Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁</h2> <h2 style="text-align: center;">အဓိကအချက်က ဘာလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင် နေမင်းကြီးသည် တောက်ပစွာ သာယာနေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြန်းပက်နေလျက်။</p> <p> </p> <p>ဩဂုတ်လကုန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း နွေရာသီ၏ အပူရှိန်မှာ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ </p> <p> </p> <p>လေပြေလေးများ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း ရာသီဥတုကို အေးမြစေရန် ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ စည်ကားလှသော ကျန်းပင်မြို့တော်ကို ဖြတ်သန်းကာ တုန်ချန်ရပ်ကွက်ရှိ လူနေတိုက်ခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အား..." </p> <p> </p> <p>ကွန်ပျူတာစားပွဲရှေ့တွင် လှဲနေသော လူငယ်လေးသည် သူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝေဝေဝါးဝါးနှင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေလေ​၏။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် စံသတ်မှတ်ထားသော ဒဿနိကဗေဒ မေးခွန်းသုံးခုမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ငါက ဘယ်သူလဲ။</p> <p> </p> <p>ငါက ဘယ်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>ငါ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ့နာမည်က ကျန်းရှောင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် သူ၏ခေါင်းကို ပြန်ပွတ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ခေါင်းထဲတွင် အပြင်းအထန် ကိုက်ခဲနေမှုကြောင့် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရ​၏။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရင်း သူတွေးမိသည်မှာ 'ဒါ ဘယ်သူ့အခန်းလဲ၊ ဝက်ခြံလား၊ ဘာလို့ အဝတ်အစားတွေက နေရာအနှံ့ ရှုပ်ပွနေတာလဲ'</p> <p> </p> <p>'ပြီးတော့... ဘာလို့ စက္ကူလုံးတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာလဲ'</p> <p> </p> <p>အထင်ကြီးစရာပင်။ </p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ အမှိုက်ပုံးထဲတွင် စက္ကူလုံးပုံကြီးကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်းရှောင်၏ မထီမဲ့မြင် အတွေးများသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်တစ်ခုကို သူ မတော်တဆ သတိထားမိလိုက်သောကြောင့်။</p> <p> </p> <p>မျက်နှာပြင်မည်းကြီးပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသော အရိပ်မှာ ကျန်းရှောင်ပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်မှာ သူကိုယ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းရှောင် သိသော်လည်း...</p> <p> </p> <p>'သူက ဘာလို့ ကလေးလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေရတာလဲ'</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ မျက်နှာပြင်နားသို့ သူ၏မျက်နှာကို ကပ်ကြည့်လိုက်ရာ ပုံရိပ်လေးကလည်း သူလုပ်သလို လိုက်လုပ်နေ​၏ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး မောက်စ်ကို ဂရုတစိုက် ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသော လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ကျန်းရှောင်၏ ပုံရိပ်ပင်။</p> <p> </p> <p>'ဒါ ဘာဗီဒီယိုဆော့ဖ်ဝဲလ်လဲ' </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် မျက်တောင်ခတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>'ဒါက ဗီဒီယိုချက်တင်နဲ့ မတူဘူး၊ တစ်ခုခုကို အသံသွင်းနေတာနဲ့ တူတယ်'</p> <p> </p> <p>သူ မော့ကြည့်လိုက်မှ ကင်မရာမှန်ဘီလူးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>'ဒီခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်က ခုနက ဘာလုပ်နေတာလဲ'</p> <p> </p> <p>'ဗီဒီယို ရိုက်ကူးနေတာလား'</p> <p> </p> <p>ဗီဒီယိုမှာ ရိုက်ကူးဆဲ အခြေအနေမှာ ရှိနေသေးသဖြင့် ကျန်းရှောင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရ​၏။</p> <p> </p> <p>'ဒီခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်က ဗီဒီယို ရိုက်ကူးနေတာဆိုရင် ငါ ကူးပြောင်းလာတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားမိမလား'</p> <p> </p> <p>'ဒီလို အကျိုးကျေးဇူးမျိုးတောင် ရှိသေးတာလား'</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် ရိုက်ကူးမှုကို ရပ်တန့်သည့် ခလုတ်ကို အလျင်အမြန် နှိပ်လိုက်ပြီး ဖိုင်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် စောင့်ပြီးနောက်တွင် ကျန်းရှောင်၏ ရှေ့ရှိ ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ နုပျိုသော လူငယ်တစ်ဦး၏ မျက်နှာ ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် အကွက်စိတ် ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကတုံးဆံပင်တိုနှင့် ဖြစ်ကာ အသက် ၁၅ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၆ နှစ်ခန့် ရှိပုံရ​၏။</p> <p> </p> <p>ဒီလို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိတဲ့ ကောင်လေးက ကြမ်းပြင်ပေါ် စက္ကူလုံးတွေ လျှောက်လွှင့်ပစ်မယ့်ပုံ မပေါက်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ကျန်းရှောင်ဖီပါ"</p> <p> </p> <p>ဗီဒီယိုထဲမှ ကောင်လေးက စကားပြောလာသည်။ </p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာကောင်းတာက ကျွန်တော် အခုတလော နှာစေးနေလို့ ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားဆန်ဆန် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အသံကို ကြားရမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ဗီဒီယိုထဲတွင် ကျန်းရှောင်ဖီသည် တစ်ရှူးတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ နှာချေလိုက်ပြီး အလုံးပြုလုပ်၍ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဪ... ဒီစက္ကူလုံးတွေက ဒီလို ဖြစ်လာတာကိုး။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည်လည်း စားပွဲပေါ်ရှိ တစ်ရှူးဘူးထဲမှ တစ်ရှူးအချို့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း နှာစေးနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဗီဒီယိုထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျန်းရှောင်ဖီဟု ခေါ်ဆိုသော လူငယ်လေးက ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ထပ်ပြောမယ်၊ ကျွန်တော့်နာမည်က ကျန်းရှောင်ဖီ၊ ခင်ဗျားတို့ တစ်သက်လုံး အားကျနေရမယ့် ဒီနာမည်ကို မှတ်ထားကြ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် Weibo အကောင့် စဖွင့်တာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အံ့မခန်း စွမ်းအားတွေက ကျွန်တော့်ကို လူမသိသူမသိ အေးအေးဆေးဆေး နေခွင့်မပေးတော့လို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် ရပ်တန့်ခြင်းခလုတ်ကို အမြန်နှိပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ မိမိကိုယ်ကိုယ်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>'ဒီကလေးက ဘယ်လိုများ ကြီးပြင်းလာတာလဲ၊ ဒီနှစ်တွေမှာ သူ ဘယ်လိုများ အသက်ရှင်ခဲ့တာလဲ'</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် ရှော့ခ်ဖြစ်နေရာမှ ပြန်လည်စိတ်အေးသွားအောင် ခဏနားပြီးနောက် ခလုတ်ကို ပြန်နှိပ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီသည် ဆက်လက် ကြွားဝါခြင်း မရှိတော့ဘဲ "ကျွန်တော့်အကြောင်းကို အကျဉ်းချုံး မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ" ဟု ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေးတွေက သူတို့ ဘယ်ကလာသလဲလို့ မိဘတွေကို မေးလေ့ရှိကြတယ်၊ အဖြေတွေကတော့ အမျိုးမျိုးပဲပေါ့"</p> <p> </p> <p>"တချို့က အမှိုက်ပုံးထဲက ကောက်ရတာလို့ ပြောတယ်၊ တချို့ကတော့ အလကားရတာလို့ ပြောတယ်၊ တချို့ကတော့ လက်ဆောင်ရတာလို့ ပြောကြတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီသည် ကင်မရာကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့် ဇာတ်လမ်းကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အမှိုက်ပုံးထဲက ကောက်ရခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်အမေက ကျန်းဟုန်ယဲ့ တဲ့၊ တကယ့်ကို လှပတဲ့ မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"နာမည်လေးက လှတယ် မဟုတ်လား၊ ကျွန်တော့် နာမည်နဲ့တော့ မတူဘူးပေါ့..."</p> <p> </p> <p>မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျန်းရှောင်ဖီသည် နှုတ်ခမ်းဆူကာ မကျေမနပ်ဖြင့် "ကျွန်တော့်အမေ ကျွန်တော့်ကို တွေ့တဲ့နေ့မှာ အမေ့ရဲ့ ခွေးလေး သေသွားတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>"ခွေးနာမည်က ရှောင်ဖီ၊ အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ရှောင်ဖီလို့ နာမည်ပေးလိုက်တာ... အင်း..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပုံရသော်လည်း ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ ကင်မရာကို ကြည့်လိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>"ကံကောင်းတာက ခွေးလေးက တော်တော်ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်၊ သူက အမြဲပြုံးနေတတ်တဲ့ Golden Retrieve လေးလေ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် ဆွံ့အသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ဗီဒီယိုထဲတွင် ကျန်းရှောင်ဖီသည် မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်နာမည်ကို မှတ်မိသွားပြီ ထင်တယ်၊ အခု ကျွန်တော့်ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ပြောရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ပင်ချန်း အထက်တန်းကျောင်းမှာ စတက်တော့မယ်"</p> <p> </p> <p>"အခု ပြောမှာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အတန်းဖော်တွေ အားလုံးအတွက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီ ဘာဆက်ပြောမည်ကို သူသိချင်နေခြင်း။</p> <p> </p> <p>ဗီဒီယိုထဲတွင် ကျန်းရှောင်ဖီက "ဒီနေ့ကစပြီး ငါက Grade 10 (ပထမနှစ်) ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"မကျေနပ်တဲ့သူရှိရင် ကျောင်းဆင်းရင် တောအုပ်ထဲမှာ လာတွေ့လိုက်၊ ငါပြောမယ်၊ Grade 10 မှာ ငါက အမိန့်ပေးမယ့်သူပဲ"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့" </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီသည် ကင်မရာကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုးက အထက်တန်း စီနီယာတွေ၊ မင်းတို့က အသက်ကြီးတိုင်း ငါ့ကို လာဆရာမလုပ်နဲ့"</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးနာမည် ရှ ဆိုတဲ့ ကျောင်းရဲ့ ဘုရင်မလေးကို ငါ မျက်စိကျထားပြီးသား"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူမှ လာမပြိုင်နဲ့၊ အဲဒါကို မကျေနပ်ရင်လည်း ကျောင်းဆင်းရင် ကွင်းထဲမှာ လာတွေ့"</p> <p> </p> <p>"ငါ ကျန်းရှောင်ဖီက ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီသည် ကင်မရာကို စိုက်ကြည့်ကာ ကြောက်စရာကောင်းအောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့မှာပဲ လှတဲ့ကောင်မလေးတွေ ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းတို့ကို သိစေချင်တာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် သူ၏ ကလေးဆန်ပြီး အသိမဲ့လှသော မိမိကိုယ်ကိုယ် ကြည့်ကာ အံ့ဩမှင်သက်နေစဉ်...</p> <p> </p> <p>"ဂျောက်"</p> <p> </p> <p>ဗီဒီယိုထဲတွင် ကျန်းရှောင်ဖီ၏ နောက်ကွယ်မှ တံခါးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး လူရိပ်တစ်ခု ဝင်လာ​၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ </p> <p> </p> <p>အိုး... ဒီကောင်မလေးက တကယ်လှတာပဲ။</p> <p> </p> <p>သူမသည် အိမ်ဝတ် အဖြူရောင် ညဝတ်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် ခန့်မှန်းရသလောက် သူမသည်လည်း ဤအိမ်တွင်ပင် နေထိုင်ပုံရ​၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် အသက် ၁၇ သို့မဟုတ် ၁၈ နှစ်ခန့် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အရပ်ရှည်ကာ သွယ်လျသည်။ </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အေးစက်နေပြီး ရှည်လျားသော ဆံပင်အနက်ရောင်များမှာ သူမ၏ ဒေါသတကြီး လျှောက်လှမ်းမှုနှင့်အတူ လွှဲခါနေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထိုမိန်းကလေးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ တစ်ရှူးလုံးများကို ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်ဖီ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ လျှောက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်းရှောင်ဖီမှာ သူမရောက်နေသည်ကို မသိသေးဘဲ လေချွန်ရင်း ကြွားဝါနေဆဲ။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် သူမသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ကျန်းရှောင်ဖီ၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>တကယ့်ကို ထိချက်ပြင်းတာပဲ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီမှာ မျက်ရည်ပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းနောက်စေ့ကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုအေးစက်သော မိန်းကလေးမှာ ဒေါသမပြေသေးဘဲ ကျန်းရှောင်ဖီကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အကျိုးရှိတာတစ်ခုခုလုပ်စမ်း၊ မင်းရဲ့ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံမလား၊ အိမ်ပဲ သန့်ရှင်းရေးလုပ်မလား"</p> <p> </p> <p>"လုပ်...ဒီလို ရွံစရာကောင်းတဲ့ ဗီဒီယိုတွေ ရိုက်နေတာ ရပ်တော့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီက ပြန်အော်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကိစ္စကို နင်လာမရှုပ်နဲ့၊ ထွက်သွား....သွားစမ်း"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ညစာ အလကားရဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့"</p> <p> </p> <p>ထိုမိန်းကလေးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားရာ သူမ၏ အဖြူရောင်ဂါဝန်လေးမှာ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ လွင့်ခါသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် တစ်ရှူးလုံးများကို ကန်ထုတ်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဆောင့်ပိတ်လိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျန်းရှောင်ဖီသည် ဒေါသတကြီး လှည့်လာကာ ကွန်ပျူတာစားပွဲကို အားဖြင့် ထုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်ကာ ငိုကြွေးလေတော့​၏။</p> <p> </p> <p>'သူက အဲဒီလောက်တောင် စိတ်ခံစားမှု ပြင်းထန်တာလား'</p> <p> </p> <p>'ဆူခံရရုံနဲ့ ငိုတာလား၊ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုက တော်တော်လေး အားနည်းတာပဲ...'</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် ကွန်ပျူတာစားပွဲဘေးတွင် ထိုင်ရင်း ကျန်းရှောင်ဖီ၏ ပုခုံးများ လျော့ကျသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ ငိုရင်းနဲ့ အိပ်ပျော်သွားတာလား။</p> <p> </p> <p>မိနစ် ၂၀ ကြာပြီးနောက်တွင် ကျန်းရှောင်ဖီသည် သူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျန်းရှောင်က ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ကူးပြောင်းလာတာလား။</p> <p> </p> <p>'ဝါး...အံ့ဩစရာပဲ'</p> <p> </p> <p>'ကျန်းရှောင်ဖီက ငိုရင်း အိပ်ပျော်သွားတော့ ငါက ဒီရောက်လာတာပေါ့'</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် ကျန်းရှောင်ဖီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေစဉ် အရာအားလုံးကို ပြန်လည်အမှတ်ရရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီမိန်းကလေးက ကျန်းရှောင်ဖီရဲ့ အစ်မဖြစ်ပုံရ​၏။</p> <p> </p> <p>'သူမနာမည်က ဟန်ကျန်းရွှယ် လား'</p> <p> </p> <p>'သူမအဖေရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က 'ဟန်' ဖြစ်လို့ သူမကလည်း 'ဟန်' ဖြစ်နေတာပဲ'</p> <p> </p> <p>'ကျန်းရှောင်ဖီကို သူ့အမေ ကျန်းဟုန်ယဲ့က မွေးစားခဲ့တာမို့ အမေဖြစ်သူရဲ့ တောင်းဆိုချက်အရ 'ကျန်း' ဆိုတဲ့ မျိုးရိုးအမည်ကို ယူခဲ့တာဖြစ်တယ်'</p> <p> </p> <p>'ကျန်းရှောင်ဖီရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာတော့ သူ့မိဘတွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က တာဝန်တစ်ခုနဲ့ ထွက်သွားပြီး ပြန်မလာတော့ဘူး'</p> <p> </p> <p>'ဟင်၊ ဒါဆို မောင်နှမနှစ်ယောက်က အချင်းချင်း မှီခိုနေကြတာပေါ့'</p> <p> </p> <p>'အစ်မဖြစ်သူကလည်း တကယ်ကို လှတာပဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က သွေးသားမတော်စပ်ဘူးလား'</p> <p> </p> <p>ကဲ... အဓိကအချက်တွေကို ရှာရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ကျန်းရှောင်သည် လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေ​၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ် လူငယ်ဘဝမှ ၁၆ နှစ်အရွယ် ဆယ်ကျော်သက်ဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လူမှုပတ်ဝန်းကျင်မှ လူသစ်တစ်ယောက်အဖြစ်မှ အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးက...</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် မောက်စ်ကို ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်​၏ ဘယ်ဘက်အောက်ခြေထောင့်သို့ ရွှေ့လိုက်ရာ ရက်စွဲမှာ ၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၀ ရက်ဟု ပြနေသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် လာခဲ့သည့် ကမ္ဘာနှင့် အချိန်ကာလမှာ ကွာခြားမှု မရှိပေ။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုမောင်နှမနှစ်ယောက် ပြောနေသော နိုးထခြင်း  နှင့် ကြယ်တာရာစွမ်းအား ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျန်းရှောင်ဖီ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အချို့အရာများကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ ဤကမ္ဘာသည် သူလာခဲ့သော ကမ္ဘာမြေမဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မှော်အစွမ်းများ၊ မှော်အတတ် နိုးထသူများနှင့် မတူညီသော အတိုင်းအတာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာ။</p> <p> </p> <p>မတူညီသော သီးခြားကမ္ဘာများ တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဤကမ္ဘာသည် ကျန်းရှောင် လာခဲ့သော ကမ္ဘာမြေနှင့် အလွန်ကွာခြားလှ​၏။</p> <p> </p> <p>ရေတွက်မရနိုင်သော သီးခြားကမ္ဘာတံခါးပေါက် များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ ရှိနေသည့် အံ့ဩဖွယ်ရာ ကမ္ဘာများစွာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုတံခါးပေါက်များအတွင်းရှိ သတ္တဝါအများစုမှာ ရန်လိုကြသည်။ </p> <p> </p> <p>လူသားတို့၏ သမိုင်းကြောင်းတွင် ပြည်တွင်းစစ်များသာမက သီးခြားကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများ၏ ကျူးကျော်မှုကိုလည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ​၏။</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာစွမ်းအားဆိုသည်မှာ သီးခြားကမ္ဘာတံခါးပေါက်များ ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသော နက်နဲသည့် စွမ်းအင်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများနှင့် လူနေမှုဘဝများကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသော စွမ်းအားတစ်ခု။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးသော ကြယ်တာရာစွမ်းအား နိုးထသူများ ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ၊ တစ်ချိန်က သီးခြားကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများကို တိုက်ခိုက်ရန် သင်္ဘောများနှင့် အမြောက်များကိုသာ အားကိုးခဲ့ရသော လူသားတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာအသစ်များ ရရှိလာခဲ့​၏။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်အသစ်သည် ကမ္ဘာမြေသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လူသားတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံးကိုတော့ မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် လူအများစုမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုစွမ်းအားကို မခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ၎င်းတို့က ထိုစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံရန် ဇွတ်ကြိုးစားပါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုများသာ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူသားတို့၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအား နိုးထမှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး စမ်းသပ်မှုပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် အသက် ၁၆ နှစ်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားသော နိုးထခြင်း အသက်အရွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>အသက် ၁၆ နှစ်သည် အချိုးအကွေ့တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူသားတို့ နိုးထနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း အများဆုံး အသက်အရွယ်လည်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>စောလွန်းလျှင် သို့မဟုတ် နောက်ကျလွန်းလျှင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခြွင်းချက်အနေဖြင့် ပါရမီရှင် ဟု သတ်မှတ်ခံရသူ အနည်းငယ်တော့ ရှိစမြဲပင်။ </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် ဘာမျှလုပ်ရန် မလိုဘဲ တစ်နေ့တွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နေရာအနှံ့မှ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို အလိုအလျောက် အာရုံခံနိုင်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်စဉ်ကို သဘာဝအလျောက် နိုးထခြင်း ဟု ခေါ်ဆို​၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသူတို့သည် တောက်ပသော အနာဂတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မည်။ </p> <p> </p> <p>အချို့ဆိုလျှင် အသက် ၆ နှစ်၊ ၈ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၀ နှစ်အရွယ်ကတည်းက နိုးထခဲ့ကြသဖြင့် သာမန်လူများထက် စောစီးစွာ ကျင့်ကြံခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာတွင် တရားမျှတမှု ဆိုသည်မှာ အဘယ်မှာ ရှိပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ပါရမီရှင် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ လူအများစုမှာ ပြင်ပအထောက်အပံ့ဖြင့်သာ နိုးထနိုင်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီသည်လည်း ထိုအုပ်စုတွင် ပါဝင်​၏။</p> <p> </p> <p>အသက် ၁၆ နှစ် ပြည့်ပြီးနောက် ကြယ်တာရာစွမ်းအားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး နိုးထသူတစ်ဦး၏ ဘဝလမ်းကြောင်း စတင်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤဖြစ်စဉ်မှာ အလွန်တင်းကျပ်ပြီး စနစ်တကျ ရှိရမည်။</p> <p> </p> <p>နိုးထခြင်း မရှိဘဲ ထိုရလဒ်ကို လက်မခံနိုင်သော သူများစွာ ရှိသည်။ </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားကြသော်လည်း ရလဒ်မှာ အမြဲတမ်း ဆိုးရွားတတ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဇွတ်တရွတ် လုပ်သူများသည် ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းများ ဖြစ်တတ်ပြီး သတိလစ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် ချည့်နဲ့သွားခြင်းများကို ခံစားရတတ်​၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်က Grade 12 (အထက်တန်း တတိယနှစ်) ကျောင်းသားများ၏ နောက်ဆုံး ဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနားတွင် နိုးထသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ကွင်းပြင်တွင် ရပ်နေကြပြီး ကျောင်းသားများ၏ နောက်ဆုံး အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုကို ကူညီပေးခဲ့ကြ​၏။</p> <p> </p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ သူ၏ မိန့်ခွန်းများ ပြောကြားနေစဉ် ပရိသတ်၏ အားပေးသံများကို ခံယူရန် ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ထိုအားပေးသံများမှာ ကျောင်းအုပ်၏ ရှည်လျားသော မိန့်ခွန်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ နိုးထသူများအတွက် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနားသည် ကျန်းရှောင်ဖီ၏ ဘဝလမ်းကြောင်းကို စတင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ဖီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြယ်တာရာစွမ်းအား ကျင့်ကြံရန် သင့်တော်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကြယ်တာရာမြေပုံ (Star Map) ကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီးပြီ။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save