Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၅၈၄</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွမ်ကို သတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီး စကားပြောအပြီးတွင် စာကြည့်ခန်းထဲ၌ အသံတစ်သံမျှ မကြားရတော့ပေ။ တကယ်တော့ အပ်တစ်ချောင်း မြေပြင်ပေါ် ကျသွားလျှင်ပင် အလွန် ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>​သုန့်ဝူလေ့၊ လော်ခဲ့ဝူ၊ ကျီကျု၊ ရှဲ့တန်းချုံ နှင့် အခြားသူများက မို့ထျန်းကျီးကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းအထိ အေးစိမ့်သွားသလိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​အရမ်း ရက်စက်လွန်းတယ်။ အရမ်း ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်။ အရမ်း ကောက်ကျစ်လွန်းတယ်။ အရမ်း...။</p> <p> </p> <p>​လော်ခဲ့ဝူ၏ နဖူးမှ ချွေးများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသည်။ ထို့အပြင် သူက အဆက်မပြတ် သုတ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>သောက်ကျိုးနည်း။ သူက အရမ်းကို ရက်စက်လွန်းတယ်။</p> <p> </p> <p>ငါ မို့ထျန်းကျီးနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာ နှစ် အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ ငါ့ကို အခုထိ အနိုင်မယူနိုင်သေးဘူး။ ငါ တော်တော်လေး ကံကောင်းခဲ့တာပဲ။ သူသာ ငါ့အပေါ် ဒီလို အစီအစဉ်မျိုး သုံးခဲ့ရင် လော် မိသားစု မျိုးဖြုတ်ခံရတာ ကြာလောက်ပြီ။</p> <p> </p> <p>​"သူတို့က တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်ပုံချချင်နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သူတို့ထက် ခြေတစ်လှမ်း အမြဲတမ်း စောနေရမယ်။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့က ရန်သူထက် စောနေသရွေ့ အောက်ရှယ်ယွမ် သေသွားရင်တောင် အောက် မိသားစုက ရှဲ့တန်းချုံကို သံသယဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ လုံလောက်တဲ့ အချိန်ရှိနေသရွေ့ ငါတို့က အခြေအနေတွေကို လေ့လာဖို့နဲ့ တန်ပြန် မဟာ ဗျူဟာတွေကို အစီအစဉ်ဆွဲဖို့ အချိန် လုံလုံလောက်လောက် ရလိမ့်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>​"အံ့သြစရာပဲ။ "</p> <p> </p> <p>သခင်လေးများ၏ ခေါင်းများမှာ ချွေးများ ပြန်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်မထောင်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက တကယ့်ကို အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်ပဲ။ "</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆိုရင်တော့ လူတိုင်း စတင် လှုပ်ရှားကြရမယ်။ " မို့ထျန်းကျီးက ပြုံးကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငရဲဘုရင် ချူ ပြန်ရောက်လာတဲ့ အချိန်က ငါတို့ အားလုံး စုပေါင်း တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန်ပဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ငါတို့ ရန်သူတွေကို ကျော်တက်ရမယ့် အချိန်ပဲ။ "</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းပြီ။ "</p> <p> </p> <p>​"ဒီအကျပ်အတည်း ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ကြီးမြတ်တဲ့ မိသားစုကြီးတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ငါတို့ရှေ့မှာ ဗလာကျင်းနေလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်သူမှ ပေါ့ဆနေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယူဆပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းတို့ကို ငါ ထပ်သတိပေးစရာ မလိုဘူးမလား။ "</p> <p> </p> <p>မို့ထျန်းကျီး ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကြားမှာ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေတဲ့အခါ မတရားတာမျိုး မရှိစေချင်ဘူး။</p> <p> </p> <p>​"အဲ့ဒီလိုသာ ဖြစ်လာရင် ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ပျော်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ မတရားတဲ့ ခွဲဝေမှုတွေကြောင့် ငါတို့ကြားမှာ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါတို့မှာ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခသာ ရှိခဲ့ရင် ရန်သူက ငါတို့ကို အလွယ်တကူ ဖြိုခွဲသွားလိမ့်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက အလွန် သတိထားကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ အားလုံးကို သတိပေးနေတာ။ ဒါက စစ်ပွဲက ရတဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ပစ္စည်းတွေ အကြောင်းပဲ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ငါတို့အတွက် သေရေးရှင်ရေး ကိစ္စပဲ။ "</p> <p> </p> <p>​"မှန်တယ်။ ငါတို့ ဒါကို စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားရမယ်။ ဒါကြောင့် အရာအားလုံးကို သူ့ကိုယ်ပိုင် အဖြစ် သိမ်းထားဖို့ ကြိုးစားပြီး တခြား မိသားစုတွေရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ဝါးမျိုဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူကို ငါတို့ ဝိုင်းတိုက်ကြမယ်။ "</p> <p> </p> <p>သခင်လေး တစ်ယောက်ချင်းစီက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ တကယ်တော့ သူတို့က အားကုန်ထုတ်၍ ခေါင်းညိတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့က မို့ထျန်းကျီးကို ပိုပိုပြီး လေးစားလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက အရာအားလုံးကို စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့် အစီအစဉ် ဆွဲပေးခဲ့သည်။ သူက လမ်းညွှန်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည် ဖော်ရန်အတွက် လမ်းစဉ်ကိုလည်း ချမှတ်ပေးခဲ့သည်။ တကယ်တော့ သူက လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများကို ရှင်းလင်းစွာ အစီအစဉ် ဆွဲပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသော အနာဂတ် ပြဿနာ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အစီအစဉ်က ချမှတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သခင်လေးများမှာ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် မီးလောင်နေသကဲ့သို့ အလွန် အလျင်စလိုဖြင့် မို့ မိသားစုမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့က သူတို့၏ မြင်းများကို ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်ကာ ကိစ္စများကို ပြီးပြတ်စေရန် အပြေးအလွှား သွားကြတော့သည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူကမျှ အလကား အချိန်မဖြုန်းချင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ရှဲ့တန်းချုံမှာမူ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကို အရင် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သဖြင့် အထူးသဖြင့် စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက လေပြင်းကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြသော ဤလူများကို ကြည့်နေသည်။ သူက မို့ မိသားစု၏ အဝင်ဝတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသည်။ ထို့နောက် သူက ပြုံးရင်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ချူယန်။ မင်းက ငါ့ညီမလေးကို ကုသပေးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို သိုင်း အဓိပတိ အဆင့် ပညာရှင် နှစ်ယောက်ဆီကိုတောင် တပည့်အဖြစ် အပ်ပေးခဲ့သေးတယ်။ ငါ မို့ထျန်းကျီးက ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီအတွက် မင်းကို ငါ ဘယ်လိုမှ ပြန်ဆပ်လို့ မကုန်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒါကို မင်းကို ငါ ပြန်ဆပ်တဲ့ အစပြုမှုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ "</p> <p> </p> <p>​"ဒါက မင်းအတွက်ရော ငါ့အတွက်ရော တခြားလူတိုင်းအတွက်ပါ အကျိုးရှိလိမ့်မယ်။ လူတိုင်းက ဝမ်းသာပြီး ကျေနပ်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ စတေးမှုတွေတော့ ရှိရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအတွက် ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူးလေ။ ဘုရင်တစ်ပါးက ရန်သူကို အနိုင်ယူဖို့ အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတွေကိုတော့ သွေးချောင်းစီးအောင် စတေးခဲ့ရတာပဲ။ ဒါက ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ ထုံးစံပဲ။ လောကကြီးမှာ ရှိတဲ့ အပြစ်ကင်းတဲ့သူတိုင်းကို စာနာနေရမယ်ဆိုရင် လောကကြီးမှာ ဘာတစ်ခုကိုမှ လုပ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါဦးမလား။ "</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီး၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံမှာ လွင့်ဝဲနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာ ရှိနေသည်။ သူက ကောင်းကင်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝဲပျံနေသော အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" တိဝူချင်းရုန်။ အောက်ကောင်းကင် သုံးဆင့်မှာ ငါ မင်းနဲ့ မတိုက်ခိုက်လိုက်ရဘူး။ အထက်ကောင်းကင် သုံးဆင့်မှာ မင်းနဲ့ ဉာဏ်ရည်ပြိုင်ပွဲ အကြီးစားကြီး တစ်ခု လုပ်ဖို့ ငါ ဘယ်လောက်တောင် မျှော်လင့်နေလဲဆိုတာ မင်း မသိပါဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီ မို့ထျန်းကျီးက ဘာနောင်တမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို အထွတ်အထိပ် ပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ငါ ပါဝင်ခွင့် ရခဲ့ပြီလေ။ အဲ့ဒါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ သက်ရောက်မှုက ထာဝရ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသရွေ့ ငါတို့က ဒဏ္ဍာရီတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ "</p> <p> </p> <p>​သူ ပြုံးပြီး လှည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ အထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>" ဒီအခွင့်အရေးကို မှီခိုပြီး အထက်ကောင်းကင် သုံးဆင့်ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ဆိုတာ မို့ မိသားစုအတွက် မလုံလောက်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခွင့်အရေးတွေက အမြဲတမ်း ပို ရှိလာဦးမှာပါ။ တကယ်တော့ အဲ့ဒီလို အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိလာဦးမှာပါ။ "</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်မှာ တံခါးပေါက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီး၏ မဟာဗျူဟာက ကျန်းဟူ တစ်ခုလုံးကို လာမည့် မုန်တိုင်းကို ကြိုတင် နိမိတ်ပြနေသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာမည့် လေထုထဲသို့ တွန်းပို့တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူက ငြိမ်းချမ်းနေသော ရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သောအခါ လှိုင်းဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် ကျောက်ခဲငယ်လေး တစ်လုံးနှင့် တူသည်။</p> <p> </p> <p>​မိုးသက်မုန်တိုင်း တစ်ခု တိုက်ခတ်လာလိမ့်မည်။ မိုးကြိုးမုန်တိုင်း တစ်ခု မွေးဖွားလာလိမ့်မည်။ အကျပ်အတည်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​...</p> <p> </p> <p>​မို့ထျန်းကျီးက သူ၏ အစီအစဉ်များကို ဆွဲနေချိန်တွင် အိုး မိသားစုကလည်း သူ၏ မဟာမိတ်များနှင့် ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့က မို့ထျန်းကျီးထက် အရင် စတင် လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း သူ့ထက် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အိုး မိသားစုက မိသားစုတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု သွားရောက်ပြီး မဟာမိတ် ဖွဲ့ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ရသည်။ သို့သော် မို့ထျန်းကျီးက သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြု၍ မိသားစု အားလုံးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် စုစည်းခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အိုး မိသားစုက အဓိက မိသားစုကြီးများနှင့် အတူတကွ ထိုင်ကာ ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သို့သော် ၎င်းက အိုး မိသားစုအတွက် ယခင်က စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့သော ပျော်ရွှင်ဖွယ် အခါသမယ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​" ဒီ မဟာမိတ်အဖွဲ့က ပထမအချက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့။ ဒုတိယအချက်က ကြီးစိုးမှုကို တည်ဆောက်ဖို့ပဲ။ "</p> <p> </p> <p>အိုးချန်ဝူက သူ၏ လက်များကို စားပွဲပေါ် တင်ထားသည်။ သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရဲ့ အခြေအနေက မျှော်လင့်ချက် မဲ့နေတယ်ဆိုတာကို လူတိုင်း နားလည်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ကု မိသားစု၊ သုန့် မိသားစု၊ ရှဲ့ မိသားစု၊ လော် မိသားစု နဲ့ မို့ မိသားစုတို့ရဲ့ ကြီးထွားလာနေတဲ့ အင်အားက ခုခံဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်တည်နေတယ်။ အဲ့ဒီ မိသားစုတွေမှာ ပါရမီရှင်တွေက အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာနေတယ်။ ဒါကြောင့် လေးစားအပ်တဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်တွေ သတိထားကြပါ။ ဒီ အခြေအနေက သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေပြီ။ "</p> <p> </p> <p>​ဤစကားများက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော မိသားစုခေါင်းဆောင်တိုင်းကို တွေးတောသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>​ကုတူရှင်းက မကြာသေးမီကမှ နာမည်ကြီးလာသော်လည်း ကောင်းကင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ သုန့်ဝူရှန်းက အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့် တစ်ခုလုံးကို တံမြက်စည်းလှည်းသလို ရှင်းလင်းပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ရန်လိုမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ လော်ခဲ့ဒီနှင့် ကျီမို့တို့ကလည်းရုတ်တရက် အလွန်အမင်း နာမည်ကြီးလာခဲ့ကြသည်။ ဤဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုများက သူတို့ကို သတိထားမိစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် အိုးချန်ဝူက ဤကောင်လေးများ သိုင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် အချို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း လူတိုင်းကို အသိပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကုတူရှင်း၊ သုန့်ဝူရှန်း၊ လော်ခဲ့ဒီ နဲ့ ကျီမို့တို့က သွေးသောက်ညီအစ်ကိုတွေ ဆိုတာကိုလည်း လူတိုင်း သိထားသင့်တယ်။ ဒါက သူတို့က အစောကြီးကတည်းက ပေါင်းစည်းထားပြီးသား ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးက အောက်ကောင်းကင် သုံးဆင့် တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း မှောက်လှန်ပစ်ခဲ့တာ။ သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ ငရဲဘုရင် ချူ။ "</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့ သူတို့အဖွဲ့ထဲမှာ တွက်ချက်ခြင်းနဲ့ ခြယ်လှယ်ခြင်း အရှင်သခင် မို့ထျန်းကျီးလည်း ရှိနေသေးတယ်။ ပြီးတော့ ဒုက္ခပေးတဲ့ ပန်းပွင့် တိုက်ခိုက်မှုကို သုံးတဲ့ ကျောက်စိမ်းပန်းပွင့် ရှဲ့တန်းချုံ ကိုလည်း သူတို့အဖွဲ့ထဲ ထည့်လိုက်ပြီ။ ရှဲ့ မိသားစုရဲ့ အင်အားကလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတယ်လို့ ယူဆလို့ ရတယ်။ "</p> <p> </p> <p>အိုးချန်ဝူက မီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် သူတို့သာ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ရောက်သွားရင် ငါတို့မှာ မျိုးဖြုတ်ခံရဖို့က လွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ကျန်းဟူမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ရင် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ "</p> <p> </p> <p>လီ မိသားစု၏ မိသားစုခေါင်းဆောင် လီကျွယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့က လက်ရှိမှာ အင်အား မျှခြေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မျှခြေ ပျက်သွားရင် တစ်ဖက်တည်းကပဲ အာဏာရလာနိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ တခြားတစ်ဖက်ကတော့ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ ရှုံးနိမ့်တဲ့ဘက်က သေခါနီးမှာတောင် ရုန်းကန်ဖို့ အခွင့်အရေး ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​"ငါတို့က ရှေ့ကို ချီတက်ရမယ်။ နောက်ဆုတ်ဖို့ မလိုဘူး။ "</p> <p> </p> <p>ထျန်း မိသားစုမှ သခင်လေး ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ မည်းနက်ပြီး ထူထဲနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ သွယ်လျနေသည်။ သူက တစ်ခါတစ်ရံ သူ၏ အကြည့်များကို ဝေ့ဝဲကြည့်တတ်သည်။ သူက မျက်ထောင့်ကနေ အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သတ်ဖြတ်ချင်သည့် အငွေ့အသက်များ ရှိနေတတ်သည်။ သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီသုန့်ဝူရှန်း ဆိုတာ ဘယ်လို သူရဲကောင်းမျိုးလဲ ဆိုတာကို ငါ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေတာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့် တစ်ခုလုံးကို တံမြက်စည်းလှည်းသလို ရှင်းပစ်ခဲ့တယ်ဆိုပဲ။ "</p> <p> </p> <p>​"သခင်လေး ပုဟွေ့။ မင်းရဲ့ ဆန္ဒ သေချာပေါက် ပြည့်ဝလာမှာပါ။ သုန့်ဝူရှန်းနဲ့ မင်းရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲက ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ "</p> <p> </p> <p>ကျောက် မိသားစု၏ မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက ပြုံးရင်း မြှောက်ပင့်စကား ဆိုလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထျန်း မိသားစု၏ အင်အားက ကျောက် မိသားစုထက် အများကြီး သာလွန်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤမိသားစု နှစ်ခုကြား အကွာအဝေးမှာလည်း သိပ်မဝေးလှပေ။ ထို့အပြင် ကျောက် မိသားစုက ထျန်း မိသားစု၏ သာလွန်သော လူနေမှုဘဝကို အမြဲတမ်း အားကျနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထျန်းပုဟွေ့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သုန့်ဝူရှန်းက တစ်ယောက်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီး အဖြစ် အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိနေတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဒီလို အားနည်းတဲ့ကောင်က ငါ့ရှေ့မှာ ထူးချွန်တဲ့သူလို့ ခေါ်ဆိုခံရဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​ထူချန်းဟောင်က ထူ မိသားစုကို ကိုယ်စားပြုရန် ရောက်လာခဲ့သည်။ သူက မျက်လုံးကို မှေးကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်တယ်။ အဲ့ဒီ ကုတူရှင်းဆိုတဲ့ ကောင်လည်း အတူတူပဲ။ သူက အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်မှာရှိတဲ့ မိသားစုကြီး တစ်ခုရဲ့ ပထမဆုံး ဆက်ခံသူလေ။ သူက ဘာ အာဏာမှ မရှိတဲ့ သေးနုပ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီး အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားတယ်။ အဲ့ဒါက ငါ့ကို ရယ်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်စေတယ်။ ဒီလိုနဲ့ သူ့လို လူတွေနဲ့ တန်းတူလို့ သတ်မှတ်ခံရတာ ငါတို့အတွက် ရှက်စရာပဲ။ သူတို့ကို မသတ်ရရင် ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသတွေကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့က တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မင်းက တိကျွင်းတောင်ထိပ်မှာ အဲဒီလူတွေရဲ့ ချေမှုန်းတာကို ခံခဲ့ရတာလေ။ ဒါကြောင့် မင်းက အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ တန်းတူလို့ ခေါ်ဆိုခံရမယ့် အရည်အချင်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ အဲ့ဒီလို ပြောရလောက်အောင် မင်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် အရှက်မရှိတဲ့ အဆင့် ရှိနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် သူတို့က ဤစကားများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤအစွန်းရောက်သမား နှစ်ယောက်က သူတို့၏ ကြီးမြတ်သော မိသားစုများကို ကိုယ်စားပြု၍ ဤသို့ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​မန် မိသားစုမှ မန်လော့က တစ်ဖက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်။ ဒီ မိသားစုတွေကို ငါတို့ အမြစ်မပြတ် ရှင်းလင်းမပစ်ရင် ငါတို့ရဲ့ နှလုံးသားတွေ ငြိမ်းချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​အလယ်တွင် ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ယောက် ရှိသည်။ သူက အမည်းရောင် အဝတ်အစားများနှင့် မျက်နှာဖုံး တစ်ခုကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက ဘက်မလိုက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို အကောင်အထည် ဖော်မလဲ။ ရန်သူကို မှောက်လှန်မှာလား ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်မှာလား ဆိုတာ စည်းမျဉ်းတချို့ ချမှတ်ရမယ်။ အလကား ကတိတွေ ပေးနေတာက အခုအချိန်မှာ ရန်သူကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ "</p> <p> </p> <p>​ဤလူငယ်မှာ ဤမျိုးဆက်၏ မိစ္ဆာနက်မိသားစုမှ မိစ္ဆာနက် သခင်လေးပင်။ သူ၏ နာမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သို့မဟုတ် သူ ဘယ်လို ပုံစံရှိလဲ ဆိုတာကိုပေါ့။ သို့သော် သူ၏ စကားများက ထျန်းပုဟွေ့၊ မန်လော့ နှင့် ထူချန်းဟောင်တို့ကို စော်ကားမိသလို ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့က ဆွေးနွေးမှုကို ရှေ့ဆက်ရန် တိုက်တွန်းရုံသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>​သူတို့ သုံးယောက်က သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​မိစ္ဆာနက် လူငယ်လေးက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ အကြည့်မှာ ညအမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင်နှင့် ဆင်တူသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ စိတ်ဆိုးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် မင်းတို့ ငါ့ကို အနိုင်ယူပြဖို့ ငါ အခွင့်အရေး ပေးမယ်။ "</p> <p> </p> <p>​အိုးတူရှောက်ကလည်း ဤအချိန်တွင် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အိုးချန်ဝူက အလျင်အမြန် ဝင်ရောက် ဖြန်ဖြေပေးပြီး ဆွေးနွေးမှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤကြီးမြတ်သော မိသားစုများက စုဝေးနေကြသည်။ ချူယန်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူ သေချာပေါက် အံ့အားသင့်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်၏ အနာဂတ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် ၁၂ ဦးထဲမှ ၅ ဦးက ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်လေ။ ထို့အပြင် သူတို့က ရန်သူ့ဘက်တွင် ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​မိစ္ဆာနက်၊ ကောင်းရှန့်၊ ကုတူရှင်း၊ အိုးတူရှောက်၊ ထျန်းကျီး၊ လိရှုန်းထူ၊ သုန့်ဝူရှန်း၊ ချန်းဟောင်၊ အောက်ရှယ်ယွမ်၊ မန်လော့၊ ရှဲ့တန်းချုံ နဲ့ ထျန်းပုရှု။</p> <p> </p> <p>​ပြီးတော့ မိစ္ဆာနက်၊ အိုးတူရှောက်၊ ချန်းဟောင်၊ မန်လော့ နဲ့ ထျန်းပုရှုတို့က ဒီမှာ ရှိနေကြတယ်။</p> <p> </p> <p>ကုတူရှင်း၊ ထျန်းကျီး၊ သုန့်ဝူရှန်း၊ ရှဲ့တန်းချုံ တို့ကတော့ တခြားတစ်ဖက်မှာ ရှိနေကြတယ်။ ချူယန် ကိုယ်တိုင်အပြင်ပေါ့။ ဒါ့အပြင် ကျီမို့နဲ့ လော်ခဲ့ဒီတို့ကလည်း အင်အားချင်း မျှတပြီး အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ယှဉ်နိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ ရှိကြတယ်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ဤဆန့်ကျင်ဘက် အနေအထားက ချူယန်ကို သေချာပေါက် သက်ပြင်းချစေလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ အတိတ်ဘဝမှ ဤသြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် ၁၂ ယောက်က ကောင်းကင် တစ်ခုတည်းအောက်တွင် အတူတကွ မနေထိုင်နိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် တချို့ကတော့ တခြားသူတွေရဲ့ အရိုးစုတွေပေါ် မလွှဲမရှောင်သာ နင်းတက်ရလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>​"အောက် မိသားစုက အငြင်းပွားစရာ မလိုအောင် နံပါတ်တစ်ပဲ။ အောက် မိသားစုကို လှုပ်ခါလို့ မရဘူး။ အဲ့ဒါကို ပါဝင် ပတ်သက်လာအောင် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ အောက် မိသားစုက ပါဝင်လာပြီး တခြားတစ်ဖက်မှာ ရပ်တည်သွားရင် ငါတို့ အသက်တွေကို အလကား ပစ်ချလိုက်သလို ဖြစ်မသွားဘူးလား။ "</p> <p> </p> <p>​ကျောက် မိသားစု၏ မိသားစုခေါင်းဆောင် ကျောက်ဝူကျီးက ဤစိုးရိမ်စရာ ကိစ္စကို လူတိုင်းရှေ့တွင် တင်ပြလာသည်။</p> <p> </p> <p>​"အဲ့ဒါက အခု ငါ အားလုံးနဲ့ ဆွေးနွေးမယ့် ကိစ္စပဲ။ "</p> <p> </p> <p>အိုးချန်ဝူက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အောက် မိသားစုကို အရူးအမူးနဲ့ ဒီတိုက်ပွဲထဲ ဝင်လာအောင် လုပ်ဖို့က အတော်လေး လွယ်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>​"အောက်ရှယ်ယွမ်လား။ "</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနက် လူငယ်လေးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနက်ရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​"မှန်တယ်။ အောက်ရှယ်ယွမ်။ "</p> <p> </p> <p>အိုးတူရှောက်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အောက်ရှယ်ယွမ်ရဲ့ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုအတွက် အပြစ်ကို ရှဲ့တန်းချုံဆီ ပုံချနိုင်ဖို့ ငါ ရာခိုင်နှုန်းပြည့် သေချာတယ်။ "</p> <p> </p> <p>​ထျန်းပုဟွေ့၊ ထူချန်းဟောင်၊ မိစ္ဆာနက်နှင့် မန်လော့တို့၏ မျက်လုံးများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်ပသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ရှယ်ယွမ်သည် အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်ရှိ လူငယ်ပညာရှင်များကြားတွင် ပထမနေရာကို အချိန် အတော်ကြာ ခိုင်မာစွာ နေရာယူထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤမျိုးဆက်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားပြီး မာနကြီးသော လူငယ်များ၏ မျိုးဆက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် ဘယ်သူကများ အောက်ရှယ်ယွမ်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံချင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>​ဒီမှာရှိနေတဲ့ လူတွေထဲက အောက်ရှယ်ယွမ်သာ ကျဆင်းသွားရင် ဘယ်သူက ထိပ်ဆုံးနေရာကို မရောက်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>​"ဒီအစီအစဉ်က အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အောင်မြင်ရင် အောင်ပွဲကို သေချာပေါက် ရလိမ့်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>အိုးတူရှောက်က ထက်မြက်သော အကြည့်ဖြင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ငါတို့က လူတိုင်းဆီကနေ ဒီလို၊ ဒီလို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေ... လိုအပ်တယ်။"</p> <p> </p> <p>အိုးတူရှောက်က အရာအားလုံးကို တစ်ဆက်တည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ ပြီးတော့ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ၎င်းက အပြစ်အနာအဆာ မရှိဘဲ ကောက်ကျစ်သော အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ တကယ်တော့ ၎င်းသည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်သော အစီအစဉ်ပင်။</p> <p> </p> <p>​ထို့အပြင် ၎င်းက လူတိုင်း၏ ယုံကြည်မှုကို ချက်ချင်း မြင့်တက်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီ စစ်ဆင်ရေးကို ယွမ် ကို သတ် လို့ ခေါ်မယ်။ "</p> <p> </p> <p>အိုးတူရှောက်က စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီကို ပီပီသသ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၄ ပြီး၏။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save