Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘေးချင်းကပ် လွဲချော်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရှယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဧရာမဓားကြီးကို မပြီး ခြေထောက်များကို အားယူကာ နှင်းပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း နင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမသည် ချက်ချင်းပင် အပြင်ဘက်သို့ လွှင့်ပျံထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် အံ့အားသင့်သွားရ​၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ သက်တမ်း ၂၅ နှစ်အတွင်း ယခုကဲ့သို့ သွေးပျက်ဖွယ် ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှယန်သည် ဘယ်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာသော ဘီလူးဖြူအကောင်များနှင့် တိုက်မိပြီး တောက်လောင်နေသော ဓားအိမ်ကြီးက အသားကြမ်းလှသော ဘီလူးဖြူများကို နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားစေရာ ၎င်းတို့၏ သွေးများမှာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပန်းထွက်ကုန်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်သည် ယင်းကို ကျင့်သားရနေပုံပေါ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် သူမ၏ လှပသော သစ်အယ်သီးရောင် ဆံနွယ်များကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ သွေးများကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရိုင်းစိုင်းသော အလှတရားတစ်ခု ပေါ်လွင်နေ​၏။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူတစ်ကောင် သေဆုံးသွားခြင်းက ရှယန်​၏ သတ်ဖြတ်မှုကို မရပ်တန့်စေနိုင်ပေ။ </p> <p> </p> <p>ဧရာမဓားကြီး မြေပြင်နှင့် ထိမိသောအခါ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများက နှင်းများကို ဝန်းရံသွားပြီး အဖြူရောင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ရှယန်သည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ဓားကို အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>သူမနှင့် အနီးဆုံးရှိ ဘီလူးဖြူသည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ သန်မာမှုအရ ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းရှောင်၏ နောက်နားရှိ ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အဖြူရောင်</p> <p>မီးလျှံ ကြယ်တာရာမြေပုံ ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် ကြေးဝါအဆင့် နှစ်ခု၊ ငွေအဆင့် နှစ်ခုနှင့် ရွှေအဆင့် အလင်းတန်း တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရွှေအဆင့်ကြီးလား"</p> <p> </p> <p>နိုးထသူများထဲတွင် မည်သူမျှ ရွှေအဆင့် အတတ်ပညာမရှိသည်ကို ကျန်းရှောင် သိထားသည်။ </p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် ရွှေအဆင့် အတတ်ပညာကို ရရှိရန် မည်မျှအထိ ကံကောင်းလိုက်သနည်းဟု သူ တွေးတောမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က လက်ဟန်ပြုလိုက်ရာ ငွေရောင်ကြယ်တာရာ နေရာမှာ ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ငွေအဆင့် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ : လဟာပြင်လေပြင်း</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းက ဘီလူးဖြူများ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားရာ ၎င်းတို့ကို မမြင်ရသော လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်ဖြင့် အားပြင်းပြင်း ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား​၏။</p> <p> </p> <p>ဓားက ပြောင်လက်သွားပြီး မီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားပြီးနောက် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များ စီးကျလာ​၏။</p> <p> </p> <p>"ကြေးဝါအဆင့် ပထမဆုံးသတ်ဖြတ်မှု : +၁ အရည်အသွေးပွိုင့်"</p> <p> </p> <p>ဤသတင်းစကားက ကျန်းရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသဖြင့် သူ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားရ​၏။</p> <p> </p> <p>'ကြေးဝါအဆင့် ပထမဆုံးသတ်ဖြတ်မှု'</p> <p> </p> <p>'အရည်အသွေးပွိုင့်တွေက သတ်ဖြတ်ခြင်းကနေ ရတာလား'</p> <p> </p> <p>'ဒါဆိုရင် အဖွဲ့သားတွေ သတ်လိုက်တဲ့ အရေအတွက်က ငါ့ဆီမှာပါ မှတ်တမ်းဝင်မှာလား'</p> <p> </p> <p>ရှယန်​၏ ဘက်တွင်မူ ပြင်းထန်သော ကြယ်တာရာ စွမ်းအားလှိုင်းများနှင့် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများက နောက်ဘက်ရှိ ဘီလူးဖြူနှစ်</p> <p>ကောင်ကို ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားစေသည်။ </p> <p> </p> <p>ရှယန်​၏ ဓားချက်မှာ အလွန်ပင် အားကောင်းလှ​၏။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူနှစ်ကောင်သည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားကာ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားလှိုင်းကြောင့် ရှော့ခ်ရသွားသကဲ့သို့ လူးလိမ့်အော်ဟစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ ဘီလူးဖြူများပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး နှင်းပြင်ပေါ်မှ ထူးဆန်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာ​၏။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူနှစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မုန်တိုင်း၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောင်သံများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလူးဖြူစုန်းမ...ဘီလူးဖြူတွေကို သတိထား"</p> <p> </p> <p>ရှယန်က သူမ၏ ဧရာမဓားကြီးကို ကိုင်</p> <p>ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ရင်း အမိန့်</p> <p>ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ကို ဝိုင်းပြီး ပိတ်လှောင်ချင်တာလား၊ အိမ်မက်ပဲ မက်လိုက်"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် တိုက်ပွဲအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ထိတ်လန့်သွားသည့် ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ ကြယ်တာရာမြေပုံမှ ငွေရောင်</p> <p>ကြယ်တာရာ နေရာမှာ ထပ်မံ လင်းထိန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုရားရေ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် မြူတိမ်များကြားထဲတွင် ရုတ်တရက် ပိတ်မိသွားပြီး လေပြင်းတစ်ခုက သူ့ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ​၏။</p> <p> </p> <p>စက်ဝိုင်းပုံစံ လွင့်ထွက်သွားသော ကျန်းရှောင်သည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဘီလူးဖြူနှစ်ကောင်မှာလည်း ဟန်ကျန်းရွှယ်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖီကဲချိုးသည်လည်း နောက်ဘက်ရှိ ဘီလူးဖြူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဖီကဲချိုး​၏ ကြယ်တာရာမြေပုံမှာ ကြယ်တာရာ နေရာ ၁၆ ခုပါသော စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး ထိုအထဲတွင် ကြေးဝါအဆင့် ၃ ခုနှင့် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ ၃ ခု ရှိသည်။ </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် စက်လုံးပုံမြေပုံ၏ ပထမဆုံး ကြယ်တာရာ နေရာမှာ လင်းထိန်လာပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ဖီကဲချိုး​၏ ညာလက်သီးမှလည်း အပြာရောင်</p> <p>အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘီလူးဖြူ​၏ လက်သည်းများကို ရှောင်တိမ်းကာ ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ​၏။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူ​၏ လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ၃ မီတာခန့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ ဖီကဲချိုး​၏ ခွန်အားကြောင့်သာမက ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက် နှင့် ညင်သာသော တုန်ခါမှု တို့၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူ မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် ဟန်ကျန်းရွှယ်က ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက် ငွေရောင်ကြယ်တာရာ နေရာမှာ လင်းထိန်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမသည် မီးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>ငွေအဆင့် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ : ပေါက်ကွဲစေသော မီးလျှံ</p> <p> </p> <p>မီးလုံးသည် ဘီလူးဖြူ​၏ မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာကို တည့်တည့်မှန်ပြီး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး မီးလုံးကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားသော အမွေးမရှိသည့် နေရာများမှာ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်နေလျက်။</p> <p> </p> <p>"အား...အား"</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး မျက်နှာကို အုပ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေသော ဘီလူးဖြူပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>နှင်းတောထဲတွင် သစ်ပင်နောက်ကွယ်မှ သွယ်လျသော လူသားပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါတစ်ကောင်က အေးစက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲသော အဖြူရောင် အမွေးများ ရှိသော်လည်း မျက်နှာမှာ သွေးမရှိဘဲ ဖြူဖျော့ကာ ညှိုးနွမ်းနေသည့်အတိုင်း ခြောက်သွေ့နေ​၏။</p> <p> </p> <p>"ထွက်ခဲ့စမ်း"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး နှင်းများပေါ်တွင် မီတာဝက်ခန့် လျှောတိုက်သွားကာ နှင်းများကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ ရှည်လျားသွယ်လျသော လက်ညှိုးကို နှင်းတောအစပ်ရှိ လူသားပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အစပ်နားရှိ ဘီလူးဖြူများသည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းကြောင့် လွင့်စင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က တောက်လောင်နေသော ဓားပြားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားပြီး အခြားလက်</p> <p>တစ်ဖက်က ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထား​၏။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူများက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ၎င်းတို့၏ လက်သည်းများမှ စိမ်းဖျော့ဖျော့ အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ဓားချပ်ကို အားဖြင့် တိုက်ခိုက်သဖြင့် ရှယန် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရ​၏။</p> <p> </p> <p>"နင်တို့..." </p> <p> </p> <p>ရှယန်သည် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝန်းရံထားသော ဘီလူးဖြူများ၏ အပေါ်မှ ဖြတ်ကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ နှင်းတောထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အမြင့်သို့ ရောက်သွားမှသာ ရှယန်သည် သူမ၏ ပစ်မှတ်မှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရ​၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူမထံသို့ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ ပျံသန်းလာနေသော ဘီလူးဖြူ စုန်းမပင်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် အန္တရာယ်ရှိသော စစ်တလင်းတွင် ရှိနေသည်ကို မေ့လျော့နေသည့်အလား လက်မောင်းများကို သဘာဝအတိုင်း ချထားပြီး ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို အာရုံစိုက်ကာ အရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်နေ​၏။</p> <p> </p> <p>ရှယန်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် ရိုင်းစိုင်းသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် ဓားရိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်မောင်းများဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော အကွေးပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားမြေပုံ၏ စတုတ္ထမြောက် ကြယ်တာရာ နေရာမှ ငွေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ငွေအဆင့် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ : မီးလျှံစက်ဝန်း</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြတ်သားစွာ ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှယန်နှင့် ဘီလူးဖြူစုန်းမကြား အကွာအဝေးမှာ ၂၀ မီတာအောက်သာ ရှိသော်လည်း ရှယန်က ဧရာမဓားကြီးဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်း။</p> <p> </p> <p>ဓားချက် ပိုင်းချလိုက်သည့် ခဏမှာပင် နီရဲသော စက်ဝန်းတစ်ခုက တောက်လောင်နေသော ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လင်းထိန်သွားစေပြီး ဝဘီလူးဖြူ​၏ ကြမ်းတမ်းပြီး ညှိုးနွမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ချေမှုန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲသံမှာ နားဝင်ချိုလှပြီး ရှယန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ ဓားကို မြေကြီးထဲသို့ စိုက်သွင်းလျက် မီတာအတော်ကြာ လျှောတိုက်သွားပြီးနောက်မှ ဟန်ချက် ပြန်ထိန်းနိုင်ခဲ့​၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ခေါင်းမော့ကာ ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်</p> <p>သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေနေပုံရသော်လည်း...</p> <p> </p> <p>"သတိ..." </p> <p> </p> <p>ရှယန်က သတိထားရန် မပြောနိုင်မီမှာပင် ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ နောက်ဘက်ရှိ ဘီလူးဖြူမှာ အဟန့်အတား ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပုံရိပ်မှာ မမြန်လှသော်လည်း သူသည် ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ကယ်တင်လိုက်ခြင်း မဟုတ်သည်ကို သူမ သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ထိုပုံရိပ်သည် အသံတိတ် လှုပ်ရှားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေလျက် ဘီလူးဖြူနှင့် တိုက်မိသွားခြင်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ကျန်းရှောင်ပင်။</p> <p> </p> <p>စောစောက ဟန်ကျန်းရွှယ်ကြောင့် လွင့်</p> <p>ထွက်သွားသော ကျန်းရှောင်သည် မြေပြင်ပေါ်</p> <p>တွင် လူးလိမ့်ကာ မူလစီမံကိန်းအတိုင်း ရှယန်​၏ နောက်သို့ လိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်</p> <p>ချင်သော်လည်း ရှယန်မှာ ဟန်ကျန်းရွှယ်ကြောင့် ကောင်းကင်သို့ ပစ်တင်ခံလိုက်ရ​၏။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်မှာလည်း ရပ်တန့်သွားပြီး ရှယန်</p> <p>နှင့် ဘီလူးဖြူစုန်းမကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် အခြေခိုင်ရန် လိုအပ်သဖြင့် ခက်ခဲနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျန်းရှောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြန်ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ဖီကဲချိုးသည် ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ တစ်ဖက်ကိုသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ဘက်ပေါင်းစုံကို မကာကွယ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် နောက်ဆုံးတွင် အချိန်မီ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူ​၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများသည် ကျန်းရှောင်၏ လက်သီးမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းနှင့် ဆင်တူသည့် အပြာရောင်</p> <p>အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ဘီလူးဖြူက ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်းရှောင်၏ ပစ်မှတ်မှာ ဘီလူးဖြူ ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ ခွန်အားက သောင်းကျန်းနေသော ဘီလူးဖြူကို မရပ်တန့်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာဖြစ်သော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းမှာမူ ဘီလူးဖြူကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေရန် အတော်ပင် ထိရောက်လှ​၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ လက်သီးသည် ဘီလူးဖြူ​၏ အသည်းရှိရာသို့ တည့်တည့်ကျရောက်သွားသဖြင့် ၎င်း၏ ကိုယ်မှာ စောင်းသွားပြီး ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ စင်တီမီတာ အတော်ကြာ လွင့်ထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူးခနဲ အသံနှင့်အတူ ဘီလူးဖြူသည် ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ အပေါ်မှ ကျော်ဖြတ်ကာ သူမနှင့် ဘေးချင်းကပ်လျက် လွဲချော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save