Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၃</h2> <h2 style="text-align: center;">အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရှယန်က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ပြီး ဟန်ကျန်းရွှယ်နှင့် ကျန်းရှောင်တို့က အလယ်တွင် နေကာ၊ ဖီကဲချိုးက နောက်ဆုံးမှ ကပ်လိုက်ပါလာသည်။ </p> <p> </p> <p>လေးယောက်သားအဖွဲ့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တစ်မီတာထက်မပိုသော အကွာအဝေးတွင် စုစုစည်းစည်းဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားနေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>နာရီဝက်ခန့် ခက်ခက်ခဲခဲ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်မှ ကျန်းရှောင်သည် အဝေးတစ်နေရာတွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသော အလံတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရ​၏။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ အခြေအနေဆိုးဝါးပြီး လူသူကင်းမဲ့သော သီးခြားကမ္ဘာ ဟင်းလင်ပြင် ထဲတွင် ရည်မှန်းချက်မရှိဘဲ နာရီဝက်ခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် လူသားယဉ်ကျေးမှု၏ အမှတ်အသားကို မြင်တွေ့ရခြင်းက မည်သူ့ကိုမဆို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် မနက်စောစောထပြီး လေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်ခိုင်းသနည်းဆိုသည်ကို ကျန်းရှောင် အခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>ဤခရီးစဉ်အတွင်း သူသည် အင်အားအမြောက်အမြား အသုံးပြုရမည်ကို သူမက ကြိုတင်တွက်ဆထားပုံရ​၏။</p> <p> </p> <p>အမည်မသိ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အနီရောင်အလံသည် ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာ လွင့်ပျံနေပြီး၊ မှောင်မိုက်သော ညယံတွင် အိမ်အပြန်လမ်းကို လမ်းညွှန်ပေးနေသည့် မီးပြတိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က ခြေလှမ်းရပ်ပြီး လှည့်ကြည့်ကာ "နင်တို့ အထဲဝင်ပြီး အနားယူဖို့ လိုသေးလား" ဟု အော်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်နှင့် ဖီကဲချိုးတို့တွင် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မရှိသဖြင့် ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသာ စောင့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က ခေါင်းခါပြပြီး သူမ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ထားရင်း "ငါတို့ ဒီကို ရောက်ခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"အပြောင်းအလဲ အများကြီး မရှိနိုင်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်၊ အနောက်မြောက်ဘက်ကို ဆက်သွားရအောင်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီမှာ လူတွေ ပိုများပြီး ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ လက်ရှိပန်းတိုင်အတွက် ပိုသင့်တော်လိမ့်မယ်" ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတလျှောက်တွင် ကျန်းရှောင်က အချို့အချက်များကို တွေးတောမိသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့အဖွဲ့ နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ခဲ့သော်လည်း သီးခြားကမ္ဘာမှ သက်ရှိလှုပ်ရှားမှု အမှတ်အသားများကို မတွေ့ရသေးပေ။ </p> <p> </p> <p>သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် နယ်မြေစောင့်ရှောက်သူများက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းထားပြီးဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ တွက်ဆမိသည်။ </p> <p> </p> <p>အနီရောင်အလံအောက်တွင် လူသားအဖွဲ့များအတွက် ခေတ္တနားခိုရန်၊ အစားအစာ ရရှိရန်နှင့် သတင်းအချက်အလက် မျှဝေရန် သဘာဝလိုဏ်ဂူတစ်ခု ရှိသည်။ </p> <p> </p> <p>နှင်းတော​၏ အတွင်းပိုင်းထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရောက်ရှိမှသာ သီးခြားကမ္ဘာသတ္တဝါများနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အနောက်မြောက်ဘက် လမ်းကြောင်းသည် လူသား နိုးထသူများ အသုံးများသော လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သီးခြားကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများ ပေါများသော်လည်း အဖွဲ့ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေလောက်သည်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ၊ မြန်မြန်သွားရအောင်"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ သွားတာ နှေးလွန်းတယ်၊ ငါ့ခြေထောက်တွေ ခဲနေပြီ" ဟု ရှယန်က အော်ပြောကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ ရင်ခုန်သံ မြန်လာပြီး ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် အပြာရောင် မျက်မှန်အနက်ကြီးကို တပ်ထားသဖြင့် ကျန်းရှောင် ဘာကိုဆိုလိုမှန်း နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် "ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို နွေးထွေးအောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ် ထင်တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ သွေးလည်ပတ်မှု ကောင်းအောင်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ ကျန်းရှောင်အနေဖြင့် အဖွဲ့အတွက် တစ်ခုခု ကူညီပေးခြင်းက ကောင်းသည်ဟု တွေးကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှယန်​၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖြူစင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ရှယန်က ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းရပ်သွားပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည့်ကြားမှ "အား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွား​၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ...အရမ်းအေးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"အအေးဒဏ်ကြောင့် ငါ တုန်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ဖြူစင်သော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာပြီး ဟန်ကျန်းရွှယ်က အသံမထွက်စေရန် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖီကဲချိုးကမူ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းသည် အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေတော့​၏။</p> <p> </p> <p>"ဟေး... ရှောင်ဖီ၊ နင့်အစ်မက နင့်ကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နိုးထသူ လို့ ပြောဖူးတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာက ဒီလောက်အထိ သန့်စင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး" ဟု ရှယန်က နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဩော်..." ဟု ကျန်းရှောင်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က နောက်ပြောင်ချင်သော အမူအရာဖြင့်...</p> <p> </p> <p>"ငါ အခု အရမ်းနွေးသွားပြီ...ဒီစွန့်စားခန်း ပြီးသွားရင် ငါ့ခြေထောက်တွေ နွေးအောင် လုပ်ပေးဖို့ နင့်ကို အိမ်ခေါ်သွားလို့ ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် ကြောင်အသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>'ငါက ကမ္ဘာကြီးကို အောင်နိုင်မယ့်သူ ဖြစ်လာမှာကို... မင်းက မင်းရဲ့ ခြေထောက်နွေးဖို့ ငါ့ကို အိမ်ခေါ်သွားချင်တာလား...ငါ့ကို'</p> <p> </p> <p>'တစ်ခုခု မှားနေပြီထင်တယ်' ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖီကဲချိုးက ကျန်းရှောင်ကို မနာလိုသော အကြည့်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နိုးထသူများမှာ အလွန်ရှားပါးလှ​၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ကြေးဝါအဆင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာဖြင့်ပင် သူ့ကို သိသိသာသာ နွေးထွေးသွားစေခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကျန်းရှောင်သာ ပိုမိုမြင့်မားသော ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာများကို ရရှိခဲ့လျှင် သူသည် အလွန်ပင် ရေပန်းစားလာလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဖီကဲချိုးသည် ကျန်းရှောင်ကို သူ၏ စစ်တပ်ထဲသို့ ခေါ်ယူနိုင်လျှင် အလွန်ကောင်းမည်ဟု တွေးမိသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ စကားတိုလေးတစ်ခွန်းက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် လေပြင်းများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး အားလုံးသည် နှင်းတော၏ အစပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"၁၁ နာရီ အနားမှာ" </p> <p> </p> <p>ဟု ရှယန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက လမ်းလျှောက်ရင်း ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ နှင်းတော၏ အဆုံးတွင် မမှတ်မိနိုင်သော အရာဝတ္ထု အချို့ လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ​၏။</p> <p> </p> <p>အနားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ကျန်းရှောင်သည် ထိုအရာက ဘာလဲဆိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အလောင်းတစ်ခု။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် လူသားအလောင်း မဟုတ်ဘဲ ဘီလူးဖြူတစ်ကောင်၏ အလောင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်မှုတွင်ပင် သီးခြားကမ္ဘာမှ သတ္တဝါအလောင်း သုံးခုကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က အေးခဲနေသော ဘီလူးဖြူများဆီသို့ ဦးဆောင်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ ဝတ်ထားသော လက်အိတ်ကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ချွတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို နှင်းထဲသို့ ထိုးသွင်းကာ အေးခဲနေသော သွေးများကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p>"အလောင်းရဲ့ ခေါင်းကို မဖြတ်ရသေးဘူး...ဒါက တခြားအဖွဲ့တွေ သတ်သွားပြီး ပစ္စည်းတွေ အချိန်မီ မသိမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့ သားကောင်တွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့်ပင် ရှယန်က သူမ၏ ခါးမှ ဓားမြှောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဘီလူးဖြူ​၏ ဦးခေါင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်တောက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က ၎င်းတို့မှာ အခြားအဖွဲ့၏ သားကောင်များဖြစ်ကြောင်း ပြောသော်လည်း သူမ၏ လုပ်ရပ်ကမူ ၎င်းတို့၏ သားမွေးများကို ခွာယူရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း။</p> <p> </p> <p>လေနှင့်နှင်းများ စဲသွားသဖြင့် ကျန်းရှောင်သည် သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး သူမအနားသို့ အမြန်လျှောက်သွားကာ သီးခြားကမ္ဘာမှ မှော်ဆန်သော သတ္တဝါများကို စတင်လေ့လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့တွင် နွေးထွေးမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ထူထဲသည့် အဖြူရောင် သားမွေးများ ရှိ​၏။</p> <p> </p> <p>အလောင်းများသည် ၁၇၀ စင်တီမီတာခန့် ရှည်လျားပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် တောင့်တင်းသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့တွင် စွယ်များ၊ လက်သည်းများနှင့် ခြေဖဝါးကြီးများ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ သားမွေးများမှာ အလွန်လှပသော်လည်း မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး နှာခေါင်းမှာ အနည်းငယ် ချိုင့်ဝင်နေကာ အလွန်အရုပ်ဆိုးလှ​၏။</p> <p> </p> <p>"ကံကောင်းတာပဲ၊ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့တစ်ခု ကျန်သေးတယ်" ဟု ရှယန်က သွေးစွန်းနေသော ပုတီးစေ့တစ်ခုကို ဘီလူးဖြူခေါင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်ကာ ကျန်းရှောင်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>"ဒါ နင့်အတွက်"</p> <p> </p> <p>"အာ..." ကျန်းရှောင်သည် ဘီလူးဖြူကို အသေအချာ ကြည့်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် ရုတ်တရက် ပစ်ပေးလိုက်သော ပုတီးစေ့ကို အတင်းဖမ်းလိုက်ရ​၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ သတင်းအချက်အလက်များစွာ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့ : ကြေးဝါအဆင့်</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ :</p> <p> </p> <p>၁။ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း :  ရန်သူကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ပြီး ပစ်မှတ်ထားသော နေရာကို ပျက်စီးမှု တိုးစေကာ အနည်းငယ် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစေသည် (ကြေးဝါအဆင့် - အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည်)</p> <p> </p> <p>၂။ခံနိုင်ရည် : မိမိကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးသည် (ကြေးဝါအဆင့် - အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည်)</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်စုပ်ယူလိုပါသလား။</p> <p> </p> <p>"ရှယန်...သူက ကြယ်တာရာ နေရာ ကိုးခုပဲ ရှိတာ နင်သိပါတယ်" ဟု ဟန်ကျန်းရွှယ်က ဝေခွဲမရဖြစ်စွာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က ပြုံးပြီး လက်ကာပြကာ "နင်ပဲ သူ့ကို ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့ သုံးခု ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြန်မေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က "အဲ့တုန်းက သူက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နိုးထသူ ဖြစ်လာမယ့် အလားအလာရှိမှန်း ငါ မသိသေးလို့လေ"</p> <p> </p> <p>ရှယန်က အပြုံးကို ဖျောက်ပစ်လိုက်ပြီး "သူ့မှာ နေရာနည်းတာ ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပေကျန်းနယ်မြေမှာ ဘီလူးဖြူ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့တွေက အခြေခံ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာတွေအတွက် အကောင်းဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက ရှောင်ဖီရဲ့ အနာဂတ် တိုက်ခိုက်ရေးတွေမှာ အသုံးအများဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ် ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ ကြယ်တာရာနေရာများကို အရည်အသွေးမြင့် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာများနှင့်သာ ဖြည့်လိုသည်မှာ အမှန်ပင်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ရှယန် ပြောသည်မှာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှ​၏။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူ​၏ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာများမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ကြေးဝါအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း အလွန် လက်တွေ့ကျသည်။ </p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် မရှိမဖြစ် နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟွားရှပြည်ကြီးသည် ကျယ်ပြောလှသော်လည်း၊ အနည်းဆုံး ပေကျန်းနယ်မြေတွင် လူအဆက်ဆက်သည် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို အသုံးပြုပြီး ရှင်သန်အောင်မြင်လာခဲ့ကြ​၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတွင် ကျွမ်းကျင်သော ရှယန်၊ ဟန်ကျန်းရွှယ် နှင့် စစ်သား ဖီကဲချိုးတို့လည်း ပါဝင်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ကြယ်တာရာနေရာများတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း နှင့် ခံနိုင်ရည် တို့ ပါဝင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ဖီအနေနဲ့ ရှေ့လျှောက် ကျောင်းတက်တဲ့အခါမှာ ဘီလူးဖြူတွေနဲ့ပဲ အများဆုံး တွေ့ရမှာ"</p> <p> </p> <p>"သူ မလိုချင်ရင်တောင် ဒါကို လက်ခံရမယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က ကြယ်တာရာ စွမ်းအားမြှင့်တင်ဖို့ ဘီလူးဖြူ ကြယ်တာရာပုတီးစေ့တွေ လိုအပ်လို့ပဲ" ဟု ရှယန်က ရှင်းပြလေ​၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကြီးထွားမှု ဖြစ်စဉ်မှာ တကယ်ပဲ စရိတ်အသက်သာဆုံး စွမ်းရည်ပါပဲ" ဟု ဟန်ကျန်းရွှယ်က သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် ကျန်းရှောင်၏ ကျန်ရှိသော နေရာရှစ်ခုကို ငွေ သို့မဟုတ် ရွှေအဆင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များနှင့်သာ ဖြည့်ချင်နေမိဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လူသားများမှာ ရှင်သန်ရန်အတွက် ကြီးထွားလာရမည်။</p> <p> </p> <p>ကြေးဝါအဆင့်ဖြစ်သော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းသည် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း လူအဆက်ဆက် သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်​၏။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ် စိတ်ပူနေချိန်တွင် ကျန်းရှောင်၏ လက်ထဲတွင် စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာပြီး ဖြူစင်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ နက္ခတ်ခုနစ်လုံး ကြယ်တာရာ မြေပုံရှိ ဒုတိယမြောက်ကြယ်သည် လင်းထိန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အရည်အသွေးက ကျန်းရှောင်အတွက် အရေးမကြီးပါ။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးဆုံးမှာ... ဘာမှ အရေးမကြီးခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>'ကြေးဝါအဆင့်က ဘယ်လောက်ပဲ ညံ့ပါစေ၊ ငါ အဲ့ဒါကို စိန်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပစ်မယ်' ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save