Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၅၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တွက်ချက်ခြင်းနှင့် ခြယ်လှယ်ခြင်း အရှင်သခင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လူတိုင်းက ဤစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ မသင့်တော်ရမှာလဲ။ ဒီမှာရှိနေတဲ့ လူတွေထဲမှာ မင်းထက် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့သူ ရှိတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ "</p> <p> </p> <p>​"ငါက အများဆုံး ယုံကြည်ရတဲ့ အကြံပေး တစ်ယောက် အနေနဲ့ပဲ လုပ်ဆောင်နိုင်မယ်။ မဟာဗျူဟာတွေ ဆွဲတာ၊ ကျယ်ပြန့်တဲ့ စစ်မြေပြင်ပေါ်မှာ အောင်ပွဲကို ဆုံးဖြတ်တာ၊ ရန်သူရဲ့ အကြံအစည်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတာ၊ ပြီးတော့ တန်ပြန် မဟာဗျူဟာတွေကို တိတ်တဆိတ် အကောင်အထည်ဖော်တာ။ ဒါတွေကို ငါ လုပ်နိုင်တယ်။ ငါ လုပ်ဖို့လည်း တာဝန်ရှိတယ်။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ဒါပေမဲ့ ငါက ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့သူနဲ့ ခေါင်းဆောင်အနေနဲ့တော့ မသင့်တော်ဘူး။ အဲ့ဒီအစား အဲ့ဒီနေရာအတွက် ငါ့စိတ်ထဲမှာ တခြားသူ တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ "</p> <p> </p> <p>​သူ ခဏတာ ရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ထဲက လူတိုင်းမှာ လုံလောက်တဲ့ ခေါင်းဆောင်မှု စွမ်းရည်တွေ ရှိကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သာမန် အခြေအနေတွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့ နေရာမှာ ပြောရရင် ငါတို့အားလုံးမှာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အဲ့ဒီလူ တစ်ယောက်လောက်တော့ ငါတို့က မတော်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ အများဆုံး လုပ်နိုင်တာက အဲ့ဒီလူ ရောက်မလာခင်အထိ အကြံပေးရုံပဲ။ ပြီးရင်တော့ ငါတို့က ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ရန်သူတွေကို အသက်လုပြေးရလွန်းလို့ ပင်ပန်းသွားအောင် လုပ်မယ်။ ဒါက အတော် ကောင်းလိမ့်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>​"အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ...။ "</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက ပြိုင်တူ မေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ထူးဆန်းတယ်။ မို့ထျန်းကျီး ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့လောက် မတော်ဘူးလို့ ဝန်ခံရတဲ့ လူမျိုး ရှိနေတာလား။ ဒီလို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>​"အဲ့ဒီလူရဲ့ စွမ်းရည်က သူ သိုင်းဆရာ အဆင့်လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ အချိန်မှာတောင် အောက်ကောင်းကင် သုံးဆင့် တစ်ခုလုံးကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားစေခဲ့ဖူးတယ်။ သူက တစ်ခါက ထျယ်ယွမ်တိုင်းပြည် ပြိုကျပျက်စီးတော့မယ့် အချိန်မှာ ဦးဆောင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဉာဏ်ပညာနဲ့ အစီအစဉ်ဆွဲမှုတွေက တိဝူချင်းရုန်ရဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ စစ်အင်အားကိုတောင် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားစေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဒီလူက အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်ကို ရောက်လာကတည်းက ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ယူဆောင်လာခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ သူက အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်ရဲ့ အခြေအနေကို ပြင်ပ အကူအညီ မပါဘဲနဲ့ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ...။ "</p> <p> </p> <p>​"ငရဲဘုရင် ချူ။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက သူ၏ နာမည်ကို မပြောရသေးပေ။ သို့သော် အခြားသူများအားလုံးက ထိုလူ၏ နာမည်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ဆိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်တယ်၊ သူပဲ။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငရဲဘုရင် ချူရဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ အစီအစဉ်ဆွဲတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ငါ ဘယ်လောက်ပဲ ချီးကျူးချီးကျူး မလုံလောက်နိုင်ဘူး။ သူ့ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုက သူ ရှေ့ကနေ စီးနှင်သွားတဲ့အခါ ငါ့ကို ဖုန်မှုန့်တွေကိုပဲ မြင်တွေ့ရအောင် လုပ်ထားတယ်။ ပြီးတော့ ငါက သူ့ကို မီဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ "</p> <p> </p> <p>​သူက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး ဆက်ပြောသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်နိုင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှေ့တန်းကနေ ကွပ်ကဲရမယ့် အချိန်၊ ပြီးတော့ သေမင်းက အမြန် ချဉ်းကပ်လာနေတဲ့ အကျပ်အတည်းကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ လမ်းစရှာရမယ့် အချိန်မျိုး ရောက်လာရင် ငါတို့အတွက် ဒါကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ငါတို့ရဲ့ တွေးခေါ်မှုက ရှင်းလင်းနေတဲ့ အချိန်မှာတောင်မှပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငရဲဘုရင် ချူကတော့ ဒီလို အရာတွေကို ချွေးတစ်စက်မှ မထွက်ဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးပြီ။ "</p> <p> </p> <p>​"တည်ငြိမ်တယ်...။ "</p> <p> </p> <p>လော်ခဲ့ဝူက မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို မို့၊ ငရဲဘုရင် ချူက ဘယ်တုန်းက သူ့ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို ပြသခဲ့လို့လဲ။ ငါ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒါကို မကြားဖူးရတာလဲ။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းသာ ငရဲဘုရင် ချူ ထျယ်ယွမ်တိုင်းပြည်ကို စရောက်ခါစ အချိန်က သူ့နေရာမှာ ဆိုရင် သူ ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်နိုင်မှာလား။ "</p> <p> </p> <p>​"အင်း... မရဘူး။ "</p> <p> </p> <p>လော်ခဲ့ဝူက ရိုးသားစွာ ဝန်ခံလိုက်သည်။ ထျယ်ယွမ်တိုင်းပြည်၏ ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မှုမှာ တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်တစ်ခုပဲ။</p> <p> </p> <p>​"သူက လုံးဝ အဆင်မပြေတဲ့ အခြေအနေအောက်မှာ ရှုံးနိမ့်မှုကို အောင်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူက အဲ့ဒါကို နည်းနည်းချင်းစီ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ။ တည်ငြိမ်မှု မရှိဘဲနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို ပြီးမြောက်နိုင်မှာလား။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက အလွန် ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရိုးသားစွာ မေးကြည့်နိုင်တယ်။ အင်း။ ငါသာ ငရဲဘုရင် ချူရဲ့ နေရာမှာ ဆိုရင် အဲ့ဒီအရာတွေကို ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​"တကယ်ပါပဲ။ ငရဲဘုရင် ချူရဲ့ တည်ငြိမ်မှုက သာမန်လူတစ်ယောက် လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ နေရာမှာ ရှိတယ်။ "</p> <p> </p> <p>ရှဲ့တန်းချုံက ရှဲ့ မိသားစုတွင် ချူယန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။ သူသည် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်နှာမနီဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခွေးသား။ သူက ငါ့မိသားစု တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်သောက်ခဲ့တာတောင် မမူးသေးဘူး။ သူက လွဲရင် ဒီလောကမှာ တည်ငြိမ်တယ်လို့ ခေါ်ဆိုခံထိုက်တဲ့ လူသား ယောက်ျား မရှိတော့မှာကို ငါ စိုးရိမ်မိတယ်။</p> <p> </p> <p>​"မှန်တယ်။ "</p> <p> </p> <p>သုန့်ဝူလေ့က အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လော်ခဲ့ဝူလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ချူယန်ကို မြင်ဖူးကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ ညီငယ်များမှာ ချူယန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ သူနှင့်အတူ ခရီးသွားနေကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် ချူယန် လုပ်သလိုမျိုး သူတို့၏ ညီငယ်များကို ဘယ်တော့မှ ယဉ်ပါးအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>​"ဒါ့အပြင် ငါတို့ဆီမှာ အင်အားကြီးတဲ့ တပ်မှူးတချို့ လိုအပ်နေသေးတယ်။ ကုတူရှင်းနဲ့ သုန့်ဝူရှန်းတို့က အဲ့ဒီနေရာတွေမှာ ရှိနေဖို့ ထိုက်တန်လိမ့်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့က အခုချိန်မှာ ငါတို့ရဲ့ အင်အားတွေကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ပေါင်းစည်းလိုက်မယ်ဆိုရင် အလွန်ဆုံး သရေလောက်ပဲ ကစားနိုင်မှာ။ ဘယ်လို အောင်ပွဲမျိုးမဆို အသေအပျောက်များတဲ့ အောင်ပွဲပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့က အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်မှာ ဗိုလ်ကျ စိုးမိုးနိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုတူရှင်း၊ သုန့်ဝူရှန်းနဲ့ အခြားသူတွေ ပြန်ရောက်လာရင်တော့ အခြေအနေက လုံးဝ ကွာခြားသွားလိမ့်မယ်...။ "</p> <p> </p> <p>​"မင်းက အဲ့ဒီ လူငါးယောက်ကို အားကိုးချင်နေတာလား။ "</p> <p> </p> <p>သုန့်ဝူလေ့က အနည်းငယ် အထင်သေးစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ငရဲဘုရင် ချူကို အရေးပါတဲ့ ကစားသမား တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မို့ထျန်းကျီးက အဲ့ဒီ ငါးယောက်ကို ဒီလောက်အထိ အထင်ကြီးနေတာက နည်းနည်း လွန်နေပြီ။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်တယ်။ မှန်တယ်။ ငါတို့က အဲ့ဒီငါးယောက်ကို အားကိုးရမယ်။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို သုန့်၊ အဲ့ဒီငါးယောက်က သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် ငါးယောက်နဲ့ သိုင်း ဘုရင်အဆင့် ပညာရှင် သုံးဆယ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ပစ်ခဲ့တာ..။ ငါတို့သာ အဲ့ဒီငါးယောက်ရဲ့ နေရာမှာ ဆိုရင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား။ "</p> <p> </p> <p>​" မိုး နတ်မင်းကြီးပဲ သိလိမ့်မယ်...။ သူတို့ ဘယ်လို ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံအစည်တွေ ဒါမှမဟုတ် လှည့်ကွက်တွေကို သုံးခဲ့လဲ ဆိုတာ...။ "</p> <p>သုန့်ဝူလေ့က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မှန်တယ်။ သူတို့က ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံအစည်တွေနဲ့ လှည့်ကွက်တချို့ကို သုံးခဲ့တာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့...။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက ဒီလို ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံအစည်တွေနဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို ဘယ်တော့မှ တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုမျိုး ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံအစည်တွေနဲ့ ပူးပေါင်း ကြံစည်မှုတွေကို သိထားတာကလည်း အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်မှာတော့ ခွန်အား တစ်မျိုးပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်တွေတောင် ဒီလို အကြံအစည်တွေနဲ့ အသတ်ခံရနိုင်တယ်လေ။ ငါတို့သာ ဒီလှည့်ကွက်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် သေဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများမယ် ဆိုတာကိုတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​"အကြံအစည်တွေကို သိနားလည်ခြင်းဟာ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုရဲ့ အမြင့်ဆုံး ခွန်အားပဲ။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်းက ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှဲ့တန်းချုံက ဒါကို လေးနက်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူက နှစ်ဖက်စလုံး၏ အားသာချက် အားနည်းချက်များကို သေချာစွာ စီစစ်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ပိုပိုပြီး ခံစားလာရသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို မို့၊ ဒီကိစ္စက အပြင်ဘက်ကနေ ကြည့်ရသလောက် ရိုးရှင်းပုံ မရဘူး။ အိုး မိသားစုက တခြား မိသားစု အများကြီးနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားတယ်။ သူတို့က ငါတို့ကိုချည်းပဲ ပစ်မှတ်ထားဖို့ ဒါကို လုပ်ခဲ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး မလား။ "</p> <p> </p> <p>​"အစ်ကို ရှဲ့က တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စဉ်းစားရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အိုးတူရှောက်က တိကျွင်းတောင်ထိပ် ပြိုင်ပွဲအပြီးမှာ လောင်းကစားကြွေး အများကြီး တင်သွားခဲ့တယ်... ငါ အဲ့ဒီတုန်းက တွက်ချက်ကြည့်တော့...။ "</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်းက ရှဲ့တန်းချုံကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှဲ့တန်းချုံ၏ မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီရဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အိုးတူရှောက် တစ်ယောက်တည်း လောင်းကစားကြွေး အများကြီး တင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလေ...။</p> <p> </p> <p>​"ငါက အိုး မိသားစုရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်လို့ သဘောထားကြည့်ရအောင်။ ဒီလို ငွေကြေး နတ်ဘုရား တစ်ပါးအကြောင်း ကြားပြီးရင် ငါ ပထမဆုံး လုပ်ချင်မယ့်အရာက မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့ လောင်းကစားကြွေးကို ဆပ်ပစ်ချင်မယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ ငါက အဲ့ဒီလူကို သတ်ပြီး သူ့ရဲ့ စည်းစိမ်တွေကို သိမ်းယူဖို့ စဉ်းစားမယ်။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက သူ့ကိုယ်သူ အိုး မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ နေရာတွင် ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လူတိုင်းက နားစွင့်နေစဉ် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ စတင် ရှင်းပြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"အခု ငရဲဘုရင် ချူက ရှဲ့ မိသားစုဆီ လည်ပတ်ပြီး ပြန်လာတယ်။ ပြီးတော့ ငရဲဘုရင် ချူရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး စွမ်းရည်တွေက အံ့သြလောက်စရာ အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ငါ ရုတ်တရက် သိလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ငါက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ ငါက ငရဲဘုရင် ချူကို တိတ်တဆိတ် သတ်ပစ်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အိုး မိသားစုက ဘယ်လောက်တောင် အင်အားကြီးလာမလဲ။ ဒါ့အပြင် ငရဲဘုရင် ချူက သိုင်း ဘုရင်အဆင့်ပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့အဖွဲ့ထဲမှာ သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် မပါဘူးလို့လည်း ငါ ကြားထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အိုး မိသားစုမှာက တစ်ယောက်မက ရှိတယ်။ ဒါဆိုရင် ဘယ်သူမှ မသိသရွေ့ ငါတို့က တိတ်တဆိတ် ချမ်းသာသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီး ဆက်လက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။</p> <p> </p> <p>" ဒါ့အပြင် သူ ရှဲ့ မိသားစုထဲကို ဝင်တုန်းကတောင် အစောင့်အရှောက် မပါဘူး။ သူ ငါ့အိုး မိသားစုထဲကို ဝင်လာရင်ရော အစောင့်အရှောက် ပါပါ့မလား။ ဒါဆို သူတို့ အထဲရောက်သွားတာနဲ့ ငါ့စိတ်ကြိုက် ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး မဖြစ်လာဘဲ နေမှာလဲ။ "</p> <p> </p> <p>​ရှဲ့တန်းချုံနှင့် အခြားသူများက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ မို့ထျန်းကျီးက အိုးချန်ဝူ၏ တွေးခေါ်ပုံကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ လုံးဝ တိကျမှန်ကန်လှသည်။ အမှန်တကယ်တော့ အခြေအနေများမှာ ဤနေရာမှ စတင်၍ လမ်းလွဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါကြောင့် သူတို့ ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ တပ်ဖြန့်ဖို့ ငါ စတင် စီစဉ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်က ကြိုတင် ကာကွယ်မှုတွေ လုပ်ထားပြီး လူတစ်ယောက်တည်းပဲ လာတယ်ဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို တစ်ခါတည်း အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းဖို့ ငါ စဉ်းစားတယ်။ ဒါကြောင့် ချူယန်က မိသားစုကနေ ထွက်လာပြီး အခြားသူတွေနဲ့ သွားပူးပေါင်းတာနဲ့ သူတို့အားလုံးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ မျိုးဖြုတ်ပစ်မယ်။ ဒါက သတင်းအချက်အလက်တွေ လိုအပ်သလို သူတို့ရဲ့ ခြေရာခံဖို့ ပညာရှင် တချို့လည်း လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါက ယုံကြည်ရတဲ့ သူတွေကို စေလွှတ်ရမယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကို သေချာပေါက် ခြေရာခံနိုင်လိမ့်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ငါ လူ သိပ် အများကြီး မလွှတ်သင့်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ ပစ်မှတ်တွေက ငါ့အစီအစဉ်ကို ရိပ်မိသွားရင် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းကြမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်တယ်။ ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီလိုဆိုရင် သူတို့က လမ်းခွဲသွားကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလို ဖြစ်သွားရင် ငါ့အိုး မိသားစုက သူတို့အားလုံးဆီကို ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ခြေရာခံဖို့ သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ငါ စေလွှတ်မယ်။ အလွန်ဆုံး သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် နှစ်ယောက်ပေါ့။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီး ဤနေရာအထိ ပြောပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံအစည်တွေနဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို သုံးရင်တောင် သိုင်း ဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် ငါးယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ချင်းစီကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ချူယန်က သူတို့နောက်ကို ခြေရာခံလိုက်လာတဲ့ သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်ကို အရင် သတ်ခဲ့တာ သေချာတယ်။ သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် နှစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခြေရာခံအဖွဲ့မှာ သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် သုံးယောက် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက် ပိုပြီးတော့ ပါလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ယောက်ယောက်ကို ခြေရာခံဖို့အတွက် သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် သုံးယောက် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက် ပိုပြီး ငါက စေလွှတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက် အင်အားကြီးတဲ့ အဖွဲ့ကို မိုးကြိုးပစ်သလို တစ်ချက်တည်းနဲ့ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ဖို့ အတွက်ပဲ ငါ စေလွှတ်မှာ။ "</p> <p> </p> <p>​ချူယန်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပါက သူ လေးစားမှုဖြင့် ဦးညွှတ်သွားမည် ဖြစ်သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>အိုး မိသားစု မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ တွေးခေါ်ပုံ လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အဖြစ်အပျက်များ၏ စီးဆင်းမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်စေ မို့ထျန်းကျီး၏ တွက်ချက်မှုများမှာ မှန်ကန်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ပြီးတော့ ငါ သတင်းအချက်အလက် အစီရင်ခံ စာကို လက်ခံရရှိပြီး ငါ့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ကြီးက သူတို့ဆီ ချီတက်သွားတယ်။ ငါက မိုးကြိုးနည်းလမ်းကို သုံးရမယ်။ ပြီးတော့ အနာဂတ် ပြဿနာတွေကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရှင်းလင်းရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ လွှတ်လိုက်တဲ့ ပညာရှင်တွေ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်ဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ငါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီး တစ်ခုကို ဆွဲဆောင်မိသွားပြီဆိုတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ဒါ့အပြင် ငါ့အိုး မိသားစုက ပညာရှင်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလောက် များပြားတဲ့ ရန်သူ မိသားစုတွေရဲ့ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ငါ ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ချက်ချင်း အန္တရာယ်ကျရောက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ငါက ငါ့ကိုယ်ငါ ကာကွယ်ချင်တယ်။ ဒါကြောင့် တခြား အင်အားကြီး မိသားစုတွေနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်နေတဲ့ မိသားစု မျိုးဆက်သစ်တွေကို ငါ ပစ်မှတ်ထားပြီး ကု မိသားစု၊ လော် မိသားစု၊ သုန့် မိသားစု နဲ့ ကျီ မိသားစုတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ ပြဿနာ ဖန်တီးမယ်။ ဒါ့အပြင် ငရဲဘုရင် ချူက ရှဲ့ မိသားစုနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားတာ မကြာသေးဘူး။ ဒါကြောင့် အခုဆို ရှဲ့ မိသားစုကလည်း ရန်သူပဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လီ မိသားစုနဲ့ ငါ ဆက်သွယ်မယ်။ ပြီးတော့ မိစ္ဆာနက်မိသားစုက အမြဲတမ်း အကျိုးအမြတ်က လွဲပြီး ဘာကိုမှ မရှာဖွေဘူး။ ဒါကြောင့် အဲ့ဒါကလည်း အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် မန် မိသားစုက ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ အင်အားမရှိဘူး။ ဒါကြောင့် မန် မိသားစုကိုလည်း ငါ အကူအညီ ပေးမယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က ဒီအခွင့်အရေးကို လိုလိုလားလား ဖမ်းဆုပ်ကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က မဟာမိတ် အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံပြီး တူညီတဲ့ နားလည်မှု တစ်ခုကို ရရှိသရွေ့ ဒီ မိသားစုတွေမှာ မုန်းတီးမှုတွေကို ငါ လှုံ့ဆော်ပေးမယ်။ ပြီးတော့ ငါ့မိသားစုကို အန္တရာယ်ကနေ ကယ်တင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ငါ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက ဤနေရာအထိ ပြောပြီး ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှဲ့တန်းချုံ၊ သုန်းဝူလေ့နှင့် လော်ခဲ့ဝူတို့က တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးကြသည်။ ကျီကျုကလည်း သူ၏ ပျင်းရိသော ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အခြားသူများ၏ စကားကို အာရုံစိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်နေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများမှ ထက်မြက်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ငါ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် လေးနက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>" ငါ ဒီမိသားစုတွေကို စည်းလုံးစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အင်အားက မကြာခင်မှာ အလွန်အမင်း တိုးတက်လာတော့မယ် ဆိုတာကို ငါ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတယ်။ ဒါ့အပြင် အိုး မိသားစုက လက်ရှိမှာ အားနည်းနေတယ်။ ပြီးတော့ ဒီ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ အပိုင်သိမ်းခံရမယ့် အပိုဆောင်း အန္တရာယ် တစ်ခုလည်း ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါက အငြင်းပွားမှုကို လှုံ့ဆော်ပြီး ကု မိသားစု၊ ရှဲ့ မိသားစု၊ သုန့် မိသားစု နဲ့ တခြား မိသားစုတွေကို စတင် တိုက်ခိုက်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>​"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အင်အားကို ရရှိပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါက အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်မှာ ကြီးစိုးနိုင်စွမ်း တည်ဆောက်နိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဒီမိသားစု တချို့ ဖျက်ဆီးခံရရင် ငါတို့ အိုး မိသားစုက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်း ယူမယ်။ အဲ့ဒီလို ဖြစ်လာရင် ငါတို့ရဲ့ အင်အားကိုတောင် ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်တယ်။ တကယ်တော့ ငါတို့ ပိုပြီး အင်အားကြီးလာလိမ့်မယ်။ ဒါက ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက ဤနေရာအထိ ပြောပြီးနောက် ခဏတာ ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက အိုး မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား ဖြစ်သင့်တယ်။ "</p> <p> </p> <p>သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ဒါ မှားစရာ အကြောင်း မရှိဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက အိုးချန်ဝူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။ တကယ်တော့ သူက အိုးချန်ဝူ၏ သွေးကြောများနှင့် အတွင်းပိုင်း အားလုံးကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>​ရှဲ့တန်းချုံနှင့် သုန့်ဝူလေ့တို့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျီကျုက အကျင့်ပါနေသလို ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ခြေထောက်ကို စတင် ကုတ်နေသည်။ ထို့နောက် သူက ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ မှန်လိမ့်မယ်။ သူတို့က အစပိုင်းမှာ လောဘကြီးသွားတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ နောင်တရတယ်။ ပြီးတော့ ကြောက်လာတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ ဆက်သွယ်မှု လုပ်ပြီးရင် သူတို့ရဲ့ အင်အားကို တိုးချဲ့လိမ့်မယ်။ ပြီးရင် သူတို့ရဲ့ ရူးသွပ်တဲ့ အကြံအစည်ကို အကောင်အထည် ဖော်လိမ့်မယ်။ ဒါက တော်တော်လေး ပုံမှန်ပါပဲ။ ထျန်းကျီးရဲ့ သီအိုရီက တိကျမှန်ကန်သင့်တယ်။ "</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်းက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ လူတိုင်းက ၎င်းကို ယုတ္တိရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူတို့က ချီးကျူးတော့မည် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော အနံ့ဆိုးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ရလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြွက်တစ်ကောင်တောင် ဒီလို အနံ့မျိုးကို ရှူမိရင် အဆိပ်သင့်သွားနိုင်သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ ကျီကျုက သူ၏ ဖိနပ်ကို ချွတ်ကာ ခြေထောက်များကို ကုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ခဏတာ ဆက်လက် ကုတ်နေသည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို သူ၏ နှာခေါင်းနားသို့ ကပ်ကာ ရှူရှိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤလူများမှာ သန့်ရှင်းမှုကို နှစ်သက်သူများ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ အန်တော့မလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​"သောက်ကျိုးနည်း။ ခွေးသား။ မင်း ဖိနပ်ကို မြန်မြန် စီးစမ်း။ "</p> <p> </p> <p>"ထွက်သွားစမ်း။ "</p> <p> </p> <p>​...</p> <p> </p> <p>​အော်ဟစ်သံ တစ်ခုနှင့် ဘန်း ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျီကျုက ဘယ်သူက သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး လွင့်ထွက်သွားစေမှန်း မသိလိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ ပြန်ဝင်လာသည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုန်များ ပေကျံနေသည်။</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက အပြုံးကို ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ လောကကြီးကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားစေဖို့ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။ ဒါကြောင့် အိုး မိသားစုနဲ့ တခြား မိသားစုတွေက နောက်ထပ် လှည့်ကွက် တစ်ခုကို သေချာပေါက် သုံးလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက နောက်ဆက်တွဲ လှည့်ကွက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒါက ပိုပြီး အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်လိမ့်မယ်...။ "</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်လို လှည့်ကွက်မျိုးလဲ။ "</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက ပြိုင်တူ မေးလိုက်ကြသည်။ ဤငါးယောက်မှာ မို့ထျန်းကျီး၏ ခန့်မှန်းချက်များကို အားကျပြီး ချီးကျူးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၂ ပြီး၏။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save