Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး...။</p> <p>လူသုံးရပ်ခန့် မြင့်မားသော ဆေးပေါင်းအိုးကြီးအတွင်းမှ သရဲတစ္ဆေပေါင်း တစ်ရာကျော် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ လေပြင်းများ တဝေါဝေါ တိုက်ခတ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ခြောက်ခြားဖွယ် မှောင်ရိပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>“ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါက ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ရဲ့ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာပဲ။ ဒီရွှေဆေးလုံးဟာ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းပေါင်း သောင်းချီ၊ ဆန်းကြယ်တဲ့သားရဲပေါင်း ထောင်ချီရဲ့သွေးတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားပြီး ‘မဟာဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် နတ်ဘုရားဆေးပေါင်းအိုး’ ထဲမှာ (၄၉) ရက် တိုင်တိုင် ကျိုချက်ထားတာမို့ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိနေပြီ။ ဒါက ရွှေဆေးလုံးအတွက် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခု ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ အခု ရွှေဆေးလုံး စတင်မွေးဖွားလာပြီ ဆိုတော့ လူတွေမှာရှိတတ်တဲ့ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာလိုမျိုး ပေါ်ထွက်လာတာပေါ့။ ဟောဒီမှာ ကြည့်စမ်း... သရဲတစ္ဆေတစ်သောင်း တစ်ပြိုင်နက် ငိုကြွေးနေတာဟာ ရွှေဆေးလုံးရဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာစိတ်တွေပဲ။ အဲဒီအတွင်းမိစ္ဆာစိတ်ကို ချေဖျက်နိုင်မှပဲ ဒီရွှေဆေးလုံးက လုံးဝ သန့်စင်သွားမှာ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရရှိလိမ့်မယ်။ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစတွေ သန်မာလာပြီ ဆိုရင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့က အလွန်လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။”</p> <p>ဖန်းယွမ်သည် နတ်ဘုရားဆေးပေါင်းအိုးမှ မှုတ်ထုတ်နေသော အခိုးအငွေ့များကို စိုးရိမ်တ ကြီး ကြည့်နေသည်။</p> <p>အစောပိုင်းက ဆေးပေါင်းအိုးအတွင်း ဆေးလုံးပန္နက် တည်နေစဉ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော မြူခိုးများမှာ သစ်ခွပန်းနှင့် မှိုနံ့ကဲ့သို့ မွှေးပျံ့နေပြီး လေထဲတွင် နဂါးနှင့် ကျားများ ပြေးလွှား နေသကဲ့သို့ မင်္ဂလာရှိသော တိမ်တိုက်ပုံသဏ္ဌာန်များ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ပန်းပေါင်းတစ်ရာ ပွင့်ဖူးနေသကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်လှသည်။</p> <p>သို့သော် ရုတ်တရက် အရေးကြီးသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုမြူခိုးအငွေ့များမှာ အသွင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားပြီး အစွယ်တငေါငေါ၊ လက်သည်း တမြမြနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကြောက်လန့်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံများကို လွှတ်ထုတ်နေကြသည်။</p> <p>ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံများကြားထဲတွင် ဆေးပေါင်းဖို၏ ဗဟိုချက်မှ ကလေးငယ်တစ်ဦး ငိုယိုသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းမှာ “သူတော်စင်ရင်သွေးငယ်” တစ်ဦး မွေးဖွားလာချိန်တွင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ များက လာရောက်တိုက်ခိုက်နေသည့်နှယ် ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p>“တကယ့်ကို အံ့မခန်း ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ပါလား။ ဒီလောက် ထူးခြားတဲ့ အာနိသင်ရှိနေမှ တော့ ဒီဆေးကို ဖော်စပ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ ‘ရှေးဦးကောင်းကင်ပုံဆောင်ခဲ’ သုံးသောင်းကို သုံးပြီး ဆန်းကြယ်ကိုးပါး နတ်ဘုရားမီးလျှံကို ဖန်တီးခဲ့ရတာ တန်သွားပြီ။”</p> <p>ထန်ဟိုင်လုံက ပြောရင်း သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲမှ တောက်ပနေသော ကျောက်တုံးငယ်များစွာမှာ ဆေးပေါင်းဖိုအောက်ရှိ မီးတောက်များထဲသို့ လွင့်စင်ကျသွား သည်။ မီးတောက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်လာပြီး တဝှီးဝှီး မြည်ဟီး သံနှင့်အတူ ပန်းပွင့်ပုံစံများအဖြစ် ပေါ်လာလိုက်၊ ပေါက်သွားလိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ထန်ဟိုင်လုံ ပစ်ထည့်လိုက်သော ကျောက်တုံးငယ်လေးများမှာ အမှန်စင်စစ် ကြည်လင် တောက်ပနေသော ‘စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ’ များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ဤအတွေးစများမှာ အဆင့်တစ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသော ကျင့်ကြံသူများ ၏ စိတ်ဝိညာဉ်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ထန်ဟိုင်လုံ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများ မဟုတ်ပေ။ မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း စွန့်စားခန်းဖွင့်စဉ်က သူ ရရှိခဲ့သော အဆုံးမဲ့ ရတနာများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤ ‘ရှေးဦးကောင်းကင် ပုံဆောင်ခဲ’ ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူများ အိပ်မက်ထဲမှာပင် တောင့်တရသော နတ်ဘုရားပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့ကို ထင်းများကဲ့သို့ မီးရှို့ပစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားကျင့်ကြံသူများသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပါက နှလုံးသွေးခုန် ရင်ကွဲနာကျပြီး ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွား နိုင်ပေသည်။</p> <p>သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုကြီးများ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာများနှင့် သိုင်းပညာ မြင့်မြတ်နယ်မြေများပင်လျှင် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများကို ထင်းများကဲ့သို့ မီးမရှို့ဝံ့ကြပေ။ သူတို့ တွေးတောင် မတွေးဝံ့သည့် အရာပင်။ “ယန်နတ်ဘုရား” အဆင့် အရှင်သခင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကိုယ်ပိုင် အတွေးစများကို ထင်းအဖြစ် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဖန်းယွမ်ပင်လျှင် ထန်ဟိုင်လုံ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာ အနည်းငယ် တွန့်သွား ပြီး နှမြောတသဖြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဒဏ္ဍာရီများအရ ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ကို “ယန်နတ်ဘုရား” အဆင့် ပညာရှင်များသာ ဖော်စပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုစကားက မမှားနိုင်ပေ။ “ယန်နတ်ဘုရား” အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးတွင်သာ ဆေးပေါင်းဖိုအောက်ရှိ ‘ဆန်းကြယ်ကိုး ပါး နတ်ဘုရားမီးလျှံကို တောက်လောင်စေရန် ဤမျှများပြားသော အတွေးစများကို ထင်းအဖြစ် သုံးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ကို သာမန်မီးများဖြင့် ကျိုချက်၍ မရပေ။ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများကို လောင်ကျွမ်းခြင်းဖြင့်သာ ကျိုချက်ရပေမည်။ မဟုတ်ပါက အညစ်အကြေးများ ရောနှော သွားပြီး ဆေးပေါင်းအိုးအတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင် သောင်းချီနှင့် သားရဲသွေး ထောင်ချီတို့ ၏ အာနိသင်ကို ပျက်စီးသွားစေလိမ့်မည်။</p> <p>...</p> <p>“ရွှေဆေးလုံးရဲ့ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာက ပိုသန်မာလာပြီ။ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး၊ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ တကယ်လို့, ရွှေဆေးလုံးရဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာစိတ်ကို မဖိနှိပ်နိုင်ရင် အထဲက ဆေးလုံးလည်း ကွဲထွက်သွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။”</p> <p>ထိုအခိုက်တွင် နတ်ဘုရားဆေးပေါင်းအိုးအထက်ရှိ အခိုးအငွေ့များမှာ အခိုးငွေ့တိမ်တိုက် မိစ္ဆာများမှာ ပိုမိုများပြားလာပြီး၊ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများမှာလည်း ပိုမိုကျယ်လောင်လာ ကာ၊ ဧရာမ စစ်သည်တော် ဝိညာဉ်များပင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ထိုစစ်သည်တော် ဝိညာဉ်များသည် တောဝက်ရိုင်းများကို စီးနင်းကာ အသူရာလွှသွား ဆေဘာများကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ဟိုမှဒီမှ ပြေးလွှားနေကြပြီး လူ့ဦးခေါင်းများကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပိုင်းဖြတ်နေကြသည်။ အဆုံးမဲ့ အော်ဟစ်သံများနှင့် ငိုကြွေးသံများမှာလည်း ရောနှောနေ၏။ အဆင့်တစ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးနှင့် အဆင့်နှစ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးတို့ကို ကျော်ဖြတ်ထားသော ထန်ဟိုင်လုံနှင့် ဖန်းယွမ်တို့ပင်လျှင် ထိုအသံများကို ကြားရသော အခါ သူတို့စိတ်များ ယိုင်နဲ့လာပြီး ရုန်းမထွက်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြရာ သာမန် တစ္ဆေ အင်မော်တယ်များဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ထန်ဟိုင်လုံ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာ သည်။</p> <p>“ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဒီ ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ကို ဖော်စပ်ဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး ထင်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ရွှေဆေးလုံးရဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာစိတ်က ဒီလောက် သန်မာနေ တာပေါ့။ အမှန်ပဲ... အတွင်းမိစ္ဆာစိတ်ကို မဖိနှိပ်နိုင်ရင် ဆေးလုံးက ကွဲသွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အရင်က ကြိုးစားခဲ့သမျှ အရာအားလုံး အလဟဿ ဖြစ်ကုန်တော့မယ်။ အတွင်းမိစ္ဆာစိတ် ကို သန့်စင်ဖို့ဆိုတာက ဆေးပေါင်းဖိုထဲက ထောင်ပေါင်းများစွာသော အညစ်အကြေးတွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်အသိတွေကို သန့်စင်ရတာပဲ။ သိထားရမှာ က ပေါင်းဖိုထဲက ဆေးပင်အများစုမှာ ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ် ရှိနေကြတယ်။ ဥပမာ - ‘မိုးကြိုးလျှပ်စီးပန်း’၊ ‘နွယ်ရှင်တစ်ထောင်တို့လိုပေါ့...”</p> <p>ဖန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ။” ထန်ဟိုင်လုံက ဆိုသည်။ “ဒီဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့ အတွက် ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့တဲ့ ဆေးပင်တွေ အကုန်လုံးနီးပါး ထည့်ထားရတာ။ အဲဒီထဲမှာ ရှေးဦးနတ်ဘုရားသားရဲ ကိုးကောင်ရဲ့ သွေးတွေတောင် ပါသေးတယ်။ အမှန်ဆို နောက်ပိုင်းမှာ ငါ အဲဒီသွေးတွေကို သောက်ပြီး “သိုင်းသူတော်စင်” အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။”</p> <p>“မင်းသာ ဒီ ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ကို အောင်အောင်မြင်မြင် သန့်စင်ပြီးသွားရင်, အဆင့် ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအထိ တစ်ခါတည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံတင် မကဘူး၊ အဆင့်ခုနစ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဖြစ်တဲ့ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်ရဲ့ နယ်နိမိတ်ကိုတောင် မင်း နားလည်သွား နိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ အတွေးစပေါင်း ၁၂၉,၆၀၀၊ ကြယ်တာရာကိုးဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းပညာနဲ့ လူသားလမ်းစဉ် ‘စကြဝဠာမိခင်ဒင်္ဂါး’တို့နဲ့ဆိုရင် မင်းဟာ လောကကြီးကို အုပ်စိုးနိုင်ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းနီးပါး ဖြစ်လာမှာပဲ။” ဖန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆေးလုံး ပေါက်ကွဲသွားရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ် ဆေးပင်တွေဟာ မီးသွေးခဲတွေပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဆုံးရှုံးမှုက အရမ်းကြီးလွန်းတယ်...” ထန်ဟိုင်လုံ၏ မျက်လုံးများက ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။</p> <p>“ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်။ ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်နေမှတော့ ငါလည်း ဘာမှ ဂရုမစိုက် နိုင်တော့ဘူး။”</p> <p>ဖန်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် သွားကို တင်းတင်းစေ့ကာ အံ့ကြိမ်လိုက်မိသည်။ သူသည် သေတ္တာငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်း၌ ပါးလွှာသော ပုရပိုက် (လိပ်စာမူ) တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုပုရပိုက်မှာ ပိုးသားကဲ့သို့ ရှိနေပြီး စာလုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ထိုစာလိပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ထန်းဟိုင်လုံသည် ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်ကြားတွင် ပြည့်နှက်နေသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ဖြောင့်မတ်သော စာပေအရှိန်အဝါများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စာလိပ်ပေါ်မှ စာလုံးများမှာ တလက်လက် တောက်ပလာပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ အလင်းတန်းပေါင်း ထောင်ချီ ထွက်ပေါ်လာ တော့သည်။</p> <p>ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ‘သန့်စင်သော အရှိန်အဝါ’များကြောင့် ဆေးပေါင်းဖိုအတွင်းမှ သရဲတစ္ဆေငိုသံ သောင်းချီမှာ ချက်ချင်းပင် အားနည်းသွားတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>“ဒါ... ဒါက” ထန်ဟိုင်လုံသည် ပုရပိုက်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤပုရပိုက်မှာ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်စာအုပ် မဟုတ်သည်ကို သူ မြင်နိုင်သည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ စာလုံးများမှာ သာမန်နိယာမတရားများ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း ပညာရှင် သူတော်စင်ကြီး များက လောကကြီးအကြောင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့သည့် စာပေးများသာ ဖြစ်သည်။ ပညာသင်ကြားနေသော ကျောင်းသားများ ဖတ်လေ့ရှိသည့် အရာများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် ၎င်းမှာ ‘လက်ရေးမူ’တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒါဟာ ဖန်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ပညာရှင် သူတော်စင်ရဲ့ လက်ရေးမူပဲ။ စာလုံးတိုင်းမှာ ပညာရှင် သူတော်စင်တစ်ပါးရဲ့ ‘ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရှိန်အဝါ’ တွေ ကိန်းအောင်းနေတယ်။ ငါ ဒီလက်ရေးမူကို မီးရှို့ပြီး ဆေးပေါင်းဖိုထဲကို ထည့်လိုက်မယ်။ ဒါမှ ရွှေဆေးလုံးက အတွင်း စိတ်မိစ္ဆာကို သန့်စင်နိုင်မှာ။”</p> <p>ဖန်းယွမ်သည် သွားကို နောက်တစ်ကြိမ် တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။ သူသည် လက်ရေးမူကို ခါယမ်းကာ မီးတောက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင်။</p> <p>ဝုန်း…။</p> <p>လက်ရေးမူစာအုပ် မီးလောင်သွားသည်နှင့် စာလုံးများမှာ မီးတောက်များထဲမှ ပေါက်ဖွား လာသကဲ့သို့ လေထဲတွင်ဝဲပျံကာ ဆေးပေါင်းအိုးအထက်ရှိ မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များဆီသို့ တိုးဝင် သွားတော့သည်။</p> <p>ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ... ဖောက်... ဖောက်...။</p> <p>ပေါက်ကွဲသံများနှင့် ပွတ်တိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆေးပေါင်းဖို အထက်ရှိ မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လွင့်ပျယ်သွားပြီး ဆေးပေါင်းဖို၏ အလယ် ဗဟိုမှ ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>သို့သော် စာလုံးများမှာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ အငွေ့အသက် အတော်များများကို ရှင်းလင်းလိုက်သော်လည်း အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းတို့သည် ဆေးပေါင်းဖိုအထက်တွင် စုစည်းနေပြီး လွင့်ပျယ်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုမိစ္ဆာတိမ်တိုက်များမှာ ‘မဟာမိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကိုးပါး’ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ‘ခွန်အားကြီးနတ်ဘုရား မျောက်ဝံရိုင်းကြီး’မှာ အဆိုးဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ တုတ်ကြီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် ဟိန်းဟောက် အော်ဟစ်နေသည်။ ထိုမျောက်ဝံရိုင်းကြီးမှာ ယွမ်ကုန်းမင်ထက် အဆပေါင်း သောင်းချီ၍ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>“အို….၊ မကောင်းတော့ဘူး။ ဒါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားသားရဲ ကိုးကောင်ရဲ့ သွေးထဲမှာ ကျန်နေခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်တွေပဲ။ ပညာရှင် သူတော်စင်ရဲ့ လက်ရေးမူက ဖြောင့်မတ် ခြင်း အငွေ့အသက်ကတောင် ဒါကို မသန့်စင်နိုင်ဘူးပဲ။”</p> <p>မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းမှာ ထန်ဟိုင်လုံသည် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများအပြင်, ရတနာများနှင့် ဆေးလုံးများစွာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် အဖိုးတန်ဆုံးမှာ ‘ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားသားရဲ ကိုးကောင်’ ၏ သွေးများ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုနတ်ဘုရားသားရဲ ကိုးကောင်ထဲမှ တစ်ကောင်မှာ ‘ခွန်အားကြီး ဝရဇိန် နတ်ဘုရား မျောက်ဝံ’ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ကျင့်စဉ်မှာ ယွမ်ကုန်းမင်ထက် အဆပေါင်း ရာချီ၍ နက်နဲသည်။ (ရှေ့မှာတုန်းက ဝရဇိန်ဟာကျူလီမျောက်ဝံဟု ပြန်ဆိုခဲ့သည်)။</p> <p>ယခုအခါ ထိုသွေးများကို ဆေးပေါင်းဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည့်အခါ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ် အသိစိတ်များမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ဆေးအာနိသင်များကို အသုံးပြုကာ စုစည်းလာ ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် မိစ္ဆာနှင့်နတ်ဘုရားကြားတွင် ရှိနေသည့် တည်ရှိမှု တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>“ဒီပညာရှင် သူတော်စင်ရဲ့ လက်ရေးမူက တစ်မျက်နှာတည်း ရှိတာ။ နှမြောဖို့ ကောင်းလိုက်တာ၊ ငါ ငါ့မိသားစုဆီကနေ ဒီတစ်မျက်နှာတည်းပဲ ရခဲ့တာ။ တကယ်လို့, နောက်ထပ် စာမျက်နှာအနည်းငယ်သာ ရှိဦးမယ်ဆိုရင် ဒီနတ်ဘုရားသားရဲ ကိုးကောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်တွေကို လုံးဝ ရှင်းထုတ်ပစ်နိုင်မှာ။”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဖန်းယွမ်၏ မျက်နှာတွင်လည်း ချွေးစများ စို့နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ နည်းလမ်းများ အားလုံး ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။</p> <p>“ဟားဟား... ဟားဟား...”</p> <p>ထိုအခိုက်တွင် ချိုင့်ဝှမ်း၏ အတားအဆီးများ ပြင်ပမှ ကြည်လင်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ညီနောင်ဖန်း... ညီနောင်ထန်း၊ မင်းတို့က ဒီမှာ လျှို့ဝှက် ပြီး ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်နေကြတာကိုး။”</p> <p>“ဘယ်သူလဲ။”</p> <p>ဖန်းယွမ်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် လက်ညှိုးဖြင့် ရုတ်တရက် ညွှန်ပြလိုက်ရာ ကြည်လင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ‘တရားဓမ္မ၏ နောက်ဆုံးသံစဉ်’ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ညီနောင်ဖန်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ၊ မင်းက ကိုယ့်အစ်ကိုကြီး ကိုတောင် ပေါက်ကွဲအောင် လုပ်တော့မလို့လား။”</p> <p>ထိုခဏတွင် ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်ရှိ အတားအဆီးမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ၁၃ လက်မခန့် ရှည်သော အလံငယ်လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုလူငယ်၏ အလံငယ်ပေါ်တွင် နဂါးနှင့် မြွေများကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော မှော်သင်္ကေတများ ကို ထိုးထားသည်။ အလံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အရောင်ငါးမျိုးရှိသော မြေကြီးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ အလယ်ဗဟိုမှ မြေဝါ၊ အရှေ့ဘက်မှ မြေစိမ်း၊ တောင်ဘက်မှ မြေနီ၊ အနောက်ဘက်မှ မြေဖြူနှင့် မြောက်ဘက်မှ မြေနက်တို့ ဖြစ်ကြ သည်။</p> <p>“မဟာမြေနတ်ဘုရား ငါးရောင်ခြယ်အလံ။”</p> <p>ဖန်းယွမ်နှင့် ထန်ဟိုင်လုံတို့သည် ထိုအလံငယ်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများကို မှေးစဉ်းမိကြသည်။</p> <p>“အော်... ညီနောင်လီ ပါလား။”</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး ထိုလူငယ်ကို မှတ်မိသွားကြသည်။ သူသည် ယွမ်ကျိုး ဒေသရှိ လီမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအကြိမ်တွင် အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော ‘ကျင်းရှီ’ - ပညာရှင်ဘွဲ့ရ) တစ်ဦးဖြစ်သူ လီဖေးယွီ ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားကြသည်။</p> <p>“ညီနောင်ဖန့်ရဲ့ ‘အဆုံးသတ်ဓမ္မမိုးခြိမ်းသံက တကယ်ကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ တကယ်လို့, ငါ့မှာ ဒီအလံငယ်လေးသာ မရှိရင် ငါတော့ သေသွားလောက်ပြီ။” လီဖေးယွီက ဆိုသည်။</p> <p>“မဟာမြေနတ်ဘုရား ငါးရောင်ခြယ်အလံ” ဆိုတာ မြေနတ်ဘုရားပဲ၊ ‘ကျိ’ဆိုတာ ကောက်ပဲ သီးနှံ နတ်ဘုရားပဲ။ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်တွေဟာ မြေကြီးကို ယဇ်ပူဇော်တဲ့အခါ အရောင်ငါးမျိုးပါတဲ့ မြေကြီးတွေကို သုံးပြီး ယဇ်ပလ္လင်နဲ့ နတ်ဘုရား အလံကို သွန်းလုပ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီ “မဟာမြေနတ်ဘုရား ငါးရောင်ခြယ်အလံ” က တကယ် ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။” ဖန်းယွမ်က မျက်လုံးများကို မှေးစဉ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါတို့က နတ်ဘုရားဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နေကြတာ။ ခင်ဗျားက ဝေစု လာယူ တာလား ညီနောင်ဖေးယွီ။”</p> <p>“ဒါပေါ့... ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ဆိုတာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားဆေးလုံး တစ်မျိုးပဲ။ ‘တိုင်ရှန် တာအိုဂိုဏ်း’ ရဲ့ ‘ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံး’ နဲ့တောင် နာမည်ကျော် ကြားမှု တူတူပဲ။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ဒီဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ချက်ဖို့ ဆေးပင်ပေါင်းများစွာနဲ့ မီးရှို့ဖို့ အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစပေါင်း များစွာ လိုအပ်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ညီနောင် ထန်းနဲ့ ညီနောင်ဖန့်တို့မှာ ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ကို ဖော်စပ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ နက်နဲတဲ့ အခြေခံ တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဒီဆေးလုံးကို စားသုံးလိုက်ရင် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစတွေကို သန်မာစေပြီး ဝိညာဉ်ကိုလည်း ကြံ့ခိုင်စေနိုင်တယ်။ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ မိဖုရားတွေကို ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်သို့ တက်လှမ်း နိုင်အောင် ကူညီဖို့အတွက် ဒီဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပေးခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ‘ကျိ’ ရဲ့ မိဖုရားဟာ ဆေးလုံးကို စားသုံးပြီးနောက် ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်ကို မရောက်ခဲ့ပေမဲ့ သူမရဲ့ မှော်စွမ်းအားနဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကတော့ အနှိုင်းမဲ့ခဲ့တယ်။ ‘ကျိ’ နတ်ရွာစံပြီး နောက်မှာ သူမဟာ ရတနာအချို့ကို အသုံးပြုပြီး နန်းတွင်းကို အချိန်အကြာကြီး အုပ်စိုးခဲ့ သေးတယ်၊ နောက်မှ သူတော်စင် ဧကရာဇ်ယွီတို့က နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာ။ အခု ‘အနန္တရွှေ ဆေးလုံး’ ပေါ်လာပြီဆိုတော့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် အဝေအစု မလာယူဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။”</p> <p>လီဖေးယွီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း”</p> <p>ဖန်းယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထန်ဟိုင်လုံက တားလိုက်သည်။</p> <p>“ငါတို့ အခု ရွှေဆေးလုံးကို ဖော်စပ်လို့ မပြီးသေးဘူး။ ရှေးဦးနတ်ဘုရားသားရဲရဲ့ အတွင်း မိစ္ဆာစိတ်ကို မသန့်စင်နိုင်သေးဘူး၊ နောက်ဆုံးမှာ ဆေးလုံးက ပေါက်ကွဲသွားဖို့ပဲရှိတယ်။” ထန်ဟိုင်လုံက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ “ကြည့်ရတာ ညီနောင်ဖေးယွီဟာ ငါတို့ ‘အနန္တရွှေ ဆေးလုံး’ကို ဖော်စပ်မှာကို သိနိုင်ဖို့ ညီနောင်ဖန်းကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့် နေခဲ့တာပဲ။ ငါ ထောင်ချောက်တွေ အများကြီး ဆင်ထားခဲ့ပေမဲ့ ညီနောင်ဖေးယွီကတော့ အားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်ခဲ့ပုံရတယ်။”</p> <p>“ညီနောင်ထန်းက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းပါတယ်။ တကယ်တော့ လူအများကြီးက ညီနောင်ဖန်းကို စောင့်ကြည့်နေကြတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ညီနောင်ထန်းက လှည့်ကွက်တွေ အများကြီး လုပ်ထားခဲ့တာကိုး။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ လူအတော်များများက ညီနောင်ဖန်း တစ်ယောက် တောရိုင်းဒေသတွေဆီ သွားနေတယ်လို့ ထင်နေကြတာ၊ တကယ်ကို မင်းတို့ ညီနောင်နှစ်ယောက်က ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာတင် ဆေးလုံး ဖော်စပ် နေကြလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားကြဘူး။ အမှန်ဆုံးပဲ... အန္တရာယ် အရှိဆုံး နေရာဟာ အလုံခြုံဆုံး နေရာဆိုတာ။”</p> <p>လီဖေးယွီက ပြုံးလျက် “ဒါပေမဲ့ ညီအစ်ကို ထန်း ပြောသလို ဒီဆေးလုံး ကွဲသွားလိမ့်မယ် ဆိုတာကိုတော့ ငါ သဘောမတူဘူး။ ငါ့မှာ ဆေးလုံးကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ့် အရာတစ်ခု ပါလာတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ငါက ဝေစုတောင်းရဲတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ညီအစ်ကို ဖန့် နဲ့ ညီအစ်ကို ထန်းတို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။”</p> <p>“အဲဒါက ဘာပစ္စည်းလဲ။” ဖန်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဧကရာဇ်စာမေးပွဲရဲ့ အမှတ်အများဆုံး ရရှိထားတဲ့ အဖြေလွှာပဲ။ ငါ ဒါကို နန်းတွင်း မှတ်တမ်းတွေထဲကနေ ခိုးထုတ်လာတာ။” လီဖေးယွီက ပြုံးလျက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ရွှေပြားများနှင့် ကျောက်စိမ်းပြားများဖြင့် ဘောင်ခတ်ထားသော စာစီစာကုံး စာမူတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုစာမူ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ‘ဝိန်း’ ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစာမူ၏ စွမ်းအင်မှာ စောစောက ပညာရှင်သူတော်စင်၏ လက်ရေးမူထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်နေသေးသည်။</p> <p>“ဒါက...” ထန်ဟိုင်လုံက သူ့မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်သည်။</p> <p>“မှန်တယ်၊ ဒါဟာ ဟုန်ယွိရဲ့ နန်းတွင်းစာမေးပွဲ ဖြေဆိုလွှာပဲ။ ပညာရှင် သူတော်စင်တစ်ရာ တပြိုင်တည်း ကောင်းချီးပေးခံရတဲ့ ဖြေဆိုလွှာပေါ့။ ‘သာမန်လူသားတစ်ယောက်ဟာ မျိုးဆက်တစ်ရာရဲ့ ဆရာ ဖြစ်လာနိုင်သလို သူရဲ့ စကားလုံးတွေဟာလည်း လောကရဲ့ နိယာမတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ။” လီဖေးယွီက ဆိုသည်။ “ဒီစာမူကို ဟုန်ယွိက ရေးခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒီပေါ်က စာလုံးတွေမှာ ပညာရှင် သူတော်စင်ပေါင်း တစ်ရာက ဝိုင်းဝန်း ကောင်းချီးပေးပြီးနောက်မှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေနဲ့ အမှန်တရားရဲ့ နိယာမတွေ ကိန်းအောင်းသွားခဲ့ပြီ။ ဒီစာလုံးတွေထဲမှဦ အဆုံးမဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေပြီ။ အခု ဒီစာမူကို မီးရှို့ပြီး ဆေးပေါင်းအိုးထဲ ထည့်လိုက်ရင် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာတွေဟာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ရွှေဆေးလုံးလည်း အောင်မြင်သွားလိမ့်မယ်။”</p> <p>သူက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဟုန်ယွိ၏ ပညာရှင် သူတော်စင်ပေါင်း တစ်ရာ ကောင်းချီးပေးခဲ့ သော အဖြေလွှာစာမူကို မီးတောက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဝုန်း…</p> <p>ဆေးပေါင်းအိုးအတွင်းရှိ မီးလျှံများမှာ တောက်လောင်လာပြီး ဉာဏ်ပညာပုလဲသွယ်များကဲ့ သို့ စာလုံးတိုင်းက လေထဲတွင် ဝဲပျံလာကြသည်။ ဆေးပေါင်းအိုးအထက်ရှိ နတ်ဘုရား သားရဲကိုးကောင်၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဆေးပေါင်းအိုးအတွင်းမှ စည်တော်တီးသံ၊ ခေါင်းလောင်းတီးသံများကဲ့သို့ နတ်ဘုရား တေးသံများ သာယာနာပေါ်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ဆေးပေါင်းအိုးအဖုံး ကို တွန်းဖွင့်ကာ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းထဲတွင် သုံးပေခန့် မြင့်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်တောက်ပနေသည့် ဆူဖြိုးချစ်စဖွယ် ကောင်းသော ရင်သွေး ငယ်တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုကလေးငယ်မှာ အသံဗြဲကြီး ငိုကြွေးလိုက်ပြီးနောက် အားဖြင့် ခုန်လိုက်ရာ တံဆိပ်ခတ် ထားသော အတားဆီးများကို ဆွဲဖြဲပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး။ ငါလည်း တွက်ချက်မူ မှားသွားခဲ့ပြီ။ ဒီ ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ က ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ အခု သူ ပျံပြေးသွားပြီ။ သူ ဟုန်ယွိကို သွားရှာတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဟုန်ယွိရဲ့အဖြေလွှာထဲမှာ ကျန်နေခဲ့တဲ့ သူ့စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ်တွေက သူ့ကို ဟုန်ယွိနဲ့ ရင်းနှီးတယ်လို့ ခံစားရအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။”</p> <p>လီဖေးယွီက အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဤနီရွှေရောင် ကလေးငယ်မှာ ‘အနန္တရွှေဆေးလုံး’ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ထိုရွှေဆေးလုံးလေး မွေးဖွားလာပြီဖြစ်ရာ ၎င်းသည် ဟုန်ယွိကို သွားရောက် ရှာဖွေ တော့မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည့်အရာမှာ ဟုန်ယွိ၏ အဖြေလွှာစာမူ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ သဘာဝအတိုင်း ရွှေဆေးလုံးသည် ဟုန်ယွိ၏ အငွေ့အသက်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော ကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save