Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၅+၈၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ဤလောကဝယ် ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ယောက်သာ ရှိသင့်သည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>   ဂူချန်သည် သေမင်းမျက်လုံးကို ကြည့်ရှုရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်စဉ်မှာပင် တံခါးဆီမှ အလောတကြီး ခေါက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>   တံခါးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မကြာသေးမီကမှ ခွဲခွာလာခဲ့သည့် လင်းယဲ့မှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>   သစ်သားတံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် လင်းယဲ့မှာ အထဲသို့ ဝင်ရန်ပင် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဂူချန်ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ လေသံမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်နှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ရောယှက်နေလျက်</p> <p>-</p> <p> </p> <p>"မင်း နောက်ထပ် SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီတစ်ခုကို</p> <p>နိုးထလာပြန်ပြီလား.."</p> <p> </p> <p>   မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသည့် နေရာမှပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အာရုံခံနိုင်ပေရာ ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်ဆန်းမျိုးမှာ</p> <p>ဧကန်မုချ SSS အဆင့် ပါရမီပင် ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>   အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံးမှာ ထိုပါရမီကို နိုးထစေသူမှာ မနေ့ကမှ SSS အဆင့် ပါရမီတစ်ခုကို နိုးထစေခဲ့သည့် ဂူချန်ပင် ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>   B အဆင့် ပါရမီမှ SSS အဆင့်သို့ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းကိုပင် ကမ္ဘာပျက်မတတ် မကြုံစဖူး ဖြစ်ရပ်ဟု ဆိုနိုင်ပါလျှင် နှစ်ရက်အတွင်း</p> <p>SSS အဆင့် ပါရမီ နှစ်ခုကို နိုးထစေခြင်းမှာမူ လောကနိယာမအားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေသည့် ကိစ္စပင်</p> <p>ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>   သီအိုရီအရသော်လည်းကောင်း၊ လက်တွေ့အရသော်လည်းကောင်း</p> <p>ဤသို့ ဖြစ်လာနိုင်ခြေမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟုပင် သတ်မှတ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>   သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်မှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့မှာ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင်မူ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသဖြင့် စိတ်ကို  မနည်း ထိန်းချုပ်နေရရှာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်း.."</p> <p>    ဂူချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်</p> <p>ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>' ဒီ သောက်ဖန်လုံးကလည်း အာရုံခံတာ ကောင်းလိုက်တာ..'</p> <p>   မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ အရေးမကြီးလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ မည်သူမဆို စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သည်ထက်ပင် သာလွန်နေသောကြောင့်  ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>   တစ်နေ့လျှင် အဆင့်တစ်ခု တိုးတက်နေသည့် SSS အဆင့် ပါရမီ အနည်းငယ် ပိုရှိနေခြင်းက ဘာများ ထူးဆန်းနေဦးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ SSS အဆင့် ပါရမီ နှစ်ခုပါလား.."</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလျက် အခန်းအတွင်း ဟိုမှသည် လျှောက်သွားနေသည်မှာ မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်  စိတ်လှုပ်ရှားနေချေ​သည်။</p> <p> </p> <p>   SSS အဆင့် ပါရမီ နှစ်ခုဆိုသည်မှာ</p> <p>မည်သူ့ကိုမဆို ပြောပြလျှင် နောက်ပြောင်နေသည်ဟုသာ ထင်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>   အံ့ဩစရာပင်။ တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ထားလိုက်ဦး၊ တစ်ခုလုံးသော လူသားမဟာမိတ်အဖွဲ့တွင်ပင် ဤကဲ့သို့သောသူမျိုး ရှိလိမ့်မည်  မထင်။</p> <p>   ဤကဲ့သို့ ပါရမီရှင်မျိုးမှာ အနာဂတ်တွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင် ဖြစ်လာနိုင်သည် ။</p> <p> </p> <p>   တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မျှော်လင့်ချက်ဆိုသည့် ပါရမီရှင်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ ။ လင်းပေ့ဆိုသည့် အမှိုက်က ဂူချန်နှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>    ပြန်ရောက်လျှင် လင်းပေ့ကို ဂူချန်အား အစ်ကိုကြီးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခိုင်းရမည်။</p> <p> </p> <p>   အချိန်အတော်ကြာ လျှောက်သွားပြီးနောက်တွင်မှ လင်းယဲ့မှာ အနည်းငယ် စိတ်တည်ငြိမ်သွားကာ ဝတ်ရုံအတွင်းမှ အနက်ရောင် လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဂူချန်အား နှမြောတသစွာဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်ကာ..</p> <p> </p> <p>"ဒါက ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ။</p> <p>မင်းအနေနဲ့ အဲဒီနေရာရဲ့ မူလပုံစံကို မှတ်မိနေသရွေ့ မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်း ဘယ်နေရာကိုမဆို</p> <p>ချက်ချင်း ကူးပြောင်းသွားနိုင်တယ်။ ဒီစွမ်းအားကိုလည်း အချိန်မရွေး အသုံးပြုလို့ ရတယ်.."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ တစ်ခါသုံးပြီးတိုင်း</p> <p>စွမ်းအင် ပြန်ဖြည့်ဖို့ တစ်လလောက် စောင့်ရလိမ့်မယ်.."</p> <p> </p> <p>"ဒီလက်စွပ်သာ ရှိရင် အဆင့်ခုနစ်</p> <p>ပညာရှင်တစ်ယောက်က မင်းကို လာသတ်ရင်တောင် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်ပြေးနိုင်မှာပါ.."</p> <p> </p> <p>   လက်စွပ်မှာ အလွန် အဖိုးတန်သော်လည်း လင်းယဲ့မှာမူ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ အနာဂတ်တွင် လောက၏ ထိပ်သီးပညာရှင်</p> <p>ဖြစ်လာမည့် တပည့်တစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤရှားပါးရတနာမှာ ဘာမျှ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.."</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားကာ အလကားရသည့် ပစ္စည်းကို ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိဟူသော စိတ်ဖြင့်ပင် လက်ခံလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>   မိုင်တစ်သောင်းအတွင်း ကူးပြောင်းနိုင်သည့် ရတနာမှာ အဆင့် ၇ တာအိုလက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့မှာ သူ၏ တပည့်သစ်အတွက် အမှန်တကယ်ပင်</p> <p>ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေခြင်း ဖြစ်ပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> ' လင်ပေ့ ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရင် နဲနဲ အလျော့ပေးပြီး အသက်ချမ်းသာ ပေးလိုက်ပါ့မယ်.. '</p> <p> </p> <p>   ဂူချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး...</p> <p>‘’ဟူး...ငါလေးက တကယ်ကို လူကောင်းလေးတစ်ယောက်ပါလား..’</p> <p> </p> <p>   မိမိကိုယ်မိမိပင် ကြင်နာတတ်သူဟု</p> <p>ထင်မှတ်ကာ ကြည်နူးနေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>   လင်းယဲ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်</p> <p>ဂူချန်သည် သိုင်းစာမေးပွဲ သရုပ်ဖော်မှု ပြီးဆုံးသည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>   ထို့နောက်တွင်မူ အခြားသူများက သူ့အကြောင်းကို မည်သို့ပင် ပြောဆိုနေကြပါစေ၊ အင်တာနက်ပေါ်တွင် မည်မျှပင် ဆူညံနေပါစေ၊ သူသည် အထူးယာဉ်ကို</p> <p>စီးနင်းကာ ချင်းဟယ်မြို့အခြေစိုက်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>   ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံရန်နှင့် အဆင့်တက်လှမ်းရန်သာ အာရုံရောက်နေသဖြင့်</p> <p>အခြားကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်လိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>   နံနက်စောစောတွင် ဂူချန်သည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး လုဖန်ကို စောင့်ကြည့်နေသည့် အသေခံအစောင့်နှင့် ချက်ချင်း တွေ့ဆုံလိုက်သည်။</p> <p>   ဂူချန်က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း အေးစက်သော လေသံဖြင့်...</p> <p> "ဘယ်လိုလဲ.."</p> <p> </p> <p>   အနက်ရောင်ဝတ်  အသေခံအစောင့်သည် ချက်ချင်းပင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကာ ရိုသေစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး.. အဲဒီ လုဖန်က အစပိုင်းမှာတော့  တော်တော်လေး ခေါင်းမာနေခဲ့ပေမဲ့ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူရဲ့ မူလကမ္ဘာက  တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်တွေကို ထုတ်ပြောလာပါတယ်.."</p> <p> </p> <p>"အခုအချိန်အထိ သူက တိုက်ခိုက်ရေး</p> <p>နည်းစနစ် ခုနစ်ခုကို အပြည့်အစုံ ပြောပြထားပါတယ်။ အားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ အဲဒီထဲက</p> <p>နှစ်ခုက သခင်လေးရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီနေပါတယ်.."</p> <p> </p> <p>   ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်... အသေခံအစောင့်က သူကူးယူထားသည့် သိုင်းကျမ်း နှစ်စောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဂူချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်သည် ထိုကျမ်းနှစ်စောင်ကို</p> <p>ယူလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်ရာ ကျင့်စဥ်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ</p> <p>ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>[ကောင်းကင်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်</p> <p>(S) - ရွှေကျီးကန်း ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဥ် ]</p> <p> </p> <p>[မြေကမ္ဘာအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်</p> <p>(A) - ချော်ရည်သားရဲ ခြေလှမ်း ကျင့်စဥ်]</p> <p> </p> <p>   စနစ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သည်ဆိုကတည်းက</p> <p>ဤကျင့်စဉ်များမှာ ပြဿနာမရှိသည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>   ကောင်းကင်အဆင့်နှင့် မြေကမ္ဘာအဆင့်ဟူသော ခွဲခြားမှုမှာမူ သူတို့ကမ္ဘာတွင် အသုံးပြုသည့် အခေါ်အဝေါ်များသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ ငါ အဆင့်လေးကို</p> <p>တက်လှမ်းနိုင်ပြီပေါ့.."</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်သည် စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားမိ၏။</p> <p> </p> <p>   သူသည် အဆင့်သုံး၏ အထွတ်အထိပ်တွင်</p> <p>တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်ခန့် ကြာအောင် ရပ်တန့်နေခဲ့ရပေရာ ဤမျှကြာအောင် ပိတ်မိနေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင်</p> <p>စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>   အခြားသူများမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ</p> <p>သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်ချီ၍ ပိတ်မိနေတတ်သော်လည်း သူ၏အမြင်တွင်မူ တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်ဆိုသည်မှာပင်</p> <p>အလွန် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>   သို့သော်လည်း ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်မီတွင်  ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်က ချက်ချင်း ထရပ်ကာ လျှို့ဝှက်အခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက် လုဖန်ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် အကျဉ်းခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>   ဂျောက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ မှိန်ဖျော့ဖျော့ မီးရောင်များ ပွင့်လာကာ လုဖန်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ဖြူဖျော့နေသည့် မျက်နှာကို ထင်ဟပ်စေ၏။</p> <p> </p> <p>   မှောင်မည်းနေသည့် နေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် အမှောင်ထုနှင့် ကျင့်သားရနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့</p> <p>ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသည့်အခါတွင်မူ လန့်နိုးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>   သူသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြောင်အမ်းနေပြီးနောက်</p> <p>မျက်ခွံများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>   ဂူချန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ</p> <p>သူ၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ အက်ရှရှ</p> <p>လေသံဖြင့် ..</p> <p> </p> <p>"သခင်... သခင်ကြီးဂူ... ကျွန်တော်...</p> <p>ခိုင်းတာမှန်သမျှ... အကုန်လုပ်ပေးခဲ့ပြီးပါပြီ... ကျွန်တော့်အသက်ကို... ချမ်းသာပေးပါ...</p> <p>သခင်ကြီးရဲ့... ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ်... နေခွင့်ပေးပါ..."</p> <p> </p> <p>   သူ၏ အကြည့်များမှာ အသနားခံနေပုံရပြီး ကျန်ရှိနေသည့် အင်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ပြောဆိုနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>   စကားအဆုံးတွင်မူ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ကာ သွေးစများ ပါဝင်သည့် တံတွေးများကို ထွေးထုတ်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>   ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ ဂူချန်၏ မျက်နှာတွင် နူးညံ့သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ..</p> <p>"ဒါပေါ့... ငါ ဒီကို လာတာကလည်း မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ပဲလေ.."</p> <p> </p> <p> </p> <p>   သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘေးနားရှိ အသေခံအစောင့်မှာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လုဖန်၏ ခြေလက်များတွင် ရိုက်ထားသည့် သံမှိုများကို ဖယ်ရှားကာ သံခြေချင်းများကိုလည်း ဖြုတ်ပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>   ဘုတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ လုဖန်မှာ သစ်သားစင်ပေါ်မှ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်သား ပြုတ်ကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>   နာကျင်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည် ။</p> <p> </p> <p>'ငါ အသက်ရှင်ပြီ..'</p> <p> </p> <p>'ငါ နောက်ဆုံးတော့ အသက်ရှင်ပြီ..'</p> <p> </p> <p>'ငါ နောက်ထပ် ဒုက္ခခံစရာ မလိုတော့ဘူး..'</p> <p> </p> <p>'ဂူချန်... မင်း စောင့်နေလိုက်..'</p> <p>'အခုတော့ ငါ ဒီအရှက်ကွဲမှုကို သည်းခံထားမယ်။ ငါ့ရဲ့ မူလခွန်အား ပြန်ရတာနဲ့ ငါခံစားခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုတွေအတွက် မင်းကို အဆပေါင်း ရာချီပြီး ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းစေရမယ်..'</p> <p> </p> <p>   ဖောင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လုဖန်၏ မျက်လုံးထဲမှ ပျော်ရွှင်မှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>   သွေးစများမှာ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားကာ အကျဉ်းခန်းအတွင်း သွေးအိုင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>[ပိုင်ရှင်သည် နယ်လွန်မိစ္ဆာအား</p> <p>အကျဉ်းကျခံနေရခြင်းမှ ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး နောင်အနာဂတ်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုများ</p> <p>မခံစားရစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သဖြင့် စေတနာအမှတ်များ +၅၀၀ ရရှိပါသည်]</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ဂူချန်သည် သူ၏ ခြေထောက်ကို လုဖန်၏ ခေါင်းမရှိတော့သည့် အလောင်းပေါ်တွင် နင်းလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ..</p> <p>"မင်းကတော့ တကယ်ကို သင်ခန်းစာ</p> <p>မရသေးပါလား.."</p> <p> </p> <p>စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလော။</p> <p>အိမ်နှင့် ဝေးရာသို့ ရောက်နေချိန်တွင် ဇာတိတူခြင်း တွေ့ရသည်မှာ အဆိုးဆုံးပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>   ကူးပြောင်းလာသူများအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင်။</p> <p> </p> <p>   နယ်လွန်မိစ္ဆာတစ်ယောက်တွင် မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်များ ရှိနေနိုင်ပေရာ သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့ အန္တရာယ်မှာ ပိုမို  ကြီးမားလာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>   မိမိ လိုချင်သည့်အရာကို ရရှိပြီးပြီ</p> <p>ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ဆက်လက် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။</p> <p>   ဤလောကဝယ် ကူးပြောင်းလာသူတစ်ယောက်သာ ရှိသင့်ပေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save