~ဆုံမှတ်ပုလဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက လန်ယာ နယ်မြေမှ ခေါင်းဆောင် သုံးဦးကို လက်ရှိ တိုက်ပွဲတွင် အလှည့်အပြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီဟု ချက်ချင်း ခံစားသွားရစေသည်။
သူတို့ ပြောသော ချီပိုင်ရှို့ ဆိုသည်မှာ သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ ခေါင်းဆောင်ပင်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမှာ တာအိုနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ သူ နောက်တန်းတွင် ရပ်နေခြင်းကပင် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးအတွက် ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။
ကျူးယန့်ချွမ်း၊ မာရွှမ်ကျွယ် နှင့် ချိုးတိန်ပန်း တို့သည် တိုက်ခိုက်နေရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီပိုင်ရှို့ ကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။
သူ ပေါ်ထွက်လာချိန်မှစ၍ လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့သော ချီပိုင်ရှို့ ၏ အေးစက်စက် မျက်နှာပေးမှာ ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။
သို့သော် သူသည် စစ်သူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ၏ ထိတ်လန့်မှုများကို လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်ကို လိုက်လံ စူးစမ်းလိုက်သော်လည်း ဆုံမှတ်ပုလဲ ၏ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။
သူတို့ ရှာမတွေ့လေလေ၊ ဖိနှိပ်ထားသော ထိတ်လန့်မှုများက သူတို့၏ ရင်တွင်း၌ ချက်ချင်း ပြန်လည် မြင့်တက်လာလေလေပင် ဖြစ်သည်။
ချီပိုင်ရှို့ ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ သီးလာတော့သည်။
မည်သို့သော သတ္တဝါမျိုးက ဤနေရာတွင် အသံတိတ် ပေါ်လာပြီး၊ စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ သူနှင့် ဆုံမှတ်ပုလဲ ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုကို အသံတိတ် ဖြတ်တောက်ပြီး ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို လုယူသွားနိုင်သနည်း။ ချီပိုင်ရှို့ လုံးဝ စိတ်ကူးမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။
သို့သော် တစ်ဖက်လူက သူနှင့် သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းက ချီပိုင်ရှို့ ကို အလွန်တရာ တွေဝေသွားစေသည်။
တစ်ဖက်လူက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး ခိုးယူတဲ့ နေရာမှာပဲ ကျွမ်းကျင်တာများလား။
တစ်ခဏမျှ ချီပိုင်ရှို့ ၏ စိတ်အစဉ်မှာ လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားရ၏။
သူ၏ အကြည့်က လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးဆီသို့ မျက်လုံးကစားလိုက်ရာ၊ ရန်သူ့ စစ်တပ်မှာ သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အသည်းအသန် ခုခံနေရပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။
ချီပိုင်ရှို့ က ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အစွမ်းကုန် တိုက်ပြီး သူတို့ကို အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းလိုက်ကြ”
သူ၏ စစ်တပ်မှာ ရန်သူ့ စစ်တပ်နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေရပြီး သူ့ကို ကျောခိုင်းထားသဖြင့် နောက်ကွယ်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်နေသနည်း ဆိုသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြချေ။
ချီပိုင်ရှို့ ၏ အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ တပ်မှူးမှာ စိတ်မရှည်တော့ဟု ယူဆလိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် ပြိုင်တူ ညာသံပေးလိုက်ကြ၏။
“ဟုတ်ကဲ့”
စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု အဟုန်မှာ ချက်ချင်းပင် (၁၀) ရာခိုင်နှုန်းကျော် မြင့်တက်သွားတော့သည်။
သူတို့ တစ်ယောက်စီတိုင်းထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များ ပျံထွက်လာပြီး သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်တည်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြ၏။
မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များ ပြိုင်တူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ၊ သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အသံလှိုင်းများမှာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးများအလား လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့်သာ တန်ပြန်နိုင်ပေမည်။
လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကလည်း ချက်ချင်းပင် ပြိုင်တူ ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြ၏။
“သတ်ကြဟေး...”
သတ်ဖြတ်လိုသော အော်ဟစ်သံများက ရှေ့သို့ ပဲ့တင်ဟိန်းညံသွားပြီး သားရဲ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ထိတိုက်မိသွားရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ တွန့်လိမ် ကောက်ကွေးသွားတော့သည်။
သို့သော် သူတို့သည် အစကတည်းက သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များထက် အားနည်းနေခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ သူတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အော်ဟစ်သံများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲ ဟိန်းဟောက်သံများကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘဲ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြန့်ကျဲ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ထို့နောက် အဆုံးအစမဲ့သော သားရဲ ဟိန်းဟောက်သံများက လူအုပ်ကြီးကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာရာ၊ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် အူဝေသွားပြီး သူတို့၏ အာရုံငါးပါးထဲမှ တစ်ခုမှာ အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတော့သည်။
သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ စနစ်တကျ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြ၏။ တောနက်ထဲမှ သားရဲကောင် တစ်သောင်း ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးမှာ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် လက်နက်များကို မြှောက်ကာ မှော်စွမ်းအားများကို သွင်းနှံလိုက်ပြီး ထက်ရှသော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။ တာအို အလင်းတန်းများက မတူညီသော မှော်နည်းစနစ် အသီးသီးကို ကိုယ်စားပြုနေ၏။
ကြယ်တာရာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အလွန်တရာ စနစ်ကျလှပြီး၊ များသောအားဖြင့် မိမိစွမ်းအား တစ်ဆကို အသုံးပြုရုံဖြင့် ငါးဆခန့် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်နှင့် ခွန်အားများမှာ တစ်ဖက်ရန်သူထက် နိမ့်ကျနေသဖြင့်၊ ယခုလေးတင် သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် နည်းစနစ် များမှာ သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး၏ သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များထဲမှ တစ်ဝက်ခန့်ကိုသာ မျိုးတုံး ပျက်စီးသွားစေနိုင်ခဲ့၏။
ကျန်ရှိနေသော တစ်ဝက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့သည် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ထပ်မံ ပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက နောက်ထပ် သားရဲ ပုံရိပ်ယောင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်လှိုင်း ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လာမည် ဆိုပါက... သူတို့ အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု လေးလှိုင်းအထိ ထုတ်လွှတ်ရတော့မည် ဖြစ်ချေ၏။
တစ်ဖက်က အကျိုးအမြတ် ရနေပြီး တစ်ဖက်က အထိနာနေချိန်တွင်... လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မရှုံးဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
“ဒုက္ခပဲ... အဲဒီ ချီပိုင်ရှို့ က စိတ်မရှည်တော့ဘူးဟ”
မာရွှမ်ကျွယ် က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျူးယန့်ချွမ်း ၏ မျက်မှောင်များ အလွန်တရာ တွန့်ချိုးသွားပြီး ဆိုလိုက်၏။
“ဂျူနီယာညီလေး ချိုး... မင်းက ခေါင်းအပြေးဆုံးပဲ။ ချီပိုင်ရှို့ ရဲ့ ဆုံမှတ်ပုလဲ က ပျောက်သွားပြီ။ ပြီးတော့ သူက စိတ်မရှည်စွာနဲ့ပဲ သူ့လူတွေကို အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးနေတယ်။ ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ ဆိုတာ အမြန်ဆုံး စဉ်းစားစမ်းပါ”
ထိုအခါ၊ ချိုးတိန်ပန်း က ချီပိုင်ရှို့ ၏ မျက်နှာပေးကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုကြီးတို့... သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားပြီး ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ယူသွားတာ သေချာတယ်”
သူက စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလာ၏။
“ဒီ စစ်တပ် နှစ်ခုကြားက ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲမှာ... ကျွန်တော်တို့ လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက အစကတည်းက အားနည်းနေခဲ့ပြီး အနှေးနဲ့ အမြန် သေချာပေါက် အရှုံးကြီး ရှုံးတော့မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် အလှည့်အပြောင်း တစ်ခုကို မြင်နေရပြီ။ ဒီ အခွင့်အရေးကို သေချာပေါက် ဆုပ်ကိုင်ရမယ်”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်နှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို အလေးအနက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ကျူးယန့်ချွမ်း က မေးလိုက်သည်။
“မင်း ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ”
ချိုးတိန်ပန်း က ရှင်းပြလာပါ၏။
“အဲဒီ သိုင်းပညာရှင် က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်တို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ ချီပိုင်ရှို့ ဆီကနေ ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို.. အလွယ်တကူ ယူသွားနိုင်တယ် ဆိုကတည်းက... သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ကျွန်တော်တို့ထက် သေချာပေါက် သာလွန်နေတာပဲ။ အကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့သာ အဲဒီ သိုင်းပညာရှင် ဆီက အကူအညီကို ရနိုင်မယ်ဆိုရင်... တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို သေချာပေါက် ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့...”
မာရွှမ်ကျွယ် က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။
“ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ... ဂျူနီယာညီလေး ချိုး... မြန်မြန် ပြောစမ်းပါ”
ချိုးတိန်ပန်း က လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေပုံ ရပြီး ဒုက္ခရောက်နေသည့်အလား ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီ သိုင်းပညာရှင် ကို သဘောတူအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ဆိုတာ မလွယ်လှဘူး။ စကားလုံးတွေကို သေချာ ရွေးချယ်ဖို့ လိုတယ်”
သူက ထိုနှစ်ဦးကို အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး...
“ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်က အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး သုံးခုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေ ဖြစ်ပြီး လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ် တစ်ခုလုံးရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်လေ။ အဲဒီ သိုင်းပညာရှင် ကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် အမြန်ဆုံး အပေးအယူ တစ်ခု လုပ်မှ ရမယ်”
ထို့ကြောင့် သူတို့ သုံးဦးသည် ချက်ချင်းပင် အသံလွှင့် ဆက်သွယ်လိုက်ကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ဖြေရှင်းနည်းများကို စဉ်းစား တွက်ချက်လိုက်ကြ၏။
***