Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအား၊ ဝိညာဉ်ခွဲထွက် ကျင့်စဉ် (အပိုင်း ၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~“ဂွပ်…”</p> <p> </p> <p>"ဖူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူကြီးလူကောင်း ပုံစံ အမျိုးသား ၏ မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ သွေးများ ပန်းထွက်သွားသည်ကို မတားဆီးနိုင်တော့ချေ။ ရင်ဘတ်မှ နာကျင်မှုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး၊ သူ၏ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသော အခြေအနေမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖိနင်းထားသော၊ ကြောက်စရာ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသော တာအိုရုပ်သေးကို သူ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး ဤအခြေအနေကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p>“မင်း...”</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း.."</p> <p> </p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေး၏ ခြေထောက်က ပိုမို အားစိုက်လိုက်ရာ၊ မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြီး အောက်တွင် ထိုအမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်သည် အောက်သို့ ချိုင့်ဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အာ...”</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသားသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး သွေးများ ဆက်တိုက် ပန်းထွက်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ တာအိုရုပ်သေးသည် ခြေတစ်ချက် ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသားသည် လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူသည် ဥက္ကာပျံ တစ်ခုပမာ လွင့်စင်သွားပြီး၊ မိုင်ဝက်ခန့် အကွာရှိ တောင်ကုန်းငယ် တစ်ခုနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း...</p> <p> </p> <p>တောင်ကုန်း ပြိုကျမှုနှင့်အတူ မြေကြီးများ အပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး၊ ထိုအမျိုးသားသည် ပြိုကျလာသော မြေစာများ အောက်တွင် ချက်ချင်းပင် နစ်မြုပ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာအားလုံးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးက ထိုအမျိုးသားကို ကန်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင်၊ မိစ္ဆာမြွေကြီး ကို စီးနင်းလာသော အမျိုးသား နှင့် အနီးအနားရှိ နဂါးနက် ကုန်သွယ်ရေး အသင်း မှ လူများ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များသည် အကြီးအကျယ် မှုန်ကုပ်သွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာမြွေကြီး ပေါ်ရှိ အမျိုးသား ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တာအိုရုပ်သေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသော်ငြားလည်း၊ တာအိုရုပ်သေးကို ချက်ချင်း တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခိုက်အတန့်၌ တာအိုရုပ်သေးထံမှ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသော  အရှိန်အဝါသည် ရွှေအမြုတေ အဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းသည် သာမန် ရွှေအမြုတေ အဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် အရှိန်အဝါမျိုး မဟုတ်ချေ..</p> <p> </p> <p>ထို အရှိန်အဝါ၏ စွမ်းအားက သူ့ကို အလွန် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုအဖြစ် ခံစားလိုက်ရစေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤ စွမ်းအားသည် ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် မှ ယွီ မိသားစု နှင့် မန် မိသားစု တို့ ပေးခဲ့သော သတင်းအချက်အလက် များနှင့် လုံးဝ ကိုက်ညီမှု မရှိချေ..။</p> <p> </p> <p>ယွီ မိသားစု နှင့် မန် မိသားစု က... သူတို့ ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် များ ပါဝင်သည့် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း သတ္တုတွင်း ကို တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ် သိမ်းပိုက်သွားသူမှာ သာမန် ရွှေအမြုတေ အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီး လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ လာရောက် ကြည့်ရှုချိန်တွင်မူ...</p> <p> </p> <p>ဒါကများ ယွီ မိသားစု နဲ့ မန် မိသားစု ပြောတဲ့ သာမန် ရွှေအမြုတေ အဆင့် ဆိုတာလား..</p> <p> </p> <p>တာအိုဆရာ နဂါးနက် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယွီ မိသားစု နှင့် မန် မိသားစု တို့၏ မိသားစု ခေါင်းဆောင်များ၏ ခေါင်းကို ဖြုတ်ပစ်ရန်ပင် အဆင်သင့် ဖြစ်နေတော့၏..။</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် တာအိုဆရာ နဂါးနက် သည် တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ကြည့်ရတာ အတော်လေး စိမ်းနေသလိုပဲ။ နာမည်လေးများ သိခွင့်ရှိမလား ခင်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးက အေးအေးလူလူပင် တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ စကားမပြောခင်... မင်း.. အဲ့ဒီ မိစ္ဆာကောင်ရဲ့ ခေါင်းကို အောက်ချထားတာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင်... ငါ အဲ့ဒီကောင်ကို သတ်ပစ်ချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ထိန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်မိတယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တာအိုဆရာ နဂါးနက် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ...မင်းက.. ငါ့ရဲ့ စီးတော်သားရဲ ကိုတောင် သတ်ရဲတယ် ဆိုတော့ တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းတာပဲနော်”</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ မင်းကို သေချာ မသိဘူး။ ငါ့ရဲ့ သတ္တိ ဘယ်လောက် ရှိတယ် ဆိုတာက.. မင်း အကဲဖြတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“အခု မင်းရဲ့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ငါတို့ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် သွားကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်...”</p> <p> </p> <p>တာအိုဆရာ နဂါးနက် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ပိုမို တောက်ပလာပြီး တာအိုရုပ်သေးကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက.. ငါ... နဂါးနက် ကိုပါ သတ်ပစ်ချင်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေး စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင်၊ တာအိုဆရာ နဂါးနက် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူသတ် အရှိန်အဝါ များဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့၏။ သူသည် တာအိုရုပ်သေးကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ... ခင်ဗျားကို ငါ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်။ အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွား”</p> <p> </p> <p>“ဒီ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း သတ္တုတွင်း ကို... နဂါးနက် ကုန်သွယ်ရေး အသင်း က...”</p> <p> </p> <p>'သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ' ဟူသော နောက်ဆက်တွဲ စကားလုံးများသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ မထွက်ပေါ်လာနိုင်ခင်မှာပင် လည်ချောင်းထဲ၌ တစ်ဆို့သွားပြီး သူ၏ အသံသည် ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။ သူသည် တာအိုရုပ်သေး၏ လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြား ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုဆရာ နဂါးနက် ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ သူ့ထံတွင် ရှိနေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများသည် နွေဦးပေါက် ရာသီ၏ နေရောင်အောက်မှ နှင်းပွင့်များပမာ ချက်ချင်း အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တာအိုရုပ်သေး၏ လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြား ကိုသာ မှင်သက်စွာ ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုဆရာ နဂါးနက် ၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>'ဘုရားရေ... အဲ့ဒါက ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် ရဲ့ တံဆိပ်ပြား မဟုတ်လား'</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏတာ အကြာတွင်၊</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်သော စီးတော်သားရဲ အထက်တွင် ရပ်နေသည့် တာအိုဆရာ နဂါးနက် သည် အလျင်အမြန် ခြေတစ်ချက် ဆောင့်လိုက်ရာ၊ မိစ္ဆာမြွေကြီး သည် ၎င်း၏ အရှိန်အဝါ နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု များကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် မိစ္ဆာမြွေကြီး ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခုအခါ သူသည် အခြားသူများကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နေခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တာအိုဆရာ နဂါးနက် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပ တက်ကြွသော အပြုံးများ ပေါ်လာပြီး တာအိုရုပ်သေးကို ကြည့်ကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်မှု လွဲတာပါ... နားလည်မှု လွဲတာပါ။ တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒါတွေ အားလုံးက နားလည်မှု လွဲတာ သက်သက်ပါ ဗျာ”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့က မျက်စိကန်း နေလို့ပါ။ အကြီးအကဲ ကို ရန်စမိတဲ့ အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>“ဟေး... အကြီးအကဲ သာ ခင်ဗျားရဲ့ တံဆိပ်ပြား ကို စောစောစီးစီး ထုတ်ပြခဲ့ရင်... ကျွန်တော် နဂါးနက် က ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးဝေး နောက်ဆုတ်ပေးမှာပါ။ အကြီးအကဲ ကို လုံးဝ ရန်စမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော်... ဟားဟားဟား”</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးက သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ပြိုကျနေသော မြေစာပုံ အောက်မှ ယခုလေးတင် တွားသွား၍ ထွက်လာသော၊ ဒေါသတရားများနှင့် လက်စားချေလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော်ငြား ယခုအခါ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီ ဖြစ်သော လူကြီးလူကောင်း ပုံစံ အမျိုးသား ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးသည် သူ၏ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် တံဆိပ်ပြား ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“တာအိုဆရာ နဂါးနက် ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ငါ ကြားဖူးပါတယ်။ အခု ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့လိုက်ရတော့... အဲ့ဒီ ဂုဏ်သတင်းက တကယ်ပဲ မှန်နေတာကိုး”</p> <p> </p> <p>တာအိုဆရာ နဂါးနက် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။ အကယ်၍ ဤစကားကို သာမန် လူတစ်ယောက်က ပြောခဲ့မည် ဆိုပါက သူသည်... 'မင်း ကြားဖူးတာ မှန်ပါတယ်ကွ' ဟု သေချာပေါက် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တာအိုရုပ်သေး၏ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသောအခါတွင်မူ...</p> <p> </p> <p>သူ လုံးဝ သဘောမတူရဲချေ..။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက သူ၏ နဂါးနက် ကုန်သွယ်ရေး အသင်း သည် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ..။</p> <p> </p> <p>နဂါးနက် ကုန်သွယ်ရေး အသင်း ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သူ သူကိုယ်တိုင်ပင် တံဆိပ်ပြား ကိုင်ဆောင်ထားသော တာအိုရုပ်သေး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြေးတစ်ယောက် ကဲ့သို့ မည်မျှ ရိုသေကျိုးနွံစွာ ပြုမူနေရသည်ကို ကြည့်လိုက်ပါတော့။</p> <p> </p> <p>တာအိုဆရာ နဂါးနက် က အလျင်အမြန်ပင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်မှု လွဲတာပါ... နားလည်မှု လွဲတာပါ။ ကျွန်တော်တို့က ဝမ်းရေးအတွက် ရုန်းကန်နေရတဲ့ သူတွေပါ။ တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့ လာပြီး ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လုံးဝ မဝံ့ရဲပါဘူး ခင်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ... တခြား ကိစ္စ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး ဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခဏ နေဦး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးက တားမြစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တာအိုဆရာ နဂါးနက် သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာသော မျက်ဝန်းများဖြင့် တာအိုရုပ်သေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုဆရာ နဂါးနက်... မင်း ဒီကို ရောက်လာတာ တိုက်ဆိုင်မှုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်နော်”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save