Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၃၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးချွဲသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် မြင့်မားစွာ ပျံသန်းရင်း ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေမိသည်။</p> <p>ဒုတိယမြောက် ဓားသိုင်းကို အသုံးပြုရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အင်အားကုန်ခမ်းလှသည်။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း နိယာမ၏ အထောက်အပံ့ ရှိနေစေကာမူ သူမအနေဖြင့် လုံးဝဥဿုံ နုံးချည့်နေသည်ဟု ခံစားနေရဆဲပင်။</p> <p>သူမသည် နောက်သို့လှည့်ကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုနေရာတွင် အလွန်ကြီးမားသော တိမ်မည်းကြီးများက လွှမ်းမိုးထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိုးကြိုးများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေသည်။</p> <p>ထိုဗရမ်းဗတာ ဖြစ်ရပ်များ၏ အလယ်တွင် အရှင်မကို သူမ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>အရှင်မသည် ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ရုံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း မိုးကြိုးများမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်နေသည်ဟု ကျူးချွဲ တွေးမိလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့ပါက အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားရသည်။ ထိုမိုးကြိုးများထဲတွင် နိယာမစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပုံပင်။</p> <p>ထိုစဉ် သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် လူအချို့ ပေါ်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုသူများမှာ ခုနစ်ဦးဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ မြေကမ္ဘာမသေမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>“လက်စားချေဖို့ လာကြတာလား”</p> <p> သူမက မေးလိုက်ရင်း ဓားရိုးကို ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုဓားသိုင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်သုံးနိုင်မလားဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။ သူမသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤမျှအစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ဤနေရာတွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက အရှင်မ၏ အဆင့်တက်မှုကို နှောင့်ယှက်မိနိုင်သည်။</p> <p>အခြားအုပ်စုက သူမကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်များ၏ အသက်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားများ ကျိုးပျက်သွားသည်ကို မြင်ရစဉ်က သူတို့ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသော်လည်း ယခု ဤမိန်းကလေးကို မြင်ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြသည်။ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူမ တုန်လှုပ်နေသည်ကို သူတို့ သိနိုင်ပါသည်။</p> <p>ထိုဘီလူးကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များကို အနိုင်ယူနိုင်သူက ဘာလို့ တုန်လှုပ်နေရမှာလဲ။</p> <p>ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာသော လှည့်ကွက်ကို အသုံးပြု၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မသုံးနိုင်တော့ခြင်းပင်။  ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူမကို ဖမ်းဆီးကာ အထက်လူကြီးများထံ အဖြေပေးရန်အတွက် အပ်နှံနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ခေါင်းများသာ ပြတ်ရပေတော့မည်။</p> <p>ကျူးချွဲသည် သူတို့ကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှာလည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဘာဆက်လုပ်ရမည်နည်းဟု သူမ စဉ်းစားနေစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒါက...”</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အခြားသော မသေမျိုးများကလည်း ၎င်းကို သတိပြုမိပြီး မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ စောစောက ယုံကြည်ချက်များမှာ အထက်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော အရာကြောင့် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံထက်မှ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာပုံပင်။</p> <p>ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ လုံးဝဥဿုံ မှောင်မည်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်အားလုံးကို စုပ်ယူထားရာ ဟင်းလင်းပြင်သက်သက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသည့်အတိုင်းပင်။ သူတို့ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် ထိုလက်ဝါးကြီးက သူတို့ကို တစ်ကျုံးတည်း ဖမ်းဆုပ်ကာ လုံးဝဥဿုံ ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ဝေဝါးသွားပြီး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီလို စွမ်းအားနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုမျိုး...”</p> <p>ကျူးချွဲက တုန်ရီသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “အရှင်သခင့်ဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ”</p> <p>ထိုသို့ပြောကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်အလွှာများအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>…</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ရှေ့မှ စနစ်သတိပေးချက်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>သူသည် စနစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးမပြုရသေးပေ။</p> <p>သူ အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ဘာလုပ်ရမည်ကို မသေချာသေးပေ။</p> <p>လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါက ဘာရမည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်လေ့ကျင့်မှု ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်သာ ပို၍ စိတ်အားထက်သန်နေမိသည်။ အကယ်၍ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပါက အခြားသူများကိုပါ ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ လီယောင်းနှင့်အတူ ပညာရှိကို ရင်ဆိုင်လေ့ကျင့်ကာ သူမ၏ အားနည်းချက်အားလုံးကို လေ့လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဒီအစီအစဉ်ကို အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ် စွန့်လွှတ်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဒီစွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ယခုအချိန်တွင် အသုံးဝင်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ပညာရှိကို လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်တိုင်း ပုံရိပ်ယောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြီးဆုံးသွားတတ်သည်။ သူသည် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးပင်မရဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံနေရခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ သံသယရှိမိသည်။</p> <p>သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>တစ်လအတွင်း ဘယ်လို အနိုင်ယူရမလဲ။</p> <p>သူသည် စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် ဖွင့်လှစ်ရန် ခလုတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> “ဒီကနေ အသုံးဝင်တာတစ်ခုခု ရနိုင်ကောင်း ရနိုင်မှာပါ”</p> <p>ထိုသို့တွေးကာ ထိုခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်လိုက်မိသည်။ “တောက်... ကံဆိုးလိုက်တာ”</p> <p>သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ယခင်လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် သူ၏ ကံအားလုံးကို သုံးစွဲပစ်ခဲ့သလားဟုပင် သူ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ အသုံးမဝင်သော လုပ်ဆောင်ချက်ဟူ၍ မရှိပါ ၎င်းကို အသုံးချနိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုသာ ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။</p> <p>သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ...</p> <p>“ကောင်းပြီလေ သိပ်တော့ မဆိုးလှပါဘူး”</p> <p>သူ တွေးလိုက်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ နားချရန် ခဲယဉ်းနေဆဲပင်။</p> <p>စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်မှာ ကျင့်ကြံမှုစာကြည့်တိုက်ဟု ခေါ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ အမည်အတိုင်းပင် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်မျိုးစုံ ပါဝင်သည့် စာကြည့်တိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤမျှသာဆိုလျှင် သူ ဤမျှ စိတ်ပျက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ပြဿနာမှာ လောလောဆယ်တွင် ၎င်းမှာ လူ့ဘုံ၏ နယ်ပယ်များကိုသာ လွှမ်းခြုံထားခြင်းပင်။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ်တွင် ထူးခြားသော အုတ်မြစ်များ တည်ဆောက်ပုံ၊ ထူးခြားသော ရွှေရောင်အမြုတေများ၊ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းဒသမအဆင့်ကို ကျော်လွန်ပုံ၊ ထူးခြားသော ဝိညာဉ်များ စသည့် အချက်အလက်များ ပါဝင်သည်။</p> <p>ဤသတင်းအချက်အလက်အားလုံး ရှိနေသော်လည်း မဟာယာနနယ်ပယ် အထိသာ ပါဝင်သဖြင့် အတော်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>သူ့ကဲ့သို့သော သူအတွက်မူ ဤအရာအားလုံးမှာ မလိုအပ်ပေ။</p> <p>သူသည် ကျင့်ကြံမှုစာကြည့်တိုက်အတွင်းရှိ အချက်အလက်များကို စတင်လေ့လာလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်အဆင့်နှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကြောင့် ဤစာကြည့်တိုက်မှာ အလွန်ကြီးမားနေစေကာမူ - စာအုပ်များကိုသာ စုပုံလိုက်ပါက နေမင်းကြီး၏ ဒြပ်ထုထက် ဆယ်ဆမက ကြီးမားမည်ဖြစ်သော်လည်း - သူသည် အားလုံးကို အလွယ်တကူပင် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>နှစ်နာရီအတွင်းမှာပင် သူ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အသုံးမဝင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ကောင်းပြီ... အသုံးမဝင်သလိုတော့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းတွင် အလားအလာ ရှိသည်။ သူသည် သူတော်စင်ခန္ဓာမျိုးစုံကို မည်သို့ဖွင့်လှစ်ရမည်ကိုပင် သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ပါက တာအိုခန္ဓာမျိုးစုံနှင့် အခြားသူ မသိသေးသော အရာများကိုပါ ဖွင့်လှစ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို သိရှိလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အရင်းအမြစ်နယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်၍ကော ၎င်းတွင် ထိုအချက်အလက်များ ရှိနေနိုင်မလား။ ၎င်းမှာ စနစ်မှ လာခြင်းဖြစ်ရာ မရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p>ရှန်းယွီသည် ၎င်းကို သူ အမှန်တကယ် အဆင့်မြှင့်တင်လိုသော လုပ်ဆောင်ချက်များစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သူရရှိထားသော အသိပညာများအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူသည် လူ့ဘုံ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤအသိပညာများမှာ သူအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း၊ လူ့ဘုံ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သော အခြားသူများအတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူသည် သူ၏ဂိုဏ်းအတွက် အသုံးဝင်ဆုံးသော အသိပညာများကို ပြုစုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာများကို သူ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>ခန္ဓာမျိုးစုံကို အသက်သွင်းရန် လိုအပ်သော အခြေအနေများကို သူ လေ့လာကြည့်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သူအတွက် အသုံးမဝင်သော သူတော်စင်ခန္ဓာများသာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ၎င်းကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ယူဆကာ နောက်တစ်ကြိမ် ခန္ဓာအသစ်တစ်ခု ဖန်တီးသည့်အခါ အသုံးပြုနိုင်ရန် မှတ်စုအချို့ ရေးမှတ်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save