Book List

<h2 style="text-align: center;">ငါ့ကို ဂိုဏ်းထဲက နှင်ထုတ်ကြပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">Book 58</h2> <h2 style="text-align: center;">Chapter 1</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝေရှင်းရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အမှန်တရား ပေါ်သွားပြီလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူချန်းဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲကို ဝင်ခွင့်မရခဲ့ပါဘူး။</p> <p>ဒါဟာ ချူချန်းက မဝင်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိကကတော့ ဆရာဘိုးဘိုးက ချူရှင်းဟီ ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားလို့ပါ။ စဉ်းစားကြည့်လေ။ ချူချန်းဆိုတာ ချူရှင်းဟီနဲ့ တစ်ရွာတည်းသား မဟုတ်လား။ ချူရှင်းဟီကိုယ်တိုင်လည်း သူဟာ ရွာသားအချင်းချင်း စောင့်ရှောက်ရတာ ဝါသနာပါတဲ့သူပါလို့ ပြောဖူးတယ်လေ။ အဲဒါကြောင့် အပြင်စည်းက လူတွေဟာ ချူချန်းအပေါ် အမြဲတမ်း အထူးပဲ ဂရုစိုက် ခဲ့ကြတာပါ။</p> <p>ချူချန်း အပြင်စည်းကို ရောက်ကတည်းက အပြင်စည်းမှာ ပတ်တီးအသုံးပြုမှုနှုန်းဟာ တိုးတက်သွားခဲ့ပါတယ်။ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ အပြင်စည်းက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးတွေနဲ့ တပည့်တွေဟာ ချူချန်းကို လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရာမှာ ဝိုင်းဝန်း ကူညီ ပေးချင်ကြလို့ပါပဲ။</p> <p>ဆရာဘိုးဘိုးက ဒီသတင်းကို ကြားတဲ့အခါ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားပြီး သူ့ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ကောင်ရှန်းရွာလေးဆီ သီးသန့် စေလွှတ်လိုက်ပါတယ်။ ချူချန်းရဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူ ချူယောင်ချိုင်ကို သူ့သားဟာ ဂိုဏ်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် လူချစ်လူခင် ပေါသလဲဆိုတာ သွားရောက် အသိပေး ခိုင်းလိုက်တာပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ဂိုဏ်းက တမင်သက်သက် လုပ်တာလို့ ချူယောင်ချိုင်က မထင်သွားအောင် ဆရာဘိုးဘိုးက သေချာ စီစဉ်လိုက်ပါတယ်။ တပည့်တွေကို သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေ ဖျောက်ခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ခိုင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ လူသူမရှိတဲ့ လေပြင်းကျပြီး မှောင်မည်းနေတဲ့ ညတစ်ညမှာမှ ချူယောင်ချိုင်ကို သေချာ အသိပေး ခိုင်းလိုက်တာပါ။</p> <p>တစ်ခါတည်း အသိပေးရုံနဲ့ မပြီးပါဘူး။ တပည့်တွေဟာ ချူယောင်ချိုင်ဆီကို သူ့သားသတင်းတွေ ခဏခဏ သွားပြီး ပြောပြ နေရမှာပါ။ သူက သူ့သားအခြေအနေကို အမြဲမေးနေတတ်တာ မဟုတ်လား။ အဲဒီတော့ ပြန်ဖြေပေးမယ့်သူ (သာသာလေးနဲ့ နှက်တတ်မယ့်သူကို) ရှာပေးလိုက်တာပေါ့။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုနဲ့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲမှာ "ချူချန်းတောင် မသွားတဲ့နေရာ၊ ခွေးတောင် ခြေဦးမလှည့်တဲ့နေရာ" လို့ နာမည်ကြီးသွားပါပြီ။</p> <p>အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် ဝေရှင်းကတော့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲ ဇွတ်ဝင်ခဲ့ပြီး "ရှင်ရင်လည်း ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကလူ၊ သေရင်လည်း ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကသရဲ" လို့ ကြွေးကြော်ခဲ့တာလေ။ သူ့ကို မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ "နံပါတ်တစ် သူရဲကောင်း" လို့ ခေါ်တာ မှားပါ့မလား။</p> <p>ဒါကြောင့် ဝေရှင်းဟာ ဂိုဏ်းထဲရောက်တာ မကြာသေးပေမဲ့ တစ်ဂိုဏ်းလုံးရဲ့ တညီတညွတ်တည်း အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။ လူတိုင်းက ဒီလို ပြောခဲ့ကြပါတယ်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့သူဆိုတာ ပြောစရာတောင် လိုသေးလို့လား။ ဒီခံနိုင်ရည်မျိုးကို ငါတို့ကိုတောင် အားကျရတယ်။"</p> <p>မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ နံပါတ်တစ် သူရဲကောင်းကြီး ဝေရှင်းကတော့ သူဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ဒုက္ခပင်လယ်ဝေနေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားနေရပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒုက္ခပင်လယ်ဝေတယ်ဆိုတာက အနည်းဆုံးတော့ ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း ဆိုတာ ပါသေးတာကိုး။</p> <p>အခု သူ့မျက်စိရှေ့မှာတော့ 'ရှင်သန်ခြင်း' ဆိုတာ ဘယ်နေရာမှာ ရှိသလဲ။ သူမြင်နေရတာတွေက "သေခြင်း၊ သေခြင်း၊ သေခြင်း၊ သေခြင်း၊ သေခြင်းတရား" တွေချည်းပါပဲ။</p> <p>ဝေရှင်းဟာ တစ်ခါတလေ တွေးမိပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ ဟေးယွဲ့ကလန်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်က သူ့ကို မတော်တဆ ခုတ်သတ်မိသွားရင် ဒီအကုသိုလ်များတဲ့ ဘဝကြီး ပြီးဆုံးသွားမှာလားလို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ဝေရှင်းက အပိုတွေ တွေးနေတာပါ။ ဟေးယွဲ့ကလန်တွေဟာ အခုဆိုရင် သေခြင်းတရားကို ကစားနေတာ ကျွမ်းကျင်လွန်းနေပြီဖြစ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို မတော်တဆ သတ်မိဖို့ဆိုတာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။</p> <p>ဝေရှင်းဟာ အရင်တုန်းက လူတွေ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တယ်လို့ ပြောတာကို ကြားရင် အဲဒီလူတွေကို အထင်သေးခဲ့တာပါ။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တာ ဟုတ်လား။ ငါ ဝေရှင်းဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲကို သူလျှိုအဖြစ် ဝင်ဖို့ ၁၅ နှစ်တိုင်တိုင် ဒုက္ခခံခဲ့တာ။ နေ့တိုင်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ ဘဝမှာ ရှင်သန်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဝေရှင်းက မျှော်လင့်ချက်မဲ့တယ်လို့ တစ်ခါတောင် ညည်းဖူးသလား။</p> <p>အခုမှ ဝေရှင်း သိလိုက်ရတာက အဲဒီ ၁၅ နှစ်ဆိုတာ သူ့အတွက်တော့ ပုံပြင်ထဲကလို သာယာလှပတဲ့ ၁၅ နှစ် ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ ဒီ ၁၅ ရက်တာကတော့ အဲဒီ ၁၅ နှစ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ရက်စက်လွန်းလှပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ထာဝရရက်စက်မှုဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အခွင့်အရေးဆိုတာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့သူအတွက်ပဲလေ။ ဝေရှင်းတစ်ယောက် သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖွင့်ချပြီး အသေခံရမလားလို့ စဉ်းစားနေတဲ့အချိန်မှာပဲ မဟာသူတော်စင်ကြီးက ဝေရှင်းကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"ဝေရှင်းက မဟာသူတော်စင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။" ဝေရှင်းရဲ့ ပုံစံကတော့ လုံးဝကို အသက်ဝိညာဉ် မရှိတော့တဲ့ ပုံစံပါပဲ။</p> <p>"အဟမ်း... ဟမ်း။ ဝေရှင်း၊ မင်း ငါ့ရဲ့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ရောက်နေတာ ရက်အတော်ကြာပြီ။ တရားဝင်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ကျင့်စဉ်တချို့ သင်ပေးသင့်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်က ကျင့်စဉ်တွေ အကုန်လုံးက အမှောင်ဓာတ် တန်ခိုးစွမ်းအင်တွေချည်းပဲ။ အဲဒါကြောင့် မင်း သင်လို့မရဘူး။ ဒီရက်ပိုင်း ငါ စဉ်းစားနေပြီးတော့ မင်းကို အရင်ဆုံး အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း အရင်သင်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ နောက်မှ မင်းနဲ့ သင့်တော်မယ့် ကျင့်စဉ်တွေကို ကျမ်းစာဆောင်ထဲမှာ ရှာပေးမယ်။"</p> <p>"ဝေရှင်း။ စိတ်ချပါ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်က ပထမဆုံး တပည့်ပဲ။ တခြားနန်းဆောင်တွေတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ မင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို ငါ သေချာပေါက် တောက်ပအောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်။"</p> <p>မဟာသူတော်စင်ကြီးရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဝေရှင်းအတွက် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြန်လည်လင်းထိန်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတော့တယ်။</p> <p>(ငါ... ဝေရှင်း... နောက်ဆုံးတော့ ငါ့အချိန်ရောက်လာပြီဟေ့။)</p> <p>(ငါ ၁၅ ရက်တိုင်တိုင် ရက်စက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ အလကား မဟုတ်ဘူးပဲ။)</p> <p>(လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတင် ဆရာဘိုးဘိုး လင်းစု (Ling Su) က ငါ့ဆီ သတင်းပို့ပြီး အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်းကို ရအောင်ယူဖို့ ပြောထားသေးတယ်။)</p> <p>(ငါ ဝေရှင်းတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲလို့ ခေါင်းပေါက်ထွက်မတတ် စဉ်းစားနေတာ။ အခုတော့ အခွင့်အရေးက ငါ့ဆီကို အလိုလို ရောက်လာတာပဲ။)</p> <p>ဝေရှင်းလည်း အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မဟာသူတော်စင်ကြီးကို ချက်ချင်းပဲ ဒူးထောက်ဦးချလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မဟာသူတော်စင်ကြီးက သူ့ကို တားလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"ဝေရှင်း။ ငါတို့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်မှာ ဒါမျိုးတွေ မလုပ်ကြဘူး။ လာ... လာ... ငါ အခု မင်းကို အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ကို သင်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းမှတ်ထားရမှာက ဒီကျမ်းစာက အရမ်းကို အရေးကြီးတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်ပြီး မသင်ပေးရဘူးနော်။"</p> <p> </p> <p>ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဝေရှင်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ပဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။</p> <p>(ဟင်း... ဟင်း... မဟာသူတော်စင်ကြီး... မဟာသူတော်စင်ကြီး။ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်းက သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူကို မသင်ပေးရဘူး ဟုတ်လား။ မဟာသူတော်စင်ကြီး အများကြီး အတွေးလွန်နေပြန်ပါပြီ။)</p> <p>(ငါ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို လာတာက ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ရယူဖို့ပဲလေ။ အခုချက်ချင်းပဲ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း အကြောင်းကို ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဆီ သတင်းပို့ရမယ်။)</p> <p>အဲဒီနောက်မှာတော့ မဟာသူတော်စင်ကြီးက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပုံမှန်တပည့်တစ်ယောက်ဟာ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်းလို ကျင့်စဉ်မျိုးကို တခြားသူကို အလွယ်တကူ ပေးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူ ယုံကြည်နေတာကိုး။ မဟာသူတော်စင်ကြီးဟာ ဝေရှင်းဆီကို အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ကျင့်စဉ်ကို တိုက်ရိုက် လက်ဆင့်ကမ်း ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။</p> <p>ကျင့်စဉ်ကို လက်ခံရရှိပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ဝေရှင်းဟာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပါပြီ။</p> <p>(ဒါ... ဒါ တကယ့်ကို ဒဏ္ဍာရီလာ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ပဲ။ ငါ ဝေရှင်းလို ပါရမီ မကောင်းသူကိုတောင်မှ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာပဲ။)</p> <p>မဟာသူတော်စင်ကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပါတယ်။ ဝေရှင်းဟာ သူ့ရဲ့ မှောင်မိုက်နေတဲ့ အနာဂတ်ကြီး ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါပြီ။</p> <p>(အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်းကိုလည်း ရပြီ။ မဟာသူတော်စင်ကြီးက နောင်မှာ ပိုကောင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ထပ်ပေးဦးမယ်လို့တောင် ကတိပေးထားသေးတယ်။)</p> <p>ခဏလောက်တော့ ဝေရှင်းတစ်ယောက် စဉ်းစားခန်း နေပါသေးတယ်။</p> <p> "ငါ ဘာလို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာပဲ ဆက်မနေရမှာလဲ။"</p> <p>(ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ သူလျှိုဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က အရမ်း ခမ်းနားနေလို့လား။)</p> <p>(ငါ ဒီအလုပ်ကို လုပ်လာတာ ၁၅ နှစ်ရှိပြီ၊ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက ငါ့ကို ဘာပေးခဲ့လို့လဲ။ အနှစ်သာရမရှိတဲ့ ကတိအမျိုးမျိုးပဲလေ။)</p> <p>(ဒါပေမဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကတော့ ငါ့ကို ကျင့်စဉ်တွေရော၊ အနာဂတ်ကိုပါ တကယ်ပေးနေတာ။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကလည်း လင်းစုပြောသလောက် ဆိုးပုံမရဘူး...။)</p> <p>(ငါ့ကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ဆီ ပို့တာက ရက်စက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီနန်းဆောင်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးတွေက တမင်လုပ်တာမှ မဟုတ်တာ။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ သဘာဝအတိုင်း နေကြတာပဲလေ။ အဲဒီတော့ ပြောရမယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ငါ့ကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပဲ။)</p> <p>(ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက တကယ့်ကို တရားမျှတတဲ့သူပဲ၊ ဘာမှ ပြောစရာမရှိဘူး။)</p> <p>ဒါ့အပြင် မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ နေခဲ့တဲ့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဝေရှင်းဟာ ဒီဂိုဏ်းက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းထက် အဆပေါင်း များစွာ ပိုမိုအင်အားကြီးမားတယ်ဆိုတာ ဝေရှင်း ခံစားမိနေပါတယ်။</p> <p>(အဲဒီတော့ ပိုကောင်းတဲ့အရာ ရှိနေမှတော့ ငါက ဘာလို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ရွေးနေရဦးမှာလဲ။)</p> <p>(ငါ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ဝင်ခဲ့တာမှန်ပေမဲ့ သူတို့ ငါ့ကို ၁၅ နှစ်လုံးလုံး သူလျှိုလုပ်ခိုင်းတာကလွဲလို့ ဘာပေးခဲ့လို့လဲ။)</p> <p>ဝေရှင်းတစ်ယောက် ခဏတော့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီဝေခွဲမရမှုက သိပ်မကြာပါဘူး။ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ။ တကယ်လို့ သူသာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရင် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ သဘာဝအရ သူ့ရဲ့ သူလျှိုအထောက်အထားကို ချက်ချင်း ဖွင့်ချလိုက်မှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ သူဟာ အိုးရန်မိသားစုရဲ့ အသားကင်စင်ပေါ်ကို ရောက်သွားဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့။</p> <p>သူလျှိုလောကထဲ ရောက်ပြီးရင်၊ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူး။</p> <p>အဲဒီညမှာပဲ ဝေရှင်းဟာ စိတ်ထဲမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ပွဲဝင်ပြီးတဲ့နောက် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုပြီး အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ကျင့်စဉ်ကို ဝိညာဉ်ငှက် နဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဆီ ပို့လိုက်ပါတော့တယ်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဘာကြောင့်မှန်းမသိ အဲဒီအချိန်မှာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရပါပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ခဏပါပဲ။ ဝေရှင်းက သူဟာ သူလျှိုတစ်ယောက်ဆိုတာ နားလည်ထားပြီးသားပါ။ သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို သူ ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်လေ။</p> <p>(ငါ ဝေရှင်းက ပြတ်သားတဲ့သူလျှိုတစ်ယောက်ပဲ။ ငါက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက လူပဲ။)</p> <p>(ကောင်းကင်ဘုံက မဟာမိုး... အဲ... ကောင်းကင်ဘုံက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို စောင်မစောင့်ရှောက်ပေးပါစေ။)</p> <p>ဝေရှင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ငှက်ဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဆီ တစ်ရှိန်ထိုး ပျံသန်းသွားပါတယ်။ လင်းစုကတော့ ဒီရက်ပိုင်း တပည့်သစ် စုဆောင်းရေးကိစ္စတွေကြောင့် စိတ်ညစ်နေရတာပါ။</p> <p>“ချူရှင်းဟီ။ ဝက်သူခိုးကောင်။ မင်း ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထား မရှိပေမဲ့၊ မင်းကလွဲလို့ ဘယ်သူကမှ ဒီလောက်ထိ ယုတ်မာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>လင်းစုတစ်ယောက် ဒေါသထွက်နေတုန်းမှာပဲ ဝိညာဉ်ငှက်တစ်ကောင် ပျံဝင်လာပါတယ်။ လင်းစုက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဝိညာဉ်ငှက်ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ စိတ်ညစ်စရာတွေ အကုန်လုံး လွင့်စင်သွားပါတော့တယ်။</p> <p>“အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း။”</p> <p>“ဒါ တကယ်ပဲ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ပဲ။”</p> <p> </p> <p>ဒါက ဝေရှင်း ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကမှ ဝေရှင်းကို ဒီကျမ်းရအောင်ယူဖို့ ခိုင်းထားတာဖြစ်ပေမဲ့ ဝေရှင်းရဲ့ အလုပ်လုပ်နှုန်းက ဒီလောက်ထိ မြန်လိမ့်မယ်လို့ လင်းစု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက သူလျှိုပီသပါပေတယ်။ ဝေရှင်းက ဒီတစ်ခါတော့ အကြီးအကျယ် အကျိုးပြုလိုက်တာပဲ။”</p> <p>“ဒီလောက် အကျိုးဆောင်ပေးထားတဲ့ ဝေရှင်းကို နံပါတ်တစ် သူလျှိုဘွဲ့ ပေးရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝေရှင်းက သူလျှိုဖြစ်နေတော့ ဒီဘွဲ့ကို ဝေရှင်းတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ လျှို့ဝှက်ပြောလို့ရမယ်။ လူသိရှင်ကြား ကြေညာလို့တော့ မဖြစ်ဘူးပေါ့။”</p> <p>)တခြားဆုလာဘ်တွေကတော့... နောက်မှပဲ စဉ်းစားကြတာပေါ့။)</p> <p>လင်းစုဟာ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ကို ကိုင်ထားပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ရှင်းယွီရှန်းဆီ သွားသတင်းမပို့သေးပါဘူး။ ဒီ နှစ်တစ်ထောင် မဟာအခမ်းအနား ပွဲတော်မှာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက စင်ပေါ်မတက်ခဲ့ရပေမဲ့ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်တော်အမွေအနှစ်တချို့ကိုတော့ ရရှိခဲ့ပါတယ်။ တခြားဂိုဏ်းတွေလောက် မများတာက သူတို့ကိုယ်တိုင် စင်ပေါ်မတက်ခဲ့လို့လားဆိုတာတော့ သူ မသိဘူးပါဘူး။</p> <p> </p> <p>အဲဒီ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်တော်အမွေအနှစ်ရဲ့ အချို့ကို ရရှိထားတာကြောင့် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းချုပ် ရှင်းယွီရှန်းဟာ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ခြေတစ်ဝက်လှမ်းထားတဲ့ အဆင့်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာဖြစ်လို့ လက်ရှိမှာတော့ တံခါးပိတ်တရားကျင့်နေပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်းက အရမ်းကို အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စဖြစ်နေတာကြောင့် လင်းစုတစ်ယောက် အချိန်ဆွဲမနေရဲပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကိုလည်း လူသိရှင်ကြား အော်ဟစ်ပြောနေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။</p> <p>ဒါကြောင့် လင်းစုဟာ သူအယုံကြည်ရဆုံးဖြစ်တဲ့ အကြီးအကဲ ၂ ယောက်ကို ချက်ချင်းပဲ ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲနှစ်ယောက်စလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပါပြီ။</p> <p>စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေတော့ဘဲ လင်းစုရဲ့ စီစဉ်မှုအောက်မှာပဲ အကြီးအကဲ ၂ ယောက်ဟာ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ကို စတင်ကျင့်ကြံကြပါတော့တယ်။</p> <p>ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်စဉ်ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ။ ပြီးတော့ ဒါက အပြည့်အစုံ ဗားရှင်းဖြစ်လို့ ပိုပြီးတော့တောင် အစွမ်းထက်နေပါသေးတယ်။</p> <p>အကြီးအကဲ ၂ ယောက်ဟာ အလွန်ကို အဆင်ပြေပြေနဲ့ ကျင့်ကြံနိုင်ကြပါတယ်။</p> <p>အကြီးအကဲနှစ်ယောက် ကျင့်ကြံပြီးလို့ အတည်ပြုချက်ရတာနဲ့ ဒီ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ကို သူတို့ဂိုဏ်းပိုင်ကျင့်စဉ်အဖြစ် ဘယ်လိုနာမည်အသစ်ပေးရမလဲလို့ လင်းစု စဉ်းစားနေတဲ့အချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါပြီ။</p> <p>ကျင့်ကြံနေတဲ့ အကြီးအကဲ ၂ ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လက်ပစ်ဗုံးတွေ တပ်ဆင်ထားသလိုမျိုး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်တာပါ။</p> <p>သွေးတွေ စင်ထွက်လာပြီး လင်းစုရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို သွေးတွေရွှဲနစ်သွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p>ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အကြီးအကဲ ၂ ယောက်ဟာ သေခါနီး ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲကျနေကြပါတော့တယ်။</p> <p>"ဆရာ... ဘိုးဘိုး... ဒီကျင့်စဉ်က... ပြဿနာရှိတယ်..."</p> <p>လင်းစုတစ်ယောက် မှင်တက်သွားပါတယ်။ ဒါကို သူတို့က လာပြောနေဖို့ လိုသေးလို့လား။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြဿနာရှိတယ်ဆိုတာ မြင်နေရတာပဲလေ။</p> <p>လင်းစုဟာ သူ့လက်ထဲက အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ကို ကြည့်ရင်း ပထမဆုံးဝင်လာတဲ့ အတွေးကတော့။</p> <p> "ဝေရှင်း။ ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာလား။"</p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဝေရှင်းက ၁၅ နှစ်တိုင်တိုင် အောင့်အည်းသည်းခံလာတာ၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး သစ္စာဖောက်မှာလဲ။”</p> <p>ဒါကြောင့် လင်းစုရဲ့ အတွေးကတော့ ဝေရှင်းရဲ့ အထောက်အထား ပေါ်သွားပြီဖြစ်ရမယ်၊ ဒီ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်း ဆိုတာကလည်း ဝေရှင်းက သူလျှိုမှန်း သိသွားတဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တမင်သက်သက် ပေးလိုက်တဲ့ အတုဖြစ်ရမယ်လို့ပေါ့။</p> <p>ဒီလို တွေးမိလိုက်တာနဲ့ လင်းစုတစ်ယောက် ကျောချမ်းသွားပါတော့တယ်။</p> <p>မဖြစ်ဘူး။ ဝေရှင်းကတော့ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ။ ဒီနယ်ရုပ်ကိုတော့ ငါ စွန့်လွှတ်လိုက်မှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီကနေ ခြေရာခံ လိုက်လာပြီး ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခပေးလာနိုင်တယ်။</p> <p>ဒါကြောင့် လင်းစုဟာ အခွင့်အရေးရတာနဲ့ ဝေရှင်းနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ချက်ချင်းပဲ ဖြတ်တောက်လိုက်ပါတယ်။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းဘက်က ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ပြဿနာရှာနိုင်မယ့် အချက်အလက် တစ်ခုမှ မကျန်အောင် လုပ်လိုက်တာပါ။</p> <p>ဒါတွေအားလုံး လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လင်းစုဟာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲသလို၊ ဒေါသထွက်သလို ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p>"ဝေရှင်း... ဟမ်.. ဝေရှင်း၊ ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက မင်းကို ၁၅ နှစ်တိုင်တိုင် သူလျှိုလုပ်ခွင့် ပေးခဲ့တာကို မင်းက ဂိုဏ်းကို ဒီလိုပဲ ကျေးဇူးဆပ်လိုက်တာလား။"</p> <p>"မင်းက ဒီလို အလွယ်တကူ အဖမ်းခံလိုက်တယ်ပေါ့လေ။ ဒါဟာ ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက မင်းကို ၁၅ နှစ်လုံးလုံး သူလျှိုလုပ်ခိုင်းခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်တာပဲ။"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save