Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေအဆင့်ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ရှယန်နှင့် ဘီလူးဖြူစုန်းမတို့ကို ထိန်းချုပ်နေသော ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကာ ဘေးသို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းရှောင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ​၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အေးစက်လှသော မျက်လုံးအစုံသည် အနည်းငယ် နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"အာရုံမလွင့်နဲ့ဦး၊ ပတ်ပတ်လည်မှာ ဘီလူးဖြူတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်" ဟု ကျန်းရှောင်က အဖြူရောင်အလင်းတန်းများအောက်တွင် ကုသမှုခံယူနေရင်း အသည်းအသန် အော်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် အရာအားလုံးအတွက် ကြိုတင်</p> <p>ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်​၏။</p> <p> </p> <p>အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ အဆင်သင့်ဖြစ်နေဖို့ လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ခုနက ဘီလူးဖြူသည် သူ့ကိုပစ်မှတ်မထားဘဲ ကျန်းရှောင်၏ အစ်မကိုသာ ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလူးဖြူ စုန်းမသေသွားပြီ၊ သူတို့ မကြာခင် သတိပြုမိသွားပြီး တိုက်ခိုက်တာရပ်လို့ နှင်းတောထဲ ပြန်ပြေးကြလိမ့်မယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု ဟန်ကျန်းရွှယ်က ကျန်းရှောင်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သြော်..." </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က သူ့ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်သွား​၏။</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ထဲတွင် 'သူတို့ကို အလွတ်မပေးပါနဲ့ဦး၊ ဒါတွေအားလုံးက ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့တွေပဲဟာ' ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်းရှောင် ထိုစကားများကို ထုတ်မပြောရဲပေ။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ လုံလောက်သော အရည်အချင်းရှိပါက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျန်းရှောင်သည် သူတပါးအပေါ် မှီခိုနေရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့်အကူအညီမှ မပေးနိုင်သေးပေ။ </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရန် သူက စတင်ပြောဆိုနေမည်ဆိုလျှင်...</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အတော်ပင် မျက်နှာပြောင်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ အသည်းကို ထိုးနှက်ထားသော ဘီလူးဖြူသည် ထွက်ပြေးရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ ပြန်ထလာကာ ဟန်ကျန်းရွှယ်ထံသို့ ဆက်လက် အပြေးအလွှား လာနေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"မမ အနောက်မှာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က အလန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် နောက်သို့ လှည့်ပင်မကြည့်ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူမ၏ စတုတ္ထမြောက် ရွှေရောင်ကြယ်တာရာ နေရာလင်းလက်လာပြီး လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမအနောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်လွှာများတစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်</p> <p>ရက်ဖြစ်သွားပြီး ဘီလူးဖြူမှာ ထိုထဲသို့ ကျဆင်းသွားကာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေအဆင့် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ : ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းခြင်း</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ နောက်ကွယ်မှ ထပ်ရက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်လွှာများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမသည် ကျန်းရှောင်ကို ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်မှာ...</p> <p> </p> <p>"မင်း ငါ့ကို ကယ်လိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည် မည်သို့ပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ ခေါင်းကိုသာ ကုတ်နေမိသည်။ </p> <p> </p> <p>ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူက "နောက်ဆုံးတော့ မမ ကျွန်တော့်ကို ရင်ဖွင့်တော့မလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ မျက်နှာ အေးစက်မှောင်မှောက်သွားသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူသည် အမြန်ပင် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ရ​၏။</p> <p> </p> <p>"မမရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာက ရွှေအဆင့်လား"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူမနှင့် အလှမ်းဝေးရာတွင် ရှိနေသော ရှယန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ...မင်းရဲ့ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားတွေ အလုံအလောက်ရှိရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>ဓားကို ကိုင်ဆွဲထားရင်း ရှယန်က အလုအယက် ထွက်ပြေးနေသော ဘီလူးဖြူတစ်ကောင်ကို တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ကို သတ်ဖို့တော့ လုံလောက်ပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စခန်းကို ပြန်ပြီးမှ စွမ်းအားပြန်ဖြည့်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ဖီ...ကြောင်မနေနဲ့ဦး၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြည့်ဖို့ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့တချို့ သွားကောက်ချေဦး၊ ဒါမှ ငါ ဆက်ပြီး သတ်နိုင်မှာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က ရှယန်ကို အမြန်ပင် ကောင်းချီးပေးခြင်းပြုလုပ်ပေးလိုက်ပြီး ရှယန် ခုတ်ပိုင်းထားသော ဘီလူးဖြူထံသို့ ပြေးသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို ပြောလိုက်သည်မှာ....</p> <p> </p> <p>"ဟင်းလင်းပြင် အတတ်ပညာက တကယ်ကို သုံးရတာ လွယ်တာပဲ၊ ဝိုင်းထားခြင်းခံရရင်တောင် အခြေအနေက သိပ်မဆိုးလှဘူး"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ဟင်းလင်းပြင်က အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ အလောင်း လေးလောင်းပဲ အများဆုံး ဆံ့တယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု ဟန်ကျန်းရွှယ်က ကျန်းရှောင်နောက်သို့ လိုက်လာရင်း သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ပုံရ​၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမသည် အနားမနေဘဲ အဝေးဆုံးရှိ ဝှိုက်ဂူးလ်များကို 'လဟာပြင်လေပြင်း' နှစ်ကြိမ်သုံး၍ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အလောင်း လေးလောင်း၊ အသက်ရှင်နေတဲ့ အကောင်တွေကလည်း အလောင်း ဖြစ်သွားတာလား"</p> <p> </p> <p>ဟု ကျန်းရှောင်က အဓိကအချက်ကို ထောက်ပြမေးမြန်းလိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>"အင်း... အဲဒီနေရာက သက်ရှိတွေ ရှင်သန်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး" </p> <p> </p> <p>ဟု ဟန်ကျန်းရွှယ်က ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုရားရေ... မမမှာ ဒီလို အရည်အချင်းတွေ ရှိနေတာပဲ၊ ခုနက ကျူးကျော်လာတဲ့ ဘီလူးဖြူကို မမ သတ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဒီနည်းစနစ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ဒီလောက် အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ နည်းစနစ်ကို ဘယ်ကရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို အသုံးဝင်ပြီး လက်တွေ့ကျတာပဲ" ဟု ကျန်းရှောင်က အော့အန်ချင်စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ရင်း အားကျစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ဘီလူးဖြူ​၏ ပွင့်ထွက်နေသော ဦးခေါင်းထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့စကားကို ကြားပြီးနောက် ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်မှာ "ဒီကြယ်တာရာပုတီးစေ့က ငါတို့မိဘတွေ မင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် ခဏတာ တုန့်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဘီလူးဖြူခေါင်းထဲမှ ကြေးဝါအဆင့် ကြယ်တာရာပုတီးစေ့တစ်စေ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူက ပြုံးပြီး "အာ... ကျွန်တော်တို့ နှစ်</p> <p>ယောက်လုံးက သူတို့သားသမီးတွေပဲလေ၊ ဘယ်သူရရ အတူတူပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ထပ်ပြောသည်မှာ "ဒါက တကယ်တော့ မင်းအတွက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော ဘီလူးဖြူထံသို့ ပြေးသွားပြီး ခေါင်းကို ဂရုတစိုက် ကိုင်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူက ရယ်မောရင်း "မမ သုံးတာက ပိုကောင်းမှာပေါ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆို ဒါကို စုပ်ယူနိုင်ဖို့တောင် မသေချာဘူး" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်က သူမ၏ လက်ချောင်းကို တစ်</p> <p>ဖန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဘီလူးဖြူတစ်ကောင်ကို ရှယန်ရှိရာသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် တိုးတိုးလေး ပြောသည်မှာ "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းမှာ မင်း ဘီလူးဖြူတွေနဲ့ ဘီလူးဖြူစုန်းမရဲ့ ပုတီးစေ့တွေကို စုပ်ယူခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ နှစ်မျိုးလုံးမှာ ပုတီးစေ့တစ်စေ့ထဲမှာ နည်းစနစ် နှစ်မျိုးစီ ပါဝင်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်း ဒီရွှေအဆင့် အတတ်ပညာကို စုပ်ယူနိုင်မှာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးလေးနက်</p> <p>နက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် အရင်က အသိတရားမရှိခဲ့ဘူး၊ အဲဒီတုန်းက ဒါကို ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်ရင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်မှာပါ၊ မမလုပ်ခဲ့တာ မှန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ် ပါးစပ်ဟသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ၎င်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်ပြီး သူမ အမှန်တကယ် ခံစားခဲ့ရသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သောကြောင့်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ ပြက်လုံးက လေထုထဲရှိ ကသိကအောက်ဖြစ်မှုကို ပြေလျော့သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် မမက သူတို့ရဲ့ ရင်းချာသမီးပဲ၊ ကျွန်တော်ကတော့ မွေးစားသားလေ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ ပေါ့ပါးသော အပြုံးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟန်ကျန်းရွှယ်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ...</p> <p> </p> <p>"မွေးစားသားဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ၊ သူတို့အတွက်တော့ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးက သူတို့ရဲ့ ရင်းချာသားသမီးတွေပါပဲ" ဟု ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က အမြန်ပင် ငြင်းဆိုလိုက်​၏။</p> <p> </p> <p>"အဲလိုမပြောပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က သူတို့ရဲ့ ရင်းချာမဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က သွေးမတော်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့က သွေးရင်းတွေဆိုရင်၊ မမကို ဘယ်လိုမျိုး လိုက်လို့ရတော့မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်က အရိုးခေါင်းထဲမှ လက်ကို ပြန်</p> <p>ထုတ်လိုက်ရင်း 'နှမြောစရာပဲ၊ ကြယ်တာရာပုတီးစေ့ မပါဘူး' ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားပြီး အသက်ရှူနှုန်း မြန်သွား​၏။</p> <p> </p> <p>သူ့စကားများက သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီကောင်လေးက...</p> <p> </p> <p>'ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ငါ့ကို လာပရောပရည်လုပ်နေတာလား'</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင် ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ကန်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူများသည် အစီအရီ တန်းစီနေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်နေသော ဘီလူးဖြူများနှင့် နှင်းတောထဲသို့ ပြန်ပြေးနေသော ဘီလူးဖြူများသည် အဆင့်အတန်း လုံးဝကွာခြားသွား​၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဘီလူးဖြူအုပ်စုသည် ဘီလူးဖြူစုန်းမကဲ့သို့ အစွမ်းထက်နေမည်ဆိုပါက အဖွဲ့အတွက် တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် အားသာချက်ရှိလျှင် အားနည်းချက်</p> <p>လည်း ရှိစမြဲ။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူစုန်းမ သေဆုံးသွားသည်နှင့် ဘီလူးဖြူများသည် ခေါင်းဆောင်မဲ့သွားပြီး လွှမ်းမိုးမှုနှင့် စိတ်နေစိတ်ထားများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်၏ လေးယောက်တွဲအဖွဲ့သည်လည်း မဟာဗျူဟာကျသော ပထဝီဝင်အနေအထားကို အသုံးချနိုင်ခဲ့​၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တိုက်ပွဲမှာ နှင်းတောထဲတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့မည်ဆိုပါက ဘီလူးဖြူအုပ်စုသည် သူတို့၏ နေရင်းဒေသဖြစ်သဖြင့် ဤမျှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးကြမည်မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူစုန်းမ သေဆုံးသွားလျှင်ပင် သူတို့ အရှုံးကြီးရှုံးမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူ ၁၆ ကောင်အနက် ၅ ကောင်မှာ နှင်းတောထဲသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသော်လည်း အဖွဲ့က လိုက်မဖမ်းတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ လူတိုင်း ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာများစွာကို အသုံးပြုထားပြီးဖြစ်</p> <p>သဖြင့် ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကိုယ်တိုင်ကျင့်ကြံခြင်းမှာ စွမ်းအားဖြည့်တင်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ပိုမိုမြန်ဆန်သောနည်းလမ်းမှာ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးဖြူ ၁၁ ကောင်ထံမှ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့ ၇ စေ့ ရရှိခဲ့ပြီး ဘီလူးဖြူစုန်းမထံမှလည်း ပုတီးစေ့ ၁ စေ့ ရရှိခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်​၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်သည်လည်း အရည်အသွေးပွိုင့် ၁ မှတ် ရရှိခဲ့ပြီး ပြီးမြောက်ခဲ့သော တာဝန်အမည်မှာ 'ကြေးဝါအဆင့် ၁၀ ကောင်သတ်ဖြတ်ခြင်း' ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာ မြေပုံထဲတွင် အရည်အသွေးပွိုင့် ၃ မှတ် ရှိနေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် ဘီလူးဖြူ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့ နှစ်စေ့ကို ထုတ်ယူပြီး ဖီကဲချိုးကို ပေးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေမည့်သူ မရှိသော်လည်း သူ၏ ခိုင်မာသော စည်းကမ်းလိုက်နာမှုက ထိုသို့လုပ်ရန် ခွင့်မပြုပေ။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာမှ စစ်သားများသည် အစိုးရနှင့် သက်ဆိုင်သူများဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့သည် စစ်တပ်မှ ဖြစ်သော်လည်း ကြေးစားစစ်သားများနှင့် ပိုတူ​၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် နှင်းကွင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော နှိုးထသူများအတွက် လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးခြင်း၊ အတွေ့အကြုံများ ဝေမျှခြင်း၊ လမ်းညွှန်ပေးခြင်းနှင့် လမ်းကြောင်းပြသပေးခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်ပေးသည်။ </p> <p> </p> <p>လိုအပ်ပါက ငှားရမ်းသူ၏ စိတ်ကြိုက် အဖွဲ့အတွင်းရှိ အခန်းကဏ္ဍအမျိုးမျိုးတွင်လည်း ပါဝင်ပေးကြ​၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ စစ်သားများ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်ရေးအသင့်ဖြစ်နေစေရန်နှင့် လေ့ကျင့်မှုရရှိစေရန်သာမက အဖွဲ့၏ ရှင်သန်နိုင်ခြေ မြင့်မားစေရန်အတွက်လည်း အာမခံချက်ပေးသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ဟန်ကျန်းရွှယ်နှင့် ရှယန်တို့ကဲ့သို့ နှိုးထသူမျိုးမှာ ရှားပါးသည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ယောက်မှာ အထက်တန်းကျောင်း တတိယနှစ် ကျောင်းသားများသာ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျန်းပင်မြို့နှင့် ပေကျန်းပြည်နယ်တို့တွင်ပင် အတော်ပင် နာမည်ကြီးကြသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူတို့၏ နောက်ခံကြောင့်သာမက သူတို့၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အစွမ်းသတ္တိများကြောင့်လည်း ဖြစ်​၏။</p> <p> </p> <p>ခုနက သူတို့နှစ်ယောက် ငွေအဆင့် အတတ်ပညာကို အသုံးပြုနေချိန်တွင် ထိုနည်းစနစ်များကို တန်ဖိုးမရှိသည့်အလား သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အထက်တန်းကျောင်းသား အများစုမှာ စစ်သားဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ဖီကဲချိုးပင်လျှင် ကြေးဝါအဆင့် အတတ်ပညာများသာ ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ ပါဝင်ခဲ့သော အဖွဲ့မှာ တကယ်ပင် အစပြုမှု ကောင်းမွန်ခဲ့ခြင်း။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာမြေပုံသာ မရှိခဲ့ပါက ကျန်းရှောင်သည် ယခုအချိန်တွင် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာတစ်ခုကိုပင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ဆိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ယခုကဲ့သို့ ကြေးဝါအဆင့် အတတ်ပညာများသာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ငွေအဆင့် အတတ်ပညာများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနှင်းကွင်းပြင်ထဲတွင် ငွေအဆင့်ရှိသော သတ္တဝါများ ရှိနေသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံမှသာ ကြုံတွေ့ရတတ်ပေ​၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save