ရှဲ့စုန်းလင်ဟာ ထွက်ခွာသွားတဲ့ ချူရှင်းဟီ တို့အုပ်စုကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာအထက် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
“မင်း ဘယ်လောက်ပဲ တော်တော် ချူရှင်းဟီရာ။ မင်းက အမွှေးအတောင် မစုံသေးတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဒီကလေးက တကယ့်ကို ရိုးအလွန်းနေတာပဲ။”
“ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းက တစ္ဆေတွေကို ရှင်းထုတ်မယ် ဟုတ်လား။”
ရှဲ့စုန်းလင်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဒါဟာ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလှပါတယ်။
“ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းက တစ္ဆေတွေ ဘယ်လိုဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကို ငါ ရှဲ့စုန်းလင်က မသိဘဲ နေပါ့မလား။”
“ဒါတွေကို ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက ဖန်တီးထားတာလေ။”
အစတုန်းကတော့ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွင်းကြီးကို ရှာတွေ့လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ချက်ချင်းဆိုသလို လူတိုင်း မျက်စိကျစရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းနဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းတို့ဟာ ဒီသတ္တုတွင်းကို အတူတူတူးဖော်ခဲ့ကြပြီး ငြိမ်းချမ်းခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ပိုပြီး အင်အားကြီးလာ၊ ပိုပြီး ချမ်းသာလာတာကို မြင်ရတဲ့အခါ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကလည်း မနာလိုဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဟာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရခဲ့ပါတယ်။ ဂိုဏ်းဟာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီး အဲဒီရတနာဟာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးက မကောင်းဆိုးဝါး အော်ရာအရှိန်အဝါ မိစ္ဆာကီစွမ်းအင်တွေရဲ့ အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
ဒီရှေးဟောင်းရတနာရဲ့ အကူအညီနဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကနေ အောင်အောင်မြင်မြင် မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အခုဆိုရင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးက သတ္တုတွင်းတွေဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းတည်းရဲ့ အပိုင် ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ။
ဒီတစ်ခါ ချူရှင်းဟီ ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ရှဲ့စုန်းလင်တစ်ယောက် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။
(အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဆရာဘိုးဘိုးကိုယ်တိုင် လာခဲ့တာတောင်မှ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီတောင်တန်းကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပဲ ပြန်သွားခဲ့ရတာလေ။)
(တစ္ဆေတွေကို ရှင်းမယ် ဟုတ်လား။)
(တကယ်လို့ ဒါတွေက တကယ့်တစ္ဆေတွေဆိုရင်တော့ မင်းတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ရှင်းနိုင်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းထဲက အရာတွေက တစ္ဆေတွေ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါတွေက မကောင်းဆိုးဝါး အော်ရာအရှိန်အဝါ ရုပ်သေးရုပ်တွေကွ။)
ဒီရုပ်သေးရုပ်တွေဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း ရရှိထားတဲ့ ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်ရတနာကနေ ထွက်ပေါ်လာတာပါ။ အဲဒီရတနာသာ တောင်တန်းထဲမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ ဒီနေရာက မကောင်းဆိုးဝါး အော်ရာအရှိန်အဝါတွေက ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအော်ရာအရှိန်အဝါတွေ မပျောက်သရွေ့တော့ တစ္ဆေနဲ့တူတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေဟာ အဆုံးမရှိ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေဦးမှာပါပဲ။
အရင်က ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းမှာ ဝိညာဉ် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ်ကို တွေ့တယ်ဆိုတာကလည်း ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဝေခွဲမရအောင် လှည့်စားထားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုသက်သက်ပါ။
ဒီရုပ်သေးရုပ်တွေဟာ သူတို့ဘာသာသူတို့ဆိုရင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား သိပ်မရှိကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဓိက ပြဿနာက သူတို့က အရမ်းကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းနေတာပါပဲ။ ဒီရုပ်သေးရုပ်တွေကို မင်း ဘယ်နှစ်ခါပဲ သတ်သတ်၊ မကောင်းဆိုးဝါး အော်ရာအရှိန်အဝါတွေထဲမှာ သူတို့က ပြန်လည် မွေးဖွားလာနိုင်တာမို့ တကယ့်ကို အဆုံးအစမဲ့နေတာပါ။
မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအနေနဲ့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ်အဆင့်ရှိတဲ့သူ အများအပြားကို ဒီမှာ နေ့တိုင်း စောင့်ကြည့်ခိုင်းပြီး ထွက်လာသမျှ ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ချက်ချင်းသတ်ခိုင်းမှသာ သတ္တုတူးလို့ ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွင်းက အဖိုးတန်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ်တွေကို အစောင့်အဖြစ်ထားပြီး တူးခိုင်းဖို့ဆိုတာကတော့ နည်းနည်းတော့ ရူးကြောင်ကြောင် မနိုင်လွန်းဘူးလား။
ဒါကြောင့်လည်း မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းဟာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကနေ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်အားကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီရုပ်သေးရုပ်တွေကို မကြောက်ကြပေမဲ့ သတ္တုတူးမယ့် တပည့်တွေကတော့ ဒါကို ဘယ်လိုမှ ရင်မဆိုင်နိုင်ကြပါဘူး။
အခုဆိုရင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးဟာ အော်ရာအရှိန်အဝါတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သလို၊ သတ္တုတွင်းတွေ အားလုံးကလည်း ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းအပိုင် ဖြစ်နေပါပြီ။ ချူရှင်းဟီ ပြောခဲ့တဲ့ ဒီတစ္ဆေတွေကို ရှင်းပစ်မယ်ဆိုတာကတော့ ရှဲ့စုန်းလင်ရဲ့ အမြင်မှာ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုပါပဲ။
(လာစမ်းပါ။ မင်းတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက မြန်မြန်လေး လာရှင်းထုတ်ကြည့်စမ်းပါဦး။)
(အဲဒီအခါကျရင် မင်း... ချူရှင်းဟီ သိသွားလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ ဒါတွေကို မရှင်းနိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာတွေပါ အလဟဿ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။)
(ဒါဟာ လုံးဝကို အရှုံးပေါ်မယ့် ကိစ္စပဲ။)
(ဒီကောင်စုတ်လေး ချူရှင်းဟီက ငါ့ကို ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို ပိုင်ဆိုင်ချင်သေးလားလို့တောင် လာမေးသေးတယ်။ မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေသလဲဆိုတာ ငါ ရှဲ့စုန်းလင်က မသိဘဲ နေမလား။)
“ ဒီတောင်တန်းက ဝိညာဉ်တွေကို ရှင်းပြီးတာနဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက သိမ်းပိုက်မယ်ဆိုပြီး ချူရှင်းဟီ တွေးနေမှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက မလိုချင်တော့ဘူးလို့ ပြောထားတာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ချူရှင်းဟီ။ မင်းက အရမ်းကို ကလေးဆန်ပါသေးတယ်။”
“ငါ မလိုချင်ဘူးလို့ ပြောတာက မင်းကို လှည့်စားဖို့သက်သက်ပဲ။ မင်းတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီတောင်တန်းရဲ့ တစ်လက်မကိုတောင် ထိခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းပဲ သတ္တုတွေကို ဆက်တူးနိုင်မှာပါ။”
….
ချူရှင်းဟီဟာ မာလင်း၊ အားလန်တို့နဲ့အတူ ရေခဲမြို့တော်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ ဒါဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက်ပဲ"
မာလင်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဒါက သိသာနေတဲ့ အမှန်တရားပဲလေ။၊ မင်းက ဘာလို့ ထပ်ပြောနေတာလဲ။ အထောက်အထားရော ရှိလို့လား။"
ချူရှင်းဟီက မာလင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ရှဲ့စုန်းလင်ရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်တာနဲ့တင် ချူရှင်းဟီဟာ လူအတာ မဟုတ်ရင်တောင်မှ ဒီကိစ္စက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ သိတာပေါ့။
(ဘာလဲ... အဲဒီလူကြီးက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းမှာ မနေဘဲ နှင်းမြို့တော်ဆီ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ။)
(ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း နယ်မြေထဲကို ငါဝင်လိုက်တာနဲ့ သူပေါ်လာတာပဲ... ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုလို့ ပြောဖို့အတွက် သိပ်မလွန်လွန်းဘူးလား။)
"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ။ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေကို အကူအညီတောင်းပြီး အရေးယူခိုင်းကြရအောင်။"
ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းက တစ္ဆေတွေက တကယ်ပဲ သတ်လို့မသေဘူးဆိုတာကို မာလင်းတစ်ယောက် အခုအချိန်အထိ မယုံနိုင်သေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မာလင်းရဲ့ စကားအဆုံးမှာတော့ ဘေးနားက အားလန်က ဝင်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"အလကားပဲ။ အဲဒီကောင်တွေက မကောင်းဆိုးဝါး အော်ရာအရှိန်အဝါ ရုပ်သေးရုပ်တွေ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့က အော်ရာအရှိန်အဝါတွေကနေ မွေးဖွားလာတာဖြစ်လို့ အဲဒီအော်ရာအရှိန်အဝါတွေ မပျောက်သရွေ့တော့ မင်း သူတို့ကို ဘယ်လောက်ပဲ အမြစ်ပြတ်အောင် ရှင်းရှင်း၊ အချိန်တစ်ခုကြာရင် ပြန်ရှင်လာမှာပဲ။"
"သူတို့က သိပ်မသန်မာကြပေမဲ့ အရမ်းကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကို အပြီးတိုင် ရှင်းပစ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
အားလန်ရဲ့ စကားကြောင့် မာလင်းတစ်ယောက် အားကိုးရာမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ မာလင်းက မတတ်သာစွာနဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို မြောက်လိုက်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆို ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလား။"
"ဒီရုပ်သေးရုပ်တွေရဲ့ မူလခန္ဓာကို ရှာတွေ့ရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီ အရာကိုသာ ရလိုက်ရင်တော့ ရုပ်သေးရုပ်တွေက အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းက အရမ်းကျယ်ပြောတာ။ အဲဒီ မူလခန္ဓာကို ရှာဖို့ဆိုတာကတော့ အတော်လေး ခက်လိမ့်မယ်။"
"ရတနာရှာတာ ဟုတ်လား။ ယုကျန်လုပ်နိုင်တာပဲ။ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ဖန်းယုကျန်ကို ဆက်သွယ်လိုက်မယ်။"
မာလင်းရဲ့ မျက်နှာမှာ ဝင်းလက်သွားပါပြီ။
တခြားအရည်အချင်းတွေမှာတော့ ဖန်းယုကျန်က သိပ်မထူးချွန်ဘူး ဆိုနိုင်ပေမဲ့ ရတနာရှာတဲ့နေရာမှာတော့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သူ့ထက်တော်တဲ့သူ မရှိပါဘူး။ ဘာမူလခန္ဓာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက အဲဒီအရာကို နွားရဲ့ ဖင်ထဲမှာ ဝှက်ထားရင်တောင် ဖန်းယုကျန်က တူးထုတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ မာလင်းတစ်ယောက် ဖန်းယုကျန်ကို ဆက်သွယ်တော့မယ့်အချိန်မှာပဲ ချူရှင်းဟီက သူ့ကို တားလိုက်ပါပြီ။
(ဘုရားရေ။ မာလင်းကတော့ တကယ့်ကို ဉာဏ်ပြေးတာပဲ။ သူက ဖန်းယုကျန်ရဲ့ ရတနာမုဆိုးအစွမ်း (ရတနာ ရှာဖွေခြင်း အတတ်)ကို ချက်ချင်း သတိရသွားတာကိုး။)
ဖန်းယုကျန်ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းခတ်ပညာ က မပြည့်စုံဘူးဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရတနာရှာဖွေခြင်းအတတ်ကတော့ ပြည့်စုံနေပါပြီ။ (တခြားသူတွေက ဒီအတတ်အကြောင်း မသိရင်နေမယ်၊ ငါ ချူရှင်းဟီကတော့ ဒါကို မသိဘဲ နေမလား။ ဒီအတတ်က ရတနာတွေတင် မကဘူး၊ ငါချူရှင်းဟီ ပျောက်သွားရင်တောင် ဖန်းယုကျန်က ရှာပေးနိုင်မှာလေ။)
(အဲဒီတော့ ဖန်းယုကျန်သာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းထဲကို တကယ်ဝင်သွားရင် အဲဒီ ရုပ်သေးရုပ်မူလခန္ဓာကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ရှာတွေ့သွားမှာ သေချာတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့က အဲဒီအရာကို ထိန်းချုပ်ပြီး ငွေကြယ်စင်သတ္တုတွင်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်ရင် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကတော့ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ဘဲ အရှုံးကြီး ရှုံးသွားမှာပေါ့။)
(ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ မာလင်းရဲ့ နည်းလမ်းက အရမ်းကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မာလင်းရာ။ မင်း အလုပ်လုပ်ရင် ငါ့မျက်နှာကိုရော ထောက်ပေးပါဦးလား။ ငါတို့သာ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်လိုက်ရင် ဒီသတ္တုတွင်းကနေ နှစ်တိုင်း ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအတွက် အရင်းအမြစ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရလာဦးမှာလဲ။)
(မင်းက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား၊ ငါ့ကိုပစ်မှတ်ထားနေတာလား။)
(ပြီးတော့... မာလင်းရဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်းသာ လုပ်ရင် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက ရုပ်သေးရုပ်ရော၊ သတ္တုတွင်းပါ ဆုံးရှုံးပြီး မြွေပါလည်းဆုံး သားလည်းဆုံး ဖြစ်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မေးစရာရှိတာက ငါ ချူရှင်းဟီဟာ တခြားသူတွေကို အသာတကြည် ခါးစည်းခံခိုင်းမယ့်သူမျိုးလား။)
(ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ ပါးကို ငါတို့ လက်ထဲအထိ ထိုးပေးထားတာလေ။ အဲဒါကိုမှ ငါတို့က အားရပါးရ မရိုက်လိုက်ရင်၊ သူတို့ကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ဆိုတာ သင့်တော်ပါ့မလား။)
ဒါကြောင့် ချူရှင်းဟီဟာ ဖန်းယုကျန်ဆီ သတင်းပို့တော့မယ့် မာလင်းကို ချက်ချင်း တားလိုက်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို မာလင်း စိတ်ပူစရာမလိုကြောင်း၊ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိကြောင်းနဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်စရာ စီစဉ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးလိုက်ပါပြီ။
ဒါပေမဲ့ ဒီအံ့အားသင့်စရာ မတိုင်ခင်မှာ ချူရှင်းဟီက မာလင်းနဲ့ အားလန်တို့ကို နှင်းမြို့တော်ဆီ နောက်တစ်ခေါက် စေလွှတ်လိုက်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်ကတော့ ရှဲ့စုန်းလင်ပါပဲ။
"နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သွားရဦးမယ် ဟုတ်လား။"
မာလင်းကတော့ နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်နေမိပါပြီ။
"သွားပြီးတော့ ရှဲ့စုန်းလင်ကို မေးလိုက်ဦး။ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ ဒီငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို မယူတော့ဘူးလားလို့။ ဪ။ ပြီးတော့ သူတို့ နောက်မှ ငြင်းမရအောင် မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲယူသွားဖို့လည်း မမေ့နဲ့ဦး။"
ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ဘာလို့ ဒါကို လုပ်ခိုင်းတာလဲဆိုတာ သူ မစဉ်းစားတတ်ပေမဲ့ မာလင်းအတွက်တော့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးရဲ့ အစီအစဉ်က အရာရာပါပဲ။ ဒါကြောင့် မာလင်းဟာ အားလန်ကို ခေါ်ပြီး နှင်းမြို့တော်ဆီကို မဆိုင်းမတွ ပြေးသွားပါတော့တယ်။
မာလင်း ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ချူရှင်းဟီဟာ နေ့ကောင်းရက်မြတ်လေး သီချင်းလေးကို တညည်းညည်းနဲ့ ဝိညာဉ်ငှက်တစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပါပြီ။ တစ်ခုခုကို ရေးခြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဝိညာဉ်ငှက်လေးဟာ ရေခဲမြို့တော်ကနေ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းဆီကို ပျံသန်းသွားပါတော့တယ်။
ပျံထွက်သွားတဲ့ ဝိညာဉ်ငှက်လေးကို ကြည့်ရင်း ချူရှင်းဟီရဲ့ မျက်နှာမှာ ကျေနပ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
)မာလင်းရာ။ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ပြည့်စုံပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ သိမ်ငယ်လွန်းတယ်။ စောင့်ကြည့်နေလိုက်... ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက မင်းကို ပိုကြီးမားတဲ့ အရာတစ်ခု ပြမယ်။)
(ဒီတစ်ခါ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို အမှုန့်မကြိတ်လိုက်ရရင်တော့ ငါတို့ အလုပ်မလုပ်လို့ပဲ။)
နှင်းမြို့တော်မှာတော့ ရှဲ့စုန်းလင်ဟာ မာလင်း ပြန်ရောက်လာတာကို မြင်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မျက်နှာထားက သိပ်မကောင်းလှတော့ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်တုန်းက မာလင်းတစ်ယောက် တယွီနိုင်ငံတော် (Da Yue Country) မှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကြောင့် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း အရှက်ရခဲ့တာ မဟုတ်လား။
မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက မာလင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခဲ့တယ်လို့ ဆိုပေမဲ့၊ မာလင်းကို ကြည့်ပါဦး။ သူက အပြင်စည်းတပည့်တစ်ယောက်နဲ့ တူလို့လား။ ဘယ်အပြင်စည်းတပည့်ကမှ ဖန်းဒုတံဆိပ်တော်လိုမျိုး အရာတွေကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
(ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းတောင်မှ မာလင်းဟာ ချူရှင်းဟီ ရဲ့ ပထမဆုံးသော လူယုံတော်ဆိုတာကို သိထားကြတာပဲ။ ချူရှင်းဟီဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။)
(ဒီကောင်က ချူရှင်းဟီရဲ့ နံပါတ်တစ် လူယုံတော်ပဲလေ။ သူက အပြင်စည်းတပည့်လား၊ အတွင်းစည်းတပည့်လားဆိုတာ အရေးကြီးလို့လား။)
(ဘာဖြစ်လဲ။ တကယ်လို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကနေ ငါ၊ ရှဲ့စုန်းလင်ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲကနေ အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီလို့ ကြေညာရင်တောင် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေက ငါ့ကို မလေးမစား လုပ်ရဲကြမှာတဲ့လား။ ငါ သူတို့ကို အရိုက်သတ်မှာပေါ့။)
ဒါပေမဲ့ ဒီအပြင်စည်းတပည့်ဆိုတာ အစစ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အတုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနည်းဆုံးတော့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ လောကကြီးကို ချပြပေးထားတဲ့ ရှင်းပြချက်ကတော့ အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းပါတယ်။
အခုအချိန်မှာတော့ ပြန်ရောက်လာတဲ့ မာလင်းကို ကြည့်ရင်း ရှဲ့စုန်းလင်တစ်ယောက် မာလင်းကို အစိမ်းလိုက် ဝါးစားပစ်ချင်နေပေမဲ့ အပေါ်ယံမှာတော့ အရမ်းကို ရင်းနှီးဖော်ရွေတဲ့ ပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်နေရဆဲပါပဲ။
"မာလင်း။ မင်း ဘာလို့ ပြန်လာပြန်တာလဲ။ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဆီက တစ်ခုခု လိုချင်လို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီမှာလည်း မင်း ညီမလေးတစ်ယောက် ရှိနေပြန်ပြီလား။"
ရှဲ့စုန်းလင် စကားပြောလိုက်တာနဲ့ မာလင်းရဲ့ မျက်နှာမှာ အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါပြီ။
မာလင်းဟာ ရှဲ့စုန်းလင်က သူ့ကို တမင်သက်သက် ရန်စနေမှန်း သိတာပေါ့။ အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ ဒါကို ကြားတာနဲ့တင် မာလင်းဟာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ရှဲ့စုန်းလင်ကို တိုက်ခိုက်မိမှာ သေချာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခု မာလင်းက အရင်က မာလင်း မဟုတ်တော့ပါဘူး။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘိုး ဖြစ်လာမယ့်သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ မာလင်းဟာ အခြေအနေအရ သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိနေပါပြီ။
ဒီမြေခွေးအိုကြီး ရှဲ့စုန်းလင် ဘာတွေ ကြံစည်နေသလဲဆိုတာ မာလင်း မသိဘဲ နေမလား။
(ဒါပေမဲ့ ဒီမြေခွေးအိုကြီးကလည်း အိပ်မက်မက်ပြီး ယောင်နေတာပါ။ သူ စကားပြောလို့ ပြီးတာနဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး အားလန်က သူ့နောက်နားကို ရောက်နေပြီဆိုတာ မသိရှာပါဘူး။ တကယ်လို့သာ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့ရင် သူက သေချာပေါက် အသတ်ခံရမယ့်သူပါ။)
ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး အားလန်ကို ဒီမြေခွေးအိုကြီးအား သတ်ခိုင်းချင်ပေမဲ့လည်း၊ ရှဲ့စုန်းလင်ရဲ့ အသက်ထက် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ မှာကြားလိုက်တဲ့ ကိစ္စတွေက ပိုအရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို မာလင်းက ပိုပြီး နားလည်ထားပါတယ်။
မာလင်းဟာ ရှဲ့စုန်းလင်ရဲ့ လှောင်ပြောင် ရန်စမှုတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ မေးလိုက်ပါပြီ။
"အကြီးအကဲရှဲ့။ စကားလုံးလှလှလေးတွေ သုံးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ မာလင်း ဒီနေ့ ဒီကို လာတာက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက အကြီးအကဲရှဲ့ကို ထပ်မေးခိုင်းလို့ပါ။ အကြီးအကဲတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ ဒီငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို မယူတော့ဘူးလား။"
"ဟားဟား... ငါ့စကားက ငါ့ကတိပဲ။ ငါ အရင်ကတည်းက ပြောပြီးသား မဟုတ်လား။ ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကတော့ ဒီငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်တော့ပါဘူးဆိုပြီးလေ"
"ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲရှဲ့က ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားပြုနိုင်လို့လား။ ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တစ္ဆေတွေကို ရှင်းပြီးမှ အကြီးအကဲတို့ ဂိုဏ်းက ပြန်လာတောင်းနေရင် အဲဒါက..."
"မာလင်း... ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့စကားက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားပြုနိုင်တာပေါ့။ ငါ ဒီနေ့ ဒီမှာပဲ ပြောလိုက်မယ်။ တကယ်လို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းက ဝိညာဉ်တွေကို တကယ် ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ထပ်မယူတော့ပါဘူး"
ရှဲ့စုန်းလင်ရဲ့ အဖြေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီဆိုတာ မာလင်း သိလိုက်ပါတယ်။
ရှဲ့စုန်းလင်နဲ့ အပိုစကားတွေ ထပ်ပြောမနေတော့ဘဲ မာလင်းဟာ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုပြီး ပြန်လှည့်ထွက်ခဲ့ပါတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့ မာလင်းကိုယ်တိုင်လည်း တကယ်ကို သိချင်နေမိပါတယ်။
(ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ဒီတစ်ခါတော့ ဘာတွေလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာပါလိမ့်။)
***