Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၀၆</h2> <h2 style="text-align:center">ကျန်းမြို့သို့ အပြန်</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <p> </p> <p>လီယီတောင်းက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်...</p> <p>သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည့် ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း ကြက်သေ သေသွားတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်...။</p> <p>လီယီတောင်းလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>သူကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြသွားသော်လည်း၊ ရင်ထဲတွင်တော့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားမိသည်။</p> <p>' ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့က ဝိညာဉ်တွေအပေါ်မှာ တစ်ခုခု သက်ရောက်မှု ရှိနေတာများလား... '</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သော်လည်း လီယီတောင်း၏ မျက်နှာကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p>သူ့ပုံစံက ဘာမှ မဖြစ်သလိုမျိုး...။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>သူက ချက်ချင်း အသုံးမပြုသေးပေ။</p> <p>ထိုအစား တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက် ရပ်နေလိုက်၏။</p> <p>ပိုတိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ အခြေအနေကို ဆက်လက် အကဲခတ်နေခြင်းပင်။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုက တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ကြီးထွားလာသည်ကို လီယီတောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် သူက အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ဝမ်ရှင်းယွဲ့ဘက်သို့ မတော်တဆ ချိန်ရွယ်လိုက်မိသည့် အချိန်မျိုးတွင်၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပို၍ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားလေသည်။</p> <p>ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီယီတောင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးယောင်ယောင်လေး တစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p>' တော်တော် ကောင်းတယ်... '</p> <p>' ကြည့်ရတာ... တစ်ဖက်လူက အခု ငါ့လက်ထဲက အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို တော်တော်လေး ကြောက်နေတဲ့ ပုံပဲ... '</p> <p>ဤအခြေအနေအရ ဆိုလျှင်...</p> <p>သူ့မှာ နောက်ထပ် ဖဲချပ်ကောင်းတစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်း လီယီတောင်း သိလိုက်ရလေပြီ။</p> <p>စနစ်ဆီမှ ရသည့် ပစ္စည်းများက သေချာပေါက် အကောင်းစားတွေချည်းသာ။</p> <p>လီယီတောင်း အနေဖြင့် စနစ်ဆီမှ တာဝန်များကို လက်ခံရရှိဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရလှပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့်...</p> <p>လက်ဆောင်ပုံးကို ဖွင့်လိုက်တိုင်း အတော်လေး ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းများကိုသာ ရရှိတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>' မဆိုးဘူးပဲ... '</p> <p>' အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ တော်တော်လေး အသုံးဝင်မယ့် ပုံပဲ... '</p> <p>သူ့လက်ထဲရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့၏ အစွမ်းအာနိသင်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့်...</p> <p>လီယီတောင်း လုံးဝ တွန့်ဆုတ် မနေတော့ပေ။</p> <p>သူ နောက်လှည့်လိုက်ပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။</p> <p>ဤအပိုင်းတွင်တော့ စနစ်က လူသားဆန်သည်ဟု ဆိုရမည်။ ပစ်မှတ်ကို အတည်ပြုလိုက်ရုံဖြင့် အဆင်ပြေသွားပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>မည်သည့် ရိုးရာဓလေ့ထုံးစံ၊ သို့မဟုတ် အထူးဂါထာမန္တန်များ ရွတ်ဆိုနေရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p>လီယီတောင်း အသုံးပြုမည်ဟု အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက်...</p> <p>အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးက လေထဲတွင် လွင့်မျောသွားပြီး စတင် လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လေထဲတွင် လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p>လီယီတောင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>တကယ် အစွမ်းထက်၊ မထက်ကို သူ မသေချာသေးပေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဒါက သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထိုသို့ဖြင့်...</p> <p>စက္ကန့် ၁၀ ကျော် ကြာပြီးနောက်... အသက်ရှူကျပ်လုမတတ် ဖိအားပေးနေသည့် အငွေ့အသက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို လီယီတောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူက လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အတားအဆီး ရှိနေသင့်သည့် နေရာကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှ မရှိတော့ပေ...။</p> <p>"ဟူး..."</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်၏။</p> <p>လောလောဆယ်တွင် တစ်ဖက်လူ စီစဉ်ထားသည့် အခြားသော အန္တရာယ်များကို သူ ဂရုမစိုက်နိုင်သေးပေ။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ လှောင်ချိုင့်ထဲမှ သူ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>အကယ်၍ အန္တရာယ်များ ကျန်ရှိနေသေးလျှင်တောင်မှ သူ့ကို ကူညီဖြေရှင်းပေးမည့် သူများ ရှိနေသေး၏။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် တပ်ဖွဲ့ ၃၆ မှ အဖွဲ့ဝင်များပင်။</p> <p>အရာအားလုံးသည် လီယီတောင်း မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်နေလေသည်။</p> <p>သူ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်...</p> <p>အဝေးဆီမှ အငွေ့အသက် အနည်းငယ်က ချက်ချင်းဆိုသလို အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p>အမွှာညီအစ်ကိုများ ရှိနေသည့် နေရာ၌...</p> <p>သူတို့သုံးဦးမှာ အချိန်အတန်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံ မခံစားရတော့ပေ။</p> <p>တစ်ဖက်လူက လက်လျှော့သွားပြီဟု သူတို့ ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>ယခုလေးတင်...</p> <p>သူတို့သုံးဦးစလုံး သေမင်းက အနားသို့ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် သူတို့ ဖန်တီးထားသည့် အတားအဆီးဆီမှတစ်ဆင့် သေခြင်းတရား၏ တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီမှနေ၍...</p> <p>' ကျိန်စာ... '</p> <p>ဒါက သူတို့၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုပင်။</p> <p>သူတို့ သုံးဦးစလုံး မသိစိတ်က သူတို့၏ လျှာကို ချက်ချင်း ကိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့ရှေ့ရှိ ခေါင်းသုံးလုံးပါ ရုပ်တုပေါ်သို့ သွေးတစ်လုတ် မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ရုပ်တုတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းဆိုသလို တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော်... အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာမှုက စက္ကန့်ဝက်ခန့်သာ ကြာလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ရုပ်တုတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပြာကျသွားတော့သည်။</p> <p>ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား...။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် လူသုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြ၏။</p> <p>သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်...။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်...</p> <p>ပို၍ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်ကြီးတစ်ခု ဤလျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာလေသည်။</p> <p>ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူအိုကြီး တစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။</p> <p>သူ၏ အငွေ့အသက်က သူတို့သုံးဦးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p>သူ၏ ဘေးတွင်လည်း အလားတူ ရုပ်တုတစ်ခု လေထဲတွင် လွင့်မျောနေ၏။</p> <p>၎င်းကလည်း တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>ထိုအလင်းရောင်က အမွှာညီအစ်ကိုများကို လွှမ်းခြုံသွား၏။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>လူအိုကြီး ၃ စက္ကန့်ခန့် တောင့်ခံပြီးနောက်...</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လာလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူက အမွှာညီအစ်ကိုများကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>သူ အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး၊ အမွှာညီအစ်ကိုများကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အလင်းရောင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုမျှမက သူကိုယ်တိုင် သွေးတစ်လုတ် အန်ချလိုက်ရ၏။</p> <p>ထိုသွေးများက သူ့ဘေးရှိ ရုပ်တုပေါ်သို့ စင်သွားပြီး ရုပ်တု၏ အလင်းရောင်က ချက်ချင်းဆိုသလို သွေးနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p>အလင်းရောင် အားလုံး ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွား၏။</p> <p>ထိုအလင်းရောင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်လျှင်တောင်မှ...</p> <p>သူ၏ အငွေ့အသက်က လျင်မြန်စွာ အားနည်းသွားနေဆဲပင်။</p> <p>သူ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ရုပ်တုပေါ်သို့ နောက်ထပ် သွေးတစ်လုတ် ထပ်မံ အန်ချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား ရုပ်တုတစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>အကယ်၍ သေချာ ကြည့်ရှုမည် ဆိုပါက... ထိုရုပ်တုမှာ သူနှင့် အလွန်တူညီနေကြောင်း သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူက သူ့လက်ချောင်းထိပ်ကို ဖောက်လိုက်ပြီး ရုပ်တုအသစ်ပေါ်တွင် သင်္ကေတ အချို့ကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရုပ်တုကို အပြင်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်၏။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>သူနှင့် တူသော ရုပ်တုမှာ ချက်ချင်း ပြာကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်ရောက်မှသာ...</p> <p>သူ ပြန်လည် အသက်ရှူချောင်သွားလေတော့၏။</p> <p>ထိုအန္တရာယ်ကြီးက ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>သူက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ရုပ်တုကို လက်လှမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p>ရုပ်တုပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများကို သူ ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်...။</p> <p>' တကယ်လို့... တကယ်လို့များ ငါ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက နည်းနည်းလေး နောက်ကျသွားခဲ့မယ် ဆိုရင်... '</p> <p>' ဒါဆိုရင်... '</p> <p>သူက သူ့ဘေးရှိ အမွှာညီအစ်ကိုများကို မသိစိတ်က လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>' ငါလည်း သူတို့လို အဆုံးသတ်သွားရမှာလား... '</p> <p>ရွာလေး၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်သွားကြစို့...</p> <p>လီယီတောင်းက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>သူ၏ နောက်တွင် ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသော ယာဉ်မောင်း လိုက်ပါလာသည်။</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ မှ လူအချို့မှာ လီယီတောင်း၏ အရှေ့သို့ တစ်ချိန်တည်း ရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p>သို့သော်... ကားပေါ်ပါလာသည့် လူများအနက် တစ်ဦးတည်းသာ ရောက်လာခဲ့ကြောင်း လီယီတောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ထိုမျှမက ထိုသူ့ထံတွင် သိသာထင်ရှားသော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသေး၏။</p> <p>ကျန်ခြောက်ဦးက နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။</p> <p>သူတို့အထဲမှ နှစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားပြီး၊ တစ်ဦးမှာမူ လက်ဖဝါးတစ်ခုလုံး ပြတ်ထွက်နေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှ၏။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီယီတောင်း၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း တင်းမာသွားလေသည်။</p> <p>' ကြည့်ရတာ... '</p> <p>' အစောပိုင်းက ယာဉ်မောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ်ကောင်... '</p> <p>' သူပြောခဲ့တဲ့ အန္တရာယ်ကို တပ်ဖွဲ့ ၃၆ က ကြားဖြတ် တားဆီးပေးလိုက်တာပဲ... '</p> <p>"ဘယ်လိုနေလဲ... အဆင်ပြေရဲ့လား..."</p> <p>ဦးဆောင်လာသည့် အမျိုးသားက လီယီတောင်းကို ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>လီယီတောင်းက အဆင်ပြေကြောင်း အမူအရာပြကာ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>တစ်ဖက်လူက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p>' တော်သေးတာပေါ့... '</p> <p>သူတို့ဘက်မှ အကြီးအကျယ် အထိနာခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့...</p> <p>ရန်သူတွေလည်း သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်ခဲ့ကြပါဘူးလေ...။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် လာရောက် တိုက်ခိုက်သူများမှာ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များထဲမှ အတော်ဆုံး သူများဟု ဆို၍ ရပေသည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် သူနှင့် အခြား အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့မှ ခေါင်းဆောင်များမှာ တပ်ဖွဲ့ ၃၆ မှ မဟုတ်ကြပေ။</p> <p>သူတို့သည် တပ်ဖွဲ့ ၂၆ ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဖွဲ့အစည်းမှ တကယ့် အတော်ဆုံး ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ အကူအညီကြောင့်သာ ရန်သူကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>' မဟုတ်ဘူး... '</p> <p>ဝင်ရောက် ကျူးကျော်လာသည့် ရန်သူများကို အစတုံး ခြေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ရန်သူ အယောက် ၂၀ ကျော် ပါဝင်ခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းက အထူးစွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။</p> <p>အထူးစွမ်းရည် မရှိသူ အချို့ ပါဝင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ သူတို့က သေနတ်ပစ်ခတ်ရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့ကို လုံးဝ အသေအပျောက် ဖြစ်စေနိုင်လောက်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးပင်။</p> <p>ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် လီယီတောင်းနောက်သို့ လိုက်ပါလာသည့် လူအနည်းငယ်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူနှစ်ဦး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့၏။</p> <p>သူတို့ သတိမထားမိ၍ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရန်သူက ဤမျှလောက် မိုက်ရူးရဲ ဆန်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဤမျှလောက် သတိထားနေသည့် ကြားမှ လူအများအပြား ဝင်ရောက်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>သူတို့ကို ဤနေရာ၌ လာရောက် ချုံခို တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ဘာတွေဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို သူတို့ မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး ဆိုလျှင်တော့ အတော်လေး ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤအကျပ်အတည်းမှာ တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် ကြိုတင် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှ၏။</p> <p>သူတို့က အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားကြမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့်... ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ သေဆုံးမှု...</p> <p>ဒါကလည်း သူတို့၏ အစီအစဉ်ထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်မှာ သေချာသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>ဒါတွေကို စဉ်းစားနေလို့လည်း အဓိပ္ပါယ် မရှိတော့ပေ။</p> <p>ယခု သူတို့သည် ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရလေပြီ။</p> <p>' ကံကောင်းလို့... '</p> <p>အခြား အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်များက ချဉ်းကပ်လာသည့် အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိသွားကြသည်။</p> <p>ပထမဦးစွာ အထူးနည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ သေနတ်ကိုင်ဆောင်ထားသူများ၊ အဖျက်စွမ်းအား မြင့်မားသော်လည်း ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အားနည်းသူများကို ဖြေရှင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော လူများကို အာရုံစိုက်ကာ အသေအကျေ တိုက်ပွဲဝင်ကြတော့သည်။</p> <p>ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် သုံးဦး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ သူတို့ အသာစီး ရသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို အစတုံး ခြေမှုန်းပစ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p>မူလက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူတို့က လီယီတောင်း ရှိရာသို့ အကူအညီပေးရန် သွားရောက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေစဉ်...</p> <p>ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် လီယီတောင်းလည်း အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရနိုင်သည်ဟု သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်ချိန်တွင်...</p> <p>အတားအဆီးတစ်ခုက သူတို့ကို ပိတ်လှောင်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူတို့ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရုံသာမက...</p> <p>သူတို့ လျှို့ဝှက်စွာ ချန်ထားခဲ့သည့် အဖွဲ့လည်း ပိတ်မိသွားခဲ့၏။</p> <p>တနည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် တစ်ဖက်လူက အတားအဆီး သုံးခုကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လီယီတောင်းက အတားအဆီး နောက်ကွယ်ရှိ အမွှာညီအစ်ကိုများကို ချိုးဖျက်ပြီးနောက်...</p> <p>သူတို့ရှေ့ရှိ အတားအဆီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအခြေအနေအောက်တွင်...</p> <p>ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းက ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သူတို့ အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာပြီး ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြလေပြီ။</p> <p>လီယီတောင်းနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်သရွေ့ အဆင်ပြေမည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ထားကြသည်။</p> <p>လီယီတောင်း၏ ခန့်မှန်းရခက်သော သေမင်းတမန် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်...။</p> <p>ထို့အပြင် သူတို့၏ အထူးစွမ်းရည်များနှင့် ကာကွယ်ရေး အစီအမံများ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်...</p> <p>နောက်ထပ် ရန်သူတွေ ထပ်ရောက်လာရင်တောင် သူတို့ ကြောက်စရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>ထိုမျှမက သူတို့ အကြာကြီး တောင့်ခံထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p>စစ်ကူများ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ဒီ..."</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ၏ ခေါင်းဆောင်က ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသော လီယီတောင်း နောက်မှ ယာဉ်မောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။</p> <p>ယာဉ်မောင်း၏ အခြေအနေက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု မသိစိတ်က ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဒီခံစားချက်...</p> <p>သူ အရင်ကလည်း ခံစားဖူးသည်။ သေခါနီး လူတစ်ယောက်ဆီက ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>လီယီတောင်းက နောက်လှည့်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "ကိစ္စမရှိဘူး... သူ ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်လာလိမ့်မယ်..." ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် လီယီတောင်း ဆက်လက် နှောင့်နှေးမနေတော့ပေ။ သူ လှည့်ထွက်လာပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ကားဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>သူ ဤနေရာမှ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်ခွာချင်နေလေပြီ။</p> <p>ရွာလေး တစ်ရွာလုံးက အပြင်ပန်းမှာ ကြည့်ရသလောက် မတိတ်ဆိတ်ဘူး ဆိုတာကို သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို မျက်မြင်မရသော မျက်လုံးတစ်စုံက စောင့်ကြည့်နေသည်ဟု သူ ခံစားနေရ၏။</p> <p>လီယီတောင်း ရွာသို့ စရောက်ကတည်းက ၎င်းကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်... အစောပိုင်းက ဝမ်ရှင်းယွဲ့နှင့် အခြား ဝိညာဉ်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် အားကောင်းသော ယင်စွမ်းအင်ကြောင့် လီယီတောင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက လွဲချော်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုတော့...</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့က ယာဉ်မောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေပြီ။ ယင်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း၊ ပမာဏ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် လီယီတောင်း အနေဖြင့် အဝေးဆီမှ ခန့်မှန်းရခက်သော အငွေ့အသက်ကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုအငွေ့အသက်က သာမန် ယင်စွမ်းအင်နှင့် မတူပေ။</p> <p>၎င်းက ပိုမို သန့်စင်ပြီး အေးစက်လှ၏။</p> <p>ဝိညာဉ်ကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်သည့် အေးစက်မှုမျိုး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ကံကောင်းသည်က တစ်ဖက်လူ၏ အငွေ့အသက်တွင် ရန်လိုမှု မပါဝင်ခြင်းပင်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် လီယီတောင်းသည် ဤနေရာမှ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ကို ဦးဆောင်လာသည့် ခေါင်းဆောင်က ဘာမှ မပြောတော့ပေ။</p> <p>သူလည်း အလားတူ ခံစားရသလား၊ သို့မဟုတ် ဘာမှ မခံစားရဘူးလား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိနိုင်။ လီယီတောင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းကာ အခြား အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်နေလေသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...</p> <p>သူ ဘာမှ မမေးသလို၊ ယာဉ်မောင်း၏ အခြေအနေကိုလည်း မမေးမြန်းတော့ပေ။</p> <p>သူက သေချာ အကဲခတ်ရုံသာ...။</p> <p>မကြာမီ...</p> <p>အပြန်ခရီးကို စတင် ထွက်ခွာခဲ့လေပြီ။</p> <p>သို့သော် မူလက ကားတစ်စီးတည်း လာခဲ့ရာမှ ယခုတော့ ကားလေးစီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးကားထဲတွင်လည်း အလောင်းအချို့ ပါလာ၏။</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် မှိုင်းညှို့နေကြသည်။</p> <p>ကားထဲရှိ လေထုက ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေ၏။</p> <p>လီယီတောင်းလည်း နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။</p> <p>အခြေအနေက ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ် မထင်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p>' ငါက အဲဒီလောက်တောင် အမုန်းခံရမယ့် လူလား... '</p> <p>' ဒါမှမဟုတ်... ရန်သူတွေက ငါ့ရဲ့ဓားကို တကယ် ကြောက်နေကြတာလား... '</p> <p>သူတို့က ဤမျှလောက် အားကောင်းသော တပ်ဖွဲ့ကြီးကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>' ဒါက အသေအလဲ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေတာပဲ... '</p> <p>ယနေ့ သေဆုံးသွားခဲ့သူများအတွက် သူက ကြီးကြီးမားမား တုံ့ပြန်မှု မပြသခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် ဒါက သူ့မှာ ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ့အတွက် သေခြင်းတရား ဆိုသည်မှာ ကြောက်စရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သေဆုံးခြင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရခြင်းကလည်း မကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းပေ။</p> <p>သို့သော် သူတစ်ပါးက သူ့ကြောင့် သေဆုံးရမည် ဆိုပါက... ၎င်းက သူ့အတွက် အနည်းငယ်မျှသာ သက်ဆိုင်နေလျှင်တောင်မှ...</p> <p>သူ့ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို အမြဲတမ်း ချန်ရစ်ထားခဲ့စမြဲပင်။</p> <p>' ကြည့်ရတာ... '</p> <p>' ငါ... '</p> <p>' ဒီတစ်ခေါက်တော့ တစ်ခုခု ပိုလုပ်သင့်နေပြီ ထင်တယ်... '</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save