Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါ အမှန်ပဲ”</p> <p>ရှန်းယွီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ဘေးဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ တိုက်ပွဲစမ်းသပ်မှု လုပ်ဆောင်ချက်တွင် အခြေခံအချက်အလက်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p>[အမည် - လီယောင်း (အကျိုးအကြောင်း နိယာမပညာရှိ)]</p> <p>[နယ်ပယ် - ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ: သိုင်းပညာအထွတ်အထိပ်၊ ဝိညာဉ်: တာအိုငါးသွယ်ပညာရှိ၊ စိတ်: ပညာရှိ၊ ဝိညာဉ်: ထာဝရ]</p> <p>[မျိုးစိတ် - လူသားနတ်ဘုရား (မူလ)]</p> <p>[ပါရမီ - တာအိုအဆင့် ယင်ယန်]</p> <p>[ကိုယ်ထည် - ကိုယ်ပွားတစ်ထောင် တာအိုခန္ဓာ]</p> <p>[သွေးမျိုးဆက် - လူသားနတ်ဘုရား (မျိုးဆက်အစ)]</p> <p>[ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု - တာအို]</p> <p>[အလုပ်အကိုင် - ကံကြမ္မာရက်လုပ်သူ]</p> <p>[ကျင့်စဉ်များ - ...]</p> <p>[ကျွန်မ်းစာများ - ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်း]</p> <p>[နိယာမများ - အကျိုးအကြောင်း (ကျော်လွန်ခြင်း)၊ ယင်ယန် (ထင်ရှားခြင်း)၊ ကောင်းကင်ဘုံတာအို (ထင်ရှားခြင်း)]</p> <p>ရှန်းယွီအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ မထူးဆန်းကြောင်း ဧကရီက တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၌ ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းရည်များ အမြဲရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>[ဒါဆို သူမကပဲ... အခု လီယောင်းကို ဒီလိုတွေဖြစ်အောင် လုပ်နေတာလို့ ပြောချင်တာလား]</p> <p>ဧကရီက ဘေးနားတွင် ကိတ်မုန့်စားနေသော လီယောင်းကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p>ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>[သူမက အတိအကျ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ]</p> <p>ဧကရီက မေးသည်။</p> <p>“လူသားလောကရဲ့ အပြင်ဘက်နားတင်ပဲ”</p> <p>ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဧကရီ၏ အမူအရာမှာ တောင့်ခဲသွားတော့သည်။ သူမ ထင်ထားသည်မှာ ထိုပညာရှိသည် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အနေဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးမှသာ သူမနှင့် သွားရောက် ရင်ဆိုင်ရမည်ပင်။</p> <p>"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက အခု သူတို့ရဲ့ အိမ်ရှေ့တံခါးဝကို တန်းရောက်နေတာလား။ ဒါဟာ တကယ့်ကို မြန်လွန်းလှချေလား။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်တောင် မရလိုက်ဘူး"</p> <p>သူမသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမမှာ ပိုမိုစေ့စပ်သေချာစွာ ကြံစည်တတ်သူဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ဗြောင်ကျကျ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားပြန်သည်။</p> <p>“မဖြစ်နိုင်တာ...”</p> <p>သူမ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>“တစ်ခုခု စဉ်းစားမိလို့လား”</p> <p>ရှန်းယွီက မေးသည်။</p> <p>“အာ... အဲဒါကတော့...”</p> <p>သူမက စကားစလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီမှာ အသေအချာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဧကရီပင်လျှင် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ရှင့်တို့နှစ်ယောက် ကံကြမ္မာကြိုး ချည်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ စတင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီယောင်း၏ ခြေကျင်းဝတ်တွင် အနီရောင်ကြိုး ပေါ်လာပုံနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် သူမပိုင်မဟုတ်သော အမှတ်တရများ စတင်စီးဝင်လာပုံတို့ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>သူ သိချင်နေမိသည်။</p> <p>“ကျွန်မတို့က တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်နေလို့လားမသိဘူး”</p> <p>လီယောင်းက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာ”</p> <p>ရှန်းယွီနှင့် ဧကရီတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးလိုက်မိကြသည်။</p> <p>“ဘာလို့ ကျွန်မကို အဲဒီလို ကြည့်နေကြတာလဲ။ ကျွန်မက လူသားဧကရီအသစ် ဖြစ်နေသလို သူမကလည်း လူသားဧကရီပဲလေ။ စီနီယာအစ်ကိုက ကျွန်မကို သူ့အတွက် ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်</p> <p>ခိုင်းတယ်၊ ကမ္ဘာကြီးက လူသားဧကရီပိုင်တယ်။ လူသားဧကရီက စီနီယာအစ်ကိုပိုင်တယ်။ တွေ့ပြီမလား”</p> <p>သူမက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့သည် သူမကို အတန်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေကြပြီးမှ ဧကရီက ရှန်းယွီ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါနဲ့... ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဆက်နွယ်နေလို့ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်”</p> <p>သူမက စကားစလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီမှာ မေးစေ့ကို ကိုင်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။ ကံကြမ္မာကြိုး၏ အဆိုအရ သူတို့သည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အမြဲ မှတ်မိနေကြမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဧကရီနှင့် လီယောင်းတို့အကြား ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်နွယ်မှု ရှိနေပါက ဧကရီအတွင်းရှိ လီယောင်း၏ အစိတ်အပိုင်းက ထိုအမှတ်တရများကို နှိုးဆွပေးမည်ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့မှာ ဧကရီထံသို့ စီးဝင်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>“ကျွန်မ အမှတ်တရတွေ ရရှိတုန်းကတော့ အဲဒါတွေကို သိပ်ပြီး အလေးမထားခဲ့မိဘူး။ ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက တစ်ခါတလေ ကျွန်မရဲ့ စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုကို နှောင့်ယှက်ခဲ့ပေမဲ့ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေ ဟုတ်လား”</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မက လီယောင်းနဲ့ အမြဲတူတူရှိနေခဲ့တော့ သူမကို နားလည်တယ်။ အရာအားလုံးကိုလည်း မြင်ဖူးပြီးသားမို့လို့ ကျွန်မကို လွှမ်းမိုးသွားတာမျိုး မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ နားမလည်တဲ့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာ ဆိုရင်ကော”</p> <p>သူမက စကားစလိုက်သည်။</p> <p>“ရှင် ဆိုလိုတာက...”</p> <p>…</p> <p>“ဟုတ်တယ် အဲဒီပညာရှိပဲ”</p> <p>ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရှန်းယွီ တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုပညာရှိ၏ အခြေခံအချက်အလက်များကို ကြည့်လျှင် သူမ၏အမည်မှာလည်း လီယောင်းဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့အကြား ဆက်နွယ်မှု ရှိနေနိုင်သည်ဆိုသောအချက်ကို ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>“အဲဒီပညာရှိကလည်း ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်နွယ်မှု ရှိနေပုံပဲ။  အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့ အမှတ်တရတွေနဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက သူမဆီကိုလည်း စီးဝင်သွားမှာပဲ။ လီယောင်းရဲ့ အစွန်းရောက်တဲ့ သဘာဝနဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကိုဆိုရင်တော့ သူမအနေနဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီလည်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ လီယောင်း၏ သဘာဝအရဆိုလျှင် မူလမီးလျှံကဲ့သို့သော သူပင်လျှင် ၎င်းကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။</p> <p>“ဒါဆို အဲဒီပညာရှိကတော့ သွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား”</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်မတို့မှာ ပညာရှိအဆင့် စွမ်းအားရှိတဲ့ လီယောင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ရှိနေပြီပေါ့”</p> <p>ဧကရီက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီ၏ အမူအရာမှာလည်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါက အတော်လေး ဆိုးတာပဲ”</p> <p>သူ တွေးလိုက်မိသည်။ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အနာဂတ်မှ မြင်ကွင်းကို သူ သတိရသွားသည်။</p> <p>“ဒါက တကယ်ပဲ အဆုံးသတ်လား”</p> <p>သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>ဧကရီမှာ ဘာမှမသိဘဲ ကိတ်မုန့်နှင့် ကစားနေသော လီယောင်းကို ဘေးဘက်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လွှမ်းမိုးမခံရအောင် မနည်း ထိန်းချုပ်နေရခြင်းပင်။ သူမဆီသို့ စီးဝင်လာသော လီယောင်း၏ အတွေးများကို သူမ ခံစားမိသည်။</p> <p>သူမမှာ ဤမျှ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့်ပင် အလွန်အမင်း ရူးသွပ်သော အတွေးများ ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>လောလောဆယ်တွင်မူ သူမမှာ သူမ၏ အားနည်းချက်ကြောင့်သာ ထိန်းချုပ်ခံထားရခြင်းပင်။ လက်တွေ့တွင်မူ သူမမှာ လမ်းလျှောက်နေသော နျူကလီးယားဗုံး တစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် အခုတော့ ထိုဗုံး၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုမှာ ထိုအတွေးများကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် စွမ်းအားများ ရရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“မပြီးသေးဘူးထင်တယ်”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“တစ်ခုခု စဉ်းစားမိလို့လား”</p> <p>ရှန်းယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“သူမက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာလို့ ရှင် ပြောတယ်နော် ဟုတ်လား”</p> <p>ဧကရီက မေးသည်။</p> <p>ရှန်းယွီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆို ဘာလို့ သူမ အခုထိ အထဲကို ဝင်မလာသေးတာလဲ”</p> <p>သူမက မေးသည်။</p> <p>“အာ... ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့်ပဲ”</p> <p>ရှန်းယွီ သတိရသွားသည်။ သားရဲနတ်ဘုရား၏ အဆိုအရ လူတစ်ဦးမှာ ပိုမိုသန်မာလေလေ ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ ခုခံမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့တွေးလိုက်စဉ်မှာပင် သူ တစ်ခုကို သတိရသွားသည်။</p> <p>“တကယ်တော့ အဲဒါက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာလို့လဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p>သူမက မေးလိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမမှာ အကြွင်းမဲ့ဖြစ်သည်ဟု သူမက တွေးနေမိသည်။</p> <p>“သူမမှာ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမ ရှိတယ်”</p> <p>ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဧကရီမှာ တောင့်ခဲသွားတော့သည်။</p> <p>“အာ... အဲလိုလား”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“တကယ်တော့ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပါ”</p> <p>ရှန်းယွီက လက်လျှော့လိုက်သလို သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဝိုင်အချို့ကို ငှဲ့လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ လက်လျှော့တော့မည့် အချိန်မှာပင် ဧကရီက တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။</p> <p>“နေဦး သူမမှာ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမ ရှိရင်တောင်မှ ဒါ့ကို အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်မှာ မဟုတ်သေးဘူး”</p> <p>ဧကရီမှာ လီယောင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်ရာ လီယောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ဘုံတာအို ခန္ဓာသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လီယောင်းမှာ သု့ကိုယ်သူ ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေသည်။</p> <p>ဧကရီမှာ သူမကို မပြုံးသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒီပြဿနာကို နင်ပဲ စခဲ့တာဆိုတော့ နင်ပဲ ဖြေရှင်းရမယ်”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အတွင်းထဲကနေ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ဝင်ရောက်ကြည့်ပြီး အဲဒါက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမလဲဆိုတာ ငါတို့ကို ပြောပြ…”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save