Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း။ ၄၄၆</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နှစ်ဦးသားကြားတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲအက်သွားပြီး အထက်ကောင်းကင်မှ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ချက် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သားရဲနတ်ဘုရားပင်လျှင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် မော့ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>“နတ်ဘုရားတစ်ပါးလား...”</p> <p>သူက တီးတိုးရေရွတ်မိသည်။</p> <p>“ပညာရှိက နောက်တစ်ယောက် လွှတ်လိုက်တာလား။ မဟုတ်သေးဘူး... ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ ဒီထဲကို သူတို့ ဘယ်လိုဝင်လာနိုင်တာလဲ”</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီယောင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုလက်ဝါးကြီးကို မြင်သည်နှင့် ဝင်းလက်တောက်ပသွားသည်။</p> <p>“ယောကျာ်း”</p> <p>သူမက အော်ဟစ်နှုတ်ဆက်ရင်း ထိုကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးဆီသို့ ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p>“ယောကျာ်း ဟုတ်လား...”</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရားမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ သူသည် သူပြုလုပ်တော့မည့် အပြုအမူကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးကိုသာ ချနိုင်တော့သည်။</p> <p>“ဘယ်လိုတွေတောင် ဖြစ်ကုန်တာလဲ”</p> <p>လီယောင်း၏ လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေသော အကျိအချွဲလေးကို ကြည့်ရင်း သူက ဒူးထောက်လျက် ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>“ယောကျာ်း... တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားတာလား။ ကြည့်ရတာ အရင်နဲ့ မတူတော့ဘူးနော်”</p> <p>လီယောင်းက ခေါင်းကလေးစောင်းကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အင်း... ငါ အခု လူသားပုံစံမှာ မဟုတ်တော့လို့လေ”</p> <p>သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမ တကယ်ပဲ အတည်မေးနေတာလားဟုလည်း သူ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>“အာ... အဲ့ဒါကြောင့်ကိုး”</p> <p>သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>[ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကွာခြားချက်ကိုတောင် မမြင်ဘူးလား။ မင်းက အတာပဲလား]</p> <p>ဧကရီက ဝင်ရောက်မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဟိဟိ”</p> <p>သူမက ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>[ငါ မင်းကို ချီးကျူးနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်]</p> <p>ဧကရီက အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“ကျွန်မကတော့ ယောကျာ်းကို ယောကျာ်းအဖြစ်ပဲ မြင်ပါတယ်”</p> <p>လီယောင်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်လား”</p> <p>ရှန်းယွီ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ယောကျာ်းက အခု အရမ်းအစွမ်းထက်နေပြီပဲ။ ဒီလိုဆို ကျွန်မက ရှင့်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်လို့ ရတော့မှာလဲ”</p> <p>သူမက မေးလိုက်သည်။</p> <p>[ -_- ]</p> <p>“...”</p> <p>“အာ... မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ စကားမှားသွားလို့ ဒီလောက် စွမ်းအားကွာခြားချက်ကြီးနေတော့ ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုမျိုး အတူတူ ကျင့်ကြံကြမလဲလို့ မေးတာပါ”</p> <p>သူမက အလျင်အမြန် ပြင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>[မင်းကတော့ တကယ်ကို မလွယ်ဘူးပဲ]</p> <p>ရှန်းယွီကတော့ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>“ဟုတ်ပါပြီ... ကျွန်မ ဝန်ခံပါတယ်။ ကျွန်မ ယောကျာ်းအပေါ် မကောင်းတဲ့အကြံတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မ ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ ကိုယ့်အမှားကိုယ် တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ယောကျာ်းက ကျွန်မကို ကြိုက်သလို အပြစ်ပေးနိုင်ပါတယ်”</p> <p> သူမက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းပြောတာက ဆုလာဘ်ကို ပြောတာလား”</p> <p>ရှန်းယွီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာ... ကျွန်မက အဲ့ဒါကို နှစ်သက်တယ်ဆိုပေမဲ့ အဲ့ဒါက အပြစ်ပေးတာ မဟုတ်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူးနော်”</p> <p>လီယောင်းက သူမ၏ စိတ်ရင်းအတိုင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသရန် ရင်ဘတ်ပေါ် လက်တင်ကာ ငြင်းဆို လိုက်သည်။</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရားမှာမူ ဒူးထောက်လျက်သားပင် ဤဆန်းကြယ်လှသော မိန်းမမောင်နှံကို ကြည့်ရင်း ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ရူးကြောင်ကြောင်အတွဲလဲဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>“ဟိုလေ...”</p> <p>သူက သူတို့၏ အာရုံကို ရယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>“တိတ်စမ်း ငါ ငါ့ယောကျာ်းနဲ့ စကားပြောနေတာ မမြင်ဘူးလား”</p> <p>လီယောင်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှန်းယွီကို လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ သားရဲနတ်ဘုရားကို ရိုက်ချလိုက်ရာ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>“အာ... ယောကျာ်း... အဆင်ပြေရဲ့လား။ တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး...”</p> <p>သူမယောကျာ်းကို လက်နက်လို အသုံးပြုသည့် မိန်းမမျိုးကတော့ ကမ္ဘာမှာ ရှိဦးမလားဟု ရှန်းယွီ တွေးတောရင်း သူမလက်ထဲမှ အမြန်ခုန်ထွက်ကာ လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p>“ယောကျာ်း... ဒီအတွက်ကြောင့် ယောင်ယောင်က ဘယ်လိုအပြစ်ပေးမှုကိုမဆို ခံယူပါ့မယ်”</p> <p>သူမက မျှော်လင့်တကြီး မျက်လုံးလေးများဖြင့် ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>[မင်း ခဏလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ရမ္မက်တွေ နည်းနည်းလျှော့လို့ မရဘူးလား]</p> <p>ဧကရီက သူမ၏နောက်မှ ပေါ်လာပြီး လီယောင်း၏ ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်သည်။ လီယောင်းက သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာလေးဖြင့် သူမ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ထားသော်လည်း ဧကရီကတော့ သူမကို ကျော်ဖြတ်ကာ သားရဲနတ်ဘုရား၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>[မင်း ပညာရှိကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အနိုင်ယူဖို့ ကြံစည်ထားတာလဲ]</p> <p>သူမက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အာဏာစက်လား”</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရားမှာ ဤအချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>“ပြောစမ်း”</p> <p>ရှန်းယွီက အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး သားရဲနတ်ဘုရားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော သူ၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“နေဦး ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်၊ ပြောပါ့မယ် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့”</p> <p>သူက အသည်းအသန် အသနားခံတော့သည်။ သားရဲနတ်ဘုရားက ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ အလျှော့ပေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ရှန်းယွီ အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>[မင်း အံ့ဩသွားတာလား]</p> <p>ဧကရီက မေးရာ ရှန်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>[အသက်အရှည်ဆုံး ရှင်သန်ခဲ့တဲ့သူတွေက သေမှာကို အကြောက်ဆုံးပဲလေ]</p> <p>သူမက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> [ကဲ... ပြောတော့...]</p> <p>သူမက သားရဲနတ်ဘုရားဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>…</p> <p>“မင်းပြောချင်တာက ပညာရှိ ဖြစ်လာမယ့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းသိတယ်ပေါ့”</p> <p>သူမက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော် အဲ့ဒီအဆင့်အထိ မရောက်ဖူးသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပညာရှိနယ်ပယ်မှာ အဆင့်တက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အကြောင်းအကျိုး ပညာရှိ အဆင့်တက်တဲ့ နည်းလမ်းပေါ့”</p> <p>သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ပညာရှိတစ်ယောက် အဆင့်တက်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတာလား”</p> <p>ရှန်းယွီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့နည်းလမ်းတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး”</p> <p>သူက ဝန်ခံလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါတွေက ပညာရှိကို အနိုင်ယူဖို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”</p> <p>ဧကရီက စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် ပြောပြတော့မလို့ပါပဲ”</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရားက ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်း မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ”</p> <p>ဧကရီက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အကြောင်းအကျိုး ပညာရှိ အဆင့်တက်တဲ့ နည်းလမ်းကတော့ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖန်တီးတာပါပဲ”</p> <p>သူက စတင်ပြောပြသည်။</p> <p> “ပညာရှိက သူမရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်ပြီး သံသရာထဲကို ဝင်စေပါတယ်။ ဝိညာဉ်က လူဝင်စားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမက ဘေးကနေပြီး အဲ့ဒီဝိညာဉ် ပညာရှိအဆင့် ရောက်လာအောင် လမ်းညွှန်ပေးပါတယ်။ ပညာရှိအဆင့် ရောက်သွားပြီဆိုရင်တော့ သူမက အဲ့ဒီဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ဝါးမြိုပြီး သူမရဲ့ နယ်ပယ်ကို မြှင့်တင်လိုက်တာပါပဲ”</p> <p>“သူမက ပညာရှိနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့အတွက် ပညာရှိအဆင့်ရောက်တဲ့ ဝိညာဉ် ၅ ခု လိုအပ်ပါတယ်။ သိထားဖို့က... သူမဟာ အခုဆိုရင် သူမရဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ် ၄ ခုကို ပြန်လည်ဝါးမြိုပြီးသွားပြီ ဖြစ်သလို ပညာရှိနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာပါ”</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရားက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>“ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်... မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ပညာရှိနဲ့ အတော်လေး တူနေတာပဲ”</p> <p>သူက ဧကရီနှင့် လီယောင်းကို သေသေချာချာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းက လူသားနတ်ဘုရားလား”</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ငါက လူသားဧကရီပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို လူသားနတ်ဘုရားလို့လည်း သိကြတယ်”</p> <p>သူမက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သားရဲနတ်ဘုရားက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> “ဒါဆိုရင် မင်းက လူသားနတ်ဘုရား ဖြစ်နေတာကိုး။ မင်း တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ မင်းဟာလည်း ပညာရှိရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲ။ ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ အသူရာနတ်ဘုရားတို့လည်း အတူတူပါပဲ။ ဟိုမှာရှိတဲ့ ကောင်မလေးလည်း အပါအဝင်ပေါ့”</p> <p>သူက လီယောင်းဘက်သို့ ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဧကရီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသော်လည်း သူမက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p> “ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ”</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့မေးခွန်းကို မဖြေရသေးဘူး။ ပညာရှိကို ဘယ်လို အနိုင်ယူဖို့ ကြံစည်ထားတာလဲ”</p> <p>“လွယ်လွယ်လေးပါ... သူမ လုပ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့လည်း လုပ်နိုင်တာပေါ့”</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အကယ်၍ ကျွန်တော်က ဟိုကောင်မလေးကို ဝါးမြိုနိုင်ရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပညာရှိနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p>“တကယ်လား”</p> <p>ရှန်းယွီက မယုံကြည်သလို မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ရောက်တဲ့အထိ စောင့်ရမှာပါ”</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရားက ရှင်းပြသည်။</p> <p>“ဒါတောင်မှ မင်းက ပညာရှိနယ်ပယ်ရဲ့ ပထမတာအိုမှာပဲ ရှိဦးမှာလေ။ ပဉ္စမတာအိုကို ရောက်နေတဲ့ ပညာရှိကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ယူမှာလဲ”</p> <p>ရှန်းယွီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီကိုယ်ပွားမှာ ကောင်းကင်ဘုံတာအို စွမ်းအား ရှိနေတဲ့အတွက် အဲ့ဒါကို အသုံးပြုပြီး ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ပိုပြီး အားကောင်းလာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှာပါ”</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ပညာရှိကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းထက် သူ့ကိုယ်သူ ပညာရှိရန်မှ ကာကွယ်ရန်သာ ကြိုးစားနေပုံပင်။</p> <p>“မိန်းမ... သူ့ကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့”</p> <p>ရှန်းယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save