ရေခဲမြို့တော်မှာ ရှိနေတဲ့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက် အားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူဟာ ရေခဲမြို့တော်မှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ငန်းအားလုံးနီးပါးကို လှည့်လည်စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ သိပ်မထူးလှပါဘူး။
မဟာမိုးကောင်းကင် ကုန်သွယ်ရေးဌာနနဲ့ ပတ်သက်သမျှ လုပ်ငန်းတွေကိုတော့ သူ ကြည့်စရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး။ အကုန်လုံးက အမြတ်တွေ အဆမတန် ရနေကြတာဖြစ်လို့ ကြည့်လေလေ စိတ်တိုလေလေပါပဲ။ တခြားသော လုပ်ငန်းတွေကလည်း နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပိုက်ဆံတွေ ကျုံးယူနေကြတာပါ။ အဲဒီလုပ်ငန်းတွေ ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အမြတ်ထွက်နေတာကို မြင်နေရပေမဲ့ ချူရှင်းဟီကတော့ ဘာအကြံဉာဏ်မှ ဝင်မပေးရဲပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရင်တုန်းက သူပေးခဲ့တဲ့ ရှုံးနိမ့်ရေး အကြံဉာဏ်တွေက ဘယ်လိုမျိုး အောင်မြင်မှုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိနေလို့ပါပဲ။
ဒီနေ့မှာတော့ ချူရှင်းဟီဟာ စစ်ဆေးရေးခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်ပြီး ဂိုဏ်းကို ပြန်မလားလို့ စဉ်းစားနေပါတယ်။ ဂိုဏ်းပြန်ရောက်ရင်တော့ အရင်းအမြစ်တွေ ဖြုန်းတီးပစ်ဖို့အတွက် စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်နိုင်သော ဘာသာရပ် သင်တန်းတွေကို အကောင်အထည်ဖော်ရမယ်ပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ မာလင်းတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ရောက်လာပါတယ်။
မာလင်းကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ချူရှင်းဟီက စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ အထုတ်အပိုးတွေ ပြင်ထားဖို့နဲ့ ပြန်ဖို့ပြင်တော့မယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ပြန်တော့မယ်လို့ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မာလင်းက ချက်ချင်း တားလိုက်ပါတော့တယ်။
"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ... အခုပြန်လို့ မရသေးဘူးလေ။"
ချူရှင်းဟီ: "ဟင်"
(ပြန်လို့မရဘူး ဟုတ်လား။ မင်းက ဘာအကွက်သစ်တွေ ထပ်ထုတ်ဦးမလို့လဲ။ ငါ့ကို နောက်ကျောကနေ တစ်ရက်လောက် ဓားနဲ့မထိုးရရင် မင်းက မနေနိုင်ဘူးလား။)
ချူရှင်းဟီတစ်ယောက် ဆွံ့အသွားတဲ့အချိန်မှာပဲ မာလင်းက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ သတင်းတစ်ခုကို ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
ရေခဲမြို့တော်ဟာ မြောက်ဘက်ဒေသမှာ ရှိတာဖြစ်ပြီး မဟာနေမင်း ကုန်းမြေတိုက်ကြီးရဲ့ အမြောက်ဘက်ဆုံး အစွန်းနားမှာ ရှိတာပါ။ အဲဒီထက် ပိုမြောက်ဘက်ကို ဆက်သွားရင်တော့ မြူခိုးပင်လယ်ရှိပါတယ်။ ရေခဲမြို့တော် တည်ရှိတဲ့ နေရာဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းတည်ရှိရာ နှင်းမြို့တော်နဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပါတယ်။
ထိစပ်နေတယ်ဆိုပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ အင်အားစုနှစ်ခုကြားမှာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းဆိုတဲ့ တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ခြားနေတာပါ။ ဒီတောင်တန်းက သာမန်တောင်တန်း မဟုတ်ပါဘူး၊ အဖိုးတန် သတ္တုတွင်းကြီး တစ်ခုပါ။ ဒီနေရာကနေ ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွေ အဓိက ထွက်ရှိပါတယ်။
ချူရှင်းဟီက ဒီသတ္တုအကြောင်း သိတာပေါ့။ ဒါဟာ မှော်ရတနာ သွန်းလောင်းခြင်းရော၊ မှော်ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်းမှာပါ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပါ။ သိပ်ပြီး ရှားပါးလှတာမျိုး မဟုတ်ပေမဲ့ လိုအပ်ချက် အရမ်းများတဲ့အတွက် တကယ့်ကို အဖိုးတန်တဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီငွေကြယ်စင်တောင်တန်းရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပါတယ်။ မူလတုန်းကတော့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းနဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းတို့ဟာ ဒီတောင်တန်းကို နယ်နိမိတ်မျဉ်းအဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ထားကြပြီး ဘယ်သူကမှ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက်က အဲဒီတောင်တန်းမှာ ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွေ အမြောက်အမြား ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့နောက်မှာတော့ တောင်တန်းနာမည်ပါ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာပါ။
အဲဒီမှာ ပြဿနာက စပါတော့တယ်။ ဒါက နယ်နိမိတ်မျဉ်းဆိုတော့ ဒီတွင်းက ဘယ်သူ့ပိုင်လဲ။ အမြတ်အစွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့အခါ ဘယ်ဂိုဏ်းကမှ တစ်ဖက်ဂိုဏ်းကို အသာတကြည် ပေးလိုက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိကြပါဘူး။ အဲဒီတော့ အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ ဒီတောင်တန်းဟာ ပိုင်ရှင်မဲ့နယ်မြေလို ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အရှေ့ဘက်ကနေ သတ္တုတူးတယ်၊ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက အနောက်ဘက်ကနေ တူးတယ်၊ အချင်းချင်း မနှောင့်ယှက်ဘဲ အဆင်ပြေပြေ နေလာခဲ့ကြတာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်ကစပြီး ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ တစ္ဆေနိုင်ငံတော် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တူးမိသွားတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်လာပါတယ်။ အဲဒီလမ်းကြောင်းထဲကနေ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ဝိညာဉ်တွေ ထွက်လာပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပါတော့တယ်။
ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကတော့ ချက်ချင်းဆိုသလို သူတို့လူတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ပါပြီ။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကလည်း သူတို့လူတွေရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို ထောက်ထားပြီး အရင်ဆုံး ဆုတ်ခွာခဲ့ရပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို ဂိုဏ်းချုပ်ဆီ သတင်းပို့တဲ့အခါ ဂိုဏ်းကနေ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲတွေကို စေလွှတ်ပြီး ဝိညာဉ်တွေကို နှိမ်နင်းခိုင်းခဲ့သလို၊ ပွင့်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းကိုလည်း ရှာပြီး ပိတ်ခိုင်းခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်တွေက အရမ်းကို များလွန်းနေပြီး ဘယ်လောက်ပဲ သတ်သတ် ကုန်မသွားပါဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီမှာ ဝိညာဉ် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် အဆင့်ရှိတဲ့ တည်ရှိမှုတွေတောင် ရှိနေတယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်လာပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဆရာဘိုးဘိုးကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် ကို နှိမ်နင်းဖို့ လာခဲ့သေးတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာဘိုးဘိုး ရောက်လာတာနဲ့ ဝိညာဉ် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ်က မထွက်လာတော့ပဲ ပုန်းနေတော့တာပါပဲ။
ဆရာဘိုးဘိုးလည်း ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ပြန်သွားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းဟာ သုသာန်တစပြင်လို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သတ္တုတွင်းတွေ ရှိနေပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သွားမတူးနိုင်တော့ပါဘူး။ အစပိုင်းမှာတော့ ဆရာဘိုးဘိုးက ဒါဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက်များလားလို့ သံသယဝင်ပြီး စောင့်ကြည့်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ချူရှင်းဟီကြောင့် ဂိုဏ်းက အဆမတန် ချမ်းသာလာတဲ့အခါ ဆရာဘိုးဘိုးဟာ ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွင်းလေးတစ်ခုကို ဂရုမစိုက်အားတော့ဘဲ ပစ်ထားလိုက်ပါတော့တယ်။
မာလင်းရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးတဲ့နောက် ချူရှင်းဟီဟာ တာဝန်ခံရန်ကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ တာဝန်ခံရန်ရဲ့ ပြောပြချက်ကလည်း မာလင်းပြောတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။
"ဒါဆို တာဝန်ခံရန်ရဲ့ အမြင်အရ ဒါက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ ထင်လား။"
ချူရှင်းဟီက မေးလိုက်ပါတယ်။
တာဝန်ခံရန်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောပြပါလိုက်ပါပြီ။
"ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထား မရှိပေမဲ့ သတင်းတွေအရတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကနေ အပြင်ကို ရောင်းချနေတဲ့ ငွေကြယ်စင်သတ္တု ပမာဏဟာ လျော့မသွားဘဲ ပိုတောင် များလာတယ်လို့ သိရပါတယ်။"
"ဒါ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ... ကျွန်တော်တို့ သွားရှင်းကြစို့။"
မာလင်းကတော့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဆိုတဲ့ အသံကြားတာနဲ့တင် စိတ်လှုပ်ရှားလာတတ်သူပါ။ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ မာလင်းဟာ ဘယ်တော့မဆို ရှေ့ဆုံးကနေ ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်ဖို့ အမြဲအသင့်ပါပဲ။
တခြားအချိန်တွေမှာဆိုရင်တော့ ချူရှင်းဟီ ဟာ ဒီကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထားမှာ သေချာပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ဂိုဏ်းအတွက် ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်စေမယ့် ကိစ္စပဲလေ။ ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွင်းလေးက ပိုက်ဆံ သိပ်မထွက်ဘူးဆိုပေမဲ့ နည်းနည်းလေး ဆုံးရှုံးတာကလည်း ဆုံးရှုံးတာပဲ မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတော့ ချူရှင်းဟီတစ်ယောက် ဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ဂိုဏ်းကို ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ မျက်စိမှိတ်နေရုံတင် မဟုတ်ဘဲ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတာကိုး။ ဂိုဏ်းကို ဆုံးရှုံးအောင် လုပ်ဖို့ဆိုရင်တော့ ငါ ချူရှင်းဟီမှာ အကြံဉာဏ်တွေ အများကြီး ရှိတာပေါ့။ အဲဒီအကြံတွေကြောင့် အောင်မြင်မှုတွေ ဖြစ်ကုန်တယ်ဆိုပေမဲ့ ငါ့မှာ အကြံဉာဏ်တွေ အများကြီးရှိတာကိုတော့ မင်းတို့ ဝန်ခံရလိမ့်မယ်။
ဘာမှ အများကြီး ဆွေးနွေးမနေတော့ဘဲ ချူရှင်းဟီဟာ မာလင်းနဲ့ အားလန်တို့ကို ခေါ်ပြီး ငွေကြယ်စင်တောင်တန်း ဆီကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်ပါတော့တယ်။
အစတုန်းကတော့ တာဝန်ခံရန်က စိုးရိမ်လို့ လိုက်ခဲ့ဖို့ လုပ်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အားလန်က မေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တာဝန်ခံရန်တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားပါပြီ။
"မင်းက ငါ့ကိုရော မာလင်းရဲ့ ဖန်းဒု သရဲတစ်သောင်း ဝင်္ကပါကိုရော မယုံလို့လား"
ရေခဲမြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ အင်အားအကြီးဆုံးဆိုသူက သန့်စင်သောယန် အင်မော်တယ်အဆင့်ရှိတဲ့ သူကိုယ်တိုင်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အားလန်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က ဘယ်အဆင့်မှာလဲ။ မာလင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကရော ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလဲ။ ဒီနှစ်ယောက်သာ ရှိနေရင် သူလိုက်သွားလို့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် သူက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို ကာကွယ်ပေးရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကပဲ သူ့ကို ပြန်ကာကွယ်ပေးရမှာလား။
လိုက်မသွားဖြစ်ပေမဲ့ တာဝန်ခံရန်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို သေချာ သတိပေးလိုက်ပါသေးတယ်။ တစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တောင် အဆင်ခြင်မဲ့ မလှုပ်ရှားဖို့ပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေလို့ပါ။ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းနဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းတို့ဟာ ဆက်ဆံရေး ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ကျင့်ဝတ်အရတော့ သူတို့နှစ်ဂိုဏ်းလုံးက မဟာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ဂိုဏ်း ထဲမှာ အဆင့် ၁ ကနေ ၃ အတွင်း ရှိနေတဲ့ မှန်ကန်ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းတွေ ပါပဲ။ ဒါကြောင့် အချို့သော ကိစ္စရပ်တွေကို စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအတိုင်းပဲ ကိုင်တွယ်ရမှာပါ။
တကယ်တော့ တာဝန်ခံရန်ရဲ့ စကားတွေက မာလင်းကို ရည်ရွယ်ပြောတာပါ။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီရဲ့ အပြုအမူတွေကိုတော့ သူ ယုံကြည်ပြီးသားလေ။ မာလင်းတစ်ယောက်ပဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိမှာကို သူ စိုးရိမ်တာပါ။
ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းဟာ ရေခဲမြို့တော်နဲ့ သိပ်မဝေးပါဘူး။ သူတို့ သုံးယောက် တောင်တန်းဆီ ရောက်တဲ့အခါ အဝေးကနေတင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးဟာ မီးခိုးရောင် မြူခိုး တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။ ဒီမြူခိုးတွေက မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်တွေ အော်ရာအရှိန်အဝါတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပုံရပြီး မာလင်းရဲ့ ဖန်းဒု သရဲတစ်သောင်း ဝင်္ကပါရဲ့ အော်ရာအရှိန်အဝါနဲ့တောင် နည်းနည်း ဆင်တူနေသလိုပါပဲ။
သူတို့ သုံးယောက်ဟာ အချိန်ဆွဲမနေဘဲ မြူခိုးတွေထဲကို ဝင်လိုက်ကြပါတယ်။ မြူခိုးထဲ ခြေချလိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေလိုလို အကောင်တွေ အမြောက်အမြားဟာ သူတို့ဆီကို အုပ်စုလိုက် ပြေးဝင်လာကြပါတော့တယ်။
"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ။ ဒါကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ အပ်ထားလိုက်ပါ။" မာလင်းဟာ ဖန်းဒု သရဲတစ်သောင်း ဝင်္ကပါကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အဲဒီတစ္ဆေတွေကို ဝင်္ကပါထဲကို ဆွဲသွင်းပြီး ဝါးမြိုပစ်ဖို့ ကြိုးစားတာပေါ့။ ဝင်္ကပါထဲကို ဒီတစ္ဆေတွေကို ဝါးမျိုလိုက်နိုင်ရင် သူ့ရဲ့ ဝင်္ကပါကလည်း ပိုပြီး အင်အားကြီးမားလာမှာ မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့ မာလင်းက ဘိုးဘေးအင်မော်တယ်အဆင့် ဝိညာဉ်အစောင့်အရှောက်ကြီးကို အမိန့်ပေးပြီး အဲဒီ ရန်ငြိုးဖွဲ့ဝိညာဉ်တွေကို သိမ်းဆည်းဖို့ လုပ်တဲ့အခါ ထူးဆန်းတာတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒီတစ္ဆေတွေဟာ ဖန်းဒု သရဲတစ်သောင်း ဝင်္ကပါကို မြင်ပေမဲ့ လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြပါဘူး။ ဝင်္ကပါထဲကို အစုပ်မခံရရုံတင်မကဘဲ မာလင်းရဲ့ ဝိညာဉ် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် ကိုတောင် ပြန်ပြီး ခုခံတိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာပါ။
ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် မာလင်းတစ်ယောက် ဆွံ့အသွားပါတော့တယ်။ ရန်ငြိုးဖွဲ့ဝိညာဉ်တွေမှာလည်း တင်းကျပ်တဲ့ အဆင့်အတန်း စနစ် ရှိတယ်လေ။ အင်အားနည်းတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက အင်အားကြီးတဲ့သူကို ဘယ်တော့မှ မတိုက်ခိုက်ရဲကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ဒီပုံစံမပျက်တဲ့ တစ္ဆေလေးတွေက ဝိညာဉ် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် ကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဝင်တိုက်ခိုက်နေတာကတော့ နည်းနည်း မလွန်လွန်းမနေဘူးလား။
ဘာလဲ။ အပြင်က ဝိညာဉ်တွေက စည်းမျဉ်းတွေကို နားမလည်ကြဘူးလား။
မာလင်းတစ်ယောက် အံ့ဩမှင်သက်နေတုန်းမှာပဲ ချူရှင်းဟီရဲ့ လက်ထဲကနေ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချူရှီး (မိစ္ဆာနှင်ဓား) ဓားပျံလေးဟာ သူ့လက်မောင်းထဲကနေ ပျံထွက်သွားပါတယ်။ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတွေ သယ်ဆောင်လာတဲ့ ချူရှီး (မိစ္ဆာနှင်ဓား)ဟာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပေမဲ့ ဒီတစ္ဆေတွေက ချူရှီး (မိစ္ဆာနှင်ဓား)ကို မြင်ပုံတောင် မရဘဲ ဆက်ပြီး တိုးဝင်လာကြတုန်းပါပဲ။
"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ... ဒီတစ္ဆေတွေက တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။"
မာလင်းရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ချူရှင်းဟီက စိတ်ထဲကနေ ပြောလိုက်မိပါပြီ။
( ဒါကို မင်း ပြောနေဖို့ လိုသေးလို့လား။)
ငါ့ရဲ့ ချူရှီး (မိစ္ဆာနှင်ဓား)တောင် ထွက်လာပြီလေ။ ချူရှီး (မိစ္ဆာနှင်ဓား)ကို မြင်ပြီးရင်တောင် ဘယ်တစ္ဆေက ဒီလောက်အထိ တက်ကြွနေနိုင်ဦးမှာလဲ။ မင်းတို့က အပြင်က တစ္ဆေတွေမို့လို့ ငါတို့ဆီက အဆင့်အတန်းစနစ်ကို မသိဘူးဆိုရင်တောင်၊ ချူရှီး (မိစ္ဆာနှင်ဓား)ကိုတောင် မကြောက်ဘူးဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။
အားလန်ကတော့ ဒီတစ္ဆေတွေကို အနားကပ်ခွင့် မပေးတော့ပါဘူး။ ဓားအလင်းတန်းတွေ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားပြီး တစ္ဆေအားလုံးဟာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အားလန်ရဲ့ ဓားက ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန်၊ ဒီတစ္ဆေတွေကတော့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကနေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေပြီး ဘယ်လိုမှ သတ်လို့ မကုန်နိုင်အောင်ပါပဲ။
"အရင် ဆုတ်ခွာကြစို့။"
ချူရှင်းဟီဟာ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်မနေတော့ပဲ နောက်ပြန်ဆုတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
သူတို့ သုံးယောက် မြူခိုးတွေထဲကနေ ထွက်လိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေတွေလည်း နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး မြူခိုးပြင်ပကို လိုက်မလာကြပါဘူး။ ဒါတွေက ဘာလဲဆိုတာ သူ အတိအကျ မသိသေးပေမဲ့၊ ဒါတွေဟာ သာမန်တစ္ဆေတွေ လုံးဝမဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာကိုတော့ ချူရှင်းဟီ သေချာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
"ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဘက်ခြမ်းကို သွားကြည့်ကြစို့..." ချူရှင်းဟီက အမိန့်ပေးလိုက်တာနဲ့ သူတို့ သုံးယောက်ဟာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းနယ်မြေထဲ ခြေချလိုက်တာနဲ့ အဝေးကနေ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပါပြီ။
"ဪ... ရှင်းဟီ ပါလား။ နှစ်တစ်ထောင် မဟာအခမ်းအနား ပွဲတော်မှာ ငါတို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြတာ ရက်အတော်ကြာသွားပြီပဲ။”
အဲဒီအသံနဲ့အတူ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် အဝေးကနေ လျှောက်လာပါတယ်။
ချူရှင်းဟီ ဒီလူကို မှတ်မိတာပေါ့။ သူက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲ ရှဲ့စုန်းလင် ပါပဲ။
သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဟိုအဘိုးကြီး လင်းစုပြီးရင် ဒုတိယအမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တာအို အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ထိပ်သီးတန်ခိုးရှင်ကြီး အယောက် ၁၀၀ ထဲမှာ ပါဝင်တဲ့သူပါ။
"ရှင်းဟီက အကြီးအကဲရှဲ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"ဟား ဟား... ရှင်းဟီ၊ မင်းက ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းနယ်မြေဘက်ကို အလည်ရောက်လာတာလဲ။ ဒီအဖိုးကြီး ဒီမှာရှိနေတုန်း ကြုံကြိုက်သွားတာပဲ။ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံပါရစေလား။"
"အကြီးအကဲရှဲ့က အရမ်းကို အားနာနေပြန်ပြီ။ ကျွန်တော် ဒီနေ့လာတာက ငွေကြယ်စင်တောင်တန်း ကိစ္စကြောင့်ပါ။ အကြီးအကဲရှဲ့အနေနဲ့ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းရဲ့ အခြေအနေကို သိထားတာရှိမလား။"
"ရှင်းဟီ။ မင်း လူမှန်ကို မေးလိုက်တာပဲ။ ဒီငွေကြယ်စင်တောင်တန်းက တကယ်တော့ ငါ တာဝန်ယူခဲ့ရတဲ့ နယ်မြေတွေထဲက တစ်ခုပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကပါ။ ဒီနှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ရန်ငြိုးဖွဲ့ဝိညာဉ်တွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကတည်းက ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက ဒီနေရာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါပြီ"
"ဟုတ်လို့လား။ အကြီးအကဲရှဲ့တို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်ဆိုပေမဲ့ နှစ်တိုင်း အပြင်ကို ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွေ အများကြီး ရောင်းနိုင်နေတာကတော့ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲနော်"
မာလင်းက ဘေးကနေ နှုတ်ခမ်းဆူပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"မင်းက မာလင်း ဖြစ်ရမယ်... ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စိတ်ကြီးလှချည်လား။ ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက သတ္တု ဘယ်လောက်ရောင်းရောင်း၊ အဲဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"
"မာလင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ အကြီးအကဲရှဲ့၊ စိတ်မရှိပါနဲ့။ ရှင်းဟီ ဒီကိုလာရတဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်က ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းအနေနဲ့ ဒီသတ္တုတွင်းကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ဆန္ဒရှိသေးလားလို့ လာမေးတာပါ။ တကယ်လို့ ဆန္ဒရှိသေးရင် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဖက် ပူးပေါင်းပြီး ဒီက တစ္ဆေတွေကို အကုန်ရှင်းထုတ်ကြတာပေါ့"
"ဟားဟား။ ချူရှင်းဟီ၊ မင်း မသိသေးလို့ပါ။ ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက မင်းတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းလို မချမ်းသာပါဘူး။ ဒီငွေကြယ်စင်သတ္တုတွင်းက ငါတို့အတွက် တကယ်ကို အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လုံးလုံး ဒီတစ္ဆေတွေကို ရှင်းဖို့ လူတွေလွှတ်ပြီး ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ္ဆေတွေက အဆုံးမရှိဘူး။ ဘယ်လောက်ပဲ သတ်သတ် ပြန်ရှင်လာစမြဲပဲ။ အဲဒီတော့ ရှင်းဟီ။ မင်းရဲ့ အကြံကတော့ ဘယ်လိုမှ မအောင်မြင်နိုင်ပါဘူး"
ချူရှင်းဟီက နားထောင်ပြီးနောက် စိတ်ပျက်သွားတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ အကြီးအကဲရှဲ့ကို ကြည့်ပြီးပြောလိုက်ပါပြီ။
"ဒါဆိုရင်... အကြီးအကဲရှဲ့တို့ ဒီငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိတော့ဘူးပေါ့။"
"ဆန္ဒမရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ မတတ်နိုင်တာပါ။ ဘာလဲ။ မင်းတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီတစ္ဆေတွေကို ရှင်းဖို့ ကြံစည်နေတာလား။"
ရှဲ့စုန်းလင်က ဇဝေဇဝါနဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"အကြီးအကဲတို့ကတော့ ဆက်ပြီး မပိုင်ဆိုင်ချင်တော့ဘူးပေါ့၊ ဟုတ်ပြီလေ။ အကြီးအကဲရှဲ့ ပြောသလိုပဲ ကျွန်တော်တို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီနေရာကို ရှင်းဖို့ ကြိုးစားကြည့်မလို့ပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့သာ တကယ် အောင်မြင်သွားခဲ့ရင်တော့ ဒီငွေကြယ်စင်တောင်တန်းက ကျွန်တော်တို့အပိုင် ဖြစ်သွားမှာနော်။ ခွင့်ပြုပါဦး။"
ချူရှင်းဟီရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ရှဲ့စုန်းလင်က ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက စိတ်ကြိုက် လုပ်နိုင်ကြောင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ တကယ်လို့သာ သူတို့ တကယ်ရှင်းနိုင်ရင် ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွင်းက မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း အပိုင်ဖြစ်မှာပေါ့။
ထွက်ခွာသွားတဲ့ ချူရှင်းဟီကို ကြည့်ပြီး ရှဲ့စုန်းလင်ရဲ့ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါပြီ။
(ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းက ဝိညာဉ်တွေကို ရှင်းထုတ်မယ် ဟုတ်လား။)
(ဟမ့်။ငါ ရှဲ့စုန်းလင်က မင်းတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို အထင်သေးလို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကတော့ ခွန်အားတွေ ဖြုန်းတီးနေကြတာပဲ။ မင်းတို့က ဘိုးဘေးအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ကို လွှတ်မယ်ဆိုရင်တောင် ဒီတစ္ဆေတွေကို ရှင်းပစ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး။)
(မင်း၊ ချူရှင်းဟီ ဘယ်လောက်ပဲ တော်နေပါစေ အလကားပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ တစ္ဆေ အရေအတွက်က အကန့်အသတ်မဲ့ ဖြစ်နေတာကြောင့်ပဲ။)
***