ကသောင်းကနင်း အခြေအနေတွေကြောင့် ရေခဲမြို့တော်တစ်ခုလုံးဟာ လုံးဝကို ဖရိုဖရဲ အခြေအနေ ရောက်နေပါပြီ။
ရေခဲမြို့တော်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းဟာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်တဲ့ ပေါက်ကွဲသံကြီးကြောင့် နိုးလာကြတာပါ။ လူတစ်ယောက် အနေနဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ အိပ်ပုတ်တဲ့သူဖြစ်ပါစေ၊ ဒီပေါက်ကွဲမှုကတော့ အိပ်မက်ထဲကနေ ဆွဲခေါ်ထုတ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာပေါက် အာမခံပါတယ်။
နိုးရုံတင် မကပါဘူး။ နားဒုက္ခပေးခြင်း ဆိုတဲ့ လက်ဆောင်အထုပ်ကြီးပါ တစ်ပါတည်း ပါလာတာပါ။ အခုအချိန်အထိ ရေခဲမြို့တော်က လူတိုင်း၊ ကျင့်ကြံသူတွေတောင်မှ နားထဲမှာ တစီစီနဲ့ အူနေကြဆဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပေါက်ကွဲမှုက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလို့ပါ။
ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် တစ်ယောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးတာတောင်မှ ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး မထွက်ပေါ်လာနိုင်ပါဘူး။
ဒါဆို ဒါက ဘယ်လိုမျိုး အစွမ်းပါလိမ့်။
လူတိုင်းကတော့ အမျိုးမျိုး ခန့်မှန်းနေကြပါပြီ။
ဒီကမ္ဘာမှာတော့ သတ္တိကောင်းသူတွေ အမြဲရှိစမြဲပါ။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကြီးကို ရင်ဆိုင်ပြီးချိန်တောင်မှ တချို့လူတွေဟာ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ စုံစမ်းဖို့ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းဆီကို ချက်ချင်း ပြေးလွှားသွားကြပါတယ်။
စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုရဲ့ ရလဒ်ကတော့ စုံစမ်းစရာ ဘာမှမရှိတော့တာပါပဲ။ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်း ဆိုတာ မရှိတော့ဘဲ၊ ဧရာမ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခုပဲ ကျန်ရစ်ပါတော့တယ်။
ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်းကို ဆွံ့အသွားကြပါပြီ။
ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား။
“ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကြီးဟာ တစ်ခဏအတွင်း အစပျောက်သွားပြီး အခုလို ချိုင့်ခွက်ကြီးပဲ ကျန်ခဲ့တာလား။”
“ဒါက တကယ်ကြီး ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ။ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ဂူမင်ချောင်တစ်ယောက် ဒီနေရာမှာ လာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲလိုက်တာလား။”
…
စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ မာလင်းဟာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ ကို ဆွဲခေါ်ပြီး ဝိညာဉ်အစောင့်အရှောက်ကြီးနဲ့အတူ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းဆီကို ပျံသန်းလာခဲ့ပါတယ်။
ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ချိုင့်ခွက်ကြီးတွေနဲ့ အစားထိုးခံလိုက်ရပါပြီ။ ဒီနေရာမှာ နောက်နောင် ဘယ်တော့မှ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းဆိုတာ ရှိလာတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ငွေကြယ်စင်ရေအိုင်တစ်ခုတော့ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
ဝိညာဉ်အစောင့်အရှောက်ကြီးကို စီးနင်းရင်း မာလင်းဟာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို ကြည်ညိုလေးစားမှု အပြည့်နဲ့ ကြည့်နေမိပါပြီ။
အရင်တုန်းက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်စရာ ပေးမယ်လို့ ပြောတုန်းက မာလင်း နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မာလင်း တကယ်ကြီး သိသွားပါပြီ။ ဒီအံ့အားသင့်စရာကတော့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းအတွက် တကယ်ကို မခံမရပ်နိုင်အောင်ကောင်းတဲ့ အံ့အားသင့်စရာကြီး ဖြစ်သွားတာပါ။
ပြီးတော့ အခုအချိန်မှာ မာလင်းဟာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ ဘာလို့ အရင်ကတည်းက အကွက်တွေ အများကြီး ရွှေ့ခဲ့သလဲ ဆိုတာ နားလည်သွားပါတော့တယ်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ ရှဲ့စုန်းလင်ကို ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို လိုချင်သေးလားလို့ မေးတာက ပြဿနာမတက်အောင် ကြိုတင်ကာကွယ်တာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်က ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းနဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းတို့ အတူတူ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြတာလေ။
တကယ်လို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးက ဘာမှမမေးဘဲ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ရင်၊ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက စွပ်စွဲလာနိုင်ပြီး ဂိုဏ်းအတွက် ဖြေရှင်းရခက်ပါလိမ့်မယ်။
"မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ငါတို့ရဲ့ တောင်တန်းကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ ရှင်းစမ်း"
“ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးက ကိုယ်တိုင် တစ်ကြိမ်မေးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါ မာလင်းကိုပါ မင်းတို့ဂိုဏ်းအထိ လွှတ်ပြီး ထပ်မေးခိုင်းတယ်၊ မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲနဲ့တောင် မှတ်တမ်းတင်ထားသေးတယ်။”
“မင်းတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲ ရှဲ့စုန်းလင် ကိုယ်တိုင်က မလိုချင်တော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာလေ။”
“အဲဒီတော့ မင်းတို့ မလိုချင်တော့ရင် ဒါက ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း အပိုင်ပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အင်အားကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးပဲ။ ငါတို့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း နည်းနည်းပါးပါး ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတွေကို ဖျက်ဆီးရတာ ဝါသနာပါတယ်၊ ငါ့ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အသုံးချရတာ ဝါသနာပါတယ်။ ပြောစမ်းပါဦး။ အဲဒါ ဘာမှားလို့လဲ။”
“ပြီးတော့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးက ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ခိုင်းတာဟာ တကယ်တော့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပါ။ တကယ်လို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းသာ ကြောက်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရင်၊ သူတို့အနေနဲ့ သတ္တုတွင်းတစ်ခုပဲ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။”
ဒါပေမဲ့ မာလင်းက စုံစမ်းကြည့်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ နှင်းမြို့တော်ကနေ ဆုတ်ခွာသွားတဲ့ သတင်း မရှိနေပါဘူး။ အဲဒါက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဟာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီရဲ့ စကားကို လုံးဝ အလေးမထားခဲ့ဘူးဆိုတာကို ပြနေတာပါ။
“ဒါဆိုရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်လေ။ ငါတို့ကတော့ ကြေညာချက် ထုတ်ခဲ့ပြီးသား။ ကြေညာချက် ထုတ်ပြီးတဲ့နောက် ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းမှာ ရှိနေသမျှ အရာအားလုံးကို ငါတို့က သရဲတွေလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်မယ်။ အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ။”
“ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကတော့ သူတို့လူတွေ ဖောက်ခွဲခံလိုက်ရပါတယ်လို့ အရှက်မရှိ ထွက်ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား။”
တကယ်လို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကသာ ထွက်ပြောလာခဲ့ရင် မာလင်းက သူတို့ကို ချက်ချင်း ပြန်ပက်နိုင်ပါတယ်။”
“ဘာ။ မင်းတို့ပဲ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို မလိုချင်တော့ဘူးဆို။ ဘာလို့ မင်းတို့လူတွေက အထဲမှာ ရှိနေတာလဲ။”
“ဘာ။ သွားကြည့်ရုံပဲ ဟုတ်လား။ ငါတို့က ကြေညာချက် ထုတ်ထားပြီးသားလေ၊ မတော်တဆ ထိခိုက်မှာ စိုးလို့ဆိုတာကို။ အဲဒါကိုမှ ဝင်သွားတယ်ဆိုတော့ ကိုယ့်ဘာသာ သေချင်လို့ သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“မင်းတို့တို့ဘာသာ သေချင်လို့ သေတာကို ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း အပြစ်လား။”
အခုအချိန်မှာတော့ မာလင်းဟာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို အတိုင်းထက်အလွန် ကြည်ညိုသွားပါပြီ။
အရင်တုန်းက တယွီနိုင်ငံတော် ကို သွားတုန်းဆိုရင် မာလင်းအနေနဲ့ သတ်ဖို့ ဖြတ်ဖို့ပဲ သိခဲ့တာပါ။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးသာ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ရင် သူ့အုတ်ဂူက မြက်တွေတောင် နှစ်မီတာလောက် မြင့်နေလောက်ပါပြီ။
ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကတော့ သေချာ အကွက်ချထားပြီးသား ဖြစ်နေသလို ပြောင်းလဲလာမယ့် အခြေအနေတိုင်းအတွက် ဗျူဟာတွေ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုတောင် အတိအကျ ရေးဆွဲပေးထားသလိုပဲ။ မင်းတို့ကို ငါတို့ ဟေးယွဲ့ကလန်က အသေခံ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ရင်တောင် မင်းတို့အနေနဲ့ အသာတကြည်ပဲ ခါးစည်းခံရမှာပဲ။
“ချူရှင်းဟီဆိုတာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ မဟာဗျူဟာရှင်ကြီးပါပဲ။”
“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းတယ်။”
“ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်ပြီးကတည်းက ဒီလောက်အထိ အရှုံးကြီး ရှုံးဖူးတာမျိုး မရှိလောက်ဘူး။”
“မဟုတ်သေးဘူး။ ငါ ရှဲ့စုန်းလင်ရဲ့ မျက်နှာကို မြန်မြန်သွားကြည့်ဦးမှ။”
မာလင်းဟာ ဝိညာဉ်အစောင့်အရှောက်ကြီးနဲ့အတူ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို ခေါ်ရင်း ချိုင့်ခွက်ကြီးတွေ ဖြစ်နေတဲ့ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို ဖြတ်ပြီး နှင်းမြို့တော်ဆီကို ပျံသန်းသွားပါတော့တယ်။
ဘာလဲ။ အားလန်ကို ဘာလို့ မခေါ်လာတာလဲလို့ မေးနေတာလား။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အားလန်က စကြာဝဠာ ဂုဏ်ပြုပွဲဆိုတဲ့ ပြဇာတ်ကို သွားရောက်ကပြနေတာကြောင့်ပါ။
အခုအချိန်မှာ နှင်းမြို့တော်ဟာ ရေခဲမြို့တော်ထက်တောင် ပိုပြီး သနားစရာကောင်းနေပါတယ်။
(ဘုရားရေ။)
အဝေးကကြည့်လိုက်ရင် နှင်းမြို့တော်က အိမ်တွေ အများကြီး ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး၊ လူအမြောက်အမြားဟာ ရေခဲမြို့တော်က လူတွေလိုပဲ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းရှိရာဘက်ကို အူကြောင်ကြောင်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြပါပြီ။
မာလင်းကတော့ အဲဒါတွေကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သူ အသည်းအသန် ရှာနေတာကတော့ ရှဲ့စုန်းလင် ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လိုပဲ ရှာရှာ ရှဲ့စုန်းလင်ကို မတွေ့ပါဘူး။ ဒီလောက်အထိ ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စမျိုးမှာ ရှဲ့စုန်းလင် ဘာလို့ ပေါ်မလာတာလဲလို့ မာလင်း တွေးနေတုန်းမှာပဲ၊ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက တပည့်အများအပြားဟာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းဆီကို အော်ဟစ်ပြီး ပြေးလွှားသွားကြတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
"မြန်မြန်လုပ်ကြ။ အကြီးအကဲရှဲ့နဲ့ အကြီးအကဲလျူတို့ အထဲမှာ ကျန်နေခဲ့တယ်..."
ဘာကြီးလဲ။
ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ချူရှင်းဟီ နဲ့ မာလင်း တို့နှစ်ယောက်လုံး မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တဟားဟား အော်ရယ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားပါတယ်။
မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေပါ ဖြစ်လာခဲ့တာပါလား။
အစကတော့ ချူရှင်းဟီဟာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက ကြွက်စုတ်တွေကိုပဲ အပြတ်ရှင်းဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှဲ့စုန်းလင် ပါ အထဲကို ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
“ရှဲ့စုန်းလင်အတွက် တစ်မိနစ်လောက် မြန်မြန်လေး ငြိမ်သက်ပေးလိုက်ကြရအောင်။ မရယ်ရဘူး။ လုံးဝ မရယ်ရဘူး။ အောင့်ထားမှဖြစ်မယ်။ ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ် လုပ်နေတုန်း ရယ်နေတာက ရိုင်းရာကျတယ်လေ။”
“ပြီးတော့ တခြား အကြီးအကဲလျူဆိုတဲ့သူကလည်း ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းထဲမှာ ပုန်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါး ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်။ မရယ်ရဘူး။ ဒီအကြီးအကဲလျူကလည်း တကယ့်ကို တော်တဲ့သူပဲ။ သူ့အတွက်လည်း ဝမ်းနည်းပေးလိုက်ပါဦး။ ဒါကိုလည်း လုံးဝ ရယ်လို့ မဖြစ်ဘူး။”
ချူရှင်းဟီဟာ သူ့ရဲ့ ရယ်ချင်စိတ်ကို အတော်လေး ထိန်းချုပ်ရင်း ဘေးနားက မာလင်းကို ကြည့်လိုက်ပါပြီ။
မာလင်းတစ်ယောက် အသံကုန် ဟားတိုက်ရယ်မောနေပါတော့တယ်။
“မာလင်းရာ... သတိထားဦးလေ။ ဟိုးအောက်က ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေကို ကြည့်ဦး၊ တစ်ယောက်ချင်းစီက နှလုံးသားကြေကွဲနေတဲ့ ပုံစံတွေနဲ့။ မင်းက အခုလို အော်ရယ်နေတာ ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ။ သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်ကိုလည်း ထည့်တွက်ပေးပါဦး ဟုတ်ပြီလား။”
“ပြန်ရောက်မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး ရယ်ကြတာပေါ့။ မဟုတ်ရင်လည်း ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ကြေးမုံသုံးပြီး ငါတို့ရဲ့ ရယ်သံတွေကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။”
မာလင်းကတော့ ရယ်သံတွေကို Live လွှင့်မယ်ဆိုတဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးရဲ့ အကြံပေးချက်ကို သဘောတူလိုက်ပါပြီ။
“ ပြန်ရောက်တာနဲ့ လူချန်းချင်းကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ပြီး မဟာမိုးကောင်းကင်ကြေးမုံကို ယူလာခိုင်းမယ်။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ။ အစ်ကိုကြီးက နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ငဲ့ရမှာဆိုတော့ ဝင်မပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော် မာလင်းကတော့ အရှက်မရှိဘူး၊ ကျွန်တော်ပဲ Live လွှင့်ပြီး ရယ်ပြလိုက်မယ်။”
ဒါပေမဲ့ မာလင်းတစ်ယောက် သူ့ရဲ့ ရင်ထဲက ပျော်ရွှင်မှုကို ဖော်ပြဖို့ Live ဘယ်လိုလွှင့်ရမလဲဆိုတာ တွေးနေတုန်းမှာပဲ ကောင်းကင်ယံကနေ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပါပြီ။
တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်း ဝင်္ကပါရဲ့ အဖြူရောင်အလင်းနဲ့အတူ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်စု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အရှေ့ဆုံးက လျှောက်လာတဲ့သူကတော့ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းချုပ် ရှင်းယွီရှန်း ဖြစ်နေပါတယ်။
ရှင်းယွီရှန်း ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ခြေတစ်ဝက်လှမ်းထားတဲ့ အဆင့် အော်ရာအရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်နေတာ တွေ့လိုက်ရပါပြီ။။
ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ချူရှင်းဟီ သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်မိပါတယ်။
"တကယ့် အကုသိုလ်ပဲ"
အဲဒီအချိန်တုန်းက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဟာ စင်မြင့်ပေါ်မှာ မကပြနိုင်ခဲ့တာ တခြားဂိုဏ်းတွေကြောင့်လားတော့ မသိပါဘူး။ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်တော်အများစု မနိုးထလာခဲ့ပေမဲ့ အနည်းငယ်ကတော့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတော့ ရှင်းယွီရှန်း ကလည်း အမွေအနှစ်ရဲ့ အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ရရှိခဲ့တာပါ။ ရှင်းယွီရှန်း ကလည်း ကံကောင်းလွန်းလှပါတယ်။ ရှေးခေတ်ဟောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာမှုရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ခြေတစ်ဝက်လှမ်းထားတဲ့ အဆင့် အဆင့်ကို တက်လှမ်းရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
ချူရှင်းဟီတစ်ယောက် ရှင်းယွီရှန်း ရဲ့ ကံကောင်းမှုကို အံ့သြနေတုန်းမှာပဲ၊ ရှင်းယွီရှန်း ကလည်း အဝေးမှာ ဝိညာဉ်အစောင့်အရှောက်ကြီးနဲ့ ပျံသန်းလာနေတဲ့ မာလင်းနဲ့ ချူရှင်းဟီတို့ကို မြင်သွားပါတယ်။
ဒါဟာ ရန်သူချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး မျက်လုံးတွေ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းကုန်ကြတဲ့ အခြေအနေပါပဲ။
ချူရှင်းဟီကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ခဏမှာတင် ရှင်းယွီရှန်း ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကနေ အေးစက်လှတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အော်ရာအရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
တကယ်တော့ ဒီနေ့ဟာ ရှင်းယွီရှန်း ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ခြေတစ်ဝက်လှမ်းထားတဲ့ အဆင့်အဆင့်ကို ရောက်ပြီး ဂူအောင်းရာက ထွက်လာတဲ့နေ့ဖြစ်လို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းအတွက် ဂုဏ်ပြုပွဲကျင်းပရမယ့် နေ့တစ်နေ့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်းယွီရှန်း က ဘိုးဘွားတွေနဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အရက်ခွက်မြှောက်ပြီး ဂုဏ်ပြုတော့မယ့်အချိန်မှာပဲ၊ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဆီမီးခွက်တွေဟာ ချက်ချင်း ငြိမ်းသေသွားခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ ရှဲ့စုန်းလင် ပါပဲ။
ရှင်းယွီရှန်း တစ်ယောက် အံ့ဩမှင်သက်သွားခဲ့ပါပြီ။ ရှဲ့စုန်းလင်နဲ့ အကြီးအကဲလျူကို တစ်ခဏအတွင်းမှာ ဘယ်သူက သတ်နိုင်မှာလဲ။ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သေးပါဘူး။ ရှဲ့စုန်းလင်ဆိုတာ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရောက်နေသူလေ။
“ဂူမင်ချောင်များ ရောက်လာတာလား။”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ ဂူမင်ချောင်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘာမို့လို့ ဒီလိုလာလုပ်မှာလဲ။” ဘာအကြောင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်းယွီရှန်း ဟာ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်းဝင်္ကပါကို ချက်ချင်းဖွင့်ပြီး ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲအားလုံးနဲ့အတူ ဒီကို အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။
“ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ခြေတစ်ဝက်လှမ်းထားသူ တစ်ဦးအနေနဲ့၊ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲတွေကို ဘယ်သူပဲ သတ်သတ် သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ပဲ ပြန်ဆပ်ရမယ်။”
ရှင်းယွီရှန်း မြေပြင်ပေါ် ဆင်းလိုက်တာနဲ့ အဝေးက ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကြီး မြေပြန့်ဖြစ်သွားတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။ ရှင်းယွီရှန်း တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားရပါပြီ။...။
“ဒါက တကယ်ကြီးလား။ ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ။ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ဂူမင်ချောင်တောင်မှ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ မြေလှန်ပစ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား။”
ဒါပေမဲ့ ရှင်းယွီရှန်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ အဝေးက ချူရှင်းဟီနဲ့ မာလင်းတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာပိုးကိုသတ်ရင်း ရယ်ချင်စိတ်ကို အနိုင်နိုင် အောင့်ထားရတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ ရှင်းယွီရှန်း နားလည်သွားပါပြီ။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငွေကြယ်စင်တောင်တန်းကို ချက်ချင်း မြေလှန်ပစ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတာဆိုလို့ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ အဲဒါက ဟေးယွဲ့ကလန်ပဲ။
ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ပြုပွဲနေ့မှာပဲ၊ ဟေးယွဲ့ကလန်က စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ "စကြာဝဠာ ဂုဏ်ပြုပွဲ" လက်ဆောင်ကြီးကို ပေးအပ်လိုက်တာပါ။
ရှင်းယွီရှန်း ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းသွားပါပြီ။
"ချူရှင်းဟီ။ မင်း ငါ့ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။"
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ရှင်းယွီရှန်း ဟာ စကြ၀ဠာတည်ရှိမှုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ချူရှင်းဟီနဲ့ မာလင်းတို့ရဲ့ အနားကို ရောက်လာပါတော့တယ်။
ချူရှင်းဟီဟာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ရှင်းယွီရှန်း ကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ ရှင်းပြနေဖို့ အချိန်မရှိမှန်း သိလိုက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေတဲ့ မာလင်းကို ကန်ထုတ်လိုက်ပါပြီ။
မာလင်းက အတော် အစွမ်းထက်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်အစောင့်အရှောက်ကြီးနဲ့ ဖန်းဒု သရဲတစ်သောင်း ၀င်္ကပါကို သုံးရင် လက်ရှိ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ်တွေထဲမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်လည်း ရှင်းယွီရှန်း ကတော့ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ခြေတစ်ဝက်လှမ်းထားတဲ့ အဆင့် ရောက်နေပါပြီ။ တကယ်လို့ မာလင်းသာ ဝင်တိုက်ခိုက်ရင် ဒီနေ့ သူ သေချာပေါက် သေမှာပါ။
ဒါပေမဲ့ ချူရှင်းဟီ သိထားတာကတော့ ရှင်းယွီရှန်း ဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းနဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ စစ်ပွဲကြီးကို မခင်းချင်ဘူး ဆိုရင်တော့ သူ့ကို မသတ်ရဲဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ဒါကြောင့် ချူရှင်းဟီဟာ မာလင်းကို အဝေးကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှင်းယွီရှန်း ကို သူကိုယ်တိုင် တားဆီးထားလိုက်ပါတော့တယ်။
ချူရှင်းဟီရဲ့ လောင်းကြေးက မှန်ကန်သွားပါပြီ။ ရှင်းယွီရှန်း ဟာ ဒေါသထွက်နေပေမဲ့ လူအ မဟုတ်ပါဘူး။ ချူရှင်းဟီကို သတ်မယ် ဟုတ်လား။
တကယ်လို့ ရှင်းယွီရှန်းသာ ဒီနေ့ ချူရှင်းဟီ ကို တကယ်သတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဂူမင်ချောင်ဟာ စကြ၀ဠာတည်ရှိမှုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းဆီကို သေချာပေါက် ဆင်းသက်လာမှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူက ဘာပြောပြော ထူးခြားတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဂူမင်ချောင်ဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် မသုတ်သင်နိုင်သရွေ့ ဘယ်တော့မှ ရပ်တန့်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါကြောင့် ချူရှင်းဟီကိုတော့ သတ်လို့ မဖြစ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဒေါသတလိပ်လိပ် ထွက်နေတဲ့ ရှင်းယွီရှန်း ဟာ ချူရှင်းဟီကို မသတ်ရဲဘူးဆိုပေမဲ့ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးဖို့လည်း စိတ်မကူးထားပါဘူး။ ချူရှင်းဟီကို အကြီးအကျယ် နာကျင်ခံစားရအောင် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
"ချူရှင်းဟီ။ မင်း ငါ့ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို ဖမ်းဆီးပြီး မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းဆီ ခေါ်သွားမယ်။ အဲဒီ အဖိုးကြီး ဂူမင်ချောင်က ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ့ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ကျေနပ်လောက်တဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခုတော့ မဖြစ်မနေ ပေးရမယ်။"
ရှင်းယွီရှန်း က လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရား ခြေတစ်ဝက်လှမ်းထားတဲ့ အဆင့်ရဲ့ ဖိအားတွေကြောင့် ချူရှင်းဟီ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပါဘူး။ သူ့ဆီကို တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာတဲ့ လက်ဝါးကြီးကိုပဲ အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်နေမိပါတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ရှင်းယွီရှန်း ရဲ့ လက်ဝါးကြီးဟာ ချူရှင်းဟီကို ဖမ်းမိတော့မယ့် အချိန်မှာပဲ ချူရှင်းဟီရဲ့ ရှေ့က စကြ၀ဠာတည်ရှိမှုဟာ မမြင်နိုင်တဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအင်တစ်ခုရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မှန်တစ်ချပ်လိုပဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပါပြီ။ အဲဒီ ကွဲအက်နေတဲ့ စကြ၀ဠာတည်ရှိမှုထဲကနေ လက်တစ်ဖက်ဟာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
အဲဒီလက် ပေါ်လာတဲ့ ခဏမှာတင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးဟာ လှုပ်ရှားမှု ကင်းမဲ့ပြီး ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပါပြီ။
***