Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 93</h2> <h2 style="text-align: center;">နန်ဖုန်းနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက ဆုန့်မိသားစုဝင်များ၏ သိုလှောင်အိတ်များကို သိမ်းဆည်းကာ ပစ္စည်းအားလုံးကို ယူဆောင်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို ရှင်းလင်းနေရန် မလိုအပ်ပေ၊ ၎င်းမှာ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဆုန့်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများက ကျန်းချန်းကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်ပြီး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုန့်မိသားစုက ဤကိစ္စအတွက် ကျန်းချန်းကိုသာ တရားခံအဖြစ် သတ်မှတ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်မိသားစုက သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားနေသဖြင့် ကျန်းချန်းအနေဖြင့်လည်း သူတို့ကို ယဉ်ကျေးနေရန် မလိုတော့ပေ။ ထိုကိစ္စကို နောက်မှ ရှင်းလင်းမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချန်း၏ အဓိကတာဝန်မှာ ရွာကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်သွားသည့် နောက်ကွယ်မှ တရားခံအစစ်အမှန်ကို စုံစမ်းရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ရက်အကြာတွင် ကျန်းချန်းက သူသွားလိုသည့် ပစ်မှတ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခြောက်ကပ်နေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူက လူသူမရှိတော့သည့် ရွာသုံးရွာကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူတို့အား မေးမြန်းကြည့်ရာ ရွာများအားလုံးမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>'ဒီတာဝန်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး' ကျန်းချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူသူအနည်းငယ်သာရှိသဖြင့် သတင်းအချက်အလက် ရယူနိုင်ရန် သဲလွန်စ ရှာဖွေရသည်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ သွားရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးချိန်တွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရသော ရွာအရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး ရွာပေါင်း ၃၀ ခန့်ရှိနေကာ လူပေါင်းသောင်းချီ၍ ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံခဲ့ရကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော ယုတ်မာလှသည့် လုပ်ရပ်မျိုးမှာ တကယ့်ကို ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကြောင့် အနီးနားရှိ မြို့ငယ်အချို့မှ ရွာသားများက ထိုနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ရွာသားအမြောက်အပြားမှာ အားနည်းကြပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကဲ့သို့သော ငွေကြေး မတတ်နိုင်ကြသဖြင့် ထွက်မပြေးနိုင်ကြဘဲ ထိုနေရာမှာတင် အသေစောင့်နေကြရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ရွာကနေ ထွက်ခွာသွားပြီးရင်ရော သူတို့ ဘယ်မှာ သွားနေကြရပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ စရိတ်စက ကြီးမားလှသဖြင့် သာမန်ရွာသားများအနေဖြင့် မတတ်နိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>တောရိုင်းထဲတွင်လည်း အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်သဖြင့် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်လော့မြို့စားမင်း စံအိမ်မှ စုံစမ်းရန် လူလွှတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ အလွန် ပါးနပ်လှပေသည်။ သူက ယွင်လော့မြို့၏ အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့များကို ရှောင်ရှားပြီး ယွင်လော့မြို့မှ ကျွမ်းကျင်သူများ မရောက်ရှိနိုင်သည့် နေရာများကိုသာ ရွေးချယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ယွင်လော့မြို့၏ တပ်ဖွဲ့ကို အတော်လေး အခက်တွေ့စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စသည် ယွင်လော့မြို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ မြို့စားမင်း စံအိမ်က ဤကိစ္စကို စုံစမ်းရန် စစ်သည် ၆၀၀ခန့် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စစ်သည်များ တပ်စွဲထားသည့် နေရာများတွင် မည်သည့် ဖြစ်ရပ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>စစ်သည်များ တပ်စွဲမထားသည့် နေရာများတွင်မူ ရွာများမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံနေရသဖြင့် အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့က နယ်မြေအသီးသီးကို စောင့်ရှောက်ရန် တပ်ဖွဲ့ကို ခွဲလိုက်ကြရာ ရလဒ်အနေဖြင့် စစ်သည် ၃၀ စောင့်ရှောက်နေသည့် ရွာတစ်ရွာမှာလည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်သည် ၃၀ မှာ မည်သည့် အချက်ပြမှုမျှပင် မလုပ်နိုင်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ လူသတ်မှု၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူက အလွန်အမင်း အရည်အချင်းရှိကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယွင်လော့မြို့စားမင်း စံအိမ်အနေဖြင့် အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘဲ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ ရွာသားများကို အကာအကွယ်ပေးရန်အတွက် တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းထားခဲ့ရပြီး တရားခံအစစ်အမှန်ကို ရှာတွေ့ပြီးမှသာ သူတို့၏ မူလရွာများသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးရန် စီစဉ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်လော့မြို့ရှိ တပ်ဖွဲ့သည် ယခုအခါ လူပေါင်း ၅၀,၀၀၀ ခန့် နေထိုင်နိုင်သည့် ကြီးမားသော အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွာသားများအားလုံး ဤနေရာသို့ ပြေးလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ တပ်ဖွဲ့က အခြေစိုက်စခန်းကို ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် တရားခံအစစ်အမှန်မှာ မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရဲမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါက အခြား အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်သူမရှိသည့် ရွာများတွင် အသေစောင့်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ အလွန် ရက်စက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်လော့မြို့ရှိ တပ်ဖွဲ့က ရွာသားများထဲမှ အထူးချွန်ဆုံး စစ်သည် ၃၀၀ ကို ထပ်မံ စုဆောင်းခဲ့သည်။ စစ်သည်များမှာ အနည်းဆုံး သိုင်းစစ်သည်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးနှင့် အထက်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်လော့မြို့၏ စစ်သည်များက အနည်းဆုံး သိုင်းစစ်သည်နယ်ပယ် အဆင့်ငါး ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အားနည်းလွန်းနေပါက ယွင်လော့မြို့က လုံးဝ လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ လူတိုင်းတွင် အရင်းအမြစ် မရှိကြပေ၊ ၎င်းမှာ ငွေကြေး အမြောက်အပြား အသုံးပြုရသည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချို့ရွာများမှ ရွာသားများသည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို ဘယ်က ရပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ရွာထဲတွင် ကျင့်ကြံသူအချို့ ရှိနေလျှင်ပင် သူတို့၏ ခွန်အားမှာ အတော်လေး နိမ့်ကျလှပြီး လူအများစုမှာ သာမန်ဘဝဖြင့်သာ နေထိုင်ကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အခြေခံကောင်းသည့် မိသားစုများမှ လူများသာလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်နိုင်ကြသည်။ ရွာရှိလူများသည် စားဝတ်နေရေးအတွက်ပင် ခက်ခဲနေကြရသဖြင့် ကျင့်ကြံရန် အရင်းအမြစ်များကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယွင်လော့မြို့မှ ရွာသားများကို အကာအကွယ်ပေးရန် လူလွှတ်ခြင်းမှာ စေတနာကြောင့်ဖြစ်ရာ မြို့စားမင်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သော မြို့စားမင်းတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ယွင်လော့မြို့အတွင်း ဆိုးဝါးသော ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပွားနေခြင်းက မြို့စားမင်း စံအိမ်အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက သတင်းမှာ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိသွားလျှင် မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစုက ယွင်လော့မြို့အား စီမံခန့်ခွဲမှု ညံ့ဖျင်းသည်ဟု ယူဆသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လူ ၃၀၀ ကျော်နှင့် မူလစစ်သည်အနည်းငယ် ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း လူ ၉၀၀ ခန့် အခြေစိုက်စခန်းတွင် တပ်စွဲထားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အခြေစိုက်စခန်းအကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ကျန်းချန်းက ထိုနေရာသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူလဲ" ကျန်းချန်း အခြေစိုက်စခန်းသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် စစ်သည်တစ်ဦးက လမ်းပိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ်နာမည် ကျန်းချန်းပါ။ ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို စုံစမ်းဖို့အတွက် တာဝန်ခန်းမကနေ တာဝန် လက်ခံလာတာပါ။ အခြေစိုက်စခန်းထဲဝင်ပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ စကားပြောချင်ပါတယ်။ အသုံးဝင်မယ့် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုခု ရမလားလို့ပါ" ကျန်းချန်းက ပြောရင်းနှင့် သက်သေခံ တိုကင်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်သည်က ကျန်းချန်းထံမှ တိုကင်ပြားကို သံသယဖြင့် ယူကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းချန်း၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူက "ဒီမှာ ခဏစောင့်ပါ၊ ကျုပ် တပ်မှူးကို သွားအကြောင်းကြားလိုက်မယ်" ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းချန်းလည်း အံ့ဩသွားရသည်။ ထိုလူမှာ သူသိကျွမ်းသည့် လူတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ညီလေး ကျန်းချန်း မဟုတ်လား" တပ်မှူးက ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းချန်းကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ်ပါပဲ အစ်ကိုနန်ဖုန်း" ကျန်းချန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့မှ တပ်မှူးမှာ ကျန်းချန်း ယခင်က တွေ့ဆုံဖူးသည့် နန်ဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော အချိန်အချို့က မြို့စားမင်း၏ သမီးဖြစ်သူ ထန်မုသည် ဝံပုလွေပြာ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရစဉ်က ကျန်းချန်း ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ထန်မု၏ ဘေးတွင် အစောင့်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုလူမှာ နန်ဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>                                </p> <p>ယခင်က နန်ဖုန်းက သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်နှစ်တွင် ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါ အဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နန်ဖုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ဤကာလအတွင်း တိုးတက်လာခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ နန်ဖုန်း၏ တိုးတက်မှုမှာ ပြောပလောက်စရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ကျန်းချန်းက သိုင်းစစ်သည်နယ်ပယ်မှာသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝူကျုံးနယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းရန်မှာလည်း မကြာတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း၏ လက်ရှိခွန်အားမှာ နန်ဖုန်းထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က..." နန်ဖုန်းက ကျန်းချန်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းချန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေသဖြင့် အမှန်တရားကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းမှာ သိုင်းဆရာသခင်အဆင့်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ သေချာပေါက် သိရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ကျန်းချန်း၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု အဆင့်မှာလည်း သူနှင့် များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက နန်ဖုန်းကို အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။ အချိန်မည်မျှ ကြာသွားခဲ့သနည်း။ ကျန်းချန်းက ဒီလောက်တောင် သန်မာလာခဲ့သည်လား။</p> <p> </p> <p>သူ့ထက်တောင် ပိုပြီး နားလည်သဘောပေါက်မှု မြင့်မားနေသည်လား။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုပဲ" နန်ဖုန်းက တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိပြီး ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ဒီအတောအတွင်းမှာ ကျုပ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နည်းနည်း တိုးတက်လာလို့ပါ" ကျန်းချန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နည်းနည်း တိုးတက်လာတာ ဟုတ်လား။ အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်းပါဦး၊ အခု မင်း သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ်ရဲ့ ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ။ ငါက အဆင့်သုံးမှာ ရှိနေတာတောင် မင်းရဲ့ အဆင့်အတိအကျကို မခွဲခြားနိုင်သေးဘူး" နန်ဖုန်းက ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဆယ်ပါ" ကျန်းချန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်..." နန်ဖုန်း အသက်ရှူမှားသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျန်းချန်းကို တွေ့တုန်းက သူက သိုင်းစစ်သည်နယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ။ တောက်... နှစ်လကျော်လေးအတွင်းမှာတင် သူက သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဆယ်ကို ရောက်သွားပြီလား။ ဒါက မြန်လွန်းတယ်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက နန်ဖုန်းအား သူအိပ်မက်မက်နေသလားဟုပင် တွေးတောသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက တကယ့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ" ထိုအချိန်တွင် နန်ဖုန်း၏ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြရန် ဤစကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့... မင်းက ရွာကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်သွားတဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို စုံစမ်းဖို့ လာတာလို့ ပြောတယ်နော်။ ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ မကောင်းဘူး။ ငါနဲ့အတူ အထဲကို လိုက်ခဲ့ပါဦး" နန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက နန်ဖုန်းနှင့် ထန်မုတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် နန်ဖုန်းက ကျန်းချန်းအပေါ် အတော်လေး ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ဖုန်း၏နောက်မှ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နန်ဖုန်းကိုယ်တိုင်က ခွင့်ပြုခဲ့သဖြင့် စစ်သည်များသည် ကျန်းချန်းကို မတားဆီးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သောအခါ နန်ဖုန်းက ကျန်းချန်းအား လက်ဖက်ရည်ပူပူဖြင့် ဧည့်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုနန်ဖုန်း... မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျုပ်ကို ပြောပြပါဦး" ကျန်းချန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟေး... ညီလေး ကျန်းချန်း... မဟုတ်ပါဘူး၊ တာအိုရောင်းရင်း ကျန်းချန်း၊ ဒီကိစ္စက တော်တော်လေး ဒုက္ခများတယ်။ ရန်သူက ငါတို့ မှန်းဆထားတာထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်တယ်။ မင်း ဒီကိစ္စမှာ ဝင်မပါဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်" နန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ကျန်းချန်းက သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို တာအိုရောင်းရင်း ကျန်းချန်းဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ပို၍ သင့်တော်မည်ဟု နန်ဖုန်းက ယူဆလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>နန်ဖုန်း၏ စကားများကြောင့် ကျန်းချန်းက ဤကိစ္စက ရိုးရှင်းသည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ကျန်းချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက ခက်ခဲသော အရာများကို စိန်ခေါ်ရသည်ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလား သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနဂါးပညာကို ကျင့်ကြံပြီးနောက်ပိုင်း သူက ပို၍ သတ္တိရှိလာသောကြောင့်လားဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။</p> <p> </p> <p>"ရန်သူက အရမ်းသန်မာတယ်။ အရင်က ငါတို့ လူတစ်စုနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက တော်တော်လေး ထူးဆန်းပြီး ယုတ်မာတယ်။ ငါတို့ဘက်က ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး အကျအဆုံး ရှိခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ရန်သူက လွတ်သွားခဲ့တယ်" နန်ဖုန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီအဖွဲ့မှာ လူဆယ်ယောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ ငါတို့ဘက်က လူတစ်ရာကျော် ရှိနေတာ။ တစ်ဖက်လူက တစ်ယောက်မှ အထိအခိုက် မရှိခဲ့ဘူး။ အဲဒီဆယ်ယောက်က ရန်သူရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ ရှိသေးတာ။ သူတို့မှာ သေချာပေါက် တခြား အပေါင်းအပါတွေ ရှိနေဦးမှာပဲ။ ငါတို့ ဒါကို မြို့စားမင်း စံအိမ်ကို အစီရင်ခံထားပြီးပြီ။ အခု သူတို့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်နေကြတာ။ ငါတို့ရဲ့ အခု အဓိကတာဝန်ကတော့ ဒီအခြေစိုက်စခန်းကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို အောင်မြင်ခွင့် မပေးဖို့ပဲ" ဟု နန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက လျှို့ဝှက်ကိစ္စတွေမို့လို့ မလိုအပ်ဘဲ လူတွေ ထိတ်လန့်မသွားအောင် အပြင်မှာ မပြောပါနဲ့ဦး"  နန်ဖုန်းက ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက သူ့အပေါ် ကျေးဇူးရှိထားသဖြင့်သာ နန်ဖုန်းက ကျန်းချန်းအား ဤမျှအထိ ပြောပြနေခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်းချန်းအနေဖြင့် တာဝန်ကို စွန့်လွှတ်ကာ အန္တရာယ် မယူစေချင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်ပုံရတယ်။ ဒီရန်သူရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းကိုရော ခင်ဗျား သိသလား" ကျန်းချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါလည်း သေချာတော့ မသိဘူး။ ငါတို့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို မြို့စားမင်း စံအိမ်ကို ပြန်ပို့ထားပြီးသား။ ရန်သူရဲ့ နောက်ခံကိုတော့ မြို့စားမင်း စံအိမ်က စုံစမ်းရမှာပဲ။ ငါတို့ကတော့ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ကိုပဲ ထမ်းဆောင်ရမှာ"  နန်ဖုန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်... ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့ တာဝန်ခန်းမကနေ ရောက်လာတဲ့ အဖွဲ့သုံးဖွဲ့အကြောင်းကိုရော ခင်ဗျား သိတာရှိသလား" ကျန်းချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဖွဲ့သုံးဖွဲ့လား။ ငါတို့ သူတို့နဲ့ တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်း သူတို့ဆီက ဘာသတင်းမှ မရတော့သလို သူတို့ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာကိုလည်း ငါတို့ မသိဘူး"  နန်ဖုန်းက ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအဖွဲ့သုံးဖွဲ့က တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပုံပဲ" ကျန်းချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီရန်သူတွေရဲ့ လက္ခဏာတွေက ဘာတွေလဲ" ကျန်းချန်းက ပို၍ သိချင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူတွေဆီမှာ သွေးနံ့တွေနဲ့ ပုပ်စော်နံတဲ့ အသားနံ့တွေ အမြဲ ထွက်နေတတ်တယ်။ အဲဒီအနံ့က တော်တော်လေး ပြင်းထန်ပြီး လူတွေကို အော့အန်ချင်စိတ် ပေါက်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ သူတို့က အဆိပ်တွေကို သုံးသလို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အလောင်းကောင်တွေကိုတောင် အသုံးပြုကြတယ်" နန်ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သွေးနံ့လား။ ပုပ်စော်နံတဲ့ အသားနံ့လား။ အလောင်းကောင်တွေကို အသုံးပြုတာလား" ကျန်းချန်းက အဓိက စကားလုံးများကို ပြန်လည် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက လွန်ခဲ့သော အချိန်အချို့က ကျန်းချန်း တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် ထျန်းကျန့်ဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ဦးကို သတိရသွားစေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူတို့က အလောင်းကောင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့ဝင်များ၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က ကျန်းချန်းလည်း လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး အလောင်းကောင်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို တိုက်ခိုက်ကာ သူတို့ထဲမှ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအလောင်းကောင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက် အဖွဲ့ဝင်များထံမှ မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေတတ်ပြီး ၎င်းမှာ ပုပ်စော်နံသော အသားနံ့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူတို့က ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲနေသော အလောင်းကောင်များကိုလည်း တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးနိုင်သည်။ ဤအလောင်းကောင်များက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပြီး နာကျင်မှုကို မသိကြပေ။ အကယ်၍ ထိုအလောင်းကောင်များကို အပြတ်အသတ် မဖျက်ဆီးနိုင်သရွေ့ သူတို့က ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုအချိန်က သွေးနံ့များ ရှိနေသော်လည်း ထိုမျှအထိ မပြင်းထန်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နန်ဖုန်း ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပါက ဤကိစ္စအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ အလောင်းကောင်ဂိုဏ်း ဖြစ်မည်ဟု ကျန်းချန်း အမှန်တကယ် သံသယဝင်မိသည်။</p> <p> </p> <p>နန်ဖုန်းက "ဟုတ်တယ်"</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုနန်ဖုန်း... ခင်ဗျားက ဒီကိစ္စအပေါ် ဘယ်လို ထင်သလဲ" ကျန်းချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိတာဝန်ကတော့ ဒီမှာနေပြီး ဒီရွာသားတွေကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ မြို့စားမင်း စံအိမ်က အမိန့်ကို စောင့်ဖို့ပဲ" နန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခု တပ်ဖွဲ့ကို တာဝန်ယူထားတဲ့သူနဲ့ တွေ့လို့ ရမလား" ကျန်းချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းအတွက် သွားမေးပေးပါ့မယ်၊ ငါတို့ရဲ့ တပ်မှူးက မင်းကို တွေ့ချင် မတွေ့ချင်ပေါ့" နန်ဖုန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် "ဒါနဲ့ ကျန်းချန်း၊ သခင်မလေး ထန်မုက မင်းကို ထပ်တွေ့ချင်နေတာ။ အကယ်၍ မင်း ယွင်လော့မြို့ကို ရောက်ရင် မြို့စားမင်း စံအိမ်ကို သွားပြီး သူမကို တွေ့လို့ ရပါတယ်" နန်ဖုန်းက တစ်ခုခု သတိရသွားဟန်ဖြင့် ကျန်းချန်းအား ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်မလေး ထန်မုက ကျုပ်ကို တွေ့ချင်နေတာ ဟုတ်လား" ကျန်းချန်းလည်း အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သခင်မလေး ထန်မုက ဘာကြောင့် သူ့ကို တွေ့ချင်နေရသလဲဆိုတာ သူ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤစစ်ဆင်ရေးမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသဖြင့် ထန်မုက သဘာဝကျစွာပင် လိုက်မလာခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း နန်ဖုန်းမှာမူ မြို့စားမင်း စံအိမ်၏ အစောင့်တစ်ဦးနှင့် တပ်ဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤစစ်ဆင်ရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... မင်းကတော့၊ ကောင်းပြီလေ၊ ငါ တပ်မှူးနဲ့ မင်းရဲ့ကိစ္စကို သွားပြောလိုက်ဦးမယ်" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နန်ဖုန်းက တပ်မှူးကို သွားရောက် ရှာဖွေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နန်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်လာပြီး ကျန်းချန်းအား တပ်မှူးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက နန်ဖုန်းနောက်မှ လိုက်ပါသွားပြီး ခန်းမကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တည်ငြိမ်လှသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူးလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ကျုပ်ကို တွေ့ချင်နေတာ မင်းပေါ့" တပ်မှူးက ကျန်းချန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက ဖိအားကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ဘဲ မည်သည့် ပြဿနာမျှမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တပ်မှူးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းချန်းအား အလွန် စိတ်ဝင်စားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဆယ်ကို ရောက်နေပြီပေါ့။ ဒီလို ပါရမီမျိုးက တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်" တပ်မှူးက ကျန်းချန်းကို ချီးကျူးဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ်က တပ်မှူးနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး လိုပါသေးတယ်" ကျန်းချန်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်နှင့် တန်းတူ ရှိနေသော်လည်း သူက တပ်မှူးအား ရန်မစရဲဘဲ အောက်ကျနောက်ကျစွာသာ နေထိုင်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... မင်းက ငယ်သေးတာပဲ၊ မင်းအတွက် လမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ နန်ဖုန်းဆီကနေ ကြားတာတော့ မင်းမှာ ကျုပ်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်ဆို။ ဘာကိစ္စလဲ" တပ်မှူးက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက စကားကို တိုက်ရိုက်ပြောရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး ဟန်ဆောင်မှု နည်းပါးလှသော လူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ကျုပ်က ရွာသားတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်သွားတဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို စုံစမ်းဖို့ ရောက်လာတာဆိုတာ ခင်ဗျား သိမှာပါ" ကျန်းချန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"နန်ဖုန်း ကျုပ်ကို ပြောပြီးသားပါ" တပ်မှူးက ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူဟာ အလောင်းကောင်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ကျန်တွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် သံသယဝင်မိတယ်။ အစ်ကိုနန်ဖုန်း ပြောပြချက်အရဆိုရင် ဒီလူတွေဆီက ပုပ်စော်နံတဲ့ အသားနံ့တွေ ထွက်နေသလို အလောင်းကောင်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပြုပြင်တာကိုလည်း သိထားကြတယ်။ ဒါက အလောင်းကောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ လက္ခဏာတွေပဲ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"အလောင်းကောင်ဂိုဏ်းက လူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုပ်စော်နံတဲ့ အနံ့တွေ ရှိနေတာက သာမန်ပါပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က အလောင်းကောင်တွေနဲ့ အချိန်အတော်ကြာ အတူနေကြရလို့ပဲ။ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းနေအောင် လုပ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ အလောင်းကောင်တွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကလည်း အလောင်းကောင်ဂိုဏ်း ကျွမ်းကျင်တဲ့ အရာပဲ။ သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကို ကျင့်ကြံတာ ရှားပါတယ်။ အရင်က ခင်ဗျားတို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဆယ်ယောက်စလုံးက အလောင်းကောင်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြတယ်ဆိုတာကိုရော ခင်ဗျားတို့ မစဉ်းစားမိဘူးလား" ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save