Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မိမိအား နှစ်သက် မြတ်နိုးရသူ တစ်ယောက်အား ရှာတွေ့ရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ရပ် မဟုတ်ပေ။ လီရှန်းရှန်းသည် ရှက်သွေးဖြာ သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းအား ခါယမ်းလိုက် ပြီးနောက် သူမ မည်သည်ကိုမှ နားမလည်သည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "အဘွား ဘာတွေပြောနေမှန်း သမီးနားမလည်တော့ဘူး ရှေ့နားလေး သွားကြည့်ရအောင်ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သခင်မကြီး မို မမြင်နိုင်သော ထောင့်ချိုးတစ်ခု အရောက်တွင်မူ လီရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာထက်၌ အောင်ပွဲခံသည့် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေး သွားခဲ့လေသည်။ လီရှန်းရှန်း၏ ဟန်ဆောင်မှုသည် အလွန်ပီပြင်လှသဖြင့် သခင်မကြီး မိုမှာ သဘာဝကျကျပင် မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>**</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ယုထစ် လမ်းမပေါ်ရှိ နံနက်ခင်းဈေးတန်း၌...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယနေ့တွင် နီယန်သည် ခေါက်ဆွဲပွဲပေါင်း ခြောက်ရာ ကျော်ခန့် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကာ မွန်းမတည့်မီမှာပင် အားလုံး ရောင်းချပြီး သွားခဲ့လေသည်။ သို့တိုင်အောင် ခေါက်ဆွဲ စားခွင့်မရလိုက်သည့် ဖောက်သည်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူဌေးမလေးရာ မနက်တိုင်း ခေါက်ဆွဲကို ဘာလို့ ဒီလောက် နည်းနည်းလေးပဲ ပြင်ဆင်လာရတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ ခံတွင်းကို တမင်သက်သက် သွားရည်ကျအောင် လုပ်နေတာများလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        အချိန်အတော်ကြာ တန်းစီခဲ့ရသော်လည်း ခေါက်ဆွဲ မစားလိုက်ရသည့် ဖောက်သည်တစ်ဦးမှ နောက်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် သူဌေးမလေး မင်းက တမင်သက်သက် လုပ်နေတာမလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ဖောက်သည် အများအပြားမှလည်း ဝိုင်းဝန်း ရယ်မောလျှက် ထောက်ခံကြကုန်တော့သည်။ နီယန်မှ တောင်းပန်သည့် အနေဖြင့် လူတိုင်းအား ကတ်ပြားငယ်လေးများ လိုက်လံဝေငှပေးရင်း  ရှင်းပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်ရှင် မနက်တိုင်း ခေါက်ဆွဲပွဲ အရေအတွက်က ကန့်သတ်ထားတာကလည်း  ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း မနိုင်မနင်း ဖြစ်နေလို့ပါ မနက်ဖြန်ကျရင် စောစောလေး လာခဲ့ကြပါနော် ဒီကတ်ပြားလေးပါရင် ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲကို ငါးပြား လျှော့ပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြီးထံမှ ကြီးမားသော ကျေနပ် အားရမှုများကို ရရှိသွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါးပြား...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုငွေပမာဏဖြင့် ရှေးဟောင်းပုံစံ ရေခဲချောင်း တစ်ချောင်းကို ဝယ်ယူနိုင်ပေသည်။ သူဌေးမလေးသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအား အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်လှပေသည်။ ဤငါးပြားအား အခြားမည်သူကမှ အလကားပေးဝံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        နီယန်သည် ကတ်ပြားအခုတစ်ရာကျော်ကို ကုန်စင်သွားသည်အထိ လိုက်လံ ဝေငှပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဈေးဆိုင်အား ရှင်းလင်းသိမ်းဆည်းကာ အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ယနေ့မှာ စနေနေ့ဖြစ်သဖြင့် နီယန် ဈေးဆိုင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လျိုဝေ တစ်ယောက် တံခါးရှေ့ရှိ ခုံတန်းလျားလေးပေါ်၌ ထိုင်ကာ စာဖတ်နေသည်အား မြင်တွေ့ လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ခြေသံများအား ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လျိုဝေမှ ချက်ချင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လာခဲ့သည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ထိုသူကား နီယန်ပင် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နီယန် ပစ္စည်းတွေ သိမ်းနေပြီလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                         လျိုဝေမှ စတင် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p>                         နီယန်မှ ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်လေသည်။ လျိုဝေမှ ဆက်လက်၍  ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နီယန် ငါ မင်းကို မေးစရာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        နီယန်မှ စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များကို သွက်လက်စွာ နေရာချရင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဘာကိစ္စလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီပုစ္ဆာလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        လျိုဝေသည် သူ၏ဘေးနားရှိ အင်္ဂလိပ်စာ မေးခွန်းလွှာတစ်ခုအား ထုတ်ယူလိုက်ကာ  ပြလိုက်လေသည်။ ဤပုစ္ဆာသည် အထက်တန်းကျောင်း အင်္ဂလိပ်စာ ဘာသာရပ်တွင် အမှား အများဆုံးသော ပုစ္ဆာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်တွင် နီယန်သည် 'adming' နှင့် 'admirable' အကြား ကွာခြားချက်အား အလွယ်တကူပင် ပြင်ဆင် ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် လျိုဝေအား စိတ်ပျက် အားငယ်စေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သူက အထက်တန်း ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ကာ နီယန်သည် အလယ်တန်း ကျောင်းသူလေးမျှသာ ဖြစ်လေသည်။ နီယန်၏ အင်္ဂလိပ်စာသည် မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှအထိ ကောင်းမွန်နေရလေသနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်တွင် နီယန်မှ ကံကောင်း ထောက်မစွာ မှန်းဆမိသွားခြင်း ဟုတ်မဟုတ် စမ်းသပ်ရန် အတွက် လျိုဝေသည် အင်္ဂလိပ်စာ မေးခွန်းလွှာထဲမှ အခက်ခဲဆုံးသော မေးခွန်းအား တမင်သက်သက် ရွေးချယ် ရှာဖွေထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နီယန် ဖြေဆိုနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မေးခွန်းကို မြင်ပြီးနောက် နီယန်မှ ဖြေပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "She, hid, herself, after, the, tree ဆိုတာက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို မှားယွင်းနေတဲ့ ဝါကျတစ်ကြောင်းပဲလေ အဖြေမှန်က She, hid, herself, behind, the, tree ဖြစ်ရမှာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုစကားအား ကြားလိုက်ရသောအခါ လျိုဝေ တစ်ယောက် အံ့သြ မှင်တက် သွားရလေတော့သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ဂုဏ်သိက္ခာလေးမှာလည်း ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ရတော့သည်။ နီယန်သည် အမှန်တကယ်ပင် သိရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အင်္ဂလိပ်စာအား အမှန်တကယ် တတ်ကျွမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ခဏတာမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် လျိုဝေမှ ဆက်မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါကို ဘာကြောင့် အဲဒီလို သုံးနှုန်းရတာလဲဆိုတာ ရှင်းပြပေးနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>                        နီယန်မှ ရှင်းပြလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ 'after' ဆိုတာကို လုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခုခုရဲ့ နောက်ကွယ်က အရာကို ဖော်ပြဖို့ သုံးလေ့ရှိတယ် ဒါကြောင့် တချို့ သဒ္ဒါ စာအုပ်တွေမှာ သူ့ကို ရွေ့လျားနေတဲ့ ဝိဘတ် လို့ ခေါ်ကြတယ် 'behind' ကိုတော့ ငြိမ်သက်နေတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ နောက်မှာ သုံးလေ့ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မှန်ပေသည်။ ထိုအရာသည် သူ၏ဆရာ ရှင်းပြခဲ့သည်နှင့်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။ လတ်တလောတွင် လျိုဝေအနေဖြင့် သူ၏ခံစားချက်များအား မည်သို့ ဖော်ပြရမည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာမှသာ  စကားတစ်ခွန်းအား ညှစ်ထုတ် ပြောဆိုနိုင်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နီယန် ကျေးဇူးပါပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နီယန်မှ ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လျိုဝေမှ ဆက်လက်၍ မေးလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နီယန် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မင်း ကျောင်းဆက်တက်ချင်သေးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        နီယန်မှ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ လျိုဝေမှ ထပ်လောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "တကယ်တော့ မင်း ကျောင်းဆက်တက်ဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ် မင်းက အခုချိန်မှာ လုံလောက်အောင် တော်နေပြီးသား ဖြစ်သလို စီးပွားရေး လုပ်ငန်းမှာလည်း အတော်လေး အဆင်ပြေနေတာပဲလေ မိန်းကလေးတွေ အတွက်ကတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ မိသားစုတစ်ခုဆီကို အိမ်ထောင်ပြုဖို့သာ အရေးကြီးတာမို့ စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်နေဖို့လည်း အသုံးမဝင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရည်ရွယ်ချက်များကြောင့် လျိုဝေသည် နီယန်အား ကျောင်းမတက် စေချင်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နီယန်သည် အလွန်တရာမှ ထူးချွန် လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>(** ကို့ဘာကို အသုံးမကျတာနဲ့များ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အဲ့လို စိတ်နဲ့ ပြောတတ်တာ စိတ်ဓာတ်ကိုက အောက်တန်းကျပြီး ကွကို အထင်ကြီးနေတဲ့ မိသားစု အဆဲတစ်ပေါက်ပါဟာ**)</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        အကယ်၍ သူမသာ ကျောင်းတက်ခဲ့ပါက နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ် တစ်ခုခုသို့ ဝင်ခွင့်ရသွားနိုင်ချေ ရှိလေသည်။ တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်သွားခဲ့လျှင် မည်ကဲ့သို့သော ယောက်ျားကောင်းများနှင့် သူမ မဆုံတွေ့နိုင်ဘဲ ရှိလိမ့်မည်နည်း။ ထိုအချိန်သို့ ရောက်လာပါက သူသည် သူမအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်တော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        လက်ရှိအတိုင်းလေးသာ နေသွားခြင်းသည် ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် တောက်ပသည့် အနာဂတ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အထက်တန်း ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နီယန်မှာမူ သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေချိန်တွင် နီယန်သည် အမှန်တကယ်ပင် သာလွန်သော အနေအထားတစ်ခု၌ ရှိနေခဲ့ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>(**အော့ ရွံစရာလေး**)</p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုစကားများအား ကြားသောအခါ နီယန်မှ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လျိုဝေ ရှင်ပြောတဲ့စကားတွေက ပညာတတ် တစ်ယောက် ပြောမယ့်စကားတွေနဲ့ မတူဘူးနော် 'ကောင်းမွန်တဲ့ မိသားစုတစ်ခုဆီ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်ရုံပဲ' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေက ကပ်ပါးပင်တွေ လို ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်နိုင်စွမ်း မရှိတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်နေရမှာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကပ်ပါးပင် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ကပ်ပါးပင် ဆိုသည်မှာ အခြားသော အပင်များအား တွယ်ကပ်မှသာ ရှင်သန်နိုင်သည့် အပင်မျိုး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save