Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၇၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း စစ်တပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~ခွမ်းရှန်းချင်း က သူ လုယူထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မူလက မာနထောင်လွှားနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။</p> <p>"ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်လာတာ ဖြစ်ပါရက်နဲ့... ဒီလောက် အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ ဒါကို တီထွင်နိုင်တယ် ဆိုတော့... ဒီလူက တကယ့်ကို ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ"</p> <p>သူက စစ်ခုန်လန် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီပစ္စည်းက နင်ချီ ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတာလို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဒါက ချီခယ်ချင်း ရဲ့ လက်ထဲကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်သွားရတာလဲ"</p> <p>သူစိမ်း တစ်ယောက်က သူတို့၏ နာမည်များကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ထိုလူသည် သူတို့အကြောင်းကို အားလုံး သိရှိထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများ ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ... ထို လူယုတ်မာ စစ်ခုန်လန် ကပဲ နောက်တစ်ကြိမ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖောက်သည်ချလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမည်။</p> <p>အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် လှုပ်ရှား၍ မရအောင် ဖြစ်မနေဘူး ဆိုလျှင်... ချီခယ်ချင်း အနေဖြင့် စစ်ခုန်လန် ကို ဤနေရာတင် သတ်ပစ်လိုက်ချင်စိတ်များ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေတော့၏။</p> <p>စစ်ခုန်လန် မှာ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။</p> <p>ချီခယ်ချင်း က မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူက သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ပြေးပြီး သူမကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤ သံလိုက်အိမ်မြှောင် မှာ ချီခယ်ချင်း ၏ လက်ထဲသို့ မည်သို့မည်ပုံ ရောက်ရှိသွားသနည်း ဆိုသည်ကို စစ်ခုန်လန် အနေဖြင့် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူတို့ကြားထဲမှာ သဘောတူညီမှု တစ်ခုခု ရှိခဲ့မယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယ ရှိပါတယ်။ နင်ချီ က သူမကို သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခု ပေးလိုက်တာ နေမှာပါ"</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း ၏ အကြည့်များက ချီခယ်ချင်း ဆီသို့ ကျရောက်သွားပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p>"တကယ်ပဲ အဲဒီလိုလား"</p> <p>ချီခယ်ချင်း က သူမ၏ ခေါင်းကို အတင်းအကျပ် လှည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ဘာမှ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီတော့ အဲဒီအတွေးကိုသာ လက်လျှော့လိုက်တော့"</p> <p>စစ်ခုန်လန် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>"ချီခယ်ချင်း... မင်းက ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ။ စီနီယာ က မင်းကို မေးနေတာတောင် ပြန်မဖြေဘူးလား။ မင်းက တကယ်ပဲ သေချင်နေတာပဲ"</p> <p>ချီခယ်ချင်း က အေးစက်စက် ရယ်လိုက်သည်။</p> <p>"လူတိုင်းက မင်းလို သေရမှာ ကြောက်တဲ့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ကောင်တွေလို့ ထင်နေတာလား။ ငါ ချီခယ်ချင်း က သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ဘူး။ ငါ့ကို သတ်ချင်သတ်... ဒါမှမဟုတ် နှိပ်စက်ချင် နှိပ်စက်... အကုန်လုံး ရှင့်သဘောပဲ"</p> <p>“မင်း...” စစ်ခုန်လန် မှာ ချီခယ်ချင်း ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမဟနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း က ရယ်လိုက်၏။</p> <p>"ဒီမိန်းမက မင်းထက် အများကြီး ပိုပြီး ပြတ်သားတာပဲ"</p> <p>စစ်ခုန်လန် က ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး...</p> <p>"စီနီယာ... သူမက ခေါင်းမာပေမဲ့ စီနီယာ့ အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး။ တခြားသူတွေ အကြောက်တရား ရသွားအောင် သူမကို သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ် ခင်ဗျာ"</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းကို တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်တိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>စစ်ခုန်လန် ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးဆုတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း သည် လုံလောက်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ရှိသူ ဖြစ်ရာ၊ စစ်ခုန်လန် ၏ စကားများကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>သူ၏ အမြင်တွင် နင်ချီ က ချီခယ်ချင်း ကို သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပေးအပ်ခဲ့သည် ဆိုကတည်းက သူတို့ နှစ်ဦး အကြားတွင် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး တစ်ခု ရှိနေကြောင်း အထင်အရှား ပြသနေ၏။</p> <p>ဒါက..  စစ်ခုန်လန် ထက် သေချာပေါက် ပိုမို ကောင်းမွန်မည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p>ယခုအခါတွင် သူသည် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ၊ နင်ချီ အပေါ် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့တော့၏။</p> <p>ခွမ်းရှန်းချင်း သည် နင်ချီ ကို ဤနေရာသို့ လာစေချင်သော်လည်း ဆုံမှတ် တစ်ခုတည်းနှင့်တော့ မလုံလောက်နိုင်ချေ။ ယခု ချီခယ်ချင်း ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ စစ်ခုန်လန် ၏ စကားကို ယုံကြည်ပြီး ချီခယ်ချင်း ကို သတ်ပစ်လိုက်မည် ဆိုပါက... အသေးအမွှားလေး တစ်ခုအတွက် ကြီးမားလှသော အမှားကြီး တစ်ခုကို ကျူးလွန်လိုက်ရာ မရောက်ဘူးလော။</p> <p>"စိတ်ချပါ... နင်ချီ မရောက်လာမချင်း ငါ မင်းကို လက်ဖျားနဲ့တောင် မထိဘူး"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများမှာ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက မာနထောင်လွှားလွန်းသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ စစ်ခုန်လန် ထက် ပိုပြီး မူဝါဒ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>...</p> <p>နင်ချီ သည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ကို အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာနေပြီး ဆုံမှတ် အများအပြားကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တော့၏။</p> <p>"ဒါ ထူးဆန်းတယ်... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေမှာလည်း နယ်မြေ သုံးခု ရှိရမှာလေ။ ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေထဲမှာ... တခြား နယ်မြေ နှစ်ခုက နယ်မြေအရှင်သခင် တွေနဲ့ ဘာလို့ အခုထိ မဆုံသေးတာလဲ"</p> <p>သူက ဆုံမှတ် တစ်ခုတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်နေလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ဆုံမှတ် အခုနှစ်ဆယ်လောက်ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ နယ်မြေ တစ်ခုတည်းမှာ ဆုံမှတ် ဘယ်နှစ်ခု ရှိလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ မသိသေးဘူး"</p> <p>ရုတ်တရက် နင်ချီ ၏ လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင် ထံမှ တုန်ခါမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>"ဟင်... သတင်းစကား တစ်ခု ဝင်လာတာလား"</p> <p>နင်ချီ က ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်သခင် နင်... ကျွန်မတို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် နဲ့ ထိပ်တိုက် တိုးနေပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ ရှင်"</p> <p>ထို သတင်းစကားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်ချီ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>"သမုဒ္ဒရာ ထဲမှာ အပ်ရှာနေသလို ဖြစ်နေတာ... အခုတော့ လွယ်လွယ်ကူကူပဲ ငါ့ဆီကို ရောက်လာတာပဲ။ ကံကောင်းလို့ ငါက သူတို့ကို သံလိုက်အိမ်မြှောင် အရင် ပေးထားခဲ့တာပေါ့"</p> <p>နင်ချီ က ချီခယ်ချင်း ထံသို့ ပေးပို့ထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ၏ တည်နေရာကို သံလိုက်အိမ်မြှောင် ရေဒါပေါ်တွင် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာသို့ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းရန် အဝင်အထွက် တံခါး တစ်ခု ဖွင့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား မှာလည်း တုန်ခါလာပြန်သည်။</p> <p>"ကြည့်ရတာ ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံနေရတာ လူတစ်စုတည်း မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"</p> <p>သူက ကျောက်စိမ်းလိပ် ကို ထုတ်ယူကြည့်လိုက်ရာ နောက်ထပ် သတင်းစကား အနည်းငယ် ဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>"နယ်မြေအရှင်သခင်... ကျွန်တော်တို့က စစ်ခုန်လန် နောက်ကို လိုက်သွားရင်းနဲ့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် ဆီမှာ အဖမ်းခံလိုက်ရပါတယ်။ ဒီမှာ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး ရှိနေပါတယ်။ အကယ်လို့ မလိုအပ်ဘူး ဆိုရင်... ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် လုံးဝ မလာပါနဲ့ ခင်ဗျာ"</p> <p>"နယ်မြေအရှင်သခင်လား..."</p> <p>နင်ချီ က တစ်ချက် မျက်လုံးကစားလိုက်ပြီး ချီခယ်ချင်း နှင့် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ၏ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ပေါင်းစပ် တွက်ချက်လိုက်၏။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး...</p> <p>"ချီခယ်ချင်း ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းစကားထဲမှာတော့ တစ်ဖက်ရန်သူဆီမှာ နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး ရှိတယ်လို့ မပါဘူး။ ထင်ရှားတာကတော့... သူက ဖူယောင် နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ပြီး ရောက်လာချိန်မှာ တစ်လှမ်း နောက်ကျပြီးမှ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရတာပဲ။ တစ်ဖက်လူက တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေမှာပါ။ စစ်ခုန်လန် နဲ့ တခြားသူတွေကတော့ တစ်ဖက်လူနဲ့ အရင်ဆုံး ထိပ်တိုက် တိုးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p>နင်ချီ ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူ၏ စကားသံများကတော့ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပင်။</p> <p>"စစ်ခုန်လန်... နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး... မင်းတို့ အားလုံးကို ငါ တစ်ပြိုင်တည်း ရှင်းပစ်လို့ ရတာပေါ့။ မင်းတို့ကို ရှင်းပြီးသွားရင်... ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ ရန်သူ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဘူး"</p> <p>လန်ယာ နယ်မြေ အဖွဲ့သည် သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို ဖြေရှင်းပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က နင်ချီ ပေးအပ်ထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အသုံးပြု၍ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးနှင့် သွားရောက် ပူးပေါင်းရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။</p> <p>ထိုစဉ် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>သူ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ တကယ့်ကို တစ္ဆေသရဲ တစ်ကောင်အလား ခြေရာလက်ရာ မရှိ၊ အသံမထွက်လှသဖြင့် လူတိုင်းကို လန့်ဖျန့်သွားစေတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ တစ္ဆေသရဲတစ်ကောင်အလား ခြေရာလက်ရာ လုံးဝမရှိ၊ အသံတိတ်ဆိတ်လွန်းလှသဖြင့် လန်ယာ နယ်မြေမှ လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ လန့်ဖျန့်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“အရှင်သခင် နင်”</p> <p>ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်ကြပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p>“နယ်မြေအရှင်သခင်... ဘာများ အမိန့်ပေးစရာ ရှိပါသလဲ ခင်ဗျာ”</p> <p>နင်ချီ က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ ကျန်နေသေးတဲ့ ရန်သူတွေကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့သွားပြီ။ လာ... သူတို့ကို သွားရှင်းရအောင် ကျွန်တော် ခေါ်သွားပေးမယ်။ အဲဒါ ပြီးသွားရင်တော့ ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်လို့ ရပြီ”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။</p> <p>သူတို့ ဘာမှ ထပ်မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင်၊ နင်ချီ က ရုတ်တရက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင် ကြီးကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်၏။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် ကြီးမှာ ရေကန် မျက်နှာပြင်အလား လှိုင်းဂယက်များ ထသွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကြေးမုံပြင် တစ်ချပ်အလား အတွင်းဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ထင်ဟပ် ပြသနေသော တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဝင်အထွက် တံခါး တစ်ခု ပွင့်ဟလာတော့သည်။</p> <p>ထိုတံခါး၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရှိနေသည်က  ကြီးမားသော ဆုံမှတ် တစ်ခုကို ယခုလေးတင် သိမ်းပိုက်ပြီးစီးခဲ့သည့် ခန့်ညား ထည်ဝါသော စစ်တပ်ကြီး။</p> <p>ထိုသူများ၏ ဝတ်စုံများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ တစ်ဖက်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးမှ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြတော့သည်။</p> <p>သူတို့က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်ကြ၏။</p> <p>‘ဘုရားရေ... အရှင်သခင် နင် ရဲ့ လုပ်ရပ်က တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါလား။ သူက ငါတို့ အားလုံးကို ဟိုဘက်ဆီ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ပေးတော့မလို့လား’</p> <p>ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် နင်ချီ က လူတိုင်းကို လှမ်း၍ အသိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“လိုက်ချင်တဲ့ သူတွေ... ကျွန်တော့် နောက်ကနေ ဒီ တံခါး ထဲကို ဝင်ခဲ့ကြ”</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် သူက ထိုအထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ၊ လူအုပ်ကြီး အနေဖြင့် တုံ့ပြန်စဉ်းစားရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။</p> <p>ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ ဇဝေဇဝါဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ကြ၏။</p> <p>သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကပင် အရှင်သခင် နင် သည် ဤမျှ လောကြီးနေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အရှင်သခင် နင် သည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ အစွမ်းထက် သူရဲကောင်းများကို အမှန်တကယ် ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ထင်ရသည်။</p> <p>သူတို့က ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>“မြန်မြန် လုပ်ကြ... ဒီ အခွင့်အရေးကို လုံးဝ လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး”</p> <p>သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြ၏။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျာ”</p> <p>...</p> <p>ဓားဘိုးဘေးကြီး သည် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆုံမှတ် သုံးခုကို သိမ်းပိုက်ပြီးစီးနေခဲ့တော့၏။</p> <p>သူက စစ်တပ်ကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ မြေပုံပေါ်တွင် အနီးအနားရှိ ဆုံမှတ် သုံးခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ဓားဘိုးဘေးကြီး က အမိန့်ပေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူ၏ ဘေးတွင် အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>“ဟင်...”</p> <p>သူသည် တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>“ကိုးလေး... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာတာလဲ”</p> <p>ဓားဘိုးဘေးကြီး ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးမှ အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံးက သူ ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>သူတို့သည် နင်ချီ နှင့် ခွဲခွာခဲ့ရသည်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ရှိသေးသော်ငြားလည်း၊ ဆောင်းဦး သုံးရာသီခန့် ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ လွမ်းဆွတ် တမ်းတနေခဲ့ကြ၏။</p> <p>“မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး”</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအစ်ကိုကြီး”</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဤနေရာ တစ်ဝိုက်၌ အသံများ ဆူညံသွားပြီး အလွန်တရာ သက်ဝင် လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် နင်ချီ ၏ ကျောဘက်မှနေ၍ အလွန်တရာ စနစ်ကျသော စစ်တပ်ကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။</p> <p>ထို စစ်တပ်ကြီး၏ လူအရေအတွက်မှာ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးထက်ပင် များပြားနေသေး၏။</p> <p>လူတိုင်းမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး က တပ်မကြီး တစ်ခုလုံးကို ပြန်ခေါ်လာတာလား”</p> <p>လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လာသော ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ၊ သူတို့ ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်တပ်ကြီး တစ်ခု၏ ဆီးကြိုခြင်းကို ခံလိုက်ကြရ၏။</p> <p>သူတို့က ကိုယ်ပိုင် အင်အားများနှင့် တိတ်တဆိတ် နှိုင်းယှဉ် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူတို့ဘက်တွင် လူအရေအတွက် ပိုများသော်ငြားလည်း ယေဘုယျ အင်အားမှာမူ တစ်ဖက်လူထက် များစွာ နိမ့်ကျနေပုံ ရကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“ဒါက အရှင်သခင် နင် ရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိတဲ့ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ က ကျင့်ကြံသူ တွေလား”</p> <p>သူတို့ နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ နင်ချီ က သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခုကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်ပေးရန် လျင်မြန်စွာ အသံလွှင့်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် လက်ရှိ အခြေအနေကို အကျဉ်းရုံး၍ ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ ရင်တွင်း၌ နင်ချီ ၏ နောက်မှ လိုက်ပါကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာကြတော့သည်။</p> <p>“ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့က ခေါင်းဆောင်ကြီး ရဲ့ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း တံခါး ဖွင့်မယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာ ကြာလှပါပြီ။ အခုတော့ ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး ရပြီပေါ့”</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဒါကို စောင့်နေတာ အရမ်းကို ကြာလှပါပြီ ခင်ဗျာ”</p> <p>နင်ချီ က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုလည်း ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေကို သွားပြီး... ငါတို့ ပေါင်းစည်းထားတဲ့ စစ်တပ်ကြီးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို သွားပြကြတာပေါ့”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p>လျှပ်တပြက်ပင်၊ နင်ချီ က ဟင်းလင်းပြင် ကြီးဆီသို့ အထက်သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။</p> <p>ကျယ်ပြောလှသော စက်ဝိုင်းပုံ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း တံခါး ကြီး တစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>နင်ချီ က ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ ထိုအထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>“သွားကြစို့”</p> <p>လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ နောက်မှ အဟုန်ပြင်းစွာ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။</p> <p>---</p> <p>[t.n - "ဆောင်းဦး သုံးရာသီခန့် ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့" ဆိုသည်မှာ တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုအရ ချစ်ခင်ရသူများနှင့် တစ်ရက်တာမျှ ခွဲခွာရခြင်းသည်ပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ (ဆောင်းဦး သုံးရာသီ = သုံးနှစ်) ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရကြောင်း တင်စားထားသော (一日不见，如隔三秋) စကားပုံ ဖြစ်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save