Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၇၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~စစ်ခုန်လန် သည် တစ်ဖက်လူကို သိမ်မွေ့စွာ ချော့မော့ပြောဆိုနေရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ တစ်ဖက်လူ၏ ဘိုးဘေးဘီဘင် ဆယ့်ရှစ်ဆက်လုံးကို အသည်းအသန် ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။</p> <p>ချီးပဲ၊... ဒီနေရာမှာ ရန်သူ့ နယ်မြေအရှင်သခင် နဲ့ တွေ့မယ်မှန်းသာ ကြိုသိခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ  လုံးဝ မလာခဲ့ဘူး။</p> <p>စစ်ခုန်လန် ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်မှာ... သူနှင့် စီမာဖေး တို့သည် အရာအားလုံးကို သေချာ စီစဉ်ထားခဲ့သော်ငြားလည်း၊ နင်ချီ ရောက်မလာဘဲ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က လူများ၏ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို ကံဆိုးလွန်းလှ၏။</p> <p>စစ်ခုန်လန် ၏ စကားများ ခွမ်းရှန်းချင်း ၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ် အားရသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လွင်လာတော့သည်။</p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ရန်သူတွေ ဖြစ်နေကြသော်ငြားလည်း ခွမ်းရှန်းချင်း မှာ ဤစကားများကို နားထောင်ရသည်ကို အလွန် သဘောကျနေပုံ ရ၏။</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း က ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“မင်းက တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့... မင်းရဲ့ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းကတော့ မဆိုးပါဘူး။ ငါက မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်မယ် ဆိုရင် အတော်လေး ရက်စက်ရာ ကျသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး စကားကို ပြောဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမယ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်ခုန်လန် ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် ဟိုဟိုဒီဒီ ကစားသွားတော့သည်။</p> <p>မိမိကိုယ်ကို အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှပြီဟု ယူဆကာ အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားနေသော တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ မြှောက်ပင့်စကားများကြောင့် သဘောကျသွားပြီး သူ့ကို အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလော။</p> <p>သူ စစ်ခုန်လန် သည် ဤ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ပြီး အသက်ရှင်အောင် သေချာပေါက် ကြိုးစားရပေမည်။</p> <p>စစ်ခုန်လန် က ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာ က ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူရှိနေတာ အတော်ကြာပြီဆိုတော့... ဒီ ဆုံမှတ် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေလဲ ဆိုတာကို သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါနော်”</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး...</p> <p>“မင်းတို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ငါ ကြားလိုက်မိသလိုပဲ”</p> <p>စစ်ခုန်လန် က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်၏။</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ အဲဒီ နင်ချီ ကို ရှင်းပစ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ဒီ ဆုံမှတ် ကို ဒုက္ခခံပြီး လိုက်ရှာနေခဲ့ရတာပါ”</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“နင်ချီ က ဘယ်သူလဲ။ မင်းတို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေက စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာတောင် အချင်းချင်း သတ်ပုတ်နေကြတုန်းပဲလား”</p> <p>စစ်ခုန်လန် မှာ မျက်နှာ နီမြန်းသွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာ မသိလို့ပါ။ အဲဒီ နင်ချီ ကလည်း စီနီယာ လိုပဲ နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါးပါပဲ ခင်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့.. စီနီယာ လောက် ဖြောင့်မတ် မှန်ကန်မှု မရှိပါဘူး။ နင်ချီ က အရမ်းကို ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲလွန်းတယ်။ သူ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲကို ရောက်လာတုန်းက ကျွန်တော်တို့ကို ကျွန်ပြုဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလေ။ ကျွန်တော်တို့က မခံနိုင်လွန်းလို့ သူ့ကို ပညာပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာပါ ခင်ဗျာ”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။</p> <p>စစ်ခုန်လန် ၏ စကားများမှာ အမှန်တရားကို လုံးဝ ပုံဖျက်ထားပြီး အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကာ ပါးစပ်ထဲ ရှိရာကို လျှောက်ပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် သူတို့သည်လည်း နင်ချီ ကို မုန်းတီးနေကြသူများ ဖြစ်ပြီး၊ ယခုကဲ့သို့ အလွန်တရာ အရေးကြီးသော အခြေအနေမျိုးတွင် စစ်ခုန်လန် က သူ၏ စကားများဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ပြီး နင်ချီ ကို သူတို့အစား ဓားစာခံ အဖြစ် ဖန်တီးနိုင်မည် ဆိုပါက ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူတို့ ထင်ထားသည့် အတိုင်းပင် ခွမ်းရှန်းချင်း မှာ စစ်ခုန်လန် ၏ စကားများကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားပုံ ရ၏။</p> <p>“မင်း ပြောတာက နင်ချီ လည်း နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါးပဲပေါ့”</p> <p>စစ်ခုန်လန် က ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး...</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာ... အကယ်လို့ စီနီယာ မယုံဘူး ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်တပ်ကို မေးကြည့်လို့ ရပါတယ် ခင်ဗျာ”</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း က လူတိုင်းကို တစ်ချက် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာပေးများကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သိရှိသွားပြီး၊ စစ်ခုန်လန် လိမ်မပြောနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခွမ်းရှန်းချင်း မှာ စစ်ခုန်လန် ကို သတ်ပစ်ရန် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။</p> <p>သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။</p> <p>“နင်ချီ က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ”</p> <p>တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စစ်ခုန်လန် က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“သူက စီနီယာ နဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လောက်ပါတယ် ခင်ဗျာ”</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ နင်ချီ မှာ သူ့ထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပိုမို အစွမ်းထက်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ခွမ်းရှန်းချင်း က နင်ချီ ကို စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ စစ်ခုန်လန် သည် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် နင်ချီ ၏ ခွန်အားကို ချက်ချင်း ချဲ့ကား ပြောဆိုလိုက်ခြင်းသာ။</p> <p>ဒါက တကယ်ပဲ ဟုတ်ရဲ့လား။</p> <p>“သေချာတာပေါ့”</p> <p>“ဟွန်း...”</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း က နောက်တစ်ကြိမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး...</p> <p>“အကယ်လို့ နင်ချီ ကသာ ငါနဲ့ တကယ်ပဲ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်တယ် ဆိုရင်... မင်းတို့ ဆင်ထားတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း က သူ့အတွက် ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူးကွ”</p> <p>“ဒါက...”</p> <p>စစ်ခုန်လန် မှာ စကားပြောရ ခက်သွားသော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး...</p> <p>“ကျွန်တော်တို့က နင်ချီ နဲ့ တစ်ခါမှ မတိုက်ဖူးသေးဘူးလေ။ စီနီယာ ပြောပြမှပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သဘောပေါက်တော့တယ်။ ဒါပေမဲ့... စီနီယာ လည်း ဒီမှာ ရှိနေပြီ ဆိုတော့... အကယ်လို့ နင်ချီ သာ လာခဲ့မယ် ဆိုရင် စီနီယာ က သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်နိုင်မှာပါ ခင်ဗျာ”</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း က အေးစက်စက် ရယ်လိုက်၏။</p> <p>“မင်းက အကြံအစည်ကောင်း ရှိတာပဲ။ ငါ့ကို အသုံးချပြီး နင်ချီ ကို ရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့လေ”</p> <p>စစ်ခုန်လန် က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာ... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါး အနေနဲ့... တာအို အရ ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် ကို သတ်ပစ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား ခင်ဗျာ”</p> <p>“ဟွန်း...”</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း ၏ အကြည့်များက လူအုပ်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် မျက်လုံးကစားလိုက်ပြန်ပြီး...</p> <p>“အကယ်လို့ ငါက မင်းရဲ့ အသက်ကို လောလောဆယ် ချမ်းသာပေးလိုက်မယ် ဆိုရင်... အဲဒီ နင်ချီ ကို ဒီကို ရောက်လာအောင် မင်း တကယ် မြှူခေါ်ပေးနိုင်မှာလား”</p> <p>စစ်ခုန်လန် မှာ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့၏။</p> <p>သူက တစ်ဖက်လူကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save