Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၀၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မမြင်ရသော အတားအဆီးနှင့် သေမင်းတမန်၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လီယီတောင်းက ယာဉ်မောင်း ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေလိုက်၏။</p> <p>သူလည်း နေရာမှာတင် မှင်သက်သွားလေသည်။</p> <p>ဒါက... ကိစ္စတွေက သူ ခန့်မှန်းထားတာထက် ကျော်လွန်သွားပြီ...။</p> <p>သူမရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ အရဆိုရင် ဒီဝမ်ရှင်းယွဲ့က သေချာပေါက် သာမန် ဝိညာဉ် မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက သူမ အသက်ရှင်စဉ် တုန်းကတောင် ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေခဲ့တာများလား...။</p> <p>ဒါမှမဟုတ် သူမ သေသွားပြီးတဲ့ နောက်မှာ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားစေတဲ့ အရာ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလား...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေ အကုန်လုံးက ကောင်းတဲ့ နိမိတ်တွေတော့ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>လီယီတောင်းက ဝမ်ရှင်းယွဲ့ အပေါ်မှာ ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း စွမ်းရည်ကို မသုံးရသေးဘူးလေ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့... တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူမှာ သာမန် ဝိညာဉ်တွေနဲ့ မတူတဲ့ စွမ်းအားတွေ တကယ်ပဲ ရှိနေမယ် ဆိုရင်...</p> <p>ဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်းက သူမ အပေါ် အလုပ်လုပ်ပါ့မလား...။</p> <p>တကယ်လို့ အလုပ်မလုပ်ဘူး ဆိုရင်...</p> <p>သူမက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...။</p> <p>' ဖက်ခ်... '</p> <p>ဘာလို့ အမြဲတမ်း ငါ့ကိုယ်ငါ အန္တရာယ်ထဲ ဆွဲသွင်းနေရတာလဲ...။</p> <p>လီယီတောင်း ခဏတာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p>သုံးမိနစ်ခန့် အကြာတွင်...</p> <p>ယာဉ်မောင်း ငြိမ်ကျသွားသည်ကို လီယီတောင်း သတိထားမိလိုက်၏။</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့ လည်း သူ၏ အနောက်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။</p> <p>ယာဉ်မောင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ...</p> <p>ပြီးတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အငွေ့အသက်တွေက လုံးဝကို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ...။</p> <p>တစ်ခုတည်းသော မပြောင်းလဲတဲ့ အရာကတော့ နေရာမှာတင် အေးခဲနေတဲ့ သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ...။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လီယီတောင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့က သူ့စကားကို နားထောင်ပြီး ယာဉ်မောင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားတာပဲ...။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p>လီယီတောင်းကို စိတ်အေးသွားစေတာက ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ယာဉ်မောင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားရင်တောင် ကြေးမုံပြင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ ဆိုတာကို သိလိုက်ရလို့ပဲ...။</p> <p>ကြေးမုံပြင်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ...။</p> <p>အဘိုးအိုက ကြေးမုံပြင် အတွက် အထူး ပြင်ဆင်မှု တချို့ လုပ်ထားခဲ့ပုံ ရတယ်...။</p> <p>ထားပါတော့… ငါ မစ်ရှင် ပြီးအောင် လုပ်ရဦးမယ်လေ...။</p> <p>မစ်ရှင် ပြီးအောင် လုပ်ဖို့ ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ရဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်မှု လိုအပ်တယ်...။</p> <p>ဒါကြောင့် သူတို့ အကုန်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှင်းပစ်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး...။</p> <p>သူ ကြေးမုံပြင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ သိမ်းလိုက်ပြီး ယာဉ်မောင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို မှန် ရောင်ပြန်ဟပ်မှုမှ လွတ်မြောက်စေလိုက်၏။</p> <p>ယာဉ်မောင်းက မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ရသွားလေသည်။</p> <p>ကိစ္စတွေက အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လာနေပြီ...။</p> <p>တအား ထူးဆန်းလွန်းလို့ ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာကိုတောင် မသိတော့ဘူး... တစ်လှမ်းချင်းစီပဲ သွားရတော့မှာပေါ့...။</p> <p>အခု လောလောဆယ် တစ်ဖက်လူကို သူ လှည့်စားထားနိုင်ပြီ ဆိုတော့...</p> <p>အင်း... တစ်ဖက်လူကို သူနဲ့အတူ ပြန်လိုက်လာအောင် လှည့်စားဖို့က သိပ်မခက်လောက်ပါဘူး...။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အတွေးက လက်စားချေဖို့ပဲလေ...။</p> <p>သူမ လက်စားချေနိုင်မယ်ဆိုရင် အကုန် အဆင်ပြေတယ်…။</p> <p>" ဟူး... "</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...</p> <p>" ဒီမှာ ပြဿနာ တချို့ ရှိနေသေးတယ်... ငါတို့ ပိတ်မိနေတယ်... ဒါကို ရှင်းပြီးတာနဲ့ မင်းကို ငါ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်... "</p> <p>" ကျန်းမြို့ကို ပြန်ရောက်မှပဲ မင်းရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ ယောကျ်ားနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာလို့ ရမယ်... "</p> <p>" အဲဒီတော့မှ သူ့ကို ဥပဒေ အရ အပြစ်ပေးလို့ ရမှာ... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်း ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ဒီယာဉ်မောင်းကိုလည်း သူ ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရအောင် လုပ်နိုင်မယ်... "</p> <p>" သူတို့ကို ဥပဒေ အရ အပြစ်ပေးခံရတာကို မင်း မြင်ချင်တယ် မဟုတ်လား... မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလည်း မင်း သေရတဲ့ တကယ့် အကြောင်းရင်းကို သိသွားစေချင်တယ် မဟုတ်လား... "</p> <p>ယာဉ်မောင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ယာဉ်မောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ဝမ်ရှင်းယွဲ့က လီယီတောင်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသများ ဖျော့တော့ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမ တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>" ငါတို့ အခု မမြင်ရတဲ့ အတားအဆီး တစ်ခုနဲ့ ပိတ်မိနေတာ... ဒီအတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ မင်းမှာ နည်းလမ်း ရှိလား... "</p> <p>" တကယ်လို့ ငါတို့ ဒါကို မဖျက်နိုင်ရင် အခု ထွက်သွားလို့ မရဘူး... "</p> <p>ဒါက လီယီတောင်း အခုလေးတင် စကားတွေ အများကြီး ပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ...။</p> <p>သူ့နည်းလမ်းတွေက လောလောဆယ် ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်...။</p> <p>ဒီအတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း မရှိဘူး...။</p> <p>ထို့ပြင် စစ်ကူ ဖြစ်သော တပ်ဖွဲ့ ၃၆က သူ့ကို ကူညီရန် ဘယ်အချိန် ရောက်လာမည်ကိုလည်း သူ အတိအကျ မသိနိုင်ပေ။</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ရောက်လာရင်တောင် သူတို့က ဒီအတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လီယီတောင်းမှာ ခံစားချက် တစ်ခု ရှိတယ်...။</p> <p>အခု ဝမ်ရှင်းယွဲ့က တအားကို အစွမ်းထက်နေတယ်...။</p> <p>သူမမှာ ဒီအတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိနိုင်တယ်...။</p> <p>ဒါပေမဲ့... ဒီတစ်ခါတော့ လီယီတောင်း စိတ်ပျက်ရဖို့ ဖန်လာတာပဲ...။</p> <p>သူ့စကားများကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ရှင်းယွဲ့လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူမ ခံစားမိတယ်...။</p> <p>ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ ရှုထောင့် ကနေ ဆိုရင် ဒီအတားအဆီးကို သူတို့ မြင်နိုင်တယ်...။</p> <p>သူမ၏ မရေမတွက်နိုင်သော ဆံပင်မည်းများက ဝိညာဉ် ပုံစံဖြင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် စုစည်းလာပြန်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူမက အချိန်ကောင်းကို စောင့်ရင်း ခွန်အားများကို စုစည်းလိုက်လေသည်။</p> <p>သူမ၏ အငွေ့အသက်များ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်...</p> <p>သူမ၏ ဆံပင်များ အားလုံး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။</p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ မမြင်ရသော အတားအဆီးကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>" ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... "</p> <p>ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီးပင် တုန်ခါသွားလေသည်။</p> <p>မမြင်ရသော အတားအဆီးကြီး တုန်ခါနေသည်ကို လီယီတောင်း ခံစားမိလိုက်၏။</p> <p>ရေထဲကို ကျောက်ခဲ တစ်လုံး ပစ်ချလိုက်လို့ ဂယက်လှိုင်းလေးတွေ ထသွားသလိုမျိုးပဲ...။</p> <p>သို့သော်…</p> <p>ဒီဂယက်လှိုင်းလေးတွေက စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာမှာတော့ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ငြိမ်သွားတယ်...။</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p>သူမ နောက်တစ်ကြိမ် စွမ်းအား ထပ်မံ စုစည်းလိုက်ပြန်၏။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ပိုမို ပြင်းထန်လာလေသည်။</p> <p>အငွေ့အသက်များက ပိုမို ကြီးမားလာ၏။</p> <p>ဒါပေမဲ့... တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်က လီယီတောင်းက မြေကြီး တုန်ခါမှုကို ပိုပြီး သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရတာပဲ...။</p> <p>ဂယက်လှိုင်းတွေလည်း နည်းနည်း ပိုများလာတယ်...။</p> <p>အကျိုးသက်ရောက်မှု ကတော့ အလကားပါပဲ...။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ထပ်မံ မလှုပ်ရှားတော့ပေ။ သူမ၏ အငွေ့အသက်များ အများအပြား လွင့်ပါးသွားသည်ကိုပင် ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။</p> <p>စောစောက ကုန်ဆုံးသွားမှုက နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။</p> <p>အကယ်၍ ဝမ်ရှင်းယွဲ့ သူမ၏ စွမ်းရည်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုပါက စုစည်းထားသော ဝိညာဉ် အခြေအနေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ အကြည့်များထဲတွင် ရူးသွပ်မှုများ လွှမ်းမိုးနေလေပြီ။</p> <p>အကယ်၍ သူမ ဤမမြင်ရသော အတားအဆီးကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပါက ဤနေရာမှ ထွက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အဲဒီ ရလဒ်ရဲ့ အကျိုးဆက်ကတော့ သူမ လက်စားချေလို့ မရနိုင်တော့တာပဲ...။</p> <p>တခြား အရာတွေကို သူမ သည်းခံနိုင်ပါတယ်...။</p> <p>ဒါပေမဲ့... လက်စားချေလို့ မရဘူး ဟုတ်လား...။</p> <p>ဒါကိုတော့ သူမ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ဘူး...။</p> <p>သူမ အတွက် အရေးအကြီးဆုံး အရာက အခု သူမကို အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်အောင် ထောက်ပံ့ပေးနေတဲ့ အရာပဲ...။</p> <p>အဲဒါက လက်စားချေဖို့ပဲ...။</p> <p>မဟုတ်ရင် သူမ တည်ရှိနေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ...။</p> <p>သို့သော်... အကယ်၍ သူမ၏ စွမ်းရည်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုနေပါက သူမ၏ ဝိညာဉ် လွင့်ပါး ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို လီယီတောင်း တကယ်ကို စိုးရိမ်မိလေသည်။</p> <p>အဲဒီ အချိန်ကျရင် သူမ လက်စားချေနိုင်မလား၊ မချေနိုင်ဘူးလား ဆိုတာက လီယီတောင်း ထိန်းချုပ်လို့ ရတဲ့ အရာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မစ်ရှင်ကတော့ သေချာပေါက် ကျရှုံးသွားမှာပဲ...။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမည့် လမ်းကို ရွေးချယ်သွားသည်ကို လီယီတောင်း သည်အတိုင်း လက်ပိုက် ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ အလျင်အမြန် ဝင်ဟန့်တားလိုက်၏။</p> <p>" မင်း ဒီလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး... မင်း အရမ်း ပင်ပန်းသွားပြီ... အရင် အနားယူလိုက်ပါဦး... "</p> <p>" ငါ နည်းနည်း စဉ်းစားကြည့်ပါ့မယ်... "</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့က အစပိုင်းတွင် သူ့ကို မကျေမနပ် မျက်ထောင့်နီဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် လီယီတောင်းဆီမှ ဖြေရှင်းနည်း ရှာပေးမည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ရှင်းယွဲ့ မျက်နှာ အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>ကျေးဇူးတင်တဲ့ အရိပ်အယောင်လေးတောင် ပါနေသလိုပဲ...။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို မြင်သောအခါ လီယီတောင်း အနည်းငယ် နေရခက်သွားလေသည်။</p> <p>သူက တစ်ဖက်လူကို အသုံးချခဲ့တာ ရှင်းနေတာကို... အခုတော့ သူက တစ်ဖက်လူရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကြီးလို ဖြစ်နေပြီ...။</p> <p>' အဟမ်း... အဟမ်း... '</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ထံမှ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အတားအဆီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>အတားအဆီး ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားသိရှိနိုင်၏။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် လီယီတောင်း၌ အကြံကောင်း တစ်ခုမှ မရှိပေ။</p> <p>သူ့မှာ အဲဒီလို စွမ်းရည်မှ မရှိတာ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ ခဏလေးကမှ သူ တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားတယ်...။</p> <p>အဲဒါက ပြီးခဲ့တဲ့ ယာယီ မစ်ရှင် တုန်းက ဖွင့်ခဲ့တဲ့ သေမင်းရဲ့ အံ့အားသင့်ဖွယ် သေတ္တာ ပဲ...။</p> <p>အဲဒါကို အရင်ကလည်း မိတ်ဆက်ပေးပြီးပြီလေ...။</p> <p>လီယီတောင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆယ်ခု ရခဲ့တယ်...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့ တွေက နတ်ဘုရား ရတနာသေတ္တာ ကနေ ရခဲ့တဲ့ ကာကွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့ တွေနဲ့ မတူဘူး...။</p> <p>ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့ တွေက သတ်ဖြတ်ဖို့ အတွက် သီးသန့်ပဲ...။</p> <p>ထိုမျှမကသေးပေ။</p> <p>အဆောင်လက်ဖွဲ့ တွေကို ကျိန်စာ ကိရိယာ အမျိုးအစား တစ်ခုလို့လည်း ယူဆလို့ ရတယ်...။</p> <p>လီယီတောင်း ရဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>အဲဒါက ပိုတောင် အဆင့်မြင့်သေးတယ်...။</p> <p>ကျိန်စာတွေ၊ ကျိန်စာတွေ... သဲလွန်စ မရှိဘဲ လူသတ်တာ...။</p> <p>ကျိန်စာ အများစုက သဘာဝကျကျပဲ လက်ခံမယ့်သူကို အရင် ရှာရတယ်... ပြီးမှ ကျိန်စာ တိုက်ဖို့ စွမ်းရည် အမျိုးမျိုးကို သုံးရတာ...။</p> <p>သေမင်းရဲ့ အံ့အားသင့်ဖွယ် သေတ္တာ ကနေ ရတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ အတွက်ကတော့ ဒီလောက် အများကြီး ဒုက္ခခံစရာ မလိုဘူး...။</p> <p>သေချာတာပေါ့... ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့က လီယီတောင်း နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားပြီး သူ တစ်ယောက်တည်းပဲ သုံးလို့ ရတာ...။ အမျိုးအစား နှစ်ခု ရှိပြီး တစ်မျိုးကို ငါးခုစီ ရှိတယ်...။</p> <p>တစ်မျိုးက လူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သီးသန့် ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်နိုင်ခြေ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်...။</p> <p>အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရတဲ့ ဘယ်သူမဆို သေချာပေါက် သေရမှာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ အပေါ် သက်ရောက်နေတဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ကျိန်စာတွေ အားလုံးက ပျက်ပြယ်သွားမှာပဲ...။</p> <p>နောက်ထပ် တစ်မျိုးကတော့ သီးသန့် ပစ္စည်း တစ်ခုကနေ တစ်ဆင့် အသုံးပြုလို့ ရတာမျိုး...။</p> <p>အဲဒါက သက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းရဲ့ ပိုင်ရှင်ကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်တယ်...။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ဓားရှည်၊ ဓားတို၊ ဒါမှမဟုတ် အဝတ်အစား တစ်ထည်၊ ခေါင်းစီးကြိုး တစ်ခု အစရှိသဖြင့်ပေါ့...။</p> <p>ဒါကြောင့် သူ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားတာ...။</p> <p>တကယ်လို့ ဒီအတားအဆီးသာ အထူး ပစ္စည်း အမျိုးအစား တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့မယ် ဆိုရင်ကော...။</p> <p>အဲဒီလို ဆိုရင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တွေရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သုံးလို့ ရနိုင်မလား...။</p> <p>ထို့ကြောင့် လီယီတောင်းက တိတ်တဆိတ် စမ်းသပ်မှု အချို့ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင်။</p> <p>အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သုံးလို့ ရတယ်...။</p> <p>သို့သော် အစပိုင်းတွင် သူ တိုက်ရိုက် မသုံးခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုအစား အတားအဆီးကို ဖွင့်ရန် ဝမ်ရှင်းယွဲ့ကို သူ ကြိုးစားခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>အကယ်၍ သူမသာ အောင်မြင်ခဲ့မည် ဆိုပါက အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခု ကုန်ဆုံးမည့် အရေးမှ သူ သက်သာသွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ပြင် ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ ခွန်အားကိုလည်း အားနည်းသွားစေနိုင်ပြီး သူ့ကို ပိုမို ဘေးကင်းစေလိမ့်မည်။ ခဲတစ်လုံးတည်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်မည့် အခွင့်အရေးကို သူ သဘာဝကျကျပင် လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ...</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းရည်ကလည်း ဒီအတားအဆီးကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး...။</p> <p>ဒီလို အခြေအနေမျိုး အောက်မှာ သူ အဆောင်လက်ဖွဲ့ တွေကို သုံးဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်...။</p> <p>မဟုတ်ရင်...</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့ သေတဲ့အထိ သူ စောင့်နေရမှာလား...။</p> <p>မကြာမီ အချိန်လေးက...</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ယာဉ်မောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည့် အချိန်ပင်။</p> <p>ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်ပေါ် ရွာလေး တစ်ရွာတွင်...</p> <p>အလွန် လျှို့ဝှက်သော မြေအောက် စက်ရုံ တစ်ခု ရှိလေသည်။</p> <p>ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင် အဲဒါက မြေအောက် ' ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ' စက်ရုံ တစ်ခုပဲ...။</p> <p>ဘာတွေ လုပ်သလဲ ဆိုတာကိုတော့ အသေးစိတ် ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူးလေ...။</p> <p>စက်ရုံရှိ လျှို့ဝှက် အခန်း တစ်ခန်းထဲတွင်...</p> <p>လူသုံးယောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြလေသည်။ လူတိုင်းက လက်အုပ်ချီထားကြ၏။</p> <p>သူတို့၏ ရှေ့တွင် အသက်ကင်းမဲ့နေသော သစ်သား ရုပ်တု တစ်ခု ရှိလေသည်။</p> <p>ရုပ်တုတွင် ဦးခေါင်း သုံးလုံးနှင့် မျက်နှာ သုံးဖက် ပါရှိပြီး တစ်ဖက်စီက လူသုံးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်စီကို ကိုယ်စားပြုနေ၏။</p> <p>ဒီလူသုံးယောက်က အမြွှာညီအစ်ကို တွေပဲ... ဒါမှမဟုတ်... သူတို့က ဖန်တီးထားတဲ့ အမြွှာညီအစ်ကို တွေပဲ...။</p> <p>ယာဉ်မောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကို ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်...</p> <p>သူတို့ သုံးယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်လုံးပွင့်လာကြလေသည်။</p> <p>သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များက ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေ၏။</p> <p>သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးကြော အနီရောင်ရဲရဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>ဒီလူသုံးယောက်က... မျက်မမြင်တွေလား...။</p> <p>သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော လုပ်ရပ်မှာ သူတို့၏ လက်ချောင်းထိပ်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့က သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော ရုပ်တု အပေါ်သို့ သွေးများ သုတ်လိမ်းလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>ဒီလုပ်ရပ်က တော်တော်လေး ရိုးရှင်းပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိသိသာသာ အားနည်းသွားစေတယ်...။</p> <p>ထို့နောက်...</p> <p>သူတို့က ဒီလုပ်ရပ်ကို နှစ်ကြိမ်တောင် ထပ်လုပ်ခဲ့သေးတယ်။</p> <p>ဒါက သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုပြီးတောင် အားနည်းသွားစေတယ်...။</p> <p>သူတို့ အချိန်မရွေး လဲကျသွားနိုင်ခြေတောင် ရှိသေးတယ်...။</p> <p>ဒီလုပ်ရပ် နှစ်ခုက ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုပဲ...။ တကယ်လို့ လီယီတောင်းသာ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်...</p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက သူ ဝမ်ရှင်းယွဲ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားခိုင်းဦးမှာပဲ...။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ရှင်းယွဲ့က ဆက်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီကောင် သုံးယောက် ကလည်း သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်နေပြီလို့ ထင်ရတယ်လေ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒါတွေ အကုန်လုံးက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... လီယီတောင်းက တကယ့် နတ်ဘုရားမှ မဟုတ်တာ... အရာအားလုံးကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မြင်နိုင်မှာလဲ...။</p> <p>တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ကြိမ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် အမြွှာညီအစ်ကိုများမှာ အလွန် သတိထားနေကြလေပြီ။</p> <p>သို့သော် သူတို့ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ခဲ့သော်လည်း တတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုကို မခံစားခဲ့ရပေ။</p> <p>သို့သော်... သူတို့ မသိခဲ့သည်မှာ...</p> <p>ဒီအရာ အားလုံး ပြီးဆုံးဖို့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ် ဆိုတာကိုပဲ...။</p> <p>တကယ့် သေခြင်းတရားက.... အခုမှ စတင် ကျရောက်လာတာ...။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save