Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၄၅၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>နာရီအနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရှန်းယွီ၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုဖြစ်စဉ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ပိုးချည်မှာ အဆင့်တက်သွားသည်နှင့်အမျှ ခေတ္တမျှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားပြီးနောက် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း ယခင်က လက်နက်နှင့်မူ လုံးဝကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် ၎င်းကို နတ်ဘုရားအဆင့်မှသည် ပညာရှိအဆင့်အထိ မြှင့်တင်ရန်သာ လိုတော့သည်။ ပညာရှိအဆင့် လက်နက်တစ်ခုသာ ပိုင်ဆိုင်မည်ဆိုပါက သူကိုယ်တိုင် ထိုနယ်ပယ်သို့ မရောက်သေးလျှင်ပင် ပညာရှိနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အဘက်ဘက်မှ နိမ့်ကျနေလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ရှန်းယွီ၏ ဝိညာဉ်မှာ စစ်မှန်သော ကမ္ဘာကြီး၏ အထက်တွင် လွင့်မျောနေ၏။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်နှင့် ပညာရှိနယ်ပယ်ကြားရှိ ကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကို ဘယ်လိုဖြတ်ကျော်ရမလဲဟု သူ အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>ပထမဆုံး သူတွေးမိသည်မှာ စစ်ပညာနယ်ပယ် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ မိန်းမသည်သာ သူမ၏ စစ်ပညာတာအိုကို အောင်မြင်စွာ နိုးထစေနိုင်ပါက သူတို့နှစ်ဦး သဟဇာတကျင့်ကြံခြင်းပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အစွမ်းထက်လာနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုမျှနှင့်လည်း မလုံလောက်နိုင်သေးသဖြင့် သူသည် ပညာရှိ အသုံးပြုခဲ့သော လူဝင်စားခြင်းနည်းလမ်းကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ သံသရာနိယာမကို အသုံးပြု၍ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို အစိတ်အပိုင်းများ ခွဲထုတ်ကာ လူဝင်စားစေပြီး ကျင့်ကြံခိုင်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ သို့သော် ပညာရှိ လုပ်ဆောင်သကဲ့သို့ ပြင်ပလောကတွင် မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ထားသော ဤကမ္ဘာသစ်အတွင်း၌သာ လူဝင်စားစေမည်ပင်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းတို့မှာ သေချာပေါက် ပညာရှိများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ အာမခံနိုင်သည်။</p> <p>ပညာရှိနယ်ပယ်တွင် ဤနည်းလမ်းဖြင့် အဆင့်တက်ရန်မှာ ခွဲထုတ်ထားသော ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်သည် မူလခန္ဓာကိုယ်၏ လွှမ်းမိုးမှုမပါဘဲ သူဘာသာ အဆင့်တက်လှမ်းရမည်ပင်။ ဤအရာမှာ လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲပုံရသော်လည်း ရှန်းယွီအတွက်မူ ထိုမျှ မခက်ခဲလှပေ။</p> <p>သူသည် ကိုယ်ပွါး ခြောက်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲ၌ လူဝင်စားစေမည်။ ၎င်းနောက် ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုအနေဖြင့် ၎င်းတို့အား ကြီးမားသော ကံကြမ္မာနှင့် အခွင့်အလမ်းများ ပေးအပ်ကာ ရွေးချယ်ခံရသူများအဖြစ် ခန့်အပ်မည်ပင်။ ထိုကံကြမ္မာများက ဤကမ္ဘာအတွင်း သူ ဝှက်ဖုံးထားသော ရတနာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိစေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အား ကျင့်ကြံရုံသာမက ပါရမီများကိုပါ မြှင့်တင်နိုင်စေမည်ပင်။</p> <p>သို့သော် ဤအစီအစဉ်ကို မစတင်မီ သက်ရှိဟူ၍ မရှိသလောက်ဖြစ်နေသော ဤကမ္ဘာသစ်ထဲတွင် ကိုယ်ပွါးများ ဘယ်လိုလူဝင်စားမလဲဟူသော ပြဿနာရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သက်ရှိများ ဖန်တီးခြင်းမှ စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သက်စောင့်နိယာမကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး သက်ရှိများ ပေါက်ဖွားလာရန် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ ပြင်ပမှ သက်ရှိများကို ခေါ်ဆောင်လာ၍ မရပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရရှိနိုင်သောကြောင့်ပင်။ အတန်ကြာပြီးနောက် ထိုကမ္ဘာ၌ အခြေခံအကျဆုံး သက်ရှိပုံစံများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး အတိုင်းအတာဖြစ်သဖြင့် ထိုဖြစ်စဉ်မှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးနေ၏။</p> <p>ထိုအခါ ရှန်းယွီသည် အချိန်နိယာမကို အသုံးပြု၍ အတွင်းကမ္ဘာ၏ အချိန်စီးဆင်းမှုကို ဆယ်ဆခန့် မြှင့်တင်လိုက်ရာ ပြင်ပကမ္ဘာ၏ တစ်ရက်သည် အတွင်းကမ္ဘာ၏ ဆယ်ရက်နှင့် ညီမျှသွားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ အချိန်ကို မြှင့်တင်ရန်မှာ ၎င်းကို ဖွဲ့စည်းထားသော နိယာမအားလုံးကိုပါ ထိန်းညှိရမည်ဖြစ်သဖြင့် ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ခက်ခဲလှသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံတာအိုက ဤလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော်လည်း ဤကမ္ဘာတွင်မူ သူကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်ဘုံတာအို ဖြစ်နေသဖြင့် အားလုံးကို တာဝန်ယူရခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန်တွန်းပို့လိုက်ရာ ပြင်ပကမ္ဘာ၏ တစ်ရက်လျှင် အတွင်းကမ္ဘာ၌ ရက်ပေါင်း တစ်ရာနှင့် ညီမျှသွားသည်အထိ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းမွန်လှသော်လည်း သူ အလိုရှိသော အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို မထိခိုက်စေမည့် အတိုင်းအတာအထိ အစွမ်းကုန် ညှစ်ထုတ်လိုက်ရာ အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ အဆပေါင်း တစ်ထောင်ခန့်အထိ မြန်ဆန်သွားတော့သည်။ ဤအရှိန်နှင့်ဆိုလျှင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အဆင့်မြင့်သက်ရှိများ ပေါ်ထွက်လာရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save