Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျောက်ပေါင်ရှန့်မှ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ညည်းတွား လိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါပေမယ့် ငါတို့က မိုမိသားစုဆီက စေ့စပ်လက်စွပ်ကို လက်ခံထားပြီးပြီလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        အစပိုင်းတွင် မိုချီရှန်သည် နှစ်တစ်ထောင်တွင် တစ်ယောက်သာ ပေါ်တတ်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ဆို၍ရလေသည်။ အသက် (၃) နှစ်အရွယ်တွင် ထန်နှင့် စုန့် မင်းဆက်တို့၏ ကဗျာများအားလုံးကို အလွတ် ရွတ်ဆိုနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ အသက် (၄) နှစ်တွင် ပေါင်း နုတ် မြှောက် စား တွက်ချက်မှုများကိုလည်း စိတ်တွက်ဖြင့် ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့သေးသည်။ အသက် (၅) နှစ်အရွယ်တွင် နှစ်ငါးထောင်ကြာ တရုတ်ရှေးမှတ်တမ်းများအား  သမိုင်းမှတ်တမ်းများ ထက်ပင် ပိုမိုအသေးစိတ်ကျစွာ ဆွေးနွေးနိုင်ခဲ့ပေသည်။ အသက် (၆) နှစ်တွင် ပထမတန်းသို့ စတင် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အသက် (၇) နှစ်တွင် တတိယတန်းသို့ ကျော်တက်နိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ယင်းအချက်များကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် ကျောက်မိသားစု အနေဖြင့် မိုမိသားစုနှင့် ဤမျှ စောစောစီးစီး လက်ထပ်ပွဲ စီစဉ်ခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မိုချီရှန်၏ အနာဂတ်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ တောက်ပနေမည်ဟု ကျောက်မိသားစုမှ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သို့သော် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ လွဲချော်သွားမည်အား မည်သူမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။ သူတို့သည် မှားယွင်းသော လောင်းကြေးအား ထပ်ခဲ့မိလေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        လူတိုင်းမှ မိုချီရှန်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားခဲ့ကြသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ မိုချီရှန်သည် သူ၏ ပါရမီများ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကာ တဖြည်းဖြည်း သာမန် လူတစ်ယောက် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထပ်ပြောရလျှင် သာမန်လူ တစ်ယောက်ထက်ပင် နိမ့်ကျသွားခဲ့သေးသည်။ အနည်းဆုံးတွင် သာမန်လူ တစ်ယောက်သည် အလုပ်လုပ်၍ မိသားစုအး ကျွေးမွေးပြုစုရမည်ဟု သိရှိသော်လည်း မိုချီရှန်မှာမူ အချည်းနှီး အချိန်ဖြုန်းခြင်း မှအပ မည်သည့် အရာကိုမျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ပေ။ မစ္စစ်ကျောက်မှ  လှောင်ပြောင်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "စေ့စပ်လက်စွပ် လက်ခံထားတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ ကျွန်မတို့ ပြန်ပေးလိုက်လို့ ရတာပဲမလား ဒါက ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျောက်ပေါင်ရှန့်မှ ပြန်လည်၍ ချေပ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါပေမယ့် လူဆိုတာ ဘဝမှာ အဲဒီလောက် အပြောင်းအလဲ မြန်တတ်တဲ့သူမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူးလေ ပြီးတော့ ငါတို့က မိုမိသားစုနဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့လာခဲ့တာ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်လိုက်ရင် ဒီဆက်ဆံရေးကို ဘယ်လိုဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းရမလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုအခါ မစ္စစ်ကျောက်မှ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း  ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"စေ့စပ်ပွဲကို မဖျက်ဘူးဟုတ်လား ဒါဆို ရှင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ကျင့်ရုံကို အဲဒီလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်နဲ့ လက်ထပ်ပေးမယ်လို့ ပြောချင်တာလား ကျွန်မတို့ရဲ့ အဖိုးတန် သမီးလေးထက် မိတ်ဆွေ သံယောဇဉ်က ပိုအရေးကြီးနေတာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အမေပြောတာ မှန်တယ် ညီမလေးကို မိုချီရှန်နဲ့ ပေးစားမယ်ဆိုရင် သားက အရင်ဆုံး ကန့်ကွက်မှာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ဟု ကျောက်မိသားစု၏ သားအကြီးဆုံး ဖြစ်သူ ကျောက်ဇီကျွင်းမှ သူ၏ သဘောထားအား ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြလိုက်လေသည်။ ဒုတိယသားဖြစ်သူ ကျောက်ဇီယီမှလည်း ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်လည်း ညီမလေးကို မိုချီရှန်နဲ့ လက်ထပ်ပေးမယ့် ကိစ္စကို ကန့်ကွက်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုအသုံးမကျသည့် မိုချီရှန်မှာ သူတို့၏ အဖိုးတန် ညီမလေးနှင့် လုံးဝ လုံးဝ မထိုက်တန်ပေ။ သူတို့၏ ညီမလေးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံး အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်သာ ထိုက်တန်သူ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျင့်ရုံ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျောက်ပေါင်ရှန့်မှ ကျောက်ကျင့်ရုံအား မော့ကြည့်လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သမီးရော ဘယ်လိုထင်လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                         ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အဆုံးတွင် သူ၏ အချစ်တော်သမီးလေး အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေသည်။ ကျောက်ကျင့်ရုံမှ ပြုံးလိုက်ရင်း  ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဖေဖေက တကယ်ကို ခေါင်းမာလွန်းတယ် အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ မိုချီရှန်က သမီးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ထိုက်တန်နိုင်မှာတဲ့လဲ သမီးဆိုတဲ့ ကျောက်ကျင့်ရုံက မိုချီရှန်လို လူမျိုးကို လက်ထပ်လိုက် ရမယ့်အစား တစ်သက်လုံး အပျိုကြီးဘဝနဲ့ပဲ နေသွားလိုက်မယ် မစ္စတာမော့လို အမျိုးသားမျိုးကိုပဲ လက်ထပ်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မစ္စတာမော့ ဆိုသည်မှာ အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ အသက်အရွယ် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် နိုင်ငံသား ခံယူချက် စသည့် အရာအားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျောက်ကျင့်ရုံ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မစ္စတာမော့၏ အရိပ်အယောင်အား နိုင်ငံတကာ သတင်းကဏ္ဍများတွင်သာ မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းရှိ လူများမှာ မစ္စတာမော့၏ အမည်အား ကြားလိုက်ရုံဖြင့် လေးစား အားကျစိတ်များ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာကြစမြဲပင် ဖြစ်သည်။ ကျောက်ပေါင်ရှန့်မှ ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် သမီးက မစ္စတာမော့ရဲ့ မျက်နှာကိုတောင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘဲနဲ့ သူက သမီး စိတ်ကြိုက် ဖြစ်မဖြစ် ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျောက်ကျင့်ရုံမှ အပြုံးလေးဖြင့်  ပြန်လည်၍ မေးခွန်း ထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဖေဖေ သမီးက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကိုပဲ ကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်တတ်တဲ့ အပေါ်ယံ လူစားမျိုးလို့ ထင်နေတာလား “</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ‘ရုပ်ရည် ဟုတ်လား ‘</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ‘ရုပ်ရည်ကောင်းတာက ရွှေတွေ ငွေတွေ ယူဆောင် လာပေးနိုင်လို့လား’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျောက်ကျင့်ရုံသည် သူမ မည်သည့်အရာအား လိုချင်သည်ကို အတိအကျ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထူးခြား ကောင်းမွန်သော လူနေမှု ဘဝကိုသာမက အဆုံးစွန်သော ဂုဏ်ကျက်သရေကိုပါ လိုလားတောင့်တသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအသုံးမကျသည့် မိုချီရှန်သည် သူမအား သူမလိုချင် နှစ်သက်သည့် ထိုသို့သော ဂုဏ်သိက္ခာမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ပါမည်လော။ မစ္စစ်ကျောက်မှ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း မြှောက်ပင့် ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ကျင့်ရုံ မေမေကတော့ သမီးကို ထောက်ခံတယ် သမီးက အရမ်းကို ထူးချွန်တာပဲလေ မစ္စတာမော့ တစ်ယောက်တည်းကိုတင် မဟုတ်ဘူး နောက်ထပ် ဆယ်ယောက်လောက်ကိုတောင် သမီးက သိမ်းသွင်း နိုင်စွမ်းရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျင့်ရုံ၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်သည်လည်း သဘောတူညီကြကာ သူတို့၏ ညီမလေး အပေါ်ထားရှိသည့် ယုံကြည်မှုမှာ လုံးဝကို ယိမ်းယိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ကျောက်ပေါင်ရှန့်မှ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "အကယ်၍ မစ္စတာမော့က အသက်အများကြီး ကြီးနေတဲ့သူ ဖြစ်နေရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မစ္စတာမော့ ရရှိထားသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် အောင်မြင်မှုများမှာ လူငယ်တစ်ဦး အနေဖြင့် လွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။ ဤအမျိုးသားမှာ သူ့ထက်ပင် အသက်ကြီး နေနိုင်သေးပေသည်။ ကျောက်ကျင့်ရုံမှ ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ရင်း ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါဆိုလည်း အဲ့လိုမျိုးကမှ ဟိုအသုံးမကျတဲ့ မိုချီရှန်ထက်တော့ ပိုကောင်းသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျောက်ပေါင်ရှန့်မှ  သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ ကျင့်ရုံ ဖေဖေ သမီးရဲ့ သဘောထားကို နားလည်ပြီ ဒီကိစ္စကို မိုမိသားစုနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ အချိန်တစ်ခု ရှာလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျောက်ကျင့်ရုံမှ သူမ၏ လက်သည်းဆိုးဆေး ပုလင်းအား ကော်ဖီစားပွဲ ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်ရင်း ပြတ်သားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဖေဖေ အချိန်ရွေးနေစရာ မလိုပါဘူး ဒီကိစ္စကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြတ်တောက်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ မနက်ဖြန်ပဲ သွားလုပ် လိုက်ရအောင် ဖေဖေ့ နောက်ကို သမီးလည်း လိုက်ခဲ့မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထို့နောက် ကျောက်ကျင့်ရုံမှ  ဆက်လက်၍ ထပ်လောင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့လေ ဖေဖေ စေ့စပ်ပွဲဖျက်တယ်ဆိုတာက ညှိနှိုင်းရမယ့် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးနော် မဖြစ်မနေ လုပ်ရမယ့်ကိစ္စပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုအသုံးမကျသည့် မိုချီရှန်နှင့် စေ့စပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်အား တွေးမိလိုက်ရုံဖြင့် ကျောက်ကျင့်ရုံမှာ ရွံရှာလွန်းသဖြင့် အန်ချင်စိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရကာ ကြက်သီးများပင် ထသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ညီမလေး အစ်ကိုတို့လည်း မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ဟု ကျောက်ကျင့်ရုံ၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်မှလည်း ပြောလိုက်ကြလေသည်။ မစ္စစ်ကျောက်သည်လည်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "မေမေလည်း လိုက်ခဲ့မယ် မိုမိသားစုက စေ့စပ်ပွဲဖျက်ဖို့ ငြင်းဆန် လာခဲ့ရင်တောင် လူအင်အားများတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        နောက်တစ်နေ့တွင် ကျောက်မိသားစုမှ လာရောက်မည် ဖြစ်ကြောင်း မိုမိသားစုမှ အဘွားအိုမို သိရှိသွားသောအခါ သူမမှာ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်ပင် မပိတ်နိုင်တော့ချေ။ ကျောက်မိသားစုအား လေးစားမှု ပြသရန်အတွက် အိမ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အတွင်းအပြင် မကျန် သန့်ရှင်းရေးလုပ်စေရန် အတွက် အစေခံများအား ချက်ချင်း အမိန့်ပေး လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save