Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၄</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆင့်တစ်ခု မြင့်တက်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“မင်းက သူ့ကို ငွေအဆင့်ရှိတဲ့ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာတွေ ပေးချင်နေတာလား၊ ဒါပေမဲ့ သူဒါတွေကို စုပ်ယူနိုင်ဖို့နဲ့ တတ်မြောက်ဖို့ ဘယ်လောက်အထိ အလားအလာရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ဒါကို ဘယ်နှကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရမှာမို့လို့လဲ၊ အခုကစပြီး နောက်ထပ် နှစ်လကြာရင်တောင် သူ့ရဲ့ အားနည်းတဲ့ ကြယ်တာရာစွမ်းအားက ကြယ်မှုန် အဆင့်မှာပဲ ရှိနေဦးမှာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ကြယ်တာရာပုတီးစေ့ကွယ်ပျောက်သွားတာကို ကြည့်ရင်း ရှယန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်တွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်မရှိမှန်း ကျန်းရှောင် သိပါသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားလုံးများက ရင့်သီးပြီး ကျန်းရှောင်၏ ခံစားချက်ကို လုံးဝ ထည့်မတွက်သော်လည်း၊ သူမသည် သူ့ကို ကူညီချင်သည့် စိတ်ရင်းအမှန်ရှိသူဖြစ်​၏။</p> <p> </p> <p>အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် စကားလုံးများထက် လုပ်ရပ်က ပိုအရေးကြီးကြောင်း ကျန်းရှောင် နားလည်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းရှောင်သည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ပေါ်တွင် စွမ်းအားအနည်းငယ် စုစည်းလာကာ ခဲတော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က သူ၏ အားနည်းသော ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို စီးဆင်းစေလိုက်ရာ သူ၏ ညာလက်သီးမှ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် “ဖြစ်သွားပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်လည်း မှင်တက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>အရင်က သူမသည် ကျန်းရှောင်ကို ဘီလူးဖြူ ကြယ်တာရာပုတီးစေ့ သုံးလုံး ပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ ဘာမှ မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“မဆိုးဘူး၊ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက အရမ်းနိမ့်ပေမဲ့ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာတွေကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကတော့ တော်တော်မြင့်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ကြိုးစားမှုမှာတင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို ရသွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ရှယန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"နောင်မှာ မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံက ကိုယ်ခံပညာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စစ်ရေးတိုက်ခိုက်မှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်ရင် မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ရှယန်သည် သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ဘီလူးဖြူ နှစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် အသစ်ရရှိထားသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို လေ့လာနေစဉ်မှာပင် ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးက သူ့ကို အာရုံစိုက်နေကြောင်း ခံစားမိ​၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ညာဘက်သို့ နှစ်လှမ်းတိုးကာ ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရင်တစ်ခါအတိုင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ နားရွက်လေးများ အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး ထိုကဲ့သို့ ရင်းနှီးလွန်းသော အပြုအမူကြောင့် သူမ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားပုံရသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရှက်စိတ်ကို မေ့သွားကာ “အရင်တစ်ခါအတိုင်းပဲ ဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က ငြိမ်သက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>အပြာရင့်ရောင် နှင်းလျှောစီးမျက်မှန်အောက်မှ ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>'သူ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ' သူမ တွေးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>'ကြယ်တာရာပုတီးစေ့ တစ်လုံးထဲကနေ အတတ်ပညာနှစ်ခု ရပြန်ပြီပေါ့'</p> <p> </p> <p>ဆိုလိုတာက ကျန်းရှောင်သည် နောက်ထပ် ကြယ်တာရာနေရာတစ်ခုကို ချွေတာနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုမှစ၍ ကျန်းရှောင်သည် ဘီလူးဖြူကြယ်တာရာပုတီးစေ့များကို ပုံမှန်အတိုင်း စိတ်ချလက်ချ အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာစွမ်းအား ဖြည့်တင်းစဉ်မှာ ‘ခံနိုင်ရည်အတတ်ပညာကို မတော်တဆ စုပ်ယူမိပြီး နေရာလွတ် အပိုကုန်သွားမှာကို ပူစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် လက်လှမ်းပြီး ကျန်းရှောင်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် ထူထဲသော စစ်တပ်သုံး ပြောက်ကျားဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသော်လည်း သူမ ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် အားကို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေး...မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ မောင်နှမအရင်းတွေလို ဟန်ဆောင်နေကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"လွှတ်လိုက်စမ်းပါ၊ လွှတ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ရှယန်က မကျေမနပ်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ လက်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် ခဏမျှ ကြောင်သွားလေ​၏။</p> <p> </p> <p>'တကယ်ကြီးလား...သူ မနာလိုဖြစ်နေတာလား'</p> <p> </p> <p>'ဟန်ကျန်းရွှယ်က တစ်လမ်းလုံး ငါ့ကို ကူညီပြီး ထောက်ပံ့ပေးလာတာလေ'</p> <p> </p> <p>“ဒီ ဘီလူးဖြူခေါင်းထဲမှာ ဘာမှမရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ရှယန်က မြေပြင်ပေါ်က အလောင်းကို စက်ဆုပ်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ကြယ်တာရာပုတီးစေ့ တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ဟန်ကျန်းရွှယ်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလူးဖြူ သုံးကောင်ကနေ ပုတီးစေ့ နှစ်လုံးရတာ မဆိုးပါဘူး၊ ရော့ ကျန်းရွှယ်၊ သိမ်းထားလိုက်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က ပုတီးစေ့ကို ဖမ်းယူပြီး ကျန်းရှောင်ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန် နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်လည်း ပြောစရာ စကားမဲ့သွား​၏။</p> <p> </p> <p>“ဟေး...မင်းက သစ္စာဖောက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ရှယန်က ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ မကျေမနပ်ဖြင့် ခြေဆောင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်ကောက်နေသည့် ရှယန်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းရှောင်က တွေဝေမနေဘဲ ကောင်းချီးပေးခြင်း အတတ်ပညာကို သုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်​၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ အောင့်ထားပြီးနောက် တုန်ရင်သွားကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ညည်းတွားသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းရှောင်သည် ‘ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း’ ကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေး ရသွား​၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က ကြယ်တာရာမြေပုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဘီလူးဖြူ ကြယ်တာရာပုတီးစေ့သည် လင်းထိန်နေသော ဒုတိယမြောက် ကြယ်ပွင့်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကြယ်တာရာပုတီးစေ့သည် စွမ်းအားတောက်ပမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာမြေပုံရှိ အတတ်ပညာကဏ္ဍတွင်လည်း အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>....</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာများ : ကောင်းချီးပေးခြင်း : ပစ်မှတ်၏ သက်စောင့်အားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးခြင်း (ကြေးဝါအဆင့် - အဆင့် ၁)</p> <p> </p> <p>လှည့်စားခြင်း : ရန်သူကို ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေရန် ဖန်တီးခြင်း (ကြေးဝါအဆင့် - အဆင့် ၁)</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း : ရန်သူကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ပြီး ထိမှန်သည့်နေရာကို ပျက်စီးမှု ပိုမိုစေခြင်း၊ နောက်သို့ အနည်းငယ် လွင့်စင်သွားစေခြင်း (ကြေးဝါအဆင့် - အဆင့် ၂)</p> <p> </p> <p>၂။ ခံနိုင်ရည် : အလိုအလျောက် အတတ်ပညာ၊ ကိုယ်ခံစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း (ကြေးဝါအဆင့် - အဆင့် ၂)</p> <p> </p> <p>....</p> <p> </p> <p>'ကောင်းပြီ၊ ဘီလူးဖြူပုတီးစေ့ နောက်ထပ် ရှစ်လုံးရှိရင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း နဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို ငွေအဆင့်အထိ မြှင့်နိုင်ပြီ'</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းသည် ရှာရလွယ်သော်လည်း ငွေအဆင့်ရှိသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း ကမူ အလွန်ရှားပါးလှ​၏။</p> <p> </p> <p>'အရည်အသွေး မြင့်သွားရင် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား ပိုပြင်းလာမလား၊ လွင့်စင်သွားစေတဲ့ အာနိသင်က ပိုသိသာလာမလား'</p> <p> </p> <p>'နေဦး...ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်'</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် အလွန်ကြီးလေးသော ပြဿနာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ အတတ်ပညာများသည် တူညီသော သတ္တဝါများ၏ ပုတီးစေ့များဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သောကြောင့်၊ သူသည် ရှားပါးသတ္တဝါများ၏ အတတ်ပညာများကို မစုပ်ယူသင့်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ဘီလူးဖြူများသည် နှင်းတောထဲတွင် အနိမ့်ဆုံးနှင့် အတွေ့ရအများဆုံး အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း နှင့် ခံနိုင်ရည်ကို ငွေအဆင့် သို့မဟုတ် ရွှေအဆင့် အရည်အသွေးအထိ အလွယ်တကူ မြှင့်တင်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဘီလူးဖြူ စုန်းမများရော ရှားပါးသတ္တဝါများ ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့၏ ပုတီးစေ့ကို ရရှိရန် ပိုခက်ခဲသည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျန်းရှောင်၏ ကုသရေး အတတ်ပညာများဖြစ်သော ကောင်းချီးပေးခြင်း နှင့် လှည့်စားခြင်း ကို ဘယ်အချိန်မှ အဆင့်မြှင့်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်အတွက်မူ နောင်တွင် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာများ ပိုင်ဆိုင်ရန် လမ်းကြောင်းက သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အဆင့်မြှင့်တင်မှုအပိုင်းတွင်မူ အခြားဖက်မှ သတ္တဝါများသည် အဆင့်မြင့်ပြီး အရည်အသွေးကောင်းနိုင်သော်လည်း၊ တစ်ခုတည်းသော လိုအပ်ချက်မှာ ထိုသတ္တဝါများသည် ရှားပါးနေ၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ကြယ်တာရာပုတီးစေ့များမှ အတတ်ပညာများကို ရယူခြင်းကသာ အစိတ်ချရဆုံးနှင့် အကျိုးအမြတ်အများဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အရည်အသွေးပွိုင့်များကိုလည်း အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သုံးနိုင်သော်လည်း၊ ထိုအမှတ်များကို မည်သို့ရယူရမည်ကို ကျန်းရှောင် မသိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>“သိမ်းထားလိုက်ပါ...မုန့်ဖိုးရအောင် အပိုဝင်ငွေ ရှာထားတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ရှယန်က ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို မကျေမနပ် ကြည့်ကာ ပြောသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမ စိတ်ဆိုးနေတုန်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က ရှယန်​၏ စိတ်ကောက်နေသည့် အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုကာ လက်ကို မြှောက်</p> <p>လိုက်ရာ သူမရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ထပ်ဆင့်သွားသလို ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို စမ်းသပ်စဉ်ကကဲ့သို့ အတတ်ပညာကို အနည်းငယ်မျှသာ သုံးမည်ဆိုပါက ကြယ်တာရာမြေပုံကို အသက်သွင်းရန် မလိုပေ။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ကြယ်တာရာမြေပုံကို မဖြစ်မနေ အသက်သွင်းရမည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က ဘီလူးဖြူအလောင်းများကို ထိုထပ်ဆင့်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ကန်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်းလင်းပြင် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ"</p> <p> </p> <p>'ဟန်ကျန်းရွှယ်မှာ ဒီလို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်</p> <p>ကောင်းတဲ့ အတတ်ပညာတွေ ရှိနေတာလား'</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် အံ့သြနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်ကျန်းရွှယ်က....</p> <p> </p> <p>"ဘီလူးဖြူတွေရဲ့ ထူထဲတဲ့ အမွေးတွေက အအေးဒဏ်ကို ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက တော်တော်လည်း တန်ဖိုးရှိတယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် ခေါင်းကုတ်လိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>'ငါက ဘီလူးဖြူအမွေးတွေရဲ့ တန်ဖိုးကို သံသယဖြစ်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ ငါ အင်တာနက်မသုံးဘူးလို့ ထင်နေတာလား'</p> <p> </p> <p>'ဘီလူးဖြူအမွေးကို ပိုက်ဆံနဲ့ ရောင်းလို့ရမှန်း ငါမသိဘဲ နေမလား၊ ငါက ဟင်းလင်းပြင်</p> <p>အတတ်ပညာကို အံ့သြနေတာပါ ဟုတ်ပြီလား'</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့... မမမှာ ဟင်းလင်းပြင် အတတ်ပညာရှိနေတာကို ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်လေးတဲ့ စစ်လွယ်အိတ်ကြီး ထမ်းခိုင်းထားရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် လွယ်အိတ်ကြိုးကို ကိုင်ကာ ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က မျက်နှာသေဖြင့် ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> "ငါ မင်းနဲ့ အမြဲတမ်း အတူရှိနေပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...ကျောင်းတက်တဲ့အခါ ဆရာတွေက မင်းကို နှင်းတောထဲ ခေါ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီအချိန်ကျရင် အခက်အခဲတွေကို မင်း ခုကတည်းက ကြိုပြီး အတွေ့အကြုံရှိစေချင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>ရှယန်ကလည်း နားလည်ပေးသလို ခေါင်းညိတ်ကာ “ဟုတ်တယ်၊ နှစ်တိုင်း လူသစ်တွေထဲမှာ သေကျေဒဏ်ရာရတာတွေ အများကြီး ရှိတတ်တယ်" ဟု ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြန်ပြောလိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် အရှက်မရှိသူ သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးသမား မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ စေတနာကို သိရှိပြီးနောက် သူမ၏ စီစဉ်မှုကို လိုက်နာရန် အသင့်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ ပြောင်းလဲလာသော သဘောထားကို ခံစားမိသော်လည်း သူ၏ ‘ကျေးဇူးတင်ပါတယ်’ ဆိုသည့် စကားကို ကြားရသည်မှာ သူမအတွက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေခြင်း။</p> <p> </p> <p>“အခု မင်းမှာ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းရှိနေပြီဆိုတော့ အမြဲတမ်း သူများကာကွယ်ပေးတာကိုပဲ စောင့်နေရတဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နိုးထသူ တစ်ယောက်လို မနေပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်အဖွဲ့မှာမဆို မင်းကို ကာကွယ်ပေးကြမှာ မှန်ပေမဲ့ မင်းကိုယ်မင်းလည်း ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိရမယ်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က ကျန်းရှောင်၏ ပခုံးကို အသာအယာပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား၊ ကောင်လေး... မင်းကိုယ်မင်း သိပ်ပြီး ဖိအားမပေးပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>"တခြားအဖွဲ့က ကုသရေးသမားတွေကို ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ အားလုံးက ပျင်းရိပြီး အစေခံခံချင်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတွေလို နေကြတာ"</p> <p> </p> <p>"အားလုံးက သူတို့ကို အရေးတယူ လုပ်ကြတော့ ဘယ်သူကမှ သူတို့ကို ရှေ့တန်းအထွက်မခံကြဘူး"</p> <p> </p> <p>ရှယန်က နှင်းတောထဲကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ စကားကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောသလိုနှင့် ရှင်းပြ​၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ အခု အနေအထားအရဆိုရင် အဖွဲ့ဝင်တွေ ဆက်တိုက်နိုင်ဖို့အတွက် အလုံခြုံဆုံးနေရာမှာပဲ နေဖို့ လိုတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကုသရေးသမား တစ်ယောက် အသက်ရှင်နေတာက အဖွဲ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အကူအညီပဲ"</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ငါတို့က...” </p> <p> </p> <p>ရှမန်၏ လေသံက ရုတ်တရက် ပြတ်သားသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဓားမြှောင်ကို ခြေထောက်ဘေးရှိ ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ကျောနောက်မှ ဓားရှည်လက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်</p> <p>သည်။ </p> <p> </p> <p>လမ်းမှာတွေ့သမျှ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ခြင်း။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ နှင်းတောထဲတွင် နီရဲသော အလင်းတန်းအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save