Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး ဒါက မတူဘူး”</p> <p>သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ပြန်လည်စတင်ခြင်းပြီးနောက် သူ၏ ဗရမ်းဗတာခန္ဓာမှာ အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ သီအိုရီအတိုင်းပင် ဗရမ်းဗတာနိယာမကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် လက်ထဲတွင် ဗရမ်းဗတာနိယာမကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်သဘောတရားမှာ ဤအရာနှင့် မတူကြောင်း တွေးတောနေမိသည်။ ၎င်းမှာ နိယာမတစ်ခုနှင့် မတူဘဲ လုံးဝခြားနားသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပါသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းသည် အခြားသော သဘောတရားအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာပင်။</p> <p>သူသည် အခြားတစ်ဖက်သော လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အကြွင်းမဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သာမန်အတိုင်း ပျက်စီးပြီး အတွင်းမှ ဗလာနယ် ပေါ်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းကဲ့သို့ပင် လုံးဝဥဿုံ ဘာမှမရှိခြင်းအဖြစ် အစဖျောက်ခံလိုက်ရခြင်းပင်။ ပုံမှန်အတိုင်း ဟင်းလင်းပြင်က သု့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ထိုနေရာမှာ အစကတည်းက ဟင်းလင်းပြင် မရှိခဲ့ဖူးသလိုမျိုး ဗလာသက်သက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p>သူ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါမှ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ဗလာနယ်တို့မှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤစွမ်းရည်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုမှာ အလွန်ကြီးမားကြောင်း ရှန်းယွီ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ယခုလေးတင် အသုံးပြုလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူသည် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ မျှော်လင့်ထားသလို ထိုစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပုံပင်။ ပုံမှန်အားဖြင့် နိယာမများနှင့် အခြားသော စွမ်းရည်များသည် အသက်ဝင်ရန်အတွက် စွမ်းအင်အပေါ် မှီခိုနေရသည်။ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်အလုပ်လုပ်ပုံမှာ ၎င်း၏ သဘောတရားအရ ဘာမှမရှိခြင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ရမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော် ယခုအသုံးပြုပုံမှာ စွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖန်တီးနေခြင်းဖြစ်ရာ ဖန်တီးမှုနိယာမနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေပြီး ပိုမိုလွတ်လပ်မှု ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရှင်းပြချက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ ချဉ်းကပ်ပုံ လုံးဝ မှားယွင်းနေခြင်းပင်။ သူ ယခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစစ်အမှန် အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်ဆိုသည်မှာ နိယာမတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်ကို အတုယူနေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူ နားလည်ထားသမျှကို စွမ်းအင်သုံးကာ ပြန်လည်ဖန်တီးနေခြင်းပင်။</p> <p>သူ သီအိုရီတစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တွင် နယ်ပယ်သဘောတရားများ ရှိသည်။ ၎င်း၏အထက်တွင် နိယာမရှိပြီး ထိုထက်ကျော်လွန်သော အထွတ်အထိပ်တွင် တာအို ရှိသည်။</p> <p>ဒါဆိုရင်... ဒီသဘောတရားတွေ အားလုံးရဲ့ အလယ်မှာ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်ဆိုတာ ဘယ်နေရာမှာ ပါဝင်နေမှာလဲ။ သေချာတာတစ်ခုကတော့... အဲဒါဟာ ငါ သိထားတဲ့ ဘယ်အရာနဲ့မှ မတူညီဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ အရင်းအမြစ်ဆိုတာက ဒီသဘောတရားတွေ အားလုံး စီးဆင်းလာရာ ပင်မမြစ်ဖျားဖြစ်နေလို့ပဲ။</p> <p>ဤသည်မှာ အချက်တစ်ချက်ကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံး၏ အထက်တွင် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခု ရှိနေသေးကာ သူသည် ထိုအဆင့်ကို အရင်းအမြစ်ဟု အမည်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းသည် တာအိုအဆင့်သဘောတရားများ၏ အထက်တွင် ရှိနေမည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>အရင်းအမြစ်အဆင့် သဘောတရားဆိုသည်မှာ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်ကဲ့သို့ တည်ရှိမှု တစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်မှုရှိသော သဘောတရားမျိုး ဖြစ်ရမည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော သဘောတရားတစ်ခုကိုသာ သိရှိထားပြီး အခြား ရှိဦးမည်လားဆိုသည်ကိုမူ သူ သံသယရှိမိသည်။</p> <p>စစ်မှန်သော အရင်းအမြစ်အဆင့်ရှိ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်ကသာ ဘာမှမရှိခြင်းမှ သဘောတရားများကို ဖန်တီးခြင်း စသည်တို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် သူ၏ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်သဘောတရားကို စစ်မှန်သော အဆင့်သို့ရောက်အောင် မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ မူလအရင်းအမြစ်အဆင့် သဘောတရားကို မရရှိသေးသည့်တိုင်အောင် ယခု ရထားသည့်အရာမှာ အသုံးမဝင်ဘူးဟု မဆိုလိုပေ။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်နေဆဲပင်။</p> <p>သူ လုပ်ဆောင်သမျှအတွက် အခြားသော နိယာမများကဲ့သို့ပင် စွမ်းအင်ကို အဖိုးအခအဖြစ် ပေးဆောင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။</p> <p>အခြားသော နိယာမများအကြောင်း ပြောရလျှင် ရှန်းယွီ ပြုံးလိုက်မိသည်။ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်သည် အခြားသော သဘောတရားအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာ ဖြစ်နေပါက ၎င်းမှတစ်ဆင့် အခြားသော သဘောတရားများကို သူ ရရှိနိုင်မည်ပင်။ ၎င်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အခြားသော နယ်ပယ်များကို နိယာမအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပြီး အခြားသော နိယာမ သုံးထောင်လုံးကို ရယူနိုင်မည်ပင်။</p> <p>…</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထုတ်ယူကာ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမအတွင်းသို့ စတင်စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>နိယာမကို နားလည်ရန် ကြိုးစားစဉ်က မူလအကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်သည် တည်ရှိမှုအတွင်းရှိ သဘောတရားအားလုံးကို ဖန်တီးပြီး ပြန်လည်ဖျက်ဆီးပုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ကို သူ ပြန်လည်အာရုံပြုလိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို အသည်းအသန် အာရုံစိုက်ပြီး ပြန်လည်ဖန်တီးရန် သူ ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ပေါ်တွင် အလင်းစက်လေးတစ်ခု စတင်တောက်ပလာသည်။</p> <p>သူသည် ထိုအလင်းစက်ကို အပြင်းအထန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>“နောက်ထပ် နည်းနည်းလေးပဲ”</p> <p>သူ တွေးလိုက်စဉ် သူ၏ အတွင်းပိုင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူသည် လက်ဝါးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ထိုအလင်းကို ချေဖျက်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူ နောက်ထပ် နိယာမတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ်ကို အသုံးပြု၍ သူသည် ဖန်တီးမှုနိယာမကို ပြန်လည်ဖန်တီးရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းပင်။ သူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့သလို သဘောတရားတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ဖန်တီးမှုနယ်ပယ်ကို နိယာမအဆင့်သို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ လိုအပ်သော စွမ်းအင်မှာ သူ့ကို လုံးဝဥဿုံ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း သု့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်စေရန် စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူလိုက်ရသည်။</p> <p>နောက်ထပ် တစ်ခု ထပ်စမ်းကြည့်ရမလားဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ သူ အလွန်ပင် စမ်းကြည့်ချင်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ ပို၍ သတိထားရန် လိုအပ်သည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူ၏ စွမ်းအင်မှာ ထိုမျှအထိ မနည်းလှပေ။</p> <p>ကြယ်အနည်းငယ်စာလောက် ရှိနေသေးသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုစွမ်းအင်အားလုံးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရူးအမူး ဖြစ်ပေါ်နေသော ဓာတ်ပြုမှုများကို ထိန်းညှိရန်အတွက် အသုံးပြုနေရခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူ စွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ထိုဓာတ်ပြုမှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါက သူသည် အမှန်တကယ်ပင် စူပါနိုဗာပေါက်ကွဲမှုကြီးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အစဖျောက်သွားနိုင်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ကြယ်အများစုမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ရှိရာနှင့် နီးကပ်နေသဖြင့် သူသည် သံသရာမြစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပင် ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အခုမှ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် လမ်းလျှောက်နေသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ သူသာ အသတ်ခံရပါက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူများပါ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရုံနှင့်တင်...</p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... ငါ မသေအောင် နေရင် ရပြီပဲ...”</p> <p>သူသည် တစ်နေ့လျှင် နိယာမတစ်ခုကိုသာ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သု့ကိုယ်သူ ကန့်သတ်လိုက်သည်။</p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ ပိုမိုလုပ်ဆောင်နိုင်လာပေလိမ့်မည်။ သူ၏ ကြီးထွားနှုန်းအရဆိုလျှင် တစ်လအတွင်း နိယာမ သုံးထောင်လုံးကိုပင် ရရှိနိုင်သည်။ သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ မနေ့ကအထိ သူ၌ နိယာမတစ်ခုမျှ မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နိယာမနှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက အလွန်အစွမ်းထက်သော အကြွင်းမဲ့နိယာမတစ်ခုကိုပါ လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် ရရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် နိယာမများ၏ တိုးတက်မှုကို ကြည့်ရန် သူ၏ စနစ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ဧကရီ၏ သင်ကြားမှုများအရ ၎င်းသည် ရာခိုင်နှုန်းအလိုက် တိုးတက်ကြောင်း သူ သိထားသည်။</p> <p>သူ၏ စနစ်က ရာခိုင်နှုန်းများကို အဆမတန် တိုးပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်သော်လည်း တစ်</p> <p>ရာခိုင်နှုန်းချင်းစီအတွက် အတွေ့အကြုံမှတ်ပြကွက်ပေးလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ပေ။ ၎င်းမှာ စနစ်အတွက်တော့ အဆင့်နိမ့်လွန်းလှသည်။</p> <p>ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး အမျိုးအစား ခွဲခြားထားတာလဲဟု သူ သိချင်နေမိသည်။</p> <p>စနစ်မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးလိုက်စဉ် နိယာမ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များမှာ သူ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်လာသည်။ ၎င်းကို သူ စစ်ဆေးကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ဗလုံးဗထွေး အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဟင်း... ဒါက ဘာထူးဆန်းတဲ့ အသံလဲ”</p> <p>သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်နေသော အမျှင်များက လီယောင်းကို ထူးဆန်းသော ပုံစံဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ သူနဖူးကို လက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်မိသည်။ သူမက ဘယ်လိုမှ စိတ်မအေးနိုင်သဖြင့် သူ ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်းပင်။</p> <p>သူမအကြောင်းကို သူ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားသော အစီအရင်ကို ဖြည်ပေးလိုက်သော်လည်း လုံးဝတော့ မလွှတ်ပေးသေးပေ။</p> <p>“အခု စိတ်အေးသွားပြီလား”</p> <p>သူ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အေးသွားပါပြီ... ဒါပေမဲ့...”</p> <p>သူမ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားရင်း “ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ထဲမှာ နောက်ထပ် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သလိုပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save