Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၁+၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းယဲ့၏ ဖိတ်ခေါ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>   လက်ဝါးတစ်ချက်ရိုက်ရုံဖြင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို</p> <p>အမှုန့်ကြိတ်နိုင်ပြီး ခြေတစ်ချက်စောင့်ရုံဖြင့် ကမ္ဘာမြေကို တုန်ဟိန်းသွားစေနိုင်သည့်  စတုတ္ထအဆင့် သန္ဓေပြောင်းသားရဲကြီးမှာ ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီလော။</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်သာမက အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော လီကျိရန်နှင့် မြေအောက်ခန်းထဲမှ အကဲခတ်နေသည့် ဆရာဖြစ်သူတို့ပင် ဆွံ့အမှင်သက်သွားကြရ၏။</p> <p> </p> <p>   သည်းထိတ်ရင်ဖိုဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ပိုင်းခြင်းသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ခုခံကာကွယ်မှုတွင်  နာမည်ကျော်လှသည့် ကျောက်သားချပ်ဝတ်ဝက်ဝံကြီးမှာ တစစီဖြစ်ကာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>   ကင်းကောင်နှင့် ဂေါ်ဇီလာတို့ အပြန်အလှန် အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်ကြသကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည့်အစား ရှေ့ကတစ်ကောင်က နောက်တစ်ကောင်ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အမှုန့်ကြိတ်ခြေမွပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်  ခံစားရပေသည်။</p> <p> </p> <p>   ဤခံစားချက်မှာ ပြောမပြတတ်အောင်ပင် ထူးဆန်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟမ်... မသေသေးဘူးလား.."</p> <p> </p> <p>   စနစ်၏ အသိပေးချက်မှာ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်မလာသေးသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ဂူချန် မျက်မှောင် ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>   လူဖြစ်စေ၊ သန္ဓေပြောင်းသားရဲဖြစ်စေ သတ်ဖြတ်လိုက်တိုင်း စေတနာအမှတ်များ ရရှိမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>   သို့သော် ယခုအချိန်အထိ မည်သည့်အမှတ်မှ မရရှိသေးခြင်းက ပစ်မှတ်မှာ သေဆုံးခြင်းမရှိသေးကြောင်း သက်သေပြနေ၏ ။</p> <p> </p> <p>   အသားစများ အမှုန့်ဖြစ်သွားသည့်တိုင်အောင် မသေသေးဟုဆိုလျှင် ဤအရာမှာ အတော်ပင် ထူးဆန်းလှချေပြီ။</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းအစုံမှ</p> <p>ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလွန့်နေသည့်  အသားစများကို မော်လီကျူးအဆင့်အထိ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>   အပြင်ပန်းတွင် မသိသာသော်လည်း သူ၏ ထူးခြားသော မျက်ဝန်းအစုံအောက်၌မူ ကျောက်သားချပ်ဝတ်ဝက်ဝံ၏ အသားစများထဲတွင် သေးငယ်သော  အသားမျှင်လေးများစွာ ပေါက်ဖွားလာပြီး အခြားအပိုင်းအစများနှင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဆက်သွယ်နေသည်ကို</p> <p>မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>   ကြီးမားလှသော သက်စောင့်အားအင်များမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပျံ့နှံ့လာပြန်ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>   ဤသည်က သွေးမျိုးဆက် ပါရမီပင်။</p> <p> </p> <p>   အဆင့် ၄ နှင့် အထက်ရှိသော သားရဲတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးမျိုးဆက်ပါရမီများကို နိုးထစေနိုင်ကြပြီး အချို့မှာ ကောင်းမွန်သကဲ့သို့  အချို့မှာမူ အားနည်းတတ်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>   စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီမှ လေ့ကျင့်ရေးအတွက် အထူးဖမ်းဆီးထားသော ဤကျောက်သားချပ်ဝက်ဝက်ဝံမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းနှင့်</p> <p>ဆင်တူသည့် ပါရမီမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>   လုံလောက်သော စွမ်းအင်ရှိနေသရွေ့</p> <p>မည်မျှပင် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ်ဖြစ်သွားပါစေ ၎င်း၏ မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>   ဤသို့ဖြင့် အဆင့် ၄သားရဲတစ်ကောင်တည်းကိုပင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသုံးချနိုင်သဖြင့် အလွန်ပင် တွက်ခြေကိုက်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p> </p> <p>'ချီးပဲ... အရင်းရှင်တွေထက်တောင်</p> <p>ပိုဆိုးသေးတယ်..'</p> <p> </p> <p>   စောင့်ကြည့်​ရေးကောင်စီ၏ အကြံအစည်ကို ရိပ်မိသွားသော ဂူချန်မှာ အံ့ဩသွားပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လိုစိတ်လည်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>   ဤကဲ့သို့ ပါရမီမျိုးရှိသည့် သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ၎င်း၏စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ သတ်ဖြတ်နေရမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>   သို့သော် ကြီးကြပ်ရေးကောင်စီ၏ အဖိုးတန်လေ့ကျင့်ရေးသားရဲကိုမူ</p> <p>သူတို့က အသေသတ်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>   မြေပြင်ပေါ်ရှိ အသားစများ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် လေပြေညင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီးနောက် ကြီးမားသော လေဆင်နှာမောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့</p> <p>ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားကာ ပြန့်ကျဲနေသော အသားစများကို သိမ်းကျုံးယူဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>   မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်သားချပ်ဝတ်ဝက်ဝံကြီးမှာ</p> <p>ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>   ထို့နောက် ဂူချန်၏ မြင်ကွင်းမှာ</p> <p>မှောင်အတိကျသွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ဝူတန်မြို့ပြင်သို့</p> <p>ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>   အမြင်အာရုံများ ပြန်လည်ကြည်လင်လာသောအခါ သူ၏ရှေ့တွင် ဖရိုဖရဲဝတ်စားထားသော အဖိုးအိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုသူမှာ ရတနာတစ်ပါးကို တွေ့ရှိသွားသည့်အလား သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>   သူခန့်မှန်းချက်မမှားလျှင် ဤသူမှာ</p> <p>သူ့ကို စမ်းသပ်လိုသည့် ဆရာကြီးတစ်ပါးပင် ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိ ။ မျက်ခုံးကိုသာ အနည်းငယ်ပင့်လိုက်ကာ...</p> <p> "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ.."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... မင်းရဲ့ စရိုက်က မှတ်တမ်းတွေထဲကအတိုင်းပဲ၊</p> <p>တကယ့်ကို ခေါင်းမာပြီး မောက်မာတာပဲ.."</p> <p> </p> <p>   အဖိုးအိုက ရယ်လိုက်ပြီး</p> <p>မိမိကိုယ်မိမိ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့နာမည်က လင်းယဲ့၊ တောင်ဘက်ကောင်းကင်တံခါးတက္ကသိုလ်ရဲ့</p> <p>ပါမောက္ခတစ်ယောက်ဖြစ်သလို စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီရဲ့ တံခါးစောင့်လည်း ဟုတ်တယ်၊ ပြီးတော့</p> <p>တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတချို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်နာယကတစ်ဦးလည်း</p> <p>ဖြစ်တယ်.."</p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းကို လာရှာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့  တခြားမဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းကို ငါ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး တောင်ဘက်ကောင်းကင်တံခါးတက္ကသိုလ်ကို</p> <p>တိုက်ရိုက်တက်ရောက်နိုင်ဖို့ အာမခံပေးချင်လို့ပဲ.."</p> <p> </p> <p>"စောစောက အဆင့်၄ သားရဲဆိုတာကလည်း SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီ နိုးထလာတဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် ဘယ်လောက်ရှိသလဲဆိုတာကို သိချင်လို့  ငါကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ရေးကောင်စီကို အမိန့်ပေးပြီး လွှတ်ခိုင်းလိုက်တာ.."</p> <p> </p> <p>"ရလဒ်ကတော့ တကယ့်ကို ချီးကျူးစရာပဲ.."</p> <p> </p> <p>"မင်းက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊</p> <p>တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်.."</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေပြီး ချီးကျူးစကားများကိုလည်း စိတ်အားထက်သန်စွာပင် ပြောကြားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>   အဆင့် ၃ စစ်မှန်သောချီ အဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် အဆင့် ၄ ဗာဂျရာအဆင့်မှ သားရဲတစ်ကောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်</p> <p>ခက်ခဲလှသည်ကို လူတိုင်းသိကြ၏။</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်အနေဖြင့် SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီကို နိုးထစေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဆိုလျှင်မူ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နိုင်သေးသည် ။</p> <p> </p> <p>   ပါရမီနိုးထပြီး နောက်တစ်ရက်မှာပင်</p> <p>အဆင့်ကျော်ဖြတ်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိနေခြင်းမှာမူ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီရှိနေတာကို  ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့တာလဲ.."</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်မှာ အဓိကအချက်ကို တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>   သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး တစ်ဖက်လူမှာ အမှန်အတိုင်း ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်ကာ ရန်လိုသည့်စိတ် မရှိကြောင်းကိုလည်း</p> <p>ခံစားမိနေ၏။</p> <p> </p> <p>   သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူရှိရာနေရာကို ဤမျှတိကျစွာ မည်သို့ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်ကိုမူ အလွန်ပင် သိချင်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့ ဖန်သားပြင်ကျောက်တုံးကြောင့်ပေါ့ကွ.."</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့က ပြုံးလိုက်ရင်း သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကျောက်စိမ်းလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ဂူချန်နှင့်</p> <p>နီးကပ်လာလေလေ ပိုမိုတောက်ပလာလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>   ထိုကျောက်စိမ်းလုံးကို ညွှန်ပြရင်း</p> <p>သူက စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဖန်သားပြင်ကျောက်တုံးပဲ၊</p> <p>အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ဆိုတဲ့ မဟာမိတ်လေးဖွဲ့စလုံးမှာ တစ်ခုစီပဲရှိပြီး သက်ဆိုင်ရာ  တံခါးစောင့်တွေကပဲ ကိုင်ဆောင်ထားကြတာ၊ ဒါဟာ SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီ ပိုင်ရှင်တွေကို  ရှာဖွေဖို့အတွက် သီးသန့်အသုံးပြုတာပဲ.."</p> <p> </p> <p>"SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီ နိုးထလာတဲ့သူတိုင်းဟာ  အသက်ရှင်နေသရွေ့ အနာဂတ်မှာ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်လာကြမှာ အသေအချာပဲ.."</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်ကို ပြသပြီးနောက် လင်းယဲ့မှာ</p> <p>ထိုကျောက်တုံးကို အမြန်ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့်  သူ့ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... ဘယ်လိုလဲ၊ ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ်  ခံယူမယ်ဆိုရင် တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးပညာရေးဌာနဖြစ်တဲ့ တောင်ဘက်ကောင်းကင်တံခါးတက္ကသိုလ်ကို</p> <p>တက်ရောက်ခွင့်ရမယ့်အပြင် ကြီးကြပ်ရေးကောင်စီမှာလည်း ဘာစာမေးပွဲမှ ဖြေစရာမလိုဘဲ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ယောက်အဖြစ်</p> <p>တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်မှာပါ.."</p> <p> </p> <p>"မင်း စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်တဲ့</p> <p>အခွင့်အရေးတွေနဲ့ အထောက်အပံ့တွေ အများကြီး ရရှိမှာနော်.."</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ စရိုက်က ခေါင်းမာပြီး</p> <p>ပြဿနာရှာတတ်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တပည့်သာဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ</p> <p>ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာမလိုဘဲ မင်းကြိုက်သလို နေနိုင်သွားပြီ.."</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို နားထောင်နေစဉ်တွင် ဂူချန်မှာ အစပိုင်း၌ စိတ်ဝင်စားပုံမပြခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>   သို့သော် သူ၏တပည့်ဖြစ်လျှင် စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်မည်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂူချန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင်  တောက်ပသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>   စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားနိုင်မည်လော။</p> <p> </p> <p>   ထိုသို့ဆိုလျှင် တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း၌ သူအလိုရှိသူတိုင်းကို ပြဿနာရှာနိုင်ပြီး မည်သူ့ကိုမဆို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း</p> <p>မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂူချန်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့်...</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ကြိုက်တဲ့သူကို ပြဿနာရှာလို့ရတာလား.."</p> <p> </p> <p>"အဲ..."</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့မှာ ဆွံ့အသွားရလေသည်။ ဤကောင်လေးမှာ တစ်နေ့ကုန် တိုက်ခိုက်ဖို့လောက်သာ စဉ်းစားနေသည်လော။</p> <p> </p> <p>   သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ ပါရမီကို ထောက်ထားကာ သူက အံကြိတ်၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး...</p> <p> "မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဌာနဆိုင်ရာတွေကို တိုက်ခိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် အပြစ်မဲ့သူတွေကို သတ်ဖြတ်တာမျိုး မလုပ်သရွေ့တော့ ကျန်တဲ့သူတွေကို မင်းကြိုက်သလို ပညာပေးလို့ရပါတယ်.."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မင်း သူတို့ကို တကယ်နိုင်ဖို့တော့ လိုတာပေါ့.. "</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ</p> <p>နောက်ထပ် အခြေအနေတစ်ခုရှိသေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>ဂူချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာအခြေအနေလဲ၊ ပြောသာပြောစမ်းပါ.."</p> <p>   လင်းယဲ့က သဘောထားကြီးစွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>   တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့်</p> <p>သူ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည့်အရာဟူ၍ ရှိပါဦးမည်လော။</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင်</p> <p>"ကျွန်တော် တိုက်ရိုက်ဝင်ခွင့်ကို လက်မခံဘူး၊ သိုင်းစာမေးပွဲကိုပဲ ဝင်ဖြေဖို့</p> <p>စိတ်ကူးထားတယ်.."</p> <p> </p> <p>   သိုင်းစာမေးပွဲသည် စေတနာတန်ဖိုးများကို စုဆောင်းရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခုဖြစ်ရာ ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် သူ လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>   ထို့အပြင် သိုင်းစာမေးပွဲတွင် ပထမရရှိခြင်းက သူ၏နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမိုကျော်ကြားစေမည်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ထားသူများကိုလည်း  သူ့အား လာရောက်စိန်ခေါ်ရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>   ထိုမှတစ်ဆင့် ရရှိလာမည့် စေတနာတန်ဖိုးများမှာလည်း မနည်းလှပေ။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းစာမေးပွဲ ဝင်ဖြေမလို့လား.."</p> <p> </p> <p>   ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယဲ့မှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး...</p> <p> "ဒါက သာမန်လူတွေအတွက်ပဲလေ၊ တကယ့်ပါရမီရှင်တွေကတော့ ကြိုတင်ပြီး အာမခံဝင်ခွင့် ရထားကြတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"အဲဒီက ဖြေဆိုမယ့်သူတွေက မင်းနဲ့</p> <p>အဆင့်ချင်း လုံးဝမတူဘူး၊ အဲဒီကိုသွားတာက အချိန်ဖြုန်းတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်.."</p> <p> </p> <p>"ရပါတယ်..ကိစ္စ မရှိဘူး.."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂူချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး...</p> <p> "ကျွန်တော်က နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို လေ့လာရတာ ကြိုက်တယ်၊ တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့</p> <p>တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုပြီး တိုးတက်စေမှာပါ.."</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ နေလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>   သူက ရင်ဘတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခုကို ထပ်မံထုတ်ယူကာ ဂူချန်အား ပေးလိုက်ရင်း ...</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ငါ ထပ်မပြောတော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက မင်းရဲ့</p> <p>အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြရုံတင်မကဘူး၊ အဆင့် ၇ အောက် သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကနေလည်း  ခဏတာ ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ဆီကိုလည်း အချက်ပြပေးပို့နိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"မင်းမှာ SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီရှိနေတာကို  သိသွားရင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားလာကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒါကြောင့် အထူးသတိထားရမယ်နော်.."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ... "</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို လှမ်းယူကာ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ထည့်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save