Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၀၉</h2> <h2 style="text-align:center">ဘယ်သူက ဟန်ဆောင်နေတာလဲ...</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လီယီတောင်းကို မြင်သောအခါ အပြုံးလေးဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော်က ဒီမစ်ရှင်ရဲ့ တာဝန်ခံပါ... ကိစ္စတွေက ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုသွားတဲ့အတွက် အဖွဲ့အစည်းက ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူဖို့ ကျွန်တော့်ကို စီစဉ်ပေးလိုက်တာပါ..."</p> <p>သူ့အသံက အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး လီယီတောင်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြောနေချိန်တွင်တောင် အပြုံးကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။</p> <p>သူ့လေသံထဲက ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတွေကတော့...</p> <p>အင်း... မစ်ရှင်အတွက် ဟန်ဆောင် ယဉ်ကျေးနေတာ ဆိုတာကိုတော့ ခံစားမိနိုင်ပါတယ်။</p> <p>သာမန်လူတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ လီယီတောင်းဟာ ထူးခြားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ စွမ်းရည်အချို့ ရှိတဲ့သူတွေရဲ့ အမြင်မှာလည်း သူက ထူးခြားသူ တစ်ယောက်အဖြစ် မြင်နိုင်ပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့... ဒီလူ့အတွက်ကတော့...</p> <p>သူ့ကို အံ့သြသွားစေမယ့် အရာဆိုလို့ ဘာမှ မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီလူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက လီယီတောင်း စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့ မရနိုင်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။</p> <p>ထိုလူ၏ စကားများအတွက်...</p> <p>လီယီတောင်းက ခေါင်းကို အသာညိတ်ပြကာ "ကောင်းပါပြီ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>' ဟဲဟဲ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အထင်သေးနေတယ် ဆိုရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ နှိမ့်ချဆက်ဆံမှုတွေကို ကျွန်တော် မလိုအပ်ပါဘူး... ယဉ်ကျေးသယောင် ဟန်ဆောင်နေစရာလည်း မလိုပါဘူး... '</p> <p>သူတို့က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူတွေပါ၊ ကိုယ့်အကျိုး ကိုယ်ယူကြမှာပါပဲ။ ရင်းနှီးသလို ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုဘူးလေ။</p> <p>"ဒီမှာ ခဏလောက် စောင့်နေပေးပါ... ကျွန်တော်တို့ ခဏနေရင် ထွက်ကြမယ်..."</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လီယီတောင်း နောက်လှည့်ကာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး ကြေးမုံနှင့် အခြား အဆောင်လက်ဖွဲ့ အချို့ကို သူ ယူဆောင်လာခဲ့၏။</p> <p>ဒါက သူ့ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ အားလုံးလို့တောင် ပြောလို့ရတယ် မဟုတ်လား။</p> <p>ဒါက သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အာမခံချက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။</p> <p>ဒါတွေ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာက အချိန်မရွေး သူ့လုံခြုံရေးကို သေချာစေတယ် မဟုတ်လား။</p> <p>သုံးမိနစ် ကြာပြီးနောက်...</p> <p>လီကော့ရှန်းလည်း လီယီတောင်း နောက်မှ လိုက်ကာ အနက်ရောင် ကားပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကားပေါ် မတက်ခင် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူ နောက်လှည့်ကာ ကျိုးရှုရီကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သေး၏။</p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက...</p> <p>ဒါက သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး နှုတ်ဆက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့ အတွက်ကတော့၊ ဒီတစ်ခေါက် ကိစ္စတွေသာ အဆင်ပြေချောမွေ့သွားခဲ့မယ် ဆိုရင် သူမ ရင်ထဲက အငြိုးအာဃာတတွေကို ဖြေဖျောက်နိုင်လိမ့်မယ်။</p> <p>အငြိုးအာဃာတတွေ ပြေပျောက်သွားတာနဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့...</p> <p>သူမ လေထဲကို အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲလေ...။</p> <p>ဒါကြောင့်...</p> <p>သူတို့အတွက်တော့ ဒီခွဲခွာခြင်းက ထာဝရ နှုတ်ဆက်ခြင်း ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။</p> <p>ကားလေး ထွက်ခွာသွားလေပြီ။</p> <p>ကျိုးရှုရီနှင့် လီရှင်းထင်တို့လည်း နာရေးဝန်ဆောင်မှုဆိုင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာကြသည်။</p> <p>သူတို့က အစ်ကိုယီတောင်း စကားကို နားထောင်ပြီး ဆိုင်ထဲကနေ အပြင် မထွက်ကြပါဘူး။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>သူတို့... သို့မဟုတ် ကျိုးရှုရီ မသိခဲ့သည့် အရာကတော့...</p> <p>သူမနှင့် ပတ်သက်နေသည့် အန္တရာယ်ကြီး တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်လာနေပြီ ဆိုတာကိုပါပဲ...။</p> <p>မကြာမီ၊ သူတို့ ကျန်းမြို့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေး ဌာနသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ က ဤ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံပွဲကို ဤနေရာတွင် ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>မူလက ပို၍ လျှို့ဝှက်သော နေရာတစ်ခုတွင် စီစဉ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>အင်တာနက်ပေါ်ရှိ လီယီတောင်းနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများက လူအများ စိတ်ဝင်စားမှု အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုအခြေအနေအောက်တွင်...</p> <p>ဤကိစ္စကို နောက်ဆုံး၌ တရားဝင် အဆုံးသတ် တစ်ခု ပေးရန် သဘာဝကျကျ လိုအပ်လာပေသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းမြို့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေး ဌာန၌ နေရာသတ်မှတ်ရန် သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ဤနေရာသည် ကျန်းမြို့ တစ်မြို့လုံးတွင် တရားအဝင်ဆုံး နေရာဟု ဆို၍ ရနိုင်ပေသည်။</p> <p>ကျန်းမြို့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေး ဌာန၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်း တစ်ခုထဲတွင်...</p> <p>ယခုအချိန်၌ စကားများတဲ့ မင်းသားလေး ဟု ခေါ်သော ဝမ်ချန် တစ်ယောက် လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>သူ ဘာလို့ ဒီကို အခေါ်ခံရတာလဲ။</p> <p>ဒါတင် မကသေးဘူး...</p> <p>အဓိက အကြောင်းရင်းက ဘာလို့လဲ...</p> <p>သူ့ကျောထဲ စိမ့်ခနဲ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အားလုံးက နှုတ်ဆိတ်နေကြပြီး သူ ဘာပြောပြော ဘယ်သူမှ ပြန်မဖြေကြပေ။</p> <p>သူ ဝန်ခံလာမယ့် အချိန်ကိုပဲ စောင့်နေကြတာလား...။</p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက...</p> <p>' ငါ့ မိန်းမကို ကားနဲ့ ဝင်တိုက်ခိုင်းဖို့ လူငှားခဲ့တဲ့ ကိစ္စ တကယ်ပဲ ပေါ်သွားပြီလား... မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်... '</p> <p>ပုံမှန်ဆိုရင် အဲဒီလူက သူ့ကို ဖော်ကောင်လုပ်မယ် ဆိုရင်တောင် ထောင်ထဲ မဝင်ခင်ကတည်းက လုပ်ခဲ့မှာပေါ့...။</p> <p>အပြင်ထွက်လာပြီးမှ ဝန်ခံတယ်၊ ပြီးတော့ ထောင်ထဲ ပြန်ဝင်သွားတယ် ဆိုတာက အဓိပ္ပါယ် မရှိဘူး မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>အဓိပ္ပါယ် မရှိလိုက်တာ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့...</p> <p>ဒီကိစ္စကလွဲရင် သူ လုပ်စရာ တခြား ဘာကိစ္စမှ တကယ် မရှိတော့ပါဘူး...။</p> <p>"ကျွီ..."</p> <p>ထိုအချိန်တွင် စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်း၏ တံခါး ပွင့်သွားသည်။</p> <p>လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်လာ၏။</p> <p>ဝမ်ချန်က ထိုလူကို မြင်သောအခါ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသားမှာ အခြားသူ မဟုတ်၊ ခုနလေးတင် လီယီတောင်းကို သွားကြိုခဲ့သော သူပင်။</p> <p>စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် သူက ဝမ်ချန်၏ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ "မင်းက ဝမ်ချန် မလား..." ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ သူ့ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>"ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်... အရာရှိ... ကျွန်တော် ဘာပြစ်မှု ကျူးလွန်ထားလို့လဲ သိခွင့်ရမလား ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်က နိုင်ငံသားကောင်း တစ်ယောက်ပါ... မကောင်းမှု ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးပါဘူး..."</p> <p>အမျိုးသားက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့က လူကောင်းတွေကို ဘယ်တော့မှ အပြစ်မပေးပါဘူး..."</p> <p>"မင်း မိန်းမကို သတ်ဖို့ မင်း လူငှားခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ လုံလောက်တဲ့ သက်သေ အထောက်အထားတွေ အခု ငါတို့ဆီမှာ ရှိနေပြီ... ပြီးတော့... လီကော့ရှန်းကို မင်း သိတယ် မဟုတ်လား..."</p> <p>"သူက မင်းကို ထောက်ပြထားပြီးပြီ... အခုပဲ ဝန်ခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ပေးဖို့ သူ့ကို ခေါ်လာပေးရမလား..."</p> <p>လီကော့ရှန်း ဆိုသည့် နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ...</p> <p>ဝမ်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် သူက ချက်ချင်း ဖုံးကွယ်လိုက်၏။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>သူ၏ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများက ထိုအမျိုးသားအတွက်တော့ လုံးဝ အဓိပ္ပါယ်မဲ့နေသည်။</p> <p>စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု ဘာတစ်ခုမှ မရှိတဲ့ အမှိုက်ကောင် သက်သက်ပဲလေ...။</p> <p>ငါ့ရှေ့မှာ လာဖုံးကွယ်ချင်နေသေးတယ်ပေါ့လေ...။</p> <p>နောက်နေတာလား...။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ... လီကော့ရှန်း ဆိုတဲ့သူကို ကျွန်တော် မသိပါဘူး... ကျွန်တော့်ကို လာမစွပ်စွဲပါနဲ့..."</p> <p>"ပြီးတော့... ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့် မိန်းမက အရမ်း ချစ်ကြတာပါ... ဘာလို့ သူ့ကို သတ်ဖို့ လူငှားရမှာလဲ..."</p> <p>"မကြာသေးခင်က သူမ စိတ်ခံစားချက် နည်းနည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောနေခဲ့ပေမယ့်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တကယ်ကို ကောင်းမွန်ခဲ့တာပါ..."</p> <p>"ဟုတ်လား... ဒါဆို အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... ယာဉ်မောင်း လိမ်နေတယ်လို့ ငါ ထင်နေတာ... သူက ဝမ်ရှင်းယွဲ့ သူ့နောက်ကို လိုက်နေတယ်လို့ ပြောတယ်..."</p> <p>"မင်းကို လက်စားချေမယ်လို့တောင် သူက ပြောသေးတယ်... သူကပဲ ပြောနေတာဆိုတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."</p> <p>"အဲဒီယာဉ်မောင်း ပြောတာတွေများ အမှန်ဖြစ်နေမလား၊ ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ပြန်လာပြီး မင်းကို လက်စားချေမှာ စိုးလို့ မင်းကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဒီကို ခေါ်လိုက်တာပါ..."</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုမှတော့ ပြဿနာ မရှိလောက်ပါဘူး... မင်း အခု ပြန်လို့ရပါပြီ..."</p> <p>ပြောရင်းဆိုရင်း အမျိုးသားက စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်း၏ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချန် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားလေသည်။ ပိုတိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ အပြစ်လုပ်ထားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ယခုလေးတင် ထိုအမျိုးသား ပြောလိုက်သည့် စကားများက သူ့အားနည်းချက်ကို ကွက်တိ ထိမှန်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့က လက်စားချေချင်တယ်တဲ့လား...</p> <p>ယာဉ်မောင်းက အဲဒီလို ပြောတာလား...</p> <p>လခွမ်း...</p> <p>ဒါ တကယ်ကြီးလား...</p> <p>တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ...</p> <p>အမှန်ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းနည်းလေး ရှိနေရင်တောင်မှ သူ ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် ကတည်းက သူ အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်နေခဲ့တာ... အိပ်မက်ထဲမှာ ဝမ်ရှင်းယွဲ့က သူ့ကို လက်စားချေဖို့ တစ်ကြိမ်မက ပြန်လာခဲ့တယ်လေ...။</p> <p>သေမလို ခံစားရတဲ့ ဝေဒနာက တကယ်ကို မခံစားနိုင်လောက်အောင်ပါပဲ...။</p> <p>"အမ်း... အမ်း... အရာရှိ... ကျွန်တော် ခဏလောက် ထိုင်နေလို့ မရဘူးလား..."</p> <p>"ယာဉ်မောင်းကို ဖမ်းမိထားတယ် ဆို... ကျွန်တော်တို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား..."</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဒီအထိ ရောက်လာပြီပဲ... ကျွန်တော့် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ကို ပြဿနာရှာမယ့် လူတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်..."</p> <p>ဝမ်ချန်က အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူ့စကားများကို ကြားသောအခါ အမျိုးသား၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ အထင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်လေး ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာ၏။</p> <p>တကယ်တော့ သူ အခုလိုတွေ အများကြီး လုပ်ပြီး အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေခဲ့တာ... ဝမ်ချန်ဆီက ဘာအချက်အလက်မှ တကယ် လိုချင်လို့ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>အဲဒီအစား...</p> <p>သူ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်နေခဲ့တာပါ...။</p> <p>သူ့မှာ စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါက သူ ဘာပြောပြော လူတွေကို သတိမထားမိဘဲ ယုံကြည်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး...။</p> <p>တနည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင်...</p> <p>သူက လူတစ်ယောက်ကို အိပ်မွေ့ချ နိုင်တယ်...။</p> <p>တစ်ဖက်လူကို သူ့အမိန့်တွေ နားထောင်စေချင်တာလေ...။</p> <p>ခုနက သူတို့ တစ်ဖက်ခန်းမှာ ရှိနေတုန်းက... ဗီဒီယို ရိုက်ကူးမှုနဲ့ တခြား နည်းလမ်းအချို့ကို သုံးပြီး 'ယာဉ်မောင်း' ကို စကားပြောခိုင်းခဲ့ကြတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူက သိပ်အများကြီး မပြောခဲ့ဘူး။ ကျန်းမြို့ ရဲတပ်ဖွဲ့က စီစဉ်ထားတဲ့ လူတွေက မေးပြီး၊ ယာဉ်မောင်းက ဖြေခဲ့တာလေ။</p> <p>ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ မေးခွန်း အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရှိတာ။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် 'အင်း'၊ 'ဟုတ်ကဲ့'၊ 'မှန်ပါတယ်' စသည်ဖြင့်ပေါ့။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယာဉ်မောင်းက ဝမ်ရှင်းယွဲ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာကိုး။ အခုချိန်မှာ သူ စကားပြောဖို့ ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်။</p> <p>စကားပြောဖို့ ဆိုတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး...။</p> <p>အဲဒီလို အခြေအနေမှာ သူတို့က ဒီနည်းလမ်းကို သုံးရုံကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူးလေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...</p> <p>အရာအားလုံးက သက်သေ အထောက်အထား လိုအပ်တယ် မဟုတ်လား...။</p> <p>တကယ်တော့ ပုံမှန် လုပ်ငန်းစဉ်အရ ဆိုလျှင် ဝမ်ချန်က လူသတ်ရန် လူငှားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်သော အထောက်အထားများ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငှားရမ်းခံရတဲ့ လူသတ်သမားက သူ့အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး သူ့ကို ငှားရမ်းခဲ့သူကိုပါ ထောက်ပြထားပြီးပြီလေ...။</p> <p>ဒါက လုံလောက်နေပါပြီ...။</p> <p>ရုပ်ဝတ္ထု သက်သေတွေလည်း အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ဒီလို သက်သေ အထောက်အထားတွေက ဝမ်ချန်ကို ထောင်ထဲ ပို့ဖို့ လုံလောက်နေပြီ...။</p> <p>သို့သော်... လီယီတောင်း၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် သူတို့ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လီယီတောင်း အဆိုအရ သူတို့ လူနှစ်ဦးကို အမှန်တကယ် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုသည်။</p> <p>အကြောင်းရင်းကိုတော့ လီယီတောင်းက ဖွင့်မပြောခဲ့သလို၊ သူတို့ကလည်း မမေးခဲ့ကြပေ။</p> <p>ဒါက ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ လီယီတောင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ပဲ လိုတာပါ။</p> <p>နောက်ပိုင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံပွဲကို ပိုမို လွယ်ကူပြီး လက်တွေ့ကျစေရန် အတွက်...</p> <p>အမျိုးသားက ဝမ်ချန်ကို အိပ်မွေ့ချရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ဆက်သွယ်မှုကနေတဆင့် တစ်ဖက်လူကို သူတို့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေအတိုင်း လိုက်လုပ်စေနိုင်ပါတယ်။</p> <p>အခုတော့...</p> <p>ဝမ်ချန်ကို အိပ်မွေ့ချခြင်း အခြေခံအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။</p> <p>အမျိုးသားက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>နောက်တစ်ဆင့်က ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသော ယာဉ်မောင်းကို ခေါ်လာရန်ပင်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>အမျိုးသား သတိမထားမိလိုက်သည့် အရာကတော့...</p> <p>သူ ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်...</p> <p>ဝမ်ချန်၏ မူလ မှိုင်းဝေနေသော အကြည့်များက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်...။</p> <p>အရင်က ထိုင်းမှိုင်းနေတာတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ...။</p> <p>အဲဒီ နာခံတတ်တဲ့ အကြည့်တွေက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ...။</p> <p>ယခုအခါ ဝမ်ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေပြီ။</p> <p>သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွား၏။</p> <p>အထူးသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည့် မသမာသော အကြည့်များ...။</p> <p>ဒါက ထင်ရှားလွန်းပါတယ်...။</p> <p>ခုနက သူလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာပါ...။</p> <p>တစ်ဖက်လူ အတွက်ကတော့...</p> <p>အခု...</p> <p>ဒါက...</p> <p>ဝမ်ချန် မဟုတ်တော့ဘူးလေ...။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save