်ကြည့်သင့်ကြောင်းကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။
ဤသတင်းသည် ကုန်သည်များအကြား တောမီးပမာ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ယခုအခါ သူတို့သည် သတင်းစာကို အလေးအနက်ထား စတင် ဖတ်ရှုလာကြသည်။ သတင်းစာထဲတွင် ဤမျှလောက် တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက်များ ပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချင်းကျိုးမြို့ရှိ ကုန်သည်များအကြား ချီမင်းသား ဘာတွေ လုပ်နေသလဲ ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ ထင်ကြေးပေးမှုများဖြင့် ဆူညံသွားတော့သည်။
သူတို့ ရရှိထားသော တစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စမှာ ချီမင်းသားသည် မြစ်ကမ်းဘေးမှ သဲများကို အမြောက်အမြား စုဆောင်းထားသည် ဆိုခြင်းပင်။
သဲ ဟုတ်လား... ကုန်သည်များမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ သဲကို ဘာအတွက် အသုံးပြုနိုင်မှာလဲ။
ခေတ်သစ် လူသားများအတွက်မူ ၎င်းမှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှပါသည်။ သဲကို မှန် ထုတ်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
ဤသည်မှာ ရှောင်မင်၏ နောက်ထပ် စီမံကိန်းပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ရှောင်မင်သည် အကျိုးအမြတ် သက်သက်အတွက် မှန်ကို ထုတ်လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းများနှင့် ဓာတုဗေဒ စမ်းသပ်ခန်းသုံး ကိရိယာများ ကဲ့သို့သော အရာများကို ဖန်တီးရန် မှန်ကို အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။
ဓာတုဗေဒ စမ်းသပ်ခန်းတွင် အယ်လ်ကာလီ ကဲ့သို့သော ဒြပ်စင်များကို သန့်စင်ရန် ဤကိရိယာများ လိုအပ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ရှောင်မင်သည် မှန်ထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်း အားလုံးကို စုဆောင်းရရှိပြီး ဖြစ်နေခြင်းပင်။
၎င်းသည် နဂါးဘောလုံးများကို စုဆောင်းရသကဲ့သို့ပင်။ ယခုအခါ နဂါးကို ဆင့်ခေါ်ရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာလေပြီ။
သဲ၊ ထုံးကျောက် နှင့် ဆိုဒါပြာ တို့သည် ဆိုဒါထုံးမှန် (soda-lime glass) ထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သဲထဲရှိ ဆီလီကွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်၊ အရည်ပျော်မှတ်ကို လျှော့ချပေးမည့် ဆိုဒါပြာ နှင့် ကယ်လ်စီယမ် ပံ့ပိုးပေးမည့် ထုံးကျောက် တို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ကြည်လင်တောက်ပသော မှန်တစ်ချပ်ကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ဓာတုဗေဒ စမ်းသပ်ခန်းသုံး ကိရိယာများ၊ ဘီကာများ၊ ချိန်ခွက်များ၊ စမ်းသပ်ပြွန်များနှင့် အခြားအရာများအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများပင်။ ဤကိရိယာများ ရှိလာပါက ဓာတုဗေဒ စမ်းသပ်ခန်းသည် အပြည့်အဝ အသက်ဝင် လည်ပတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ပါဝင်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းပြီးနောက် နောက်တစ်ဆင့်မှာ အရည်ကျိုခြင်းပင်။ မှန်ဖြစ်ပေါ်လာရန်အတွက် အပူချိန် ၁၃၀၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ် လိုအပ်ပြီး ၎င်းမှာ ကျောက်မီးသွေး ဖုတ်ရာတွင် လိုအပ်သော အပူချိန်နှင့် ဆင်တူသည်။ ဤမျှ မြင့်မားသော အပူချိန်ကို ရရှိရန် ရှောင်မင်သည် အပူပြန်သုံးမီးဖို ဟုခေါ်သော အထူး ကိရိယာတစ်ခုကို ဒီဇိုင်းဆွဲရတော့မည် ဖြစ်သည်။
အပူပြန်သုံးမီးဖို သည် အုတ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မီးဖိုတစ်ခုဖြင့် ပိုင်းခြားထားသော အခန်းနှစ်ခန်း ပါဝင်သည်။ အခန်းနှစ်ခန်းလုံးတွင် အုတ်များကို စနစ်တကျ စီရီထားပြီး ၎င်းတို့ကြားမှ လေကို မှုတ်သွင်းကာ မီးဖိုအတွင်း အပူဖလှယ်စေခြင်းဖြင့် အတွင်းဘက် အပူချိန်ကို မြင့်တက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်က အုတ်များ မရှိသဖြင့် ရှောင်မင်သည် အပူပြန်သုံးမီးဖိုများကို အသုံးပြု၍ မရခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခုအခါ အုတ်များနှင့် လုပ်သားအင်အားများ ရရှိနေပြီဖြစ်ရာ အဆင့်မြှင့်တင်ရမည့် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ လေမှုတ်မီးဖိုဖြင့် သံရည်ကျိုခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျောက်မီးသွေး ဖုတ်ခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ် အပူပြန်သုံးမီးဖိုများကို တည်ဆောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ကျောက်မီးသွေး၏ အရည်အသွေးများ ပိုမို ကောင်းမွန်လာသကဲ့သို့ သံ၏ အရည်အသွေးမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ မှန်ထုတ်လုပ်ရေးမှာ အစကတည်းက အပူပြန်သုံးမီးဖိုများ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားခွင့်ရလိုက်သဖြင့် ကံကောင်းလှသည်။
မှန်ထုတ်လုပ်ရေး၏ အခြေခံများကို လက်မှုပညာသည်များအား သင်ကြားပေးပြီးနောက် ရှောင်မင်သည် သူတို့ကို ကုန်ကြမ်းများ ရောနှောကာ မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်စေလိုက်သည်။ မှန်ရည်များ ထွက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မှန်ထည်များကို အပူပေး အအေးခံခြင်းနှင့် လေမှုတ်၍ ပုံဖော်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များ စတင်ရတော့မည် ဖြစ်ပြီး ဤလုပ်ငန်းစဉ်များကိုမူ လူကိုယ်တိုင် လက်ဖြင့်သာ ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။
အပိုင်း ( ၈၉ ) ပြီးဆုံး။
***