Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(7)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထုန်လင်းအနေဖြင့် ကျန်းယွဲ့၏မိခင်နှင့် နှစ်ယောက်တည်းအရင်ဆုံး စကားပြောလိုခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအချိန်၌ လူအများအပြား ရှိနေပြီး မျက်လုံးများစွာက သူမကို ကြည့်နေသောကြောင့် ထွက်ခွာရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>အခြေအနေများက ဤနေရာသို့အထိ မည်သို့ ဖြစ်လာရသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။ ဤခဏတွင် သူမ အလွန်အမင်း နောင်တရသွားသည်။</p> <p>သူမ လလီဟုန်ကျွင့်ကို လိမ်ညာ၍  မပြောခဲ့လျှင် ကောင်းမည်ဟု တွေးမိလာရသည်။</p> <p>လီဟုန်ကျွင့်သာ စိတ်မဆိုးခဲ့ပါက ဒါရိုက်တာလျို့၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဒါရိုက်တာလျို့ မလာခဲ့ပါက လီရှန်းသည်လည်း လီဟုန်ကျွင့်ကို အိမ်တွင်းရေးအဖြစ်သာ  တံခါးပိတ် မေးမြန်းလိမ့်မည်။</p> <p>သို့ဆိုပါက သူမအနေဖြင့် လီဟုန်ကျွင့်ကို ကိစ္စကြီးကြီးမားမား မလုပ်ရန် ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နိုင်သည်။</p> <p>ယခုကဲ့သို့ တစ်လှမ်းမှား၍ နောက်တစ်လှမ်း ထပ်မှားပြီးချိန်တွင်တော့ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် နောက်ကျလွန်းနေခဲ့ပေပြီ ။</p> <p>ထုန်လင်းတစ်ယောက် ကျန်းကျူးရိ ဝင်ထွက်နေသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။ ကျန်းကျူးရိ ပြန်ထွက်လာသောအချိန်တွင် သူ့လက်ထဲ၌ စက်ဘီးတစ်စီးကို တွန်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p>သူမ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသည်။</p> <p>“ဟုန်ကျွင့်၊ ကျွန်မကိုစောင့်ဦး၊ ကျွန်မ ရှင်နဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်”</p> <p>  ထုန်လင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လီဟုန်ကျွင့်က သဘောတူလိုသော်လည်း နောက်ကို လှည့်လိုက်သောအချိန်တွင် သူ့၏ယောက်ဖဟောင်းက သူ့ကို အေးစက်သောမျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သူ့နှလုံးသားက ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွား၍ အလျင်အမြန် ငြင်းဆန်လိုက်လေသည်။</p> <p>“မင်းနဲ့ အစ်မစွမ်းက ရှန်းရှန်းနှင့်အတူ နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့တော့”</p> <p>ဤသို့ပြောပြီးနောက် ထုန်လင်း၏မျက်နှာကို ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲဘဲ ချက်ချင်း စက်ဘီးပေါ်သို့ တက်၍ စက်ဘီးကိုနင်းကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။</p> <p>ထုန်လင်းတစ်ယောက် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>သူမနှင့် နှစ်ပေါင်း ၂၀ နီးပါး အိပ်ရာတစ်ခုတည်းကို ခွဲဝေသုံးစွဲခဲ့သော သူမ၏ခင်ပွန်းသည်က ထိုသို့ပင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>လီဟုန်ကျွင့် ထွက်ပြေးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဒါရိုက်တာလျို့သည်လည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p>ကျန်းကျူးရိက လီရှန်းကို ခေါ်ဆောင်လိုသော်လည်း ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတစ်ပါး၏  အမြင်တွင် ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်သောကြောင့် သူမကို နောက်ကလိုက်ပါလာခဲ့စေခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်ဟု တွေးမိသည်။ ထို့ကြောင့် စွမ်းလီဖန်ကို ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်၍ ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p>“အစ်မ၊ ရှန်းရှန်းကို ခေါ်သွားပေးပါဦး”</p> <p>“ဟေး.. ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ကျန်းဟုန်ကျန့် နဲ့ ငါက အရင်ကတည်းကသူငယ်ချင်းကောင်းတွေအဖြစ် ရှိခဲ့ကြတာပါ”</p> <p>စွမ်းလီဖန် ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အမျိုးသားများအားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် စွမ်းလီဖန်က လီရှန်း၏လက်ကို ဆွဲကိုင်၍ ပြောလုက်လေ၏။</p> <p>“ရှန်းရှန်းလည်း ခံစားခဲ့ရတာပဲ”</p> <p>လီရှန်း“…”</p> <p>ဤရုတ်တရက် စိုးရိမ်မှုသည်က အနည်းငယ် လွန်ကဲခဲ့သည်။</p> <p>“အန်တီ၊ ကျွန်မ တစ်ခု မေးချင်လို့၊ အန်ကယ်ရဲ့ စက်ရုံက ဒီနှစ်မှာ အလုပ်သမားတွေ ထပ်ခေါ်ဦးလောက်မယ်လို့ ထင်လား”</p> <p>စွမ်းလီဖန်မှာ ယခင်က စက်ရုံသို့ မရောက်ဖူးလာခဲ့ပေ။ ယနေ့ ရောက်လာခြင်းအတွက်ပင် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။</p> <p>ဆိုရလျှင် သူမ၏သားနှစ်ဦးအနက် အကြီးဆုံးသားမှာ အထည်ချုပ်စက်ရုံသို့ ဝင်ခဲ့သည်။</p> <p>အငယ်ဆုံးသား၏အလုပ်မှာတော့ လက်ရှိအချိန်ထိ မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။</p> <p>အကယ်၍ အငယ်ဆုံးသားက စက်ရုံသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင် အနာဂတ်၌ လက်ထပ်ရန်အတွက် ပို၍ အားသာချက်များ ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အဓိကစက်ရုံကြီးများတွင် အလုပ်သမားအဖြစ် ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက်ခက်ခဲနေသောကြောင့် စွမ်းလီဖန်အနေဖြင့် မသေချာတော့ပေ။</p> <p>“ဒီအကြောင်းကို အန်တီ သိပ်ပြီး မသိဘူး”</p> <p>လီရှန်းက စွမ်းလီဖန်ကို  ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာဖြင့် ပြုံးပြ၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကိစ္စပြီးရင် ကျွန်မ အန်တီအတွက် မေးပေးရင်ရော”</p> <p>စွမ်းလီဖန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလာလေသည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ”</p> <p>သူမက လီရှန်း၏လက်ကို ပုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူမ၏ လက်ထဲမှ အနွေးဓာတ်နှင့်အတူ နှလုံးသားထဲတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သနားခြင်းတို့က ပိုမိုများပြားလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဘယ်သူက ဒီလိုနုနယ်တဲ့ မိန်းကလေးကို ထောင်ချောက်ဆင်ရဲတာလဲ.. ကံကြမ္မာက လက်စားချေခြင်းကို မကြောက်ဘူးလား မသိဘူး”</p> <p>ထုန်လင်း “…”</p> <p>ထုန်လင်းအနေဖြင့် မတိုင်မီကပင် အလွန်စိုးရိမ်နေပြီးဖြစ်သော်လည်း လီရှန်းက သူမကို ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုခဲ့သည်။</p> <p>သူမက စိတ်ထိခိုက်နေသည့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>“အန်တီထုန်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ကားမူးတာလား..ဘာလို့ မျက်နှာမကောင်းတာလဲ”</p> <p>ထို့နောက် စွမ်းလီဖန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်၍</p> <p>“အန်တီစွမ်း၊ ကျွန်မရဲ့အဖေနဲ့ ဦးလေးက သွားနှင့်ပြီ၊ ကျွန်မတို့ ခဏလောက်နားပြီးမှ လိုက်သွားရအောင်လေ”</p> <p>စွမ်းလီဖန်က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆို အနားယူလိုက်ဦးလေ..  မင်းက ငယ်ရွယတဲ့ ကလေးပဲ ရှိသေးတာ၊ အကြီးတွေက ဒီကိစ္စကို ဦးဆောင်ရလိမ့်မယ်၊ စိတ်မပူနဲ့”</p> <p>ထုန်လင်းတစ်ယောက် ရုတ်တရက် စိုးရိမ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>“အခု သွားရအောင်ပါ၊ ကျွန်မ နည်းနည်းလောက် စိုးရိမ်လို့”</p> <p>“မင်းက  ဘာကို စိုးရိမ်တာလဲ.. မင်းက မင်းရဲ့ ဟုန်ကျွင့် ကို မယုံဘူး၊ ငါ့ရဲ့‌လောင်လျို့ကိုလည်း မယုံဘူးပေါ့.. စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ အရာအားလုံးကို မင်းအတွက် စစ်ဆေးပေးမယ်လို့ ကတိပေးတယ်”</p> <p>စွမ်းလီဖန်က ဒါရိုက်တာလျို့ကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထုန်လင်းကတော့ မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။</p> <p>သူမက သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်သောကြောင့်သာ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“အမျိုးသားသုံးယောက်က အဲဒီမိန်းမရဲ့ ကောက်ကျစ်မှုတွေကို မကိုင်တွယ်နိုင်မှာကို စိတ်မပူသင့်ဘူး”</p> <p>စွမ်းလီဖန်ပြောသည်က အမှန်ပင်ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း မိန်းမများ၏ အပြုအမူက အမျိုးသားများအတွက် ကိုင်တွယ်ဖို့  ခက်ခဲသည်။</p> <p>ပေါ့ပေါ့တန်တန်လုပ်လျှင် မကောင်းသကဲ့သို့၊ အလေးအနက်ထားလျှင်လည်း မကောင်းပေ။</p> <p>“ဒီလောက်ဆို ရလောက်ပါပြီ၊ အမြန်သွားရအောင်”</p> <p>လီရှန်း ခဏတာလောက် ကြန့်ကြာစေပြီးနောက် လုံလောက်ပြီဟု ယူဆလိုက်လေ၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် ထုန်လင်း၏တိုက်တွန်းသကားကို သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူမက ထုန်လင်း၏ မျက်နှာပျက်ယွင်းနေသည်ကို ပို၍မြင်ချင်ခဲ့သည်။</p> <p>လူသုံးဦးက အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ပန်းထိုးစက်ရုံသို့ ရောက်ရှိသောအချိန်တွင် ကျန်းယွဲ့၏မိခင်က အလုပ်သမားသမဂ္ဂခန်း၌ ရှိနေကာ ဆူပူမှုအလည်တွင်ရှိနေပခဲ့သည်။</p> <p>ရုံးခန်းတံခါးဝပတ်လည်တွင်လည်း လူအများအပြား စုဝေး၍ ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>“ရှင်က ခံရတယ်လို့ ပြောချင်ရင် ကျွန်မလည်း ခံရတာပဲ၊ အပြင်ထွက်ပြီး မေးကြည့်၊ ကျွန်မဆိုတဲ့ လီရှုမေ့အကြောင်းကို ဘယ်နှစ်ယောက် ကြားဖူးလဲ၊</p> <p>ကျွန်မ အိမ်ထောင်သည် ဘယ်နှစ်တွဲကို ပေါင်းဖက်ပေးဖူးလဲ၊ ကျွန်မ တွဲစပ်ဖူးတဲ့ ဘယ်မိသားစုက အဆင်မပြေတာရှိလို့လဲ”</p> <p>ကျန်းယွဲ့၏မိခင် လီရှုမေ့က ရင်ဘတ်ကို ထုကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်မ လုပ်ဖူးသမျှထဲမှာ  ဒီတစ်ခေါက်က အရှက်အရဆုံးပဲ၊ အစကတော့ ရှင်တို့မိသားစုအတွက် ကြားက အောင်သွယ် မလုပ်ချင်ပါဘူး၊</p> <p>ဒါပေမဲ့ အဲဒီတစ်ယောက်က ကျွန်မကို တောင်းပန်ပြီး ကလေးက သနားစရာကောင်းတယ်၊ သူမရဲ့ ဖခင်ရင်းက ဂရုမစိုက်ဘူး၊ သူမရဲ့ မိခင်ရင်းကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အများကြီးကတည်းက ဆုံးပါးသွားပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ၊</p> <p>သူမက အသက်တော်တော်ကြီးနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူမကို အသိစိတ်မဲ့တဲ့ ဦးလေးမိသားစုက အိမ်မှာပဲ ထိန်းသိမ်းထားပြီး လက်ထပ်ခွင့် မပေးဘူးတဲ့၊</p> <p>သူမကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သေးတယ်၊ တစ်ဖက်လူက အောင်မြင်တိုးတက်နေတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်နေဖို့ မလိုဘူး၊ ရိုးရှင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတဲ့ မိသားစုနဲ့ ကူညီပေးနိုင်တဲ့ မိဘတွေပဲ လိုချင်တယ်၊</p> <p>ဖြစ်နိုင်ရင် ချမ်းသာတဲ့သူက ကလေးတွေ ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ၊</p> <p>ဒါကြောင့် ချန်ခမိသားစုမကြောင်းကို ကျွန်မ ပြောခဲ့တာ”</p> <p>လီရှုမေ့အနေဖြင့်  တကယ်တမ်းတွင် နားထောင်ရန်မသင့်သည့် စကားများကို ပြောခဲ့ကြောင်း ပြောရန်ပင် မလိုခဲ့ပေ။ လူတိုင်းက အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဆိုရလျှင် ခရိုင်ထဲတွင် မိသားစုများထဲ၌ ဆက်ဆံရေးရိုးရှင်းပြီး မိဘများက ကူညီနိုင်သည့် ချမ်းသာသော မိသားစုများစွာ ရှိသည်။</p> <p>သူမ ပြောသလောက်သာ လိုအပ်ချက် ရှိမည်ဆိုပါက ချန်မိသားစု၏အလှည့်သို့ မည်သို့ရောက်လာနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် ချန်မိသားစုက ဘာမှားနေလို့လဲ.. ကလေးက ဒီလိုဖြစ်ခဲ့ရပြီး အများကြီး ဆင်းရဲဒုက္ခခံခဲ့ရတာပဲလေ..  သူ မွေးရာပါ ဆိုးရွားတာလည်း မဟုတ်ဘူး”</p> <p>“ချန်တာ့ဟဲက အဆင့်ရှစ် အလုပ်သမားပဲ..လစဉ် လစာလည်း ယွမ် ၈၀ ကျော်တယ်.. သူ့ကိုပြန် ထောက်ပံ့ဖို့ဆိုတာ ပြောစရာတောင်မလိုဘူး၊</p> <p>သူ့မှာ သားတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်.. သူက သားဆယ်ယောက်ကိုတောင် ကျွေးမွေးထားနိုင်တယ်..  မင်းတို့မိသားစုက လက်မထပ်ဘူးဆိုရင်တောင် လက်ထပ်ချင်တဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ”</p> <p>“ကျွန်မက  ဒီကလေးကို သနားစရာဆိုပြီး စဉ်းစားပေးနေခဲ့သေးတာ”</p> <p>လီရှုမေ့သည် အမှန်ပင် အောင်သွယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် အလွန်ပင် စကားပြောမြန်သည်။ သူမက စကားကို ပီပြင်စွာပြောပြီး အသံကလည်း ကျယ်လောင်ကာ သူမ၏ အရှိန်အဝါက ယောက်ျားသုံးဦးကိုသာမက ပန်းထိုးစက်ရုံသမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌ၏ အတွင်းရေးမှူးကိုပါ ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသော စွမ်းလီဖန်မှာ  ဤနေရာတွင် ဖိနှိပ်ခံရသည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာပြီး စတင်အော်ဟစ်ခဲ့သည်။</p> <p>“မင်း အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာပဲ.. မင်းက တခြားသူတွေ ပြောတဲ့စကားတိုင်းကို ယုံနေတာလား.. မိဘတွေနဲ့တောင် စကားမပြောဘဲ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ချင်နေတယ် ၊ မင်းရဲ့ အကြံက တကယ်ကိုကောင်းလွန်တာပဲ”</p> <p>“အိမ်ထောင်ပြုတယ်ဆိုတာက အခုခေတ်မှာ လွတ်လပ်ခွင့်အပြည့်ရှိနေပြီ..  ဒါ့အပြင် အဲဒီမိန်းကလေးကလည်း ခံစားနေခဲ့ရတာပဲလေ..  တကယ်လို့ သူ့ရဲ့မိဘတွေကနေတစ်ဆင့် လုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>လီရှုမေ့က နှာမှုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမက ကြင်ဖက်စီစဥ်ပေးခဲ့သည့်ကိစ္စတွင်  မှားယွင်းခဲ့သည်ဟု မထင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save