Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၆</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ပညာရှိ လီယောင်းသည် မှောင်မည်းသော အခန်းထောင့်တစ်ခုတွင် ကပ်ထိုင်ရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p> "ငါက ဘယ်သူလဲ"</p> <p>သူ့ကိုယ်သူ အကြိမ်ကြိမ် မေးခွန်းထုတ်နေသည်။</p> <p>"ငါက အကျိုးအကြောင်း နိယာမရဲ့ ပညာရှိ လီယောင်းပဲ"</p> <p>သူမ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် နာကျင်မှုကြောင့် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး... ငါက... ငါက ဂိုဏ်းချုပ် လီယောင်းပဲ"</p> <p>သူမသည် ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"အဲ့ဒါလည်း မဟုတ်သေးဘူး။ ငါက... ယောကျာ်းရဲ့ မိန်းမ... ဟုတ်တယ် အဲ့ဒါပဲ။ ငါ့ရဲ့ ယောကျာ်း..."</p> <p>သူမ စတင်အော်ဟစ်တော့သည်။</p> <p>"ယောကျာ်းရဲ့ နာမည်က ဘယ်သူပါလိမ့်"</p> <p>သူမ ရုတ်တရက် တန့်သွားသည်။ "အာ... အခုတော့ မြင်ပြီ။ ငါ ဘယ်လိုများ မေ့သွားရတာလဲ။ စီနီယာအစ်ကို ရှန်းယွီလေ"</p> <p>ထိုသို့ပြောကာ သူမ၏ လက်ချောင်းများကို သွေးထွက်သည်အထိ ကိုက်ခဲနေမိသည်။</p> <p>"ငါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>သူမ အသံထွက်၍ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>အတန်ကြာမှ သူမ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။</p> <p>"ငါ အခုတော့ သဘောပေါက်ပြီ။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ရဲ့ အမှတ်တရတွေကို လာကစားနေတာပဲ"</p> <p>သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဘာပညာရှိလဲ။ ငါက စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ မိန်းမဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို စီနီယာအစ်ကိုအကြောင်း မေ့သွားအောင် အမှတ်တရတွေကို လာရှုပ်နေတာ"</p> <p>သူမ၏ အမူအရာမှာ မှောင်မည်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>"ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်သူက ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်ရဲတာလဲ"</p> <p>သူမ၏ စွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာကြီးမှာ စတင်တုန်ခါလာတော့သည်။ သူမ၏ စွမ်းအင်များမှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်နေသဖြင့် အလင်းနှစ်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးရှိ ကြယ်စုတန်းများမှာ စတင်ပေါက်ကွဲကုန်ကြသည်။</p> <p>သူမ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>"အိုး... မဟုတ်သေးဘူး ငါ့ကိုယ်ငါ ထိန်းချုပ်ရမယ်။ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမိလို့ စီနီယာအစ်ကိုသာ အဲ့ဒီမှာ ရှိနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"</p> <p>သူမ ဖျက်ဆီးမိသမျှကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်မ အခု အများကြီး သန်မာနေပြီနော်။ ကျွန်မတို့တွေ ကတိပေးထားခဲ့သလိုပဲ စီနီယာအစ်ကိုအတွက် ဒီကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်ပေးနိုင်ပြီ"</p> <p>သူမ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘာမှမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်မှ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရုန်းတော်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>"ဒါက ကျွန်မတို့တွေရဲ့ မင်္ဂလာအိမ်လေးနဲ့ တူတယ်။ စီနီယာအစ်ကို ကြိုက်မှာပဲ"</p> <p>ထိုသို့ပြောကာ အိမ်သူသက်ထား မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ တစ်ယောက်တည်း ရယ်မောနေမိသည်။</p> <p>ထိုသို့ အတွေးများထဲတွင် နစ်မျောနေစဉ် သူမ၏ရှေ့၌ အလင်းရောင်မျက်နှာပြင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒါက ဘာလဲ"</p> <p>ထိုသို့တွေးတောရင်း လက်ဖြင့် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုသို့လုပ်ဆောင်လိုက်သည်နှင့် အချက်အလက်များမှာ သူမ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်စီးဝင်လာသည်။</p> <p>"ပညာရှိများရဲ့ အစည်းအဝေးလား"</p> <p>သူမ အသံထွက်၍ ရေရွတ်လိုက်မိပြီး အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။</p> <p>"ဟုတ်သားပဲ ဒါက ငါ့ရဲ့ မှားယွင်းတဲ့ အမှတ်တရတွေထဲကပဲ။ ပညာရှိတွေက တာအိုနယ်ပယ်ဆီ သွားမယ့်လမ်းကို ရှာဖို့အတွက် အနှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ကြိမ် ဆုံကြတယ်ဆိုတာလေ"</p> <p>သူမသည် ထိုအချက်ကို လက်တစ်ချက်ဖြင့် ပယ်ဖျက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>"ငါက ပညာရှိမှ မဟုတ်တာ ဘာလို့ သွားရမှာလဲ"</p> <p>သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မေးပြီးမှ စဉ်းစားစရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ပညာရှိတွေ သူတို့များ ငါ့ရဲ့ အမှတ်တရတွေကို လာရှုပ်နေတာလား"</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီအစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ပြီး သူတို့အားလုံးကို သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်းပေးရတော့မှာပေါ့"</p> <p>သူမသည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလင်းနှစ်ပေါင်း ဘီလီယံချီဝေးသော အခြားနေရာတစ်ခုတွင် ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့ ကူးပြောင်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အရှိန်မှာ ထိုမျှအထိ မြန်ဆန်နေခြင်းပင်။</p> <p>သူမ ရှေ့ရှိ တည်နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ကြီးမားသည့် ကျွန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မိုင်ပေါင်း ဆယ်သန်းခန့် ကျယ်ဝန်းကာ တောက်ပသော ရွှေရောင်လက်စွပ်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။</p> <p>သူမ၏ လက်ဝါးထဲတွင် စွမ်းအင်လုံးတစ်ခု စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစွမ်းအင်လုံးကို လွင့်မျောနေသော ကျွန်းဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံး ကြည်လင်သွားသောအခါ ဘာမှမရှိသော ဗလာနယ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။</p> <p>"အကျိုးအကြောင်း နိယာမရဲ့ ပညာရှိ... ဒါက ဘာသဘောလဲ"</p> <p>သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ တစ်စုံတစ်ဦးက စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူမ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူကိုးယောက်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ယောကျာ်း ခြောက်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီး သုံးယောက်ပင်။</p> <p>"အမျိုးသမီးတွေလား"</p> <p>သူမ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ဒေါသကြောင့် ပျက်ယွင်းသွားသည်။</p> <p>"ဒါဆို တစ်ချိန်လုံး ဒါက နင်တို့ လက်ချက်ပေါ့လေ"</p> <p>သူမက ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ ဒေါသများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p>"ရှင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ..."</p> <p>အမျိုးသမီးတစ်ဦးက စတင်၍ ပြောဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိ၏ လက်မှ အေးစက်သော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးသမီး သုံးဦးစလုံးကို ခိုင်မာသော နှင်းခဲတုံးများအတွင်း ချက်ချင်း အေးခဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ထိုနှင်းခဲတုံးဘေးတွင် ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒါကို ငါ အမြဲ စမ်းကြည့်ချင်နေတာ"</p> <p>သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဗလာနယ် ပျက်သုဉ်းခြင်း..."</p> <p>...</p> <p>ထိုနှင်းခဲတုံးမှာ မှောင်မည်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဘာတစ်ခုမျှ အကြွင်းအကျန်မရှိဘဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>"နင်... နင် ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ"</p> <p>ကျန်ရှိနေသော ပညာရှိတစ်ဦးက တုန်ရီသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"နင် ရူးသွားပြီလား"</p> <p>နောက်တစ်ယောက်ကလည်း မေးခွန်းထုတ်သည်။</p> <p>ယောကျာ်း ခြောက်ဦးမှာ အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိကို အလျင်အမြန် ဝန်းရံလိုက်ပြီး ကာကွယ်ရေး အဝန်းအဝိုင်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>ထိုအုပ်စုတွင် အသန်မာဆုံးဟု ထင်ရသော ယောကျာ်းတစ်ဦးသည် အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>သူမ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဟု သူ သိချင်နေမိသည်။</p> <p>သူမမှာ သူတို့အားလုံးထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံး ပညာရှိဖြစ်ကြောင်း သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူတို့ ပညာရှိများ ဖြစ်လာကြချိန်တွင် သူမမှာ ကာလပေါင်းများစွာကတည်းက ပညာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သူမသည် ပညာရှိနယ်ပယ်၏ ပဉ္စမမြောက်တာအိုသို့ ရောက်ရှိထားသူဖြစ်ရာ သူတို့အားလုံးထဲတွင် အသန်မာဆုံးဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။ ခုနက အမျိုးသမီး သုံးယောက်မှာ ဒုတိယတာအိုပညာရှိများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပုံကို ကြည့်လျှင် ကျန်ရှိသော သူတို့ ခြောက်ယောက်မှာလည်း သိပ်ပြီး ထူးခြားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူတို့ထဲမှ နှစ်ယောက်မှာ အမျိုးသမီးများကဲ့သို့ ဒုတိယတာအိုတွင် ရှိနေကြပြီး သုံးယောက်မှာ တတိယတာအိုတွင် ရှိနေကာ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ စတုတ္ထတာအိုတွင် ရှိနေသည်။ သူသည် စတုတ္ထတာအိုသို့ ရောက်နေသည့်တိုင်အောင် ဤမျှ မြင့်မားသောအဆင့်များတွင် အဆင့်ငယ်တစ်ခုချင်းစီ၏ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"အခု ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ"</p> <p>သူ အသည်းအသန် စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>ထိုအခါမှ အကြံတစ်ခု ရလာသည်။ ခုနက ပညာရှိသည် အကျိုးအကြောင်း နိယာမကို အသုံးမပြုဘဲ ယင်ယန်နိယာမနှင့် ဗလာနယ်နိယာမတို့ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤပညာရှိမှာ အကျိုးအကြောင်း နိယာမကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနိုင်သူအဖြစ် လူသိများသည်။ ဤကဲ့သို့ ကွဲပြားသော နိယာမများကို အသုံးပြုနေပုံနှင့် သူမ၏ အပြုအမူများကို ကြည့်လျှင် သူမမှာ အနည်းငယ်စိတ်လွတ်နပုံပင်။</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ နင် အသိစိတ် လွတ်သွားပြီပေါ့လေ။ အဲ့ဒီနည်းလမ်းက တစ်နေ့ကျရင် နင်ကို ပြန်ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ပြောသားပဲ"</p> <p>သူ၏ သီအိုရီကို စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ"</p> <p>ပညာရှိက အမှန်တကယ်ပင် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။</p> <p>"ဟားဟားဟား... နင် တကယ်ပဲ အသိစိတ် အလုခံလိုက်ရတာပဲ။ နင် ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးကို ကျင့်နေတယ်ဆိုတာတောင် နင် မမှတ်မိတော့ဘူး"</p> <p>ထိုယောကျာ်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤအရာမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုလွယ်ကူမည့်ပုံပင်။ ယခင်က ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ လောဘရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ့အနေဖြင့် စောင့်ကြည့်ရသလောက် အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိသည် သူမ ယခုလေးတင် အသုံးပြုလိုက်သော နိယာမများအပေါ် နားလည်မှု သိပ်ရှိပုံမရပေ။ သူမသည် သူမ၏ အဆမတန်များပြားသော စွမ်းအင်များကိုသာ အသုံးပြုပြီး နိယာမများကို အတင်းအကျပ် ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်မည်ဆိုပါက သူမ၌ ပဉ္စမတာအို၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် စတုတ္ထတာအိုခန့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူနှင့် အဆင့်တူပင်။</p> <p>ဤစွမ်းအားအဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် သူမကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သင့်သည်။ အခြားသူများ၏ အကူအညီဖြင့်ဆိုလျှင် သူမကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆသည်။ ကာလပေါင်းများစွာအတွင်း အသက်အကြီးဆုံး ပညာရှိ စုဆောင်းထားသော ရတနာများနှင့် ကြွယ်ဝမှုများကို တွေးတောမိသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>"ဟားဟားဟား... ဒီနေ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပဲ"</p> <p>သူက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နောင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအကြာမှာ ငါ ပဉ္စမတာအိုကို ရောက်မှ နင်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ မျှော်လင့်ထားတာ ဒါပေမဲ့ စောစောစီးစီး လုပ်ရတော့မယ့်ပုံပဲ"</p> <p>ထိုယောကျာ်းက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>"ငါသာ နင်ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ငါက အသန်မာဆုံး ပညာရှိ ဖြစ်လာတော့မှာ"</p> <p>သူက ရည်မှန်းချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို အခြားသော ပညာရှိ ငါးဦးထံသို့ အသံလှိုင်းမှတစ်ဆင့် အလျင်အမြန် ဆက်သွယ်ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့မှာ အကျိုးအကြောင်း ပညာရှိနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရန် စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသည်ကို သိကြသဖြင့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို သဘောတူလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save