Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်အောက်ရှိ အခြားသောဆေးပင်အားလုံးကို တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရိတ်သိမ်းနိုင်ပြီဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းသားအားလုံး ဝိညာဉ်မြစ်အဆင့်နိမ့်မှသည် နတ်ဘုရားအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် သူစိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>သေချာပေါက်ပင် ဤဆေးပင်များကို အလကားပေးမည်မဟုတ်ဘဲ မျှော်စင်ထောင်ချောက်အတွင်း၌ တိုက်ခိုက်ယှဉ်ပြိုင်ပြီးမှသာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်နှင့် မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်များကိုမူ ရှန်းယွီအနေဖြင့် မည်သူ့ကိုမဆို ပေးဝေရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။</p> <p>အခြားဆေးပင်များမှာ ဖန်တီးရန် စရိတ်စကမရှိဘဲ အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်လုပ်နိုင်</p> <p>သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်နှင့် မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်များမှာမူ များစွာပိုမိုရှုပ်ထွေးလှပြီး သူ၏ဖန်တီးမှုနယ်ပယ်မှတစ်ဆင့် ကိုယ်တိုင်လက်မှုဖြင့် ဖန်တီးရန်အတွက် အချိန်နှင့် လူအင်အား အမြောက်အမြား ပေးဆပ်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>လောလောဆယ်တွင် သူသည် တစ်နေ့လျှင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆေးပင် အခု ၁၀၀ နှင့် မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင် ၁၀ ခုခန့် ဖန်တီးနိုင်မည်ဟု ယူဆထားသည်။ ထိုအရေအတွက်ဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆေးပင် ၁၀၀ ကို နိုးထခြင်းဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်ကာ ဂိုဏ်းအတွင်း ထူးထူးချွန်ချွန် ဆောင်ရွက်နိုင်သူများအတွက် သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။</p> <p>ဂိုဏ်းရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အဲဒီလောက်အထိ မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့တောင် ရတယ်။</p> <p>ထိုဆေးလုံးများကို အမှန်တကယ် အသုံးမပြုနိုင်မီအထိ သူတို့အနေဖြင့် အတော်ပင် ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မသေမျိုးအဆင့် ဆေးပင်များကိုမူ သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်သောက်သုံးပြီး ဝိညာဉ်မြစ်အတွက် အတွေ့အကြုံမှတ်များ ရယူရန် အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>စနစ်တကျ အဆင့်မတက်ဘဲ ဝိညာဉ်မြစ်ကို ဤကဲ့သို့ ပြင်ပမှ အတင်းအကျပ် လှုံ့ဆော်ခြင်းမှာ အန္တရာယ်အချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာများနှင့် သွေးမျိုးဆက်များကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုမရှိဘဲ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု သူယုံကြည်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အဆင့်ပြန်ကျသွားနိုင်သည့် စွန့်စားမှုရှိနေသေးသဖြင့် တစ်နေ့လျှင် တစ်လုံးသာ သောက်သုံးရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်နေ့တစ်လုံးဆိုလျှင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံမှတ် တစ်သန်းကို ရရှိရန်အတွက် ကြာမြင့်မည့်အချိန်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေသည့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် သူ အဖြေရှာရန် လိုအပ်နေသည်။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု လှုံ့ဆော်ပုံကို သူနားလည်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဆေးပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ထိုအာနိသင်ကို မည်သို့ထည့်သွင်းရမည်ဆိုသည်ကိုမူ သူ အတိအကျမသိသေးပေ။</p> <p>ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုဆိုသည်မှာ ဝေဝါးလွန်းသော သဘောတရားဖြစ်ရာ ၎င်းကို ပစ်မှတ်ထားရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p>ပထမဆုံး သူတွေးမိသည်မှာ စိတ်ပင်။</p> <p>သို့သော် ထိုနှစ်ခုမှာ ဆက်စပ်မှုရှိသော်လည်း များစွာကွဲပြားခြားနားလှရာ အထူးသဖြင့် မြင့်မားသော အဆင့်များတွင် ပို၍သိသာသည်။</p> <p>ကိုယ်ပွား ၁၁ ယောက်ဖြင့် တစ်နေ့တာလုံးနီးပါး ခက်ခဲပင်ပန်းစွာ သုတေသနပြုပြီးနောက်တွင် ရှန်းယွီသည် အရိပ်အယောင်အချို့ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းရှိသော အရာများကို ရှာဖွေရာတွင် မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ လိပ်နက်နှင့် ဖီးနစ်သွေးမျိုးဆက်များကို သူ မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုသွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် ဆက်စပ်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ထိုသို့တွေ့ရှိသည့်တိုင်အောင် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု လိုအပ်နေဆဲပင်။</p> <p>ထပ်မံရှာဖွေပြီးနောက်တွင်မူ သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားသော အဖြေတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p>ထိုအဖြေမှာ လူသားသွေးမျိုးဆက်ပင်။</p> <p>လူသားသွေးမျိုးဆက်မှာ သာမန်သွေးမျိုးဆက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၌ ထူးခြားသော ဝိသေသတစ်ခု ရှိသည်။ သွေးမျိုးဆက်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များ ရှိကြသကဲ့သို့ လူသားသွေးမျိုးဆက်တွင်လည်း ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p>လူသားသွေးမျိုးဆက်၏ ထူးခြားသော ဝိသေသမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေခြင်းပင်။</p> <p>အခြေခံအားဖြင့် မွေးဖွားလာသော လူသားတိုင်းသည် သဘာဝအလျောက် အခြေခံဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။</p> <p>အချို့မှာ မြင့်မားသောအဆင့်များ ရှိကြသော်လည်း စစ်မှန်သော လူသားတစ်ဦးသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု မပါဘဲ ဘယ်သောအခါမှ မွေးဖွားလာမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် လူသားများသည် အခြားမိစ္ဆာသတ္တဝါများလောက် အစွမ်းမထက်သော်လည်း မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာရှိကြပြီး ၎င်းကို နိုးထလာစေရန် ကျင့်ကြံနေစရာ မလိုခြင်းပင်။</p> <p>စိုက်ပျိုးရေးကိုယ်ပွား ရှန်းယွီသည် သူ၏သီအိုရီကို ပြည့်စုံစေမည့် နောက်ဆုံးပဟေဠိအပိုင်းအစကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်မိသည်။</p> <p>သူသည် လူသားသွေးမျိုးဆက်အတွင်း၌ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု သဘာဝအတိုင်း မည်သို့ဖြစ်ပေါ်လာသနည်းဆိုသည်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု လှုံ့ဆော်ပေးမည့်အရာကို ဖန်တီးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏ အသုံးဝင်ဆုံးသော အချက်များကို ရယူမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချက်များက အခြားသူများ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို ဝင်ရောက်ထိတွေ့နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ဖီးနစ်နှင့် လိပ်နက်ကဲ့သို့သော သွေးမျိုးဆက်များတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု မြင့်တင်ပေးပုံကို ထပ်မံခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ထိုအချက်အလက်များကိုလည်း ထုတ်ယူမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ရရှိလာသော အချက်အလက်အားလုံးကို အသုံးပြုကာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည့် ဆေးပင်တစ်ပင်ကို သူ ဖန်တီးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ သီအိုရီသက်သက်သာ ရှိသေးပြီး လက်တွေ့တွင် မလုပ်ဆောင်ရသေးပေ။ အကယ်၍ သူအောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းသည် ခေတ္တခဏမျှသာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦး၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုအဆင့်ကို အမြဲတမ်း အဆင့်တက်သွားအောင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကိုမူ သူ မသိသေးပေ။</p> <p>…</p> <p>နှင်းခဲများဖြင့်သာ တည်ဆောက်ထားသော ရုန်းတော်တစ်ခုအတွင်း၌ ဖြူဖျော့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နံရံရှိ နှင်းခဲကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသော သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ကျောက်ဆောင်များ ကွဲအက်သွားပြီး သူမ၏ပုံရိပ်ကို မမြင်ရတော့ပေ။</p> <p>သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူမ၏မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p>သူမ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>ဤသို့ဖြစ်နေသည်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲဟု သူမ သိချင်နေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက သူမ၌ ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေခြင်းပင်။ သူမ မသိရှိသော အတွေးမျိုးစုံနှင့် ခံစားချက်မျိုးစုံတို့မှာ သူမ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်နေကြသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ကျိန်စာတစ်မျိုးမျိုးလားဟု သူမ တွေးမိသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့... ငါ့လို လူကိုတောင် ကျိန်စာတိုက်နိုင်လောက်အောင် ဘယ်သူက အဲဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေတာလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကလား... ဒါမှမဟုတ် လောကဓာတ်အားလုံးရဲ့အသက်သွေးကြောဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ကလား။ မဟုတ်နိုင်ဘူး... ဒါတွေက မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။</p> <p>သူတို့သည် သူမကဲ့သို့ အားနည်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဂရုစိုက်နေမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့၌လည်း ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်များ ရှိကြသည်။</p> <p>သူမသည် တရားမှတ်သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ကာ အကျိုးအကြောင်း နိယာမကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရပြန်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် သူမသည် အကျိုးအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့်စွမ်းအားကိုမဆို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားတိုင်း ကျိန်စာမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာခြင်းပင်။</p> <p>“တောက်...”</p> <p>သူမ ကျိန်ဆဲရင်း နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ စွမ်းအားအားလုံးမှာ အကျိုးအကြောင်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ခြေလက်များကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သလိုပင်။</p> <p>သူမသည် နှင်းခဲနံရံများကို ဖြတ်သန်းသွားကာ လျှို့ဝှက်သော မြေအောက်ခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနေရာမှာ မှောင်မည်းနေပြီး အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုမှတစ်ဆင့် အလင်းရောင် အနည်းငယ်သာ ဝင်ရောက်နေသည်။ သူမ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် နှင်းခဲကျောက်ဆောင် ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး တစ်ခုချင်းစီ၏ အတွင်း၌ သူမနှင့် ရုပ်ချင်းတူသော သူတစ်ဦးစီ အေးခဲနေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>သူမသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုဆီသို့ သွားကာ ၎င်းအပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ကျောက်ဆောင်အတွင်းရှိ ကိုယ်ပွားဆီသို့ တစ်စုံတစ်ခုကို လွှဲပြောင်းပေးနေပုံပင်။ ထို့နောက် သူမ စတင်အော်ဟစ်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာကို ပြတ်သားစွာ ထားရှိကာ အခြားတစ်ဖက်သောလက်ကို သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တင်၍ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။</p> <p>အတန်ကြာပြီးနောက် သူမ ပြီးဆုံးသွားပုံရသဖြင့် လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျောက်ဆောင်အတွင်းရှိ ကိုယ်ပွားမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်းကို ပိတ်လှောင်ထားသော နှင်းခဲကျောက်ဆောင် တစ်ခုလုံးမှာလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားတော့သည်။</p> <p>ဘာတစ်ခုမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>သူမသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>“မဖြစ်နိုင်တာ။ ဒီခန္ဓာကိုယ်တွေအားလုံးက နတ်ဘုရားအဆင့်မှာ ရှိနေတာ။ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အမှတ်တရတွေနဲ့ ခံစားချက်တွေကြောင့်နဲ့တော့ ဒီလို ပေါက်ကွဲသွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး”</p> <p>သူမ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နာကျင်မှုကြောင့် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရပြန်သည်။ သူမသည် ဝင်ရောက်လာသော အမှတ်တရများနှင့် ခံစားချက်များကို သူမ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုဆီသို့ လွှဲပြောင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ရသည်။ ယခုမူ ကျိန်စာမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပုံပင်။</p> <p>သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားသည်။ အခန်းအတွင်းရှိ အလင်းရောင်မှာလည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ ခြေချင်းဝတ်တွင် အနီရောင်ကြိုးတစ်မျှင်မှာ ခေတ္တမျှ ပေါ်လာပြီးနောက် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ သွေးမျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။ သူမ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို... တကယ်ကို နာကျင်ရပါတယ်... ရှင် ဘယ်မှာလဲ။ ရှင့်ကို ကျမကို မချစ်တော့ဘူးလား”</p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ အမူအရာမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ ရှင့်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ဒီမှာပဲ ချည်နှောင်ထားရတော့မှာပေါ့။ အဲ့ဒါဆိုရင် ရှင် ကျမကို ထားသွားတော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ... ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းတဲ့ ဇာတ်သိမ်းလေးပေါ့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save