Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီယောင်းသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ နက်ရှိုင်းသော တရားမှတ်ခြင်း အခြေအနေတွင် ထိုင်နေသည်။</p> <p>ရှန်းယွီနှင့် ဧကရီတို့သည် သူမကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန် သတိထားရင်း ဘေးတွင် ထိုင်နေကြသည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် လီယောင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဘယ်လိုနေလဲ”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်နှာများဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် မေးလိုက်ကြသည်။</p> <p>“တစ်လအတွင်းမှာ ကာကွယ်မှုတွေ ကျိုးပျက်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အသီးသီး တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အချင်းချင်း စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။</p> <p>“တစ်လလား။ ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p>ဧကရီက ရှန်းယွီကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>“နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်”</p> <p>ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်”</p> <p>သူမက ထောက်ခံသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ လီယောင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး “ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် တစ်လအတွင်းမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး သေချာပေါက် ဖန်တီးနိုင်တယ်” ဟု တညီတညွတ်တည်း ပြောဆိုကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး တခိခိ ရယ်မောနေကြတော့သည်။</p> <p>“ရှင်တို့တွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ”</p> <p>လီယောင်းက မေးသော်လည်း သူတို့ကတော့ ရယ်မြဲရယ်နေဆဲပင်။</p> <p>“ဘာလို့ ကျွန်မကို အဲဒီလိုကြီး ကြည့်နေကြတာလဲ”</p> <p>သူမက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သော်လည်း သူတို့ကတော့ အချင်းချင်း ပြန်လှည့်ကြည့်သွားကြပြန်သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ”</p> <p>ရှန်းယွီက မေးသည်။</p> <p>“ဟင်း... တံတားဆောက်တဲ့ အပိုင်းကတော့ အရေးကြီးတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ မနက်ဖြန်ဆို ပြီးလောက်ပြီ”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ရှင့်မှာ စွမ်းအင်ဘယ်လောက်ရှိလဲ”</p> <p>“မနက်ဖြန်အတွက်ဆိုရင်တော့ လောက်ပါတယ်”</p> <p>ရှန်းယွီက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>ဧကရီက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန်မှာ ကျွန်မတို့ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်ကို စိန်ခေါ်မယ်။ ညဘက်ကျရင်တော့ သူမကို အတင်းအကျပ် အားဖြည့်ပေးပြီး မဟာယာနအဆင့်ကို တက်လှမ်းခိုင်းမယ်”</p> <p>“ကောင်းပြီလေ”</p> <p>ရှန်းယွီက သဘောတူသည်။</p> <p>“မဟာယာန နယ်ပယ်ထဲ ရောက်သွားပြီဆိုရင် သူမမှာ နိယာမတစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသားမို့လို့ မြေကမ္ဘာမသေမျိုးအဆင့်ကို ချက်ချင်း ရောက်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p>ဧကရီက ရှင်းပြသည်။</p> <p>“အခု ကျွန်မတို့ လုပ်ရမှာက ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမကို ရာခိုင်နှုန်းပြည့်အောင် အမြန်ဆုံး လုပ်ဖို့ပဲ။ ဒါဆိုရင် သူမက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ချက်ချင်း ဝင်နိုင်လိမ့်မယ်။ ရှင် ဘာအကြံရှိလဲ”</p> <p>ဧကရီက မေးသည်။</p> <p>“အကြံတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်မလားတော့ မသေချာဘူး”</p> <p>သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာလဲ ပြောပြပါဦး”</p> <p>“ငါ့ရဲ့ စကြဝဠာတာအိုခန္ဓာက မကြာခင် အဆင့်ခြောက်ကို ရောက်တော့မယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဒါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နိယာမကို ငါ ရနိုင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ နိယာမတွေကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ မြှင့်တင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းလည်း ငါ့မှာ ရှိတယ်။ ဒီနိယာမသစ်ကို အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမကို လှုံ့ဆော်ပေးမယ်ဆိုရင် ဒါကို အတင်းအကျပ် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာအောင် လုပ်လို့ရမလားလို့ စဉ်းစားနေတာ။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမမှာ မေးစေ့ကို ကိုင်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>“ကျော်လွန်ခြင်း နိယာမ ဒါက အပြည့်စုံဆုံးပဲ”</p> <p>သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျော်လွန်ခြင်းလား”</p> <p>သူက ပြန်မေးသည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ် အဲဒါက ရှင့်ရဲ့ စကြဝဠာတာအိုခန္ဓာနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ နိယာမပဲ”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“စနစ်တကျ ရှိမှုနဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို အာရုံစိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအို နိယာမနဲ့ မတူဘဲ ကျော်လွန်ခြင်း နိယာမက ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွှားပြီး လွတ်လပ်မှုရှိဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်တယ်”</p> <p>သူမက ရှင်းပြသည်။</p> <p>“သဘောပေါက်ပြီ”</p> <p>ရှန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အတော်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>“ရှင်သာ ဒါကို တကယ်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသွားပြီ”</p> <p>ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“မိန်းမ...”</p> <p>ရှန်းယွီက သူမထံသို့ လက်ကမ်းရင်း ချိုချိုသာသာ ခေါ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာမူ လုံးဝ ချိုသာခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ဧကရီကလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။</p> <p>“ယောင်လေး...”</p> <p>သူမက ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>လီယောင်းသည် ကမ်းလင့်ထားသော လက်နှစ်ဖက်နှင့် သူတို့၏ အပြုံးများကို ကြည့်ကာ သူမ အန္တရာယ်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“မိန်းမ... ဘာလို့ လက်ကို မကိုင်တာလဲ။ ယောကျာ်းက မိန်းမကို အန္တရာယ်ပြုမှာ ကြောက်လို့လား”</p> <p>သူက မေးသည်။</p> <p>“ယောင်လေး... အစ်မက ညီမလေးကို အန္တရာယ်ပြုမယ့်အလုပ်မျိုး ဘယ်တုန်းက လုပ်ဖူးလို့လဲ”</p> <p>သူမကလည်း ချိုသာစွာ မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“အခု လုပ်တော့မှာ မဟုတ်လား”</p> <p>လီယောင်းက တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူမသည် ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဂိုဏ်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ယောက် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် လွတ်အောင် ပြေးရန်သာ လိုအပ်သည်။</p> <p>“ငါ တာဝန်ယူလိုက်မယ်”</p> <p>ရှန်းယွီက ဆိုကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ် အလွှာကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသော လီယောင်း၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“မိန်းမ... ငါ တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး မလုပ်ချင်ခဲ့ပါဘူး”</p> <p>ရှန်းယွီက နောင်တရသလို ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ “မင်းက အခု အရွယ်ရောက်နေပြီဆိုတော့ လုပ်ရပ်တိုင်းမှာ အကျိုးဆက်ဆိုတာ ရှိတယ်ဆိုတာကို သင်ယူသင့်တယ်”</p> <p>ရှန်းယွီ ပြောလိုက်စဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“အကျိုးဆက် ဟုတ်လား။ ကျွန်မ ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးဘူး”</p> <p>…</p> <p>ရှန်းယွီ၏ သုတေသန ကိုယ်ပွားတစ်ခုမှာ ကြီးမားသော သလင်းတုံးကြီး တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အကျယ် နှစ်မီတာနှင့် အမြင့် ဆယ်မီတာခန့် ရှိသည်။ အခုမှ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ သလင်းတုံးထက်စာလျှင် ဉာဏ်အလင်းပွင့် ကျောက်စာတိုင်နှင့် ပိုတူလှသည်။</p> <p>သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမကို အသုံးပြု၍ ချီစွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် အရာဝတ္ထုများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူသည် အသုံးပြုခွင့် လက်မှတ်အချို့ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုလက်မှတ်များကို ဂူသင်္ချိုင်းမျှော်စင်အတွင်းတွင် ထားရှိမည်ဖြစ်ရာ တပည့်များအနေဖြင့် ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် သော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ ကံကောင်းမှုအလွန်ကောင်းလျှင် သော်လည်းကောင်း ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့် ကျောက်စာတိုင်အတွက် ကျောင်းဆောင်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ၎င်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလစိုက်ပျိုးရေး ကိုယ်ပွားမှာလည်း သူ၏ နေရာမှ ထလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သူယူဆောင်လာသော ဆေးပင်များကို ကောက်ယူကာ ဆေးဖော်စပ်ရေး ကိုယ်ပွားရှိရာ နေရာသို့ သွားရောက်ကာ ဆေးပင်များကို ထားရှိလိုက်သည်။ ဤအရာများသည် ကနဦး စမ်းသပ်ထုတ်ကုန်များ ပြုလုပ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ၎င်းတို့ကို ဒုတိယအလုပ်အကိုင် ကျောင်းဆောင်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းသော ကျောင်းသားအချို့အား စမ်းသပ်ခံအဖြစ် ပေးအပ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ သီအိုရီမှာ အပြည့်အစုံ ရှိနေပြီးသားဖြစ်ရာ သူတို့မှာ စမ်းသပ်ခံ အစစ်အမှန်တော့ မဟုတ်ကြပေ။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်လယ်သမားအလုပ်အကိုင်ကို စတင်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။ အခြားသော သုတေသန ကိုယ်ပွားများမှာမူ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီ မြှင့်တင်ဆေးနှင့် စိတ်အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များကို ဆက်လက် ထုတ်လုပ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ စိတ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ထိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆေးလုံးအချို့ကိုလည်း စမ်းသုံးကြည့်ချင်သေးသည်။ သူကတော့ ဟင်းလင်းပြင် တိုးချဲ့သည့် နည်းလမ်းကို ပိုမိုနှစ်သက်သဖြင့် ၎င်းက သူ့အတွက် ထူးထူးခြားခြား အကျိုးရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သည့်တိုင်အောင် သူ၏ မိန်းမအတွက်မူ အသုံးဝင်နိုင်ပါသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များအကြောင်း ပြောရလျှင် ရှန်းယွီ၏ ဝိညာဉ်လယ်သမားအလုပ်အကိုင်တွင် ကြီးထွားမှုမြှင့်တင်စက် ၉.၀ကို ရရှိထားသည်ကို သူ သတိရသွားသည်။ သူသည် တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ရာ မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များအတွက်ဆိုလျှင် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် ကြာဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်အတွက်ဆိုလျှင် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့် ကြာပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မထိုက်တန်ပေ။</p> <p>နည်းပညာအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်လယ်သမား အလုပ်အကိုင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်တော့မည်ဖြစ်ရာ ထိုထက်ပိုမိုသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယခု အခြေအနေမှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save