Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 7</h2> <h2 style="text-align: center;">လျှပ်စီးလက်ဝါးရှင် ဟုဝင်ဟိုင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူရှင်းဟီကတော့ ဆရာဘိုးဘိုးကို မျက်ရည်အဝဲသားနဲ့ ကြည့်နေမိပါတယ်။ သူ ရက်ပေါင်းများစွာ အဖြေရှာမရဘဲ ခေါင်းခြောက်နေခဲ့ရတဲ့ ကိစ္စက နောက်ဆုံးတော့ ဆရာဘိုးဘိုးရဲ့ အကူအညီနဲ့ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီလေ။</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် ချူရှင်းဟီက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးအတွက် စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ခွင့် သင်ရိုးညွှန်းတမ်း အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်းပဲ တင်ပြလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချူရှင်းဟီရဲ့ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဆရာဘိုးဘိုးမှာ အံ့အားသင့်သွားရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>(ဒါက ဘာကြီးလဲ။ ရှင်းဟီလေး။ ဂိုဏ်းသားတွေကို စိတ်ကြိုက်ဘာသာရပ်တွေ သင်ခိုင်းတာကို ငါ မကန့်ကွက်ပါဘူး။ အပိုပညာတစ်ခု တတ်ထားတာက မဆိုးဘူး မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့။ ရှင်းဟီလေး။ ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူခိုင်းတာကတော့ နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။)</p> <p>(ငါ အခုနက ပြောတာကို မင်း နားမလည်တာလား။)</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် ဆရာဘိုးဘိုးက ချူရှင်းဟီကို အမြန်ပဲ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။ တပည့်တွေကို စမ်းသပ်ခိုင်းကြည့်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့မွေးတဲ့ သားရဲတွေက အဆင့်တက်နိုင်တဲ့အသားလုံး၀ ဖြစ်မလာတဲ့အတွက် အသုံးမကျကြောင်း ထပ်ပြောပြပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဆရာဘိုးဘိုးကတော့ ဘာမှမပြောတာ ပိုကောင်းမယ်ဆိုတာ နောက်ကျမှ သိလိုက်ရပါပြီ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူပြောလိုက်လေလေ ချူရှင်းဟီက ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။</p> <p>“ဆရာဘိုးဘိုး။ အောင်မြင်မှုဆိုတာ တစ်ညတည်းနဲ့ ရတာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ အောင်မြင်မှုတိုင်းက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျရှုံးမှုတွေပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတာပါ။ မိစ္ဆာသားရဲအသားက အရမ်းအရေးကြီးတာကြောင့် ကျရှုံးမှု တစ်ခုနှစ်ခုလောက်နဲ့ လက်လျှော့လိုက်လို့ ဖြစ်မလား”</p> <p>“ဒီနေ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရရှိထားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက ရှေးဦးလူကြီးတွေ ကျရှုံးမှုတွေကြားကနေ တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခဲ့လို့ ရလာတာပါ။ ဒီနေ့ မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူတာ ရှုံးသွားပေမယ့် နောင်မှာလည်း ရှုံးမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ အခက်အခဲကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပါမယ်။”</p> <p> </p> <p>ချူရှင်းဟီရဲ့ 'အခက်အခဲကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မယ်' ဆိုတဲ့ အမြင်ကို ကြားတော့ ဆရာဘိုးဘိုး တွေးမိတာက။</p> <p>(ဒါကိုပြောတာ တခြားလူဆိုရင် ပါးရိုက်လွှတ်လိုက်တာ ကြာလှပြီ) ဆိုတာပါပဲ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ချူရှင်းဟီ ပြောတာကလည်း မမှားပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဆရာဘိုးဘိုးက အသေအချာ စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက် ဘီနီရဲ့ သဘောထားကို သွားမေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘီနီက လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်သလို ဒီပညာမှာလည်း တကယ့် ပညာရှင် မဟုတ်လား။</p> <p>မကြာခင်မှာပဲ ဆရာဘိုးဘိုးက ချူရှင်းဟီကိုခေါ်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နဲ့ ဆော့ကစားနေတဲ့ ဘီနီဆီ ရောက်လာပါတယ်။ ဆရာဘိုးဘိုးက အချိန်မဆွဲဘဲ ဘီနီကို တိုက်ရိုက်မေးလိုက်ပါတယ်။ မိစ္ဆာသားရဲတွေက လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေ မွေးမှပဲ အဆင့်တက်နိုင်တဲ့ အသား ဖြစ်နိုင်တာလားဆိုတာပါ။</p> <p>“ဆရာဘိုးဘိုးတို့ မသိတာက ကျွန်မတို့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ တန်ခိုးကျင့်စဉ် စနစ်က ဆရာဘိုးဘိုးတို့နဲ့ မတူဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို မွေးမြူတဲ့အခါ ကျွန်မတို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအင်က မိစ္ဆာသားရဲတွေထဲမှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်စေပြီး အဆင့်တက်နိုင်တဲ့အသားကို ဖြစ်လာစေတာပါ။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အနေနဲ့ အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”</p> <p>ဘီနီရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် ဆရာဘိုးဘိုးကတော့ စိတ်ပျက်သွားပေမယ့် ချူရှင်းဟီကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ အပြည့် ဖြစ်နေပါတယ်။</p> <p>(ဘာလဲ။ ရှင်းဟီလေး။ မင်း နားမလည်သေးဘူးလား။ ဘီနီက သူတို့ကလွဲရင် ဘယ်သူမှ မအောင်မြင်နိုင်ဘူးလို့ ပြောနေတာလေ။ ဒါကို မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ။)</p> <p> </p> <p>ဆရာဘိုးဘိုးရဲ့ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေမှုကို ချူရှင်းဟီက ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာဘိုးဘိုးကလည်း။ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီလား။ မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူခြင်းရဲ့ အခြေခံက ဘာလဲ။ မွေးမြူခြင်းပဲ မဟုတ်လား။ အောင်မြင်တာ မအောင်မြင်တာက အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က မိစ္ဆာသားရဲတွေကို မွေးမြူဖို့ပဲလေ။”</p> <p>“စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ တပည့်တွေ ဘယ်လောက်တောင် သေခဲ့ရလဲ။ ဒါက ဘာကြောင့်လဲ။ ကျွန်တော်တို့ တပည့်တွေက မိစ္ဆာသားရဲတွေအကြောင်း နားမလည်လို့ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p>“အခုတော့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အနီးကပ် နားလည်ဖို့၊ မွေးမြူဖို့ အခွင့်အရေး ရနေပြီလေ။ ဒါက ဂိုဏ်းတော်ကတပည့်တွေအတွက် အခွင့်အရေးကြီး တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းကို ကျွန်တော်တို့ လက်လွတ်မခံသင့်ဘူး မဟုတ်လား”</p> <p>ချူရှင်းဟီရဲ့ စကားကြောင့် ဆရာဘိုးဘိုး အတော်ကြာ ကြောင်အသွားပေမယ့် အသေအချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း ဟုတ်သလိုလို ရှိနေပါတယ်။ ဂိုဏ်းသားတွေက အပြင်ထွက် လေ့ကျင့်တဲ့အခါ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ ကြုံရလေ့ရှိပြီး နှစ်တိုင်းလည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသူတွေ ရှိနေတာပါ။ ချူရှင်းဟီ ပြောသလိုပဲ သူတို့က မိစ္ဆာသားရဲတွေအကြောင်း သိပ်မသိကြလို့ပါပဲ။</p> <p>အခုတော့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို မွေးမြူရင်း လေ့လာခွင့်ရမှာဆိုတော့ ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့အရာပါ။ မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူတာက ဂိုဏ်းရဲ့ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ကုန်မှာ မှန်ပေမယ့် အခု မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဘယ်လောက်တောင် ချမ်းသာနေပြီလဲ။ ဒီလောက် ပိုက်ဆံလေးကိုတော့ နှမြောနေစရာ မလိုဘူး မဟုတ်လား။</p> <p>ဒါ့အပြင် ချူရှင်းဟီရဲ့ စိတ်ကြိုက်သင်ရိုး အစီအစဉ်က ကြည့်ရတာ အပေါ်ယံ မြင်ရတာထက် ပိုပြီး နက်နဲတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေမှာ အသေအချာပါပဲ။</p> <p>မကြာခင်မှာပဲ ဆရာဘိုးဘိုးက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို အသိပေးလိုက်ပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကလည်း ဂိုဏ်းအစည်းအဝေးကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူလိုက်ပါတယ်။ နန်းတော်အသီးသီးက နန်းတော်ရှင်တွေလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်လာကြပါပြီ။ ချူရှင်းဟီရဲ့ သင်ရိုးအစီအစဉ်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက အရင်ဆုံး ထောက်ခံလိုက်တဲ့အတွက် နန်းတော်ရှင်တွေကလည်း အားလုံး သဘောတူညီခဲ့ကြပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အစီအစဉ် မစတင်ခင်မှာ ချူရှင်းဟီက ဟေးယွဲ့နန်းတော်က ဘီနီဆီကို ကိုယ်တိုင် သွားမေးပါသေးတယ်။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသားတွေ အနေနဲ့ အောင်မြင်နိုင်ခြေ လုံးဝ မရှိဘူးလားဆိုတာကိုပါ။ ဘီနီကတော့ ဒါဟာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထပ်လောင်း အတည်ပြုပေးပါတယ်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဘီနီက ဘာကြောင့် ဒီလောက် အသုံးမကျတဲ့ အရာကို ဂိုဏ်းသားတွေကို သင်ခိုင်းရတာလဲလို့ ပြန်မေးပါတယ်။</p> <p>(နားထောင်လိုက်ပါဦး။ ဘီနီကိုယ်တိုင်ကတောင် ဒါက လုံးဝ အသုံးမကျဘူးလို့ ပြောနေတာနော်။ အခုတော့ ဒီကိစ္စက တကယ်ကို သေချာသွားပြီ။)</p> <p>မကြာခင်မှာပဲ နန်းတော်အသီးသီးက တပည့်တွေဟာ အသုတ်လိုက် ခွဲပြီး မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူဖို့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ရောက်လာကြပါတယ်။ ချူရှင်းဟီကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ဟေးယွဲ့နန်းတော်မှာပဲ အခြေချပြီး တိုးတက်မှု တစ်ခုခု ရှိလာမလားဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေပါတယ်။ တစ်ခုခု ထူးခြားလာတာနဲ့ ချက်ချင်း ရပ်ပစ်ဖို့ ပြင်ထားတာပါ။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ချူရှင်းဟီတစ်ယောက် 'ကြိုးစားတဲ့သူကို ကောင်းကင်က မစတယ်' ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပါပြီ။ ငါ ချူရှင်းဟီလို ကြိုးစားတဲ့သူကတော့ နောက်ဆုံးမှာ လမ်းမှန်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီလေ။</p> <p>ပထမဆုံး ရောက်လာကြတဲ့သူတွေကတော့ ဂိုဏ်းတူညီလေး မူပိုင်နဲ့ အဖွဲ့ပါပဲ။ ဒီကောင်တွေက အခုတလော ရူးသွပ်နေကြတာပါ။ ရှင်းဟီတံဆိပ်ဆေးဝါးမျိုးစုံတွေ ဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ  တတိယအဆင့်အောက် မှော်ဆေးလုံးတွေက သူတို့ကို မတင်းတိမ်စေတော့ပါဘူး။ အခုဆိုရင် ပဉ္စမအဆင့်ထိတောင် ဖော်စပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပြီလေ။</p> <p>(ဒါက လူသားဆန်တဲ့ အလုပ်လားကွ။ မူပိုင်။ မင်းက လူရောဟုတ်သေးရဲ့လားဟင်။)</p> <p>ဒါကြောင့် မူပိုင်တို့ရဲ့ ပလန်တွေကို ဖျက်စီးဖို့အတွက် ချူရှင်းဟီက သူတို့ကို မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူတဲ့ ပထမဆုံး အသုတ်အနေနဲ့ ထည့်လိုက်တာပါ။ မူပိုင်တို့အဖွဲ့က ဝိညာဉ်ဆေးပင် စိုက်ပျိုးတဲ့နေရာမှာ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်နေပါစေ၊ မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူတဲ့နေရာမှာတော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p>မူပိုင်တို့က မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူတဲ့နေရာမှာ အသုံးမကျပေမယ့် သူတို့မှာ အတွေးအခေါ်တွေတော့ ရှိပါတယ်။ မူယွဲ့နိုင်ငံက တပည့်တွေက မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ အတင်းကျွေးကြတာပါ။ ချူရှင်းဟီ ဒါကို မြင်တော့ နည်းနည်း စိုးရိမ်သွားပါသေးတယ်။</p> <p>(ထူးဆန်းတာတွေ ဖြစ်မလာပါဘူးနော်။)</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ဒီတစ်ခါ သူက တောင်ကြီးတစ်လုံးလို ခိုင်မာနေပါတယ်။ မူပိုင်တို့ ကျွေးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို စားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကတော့ အဲဒီနေ့မှာတင် အားလုံး အနိစ္စရောက်သွားကြပါတော့တယ်။</p> <p>ပညာရပ်တိုင်းမှာ ပညာရှင်ရှိတာ မှန်ပါတယ်။ မူပိုင်တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် မွေးမြူတဲ့ ပါရမီက မိစ္ဆာသားရဲတွေအတွက်တော့ လုံးဝ အသုံးမကျပါဘူး။ ကင်ဖို့အတွက် အကင်ဖိုတွေနဲ့ ပြေးလာကြတဲ့ အိုးရန်မိသားစုဝင်တွေရဲ့ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ မျက်နှာတွေကို ကြည့်ရင် ဒါက သိသာနေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ချူရှင်းဟီကို အပျော်ဆုံးဖြစ်စေတဲ့ အချက်ကတော့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကျွေးတဲ့ နည်းလမ်းက ကျရှုံးသွားပေမယ့် မူပိုင်တို့က တကယ်ကို ခေါင်းမာကြတာပါပဲ။ ဒီကောင်တွေက သူတို့ရဲ့ ဆေးပင်တွေက ပြဿနာရှိတယ်လို့ မထင်ဘဲ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံက ပြဿနာရှိတယ်လို့ ထင်နေကြတာပါ။ ဒါကြောင့် အခုဆိုရင် မိစ္ဆာသားရဲတွေ စားဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို သီးသန့် သုတေသန လုပ်နေကြပါပြီ။</p> <p>မူပိုင်ရဲ့ သုတေသန လမ်းကြောင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ချူရှင်းဟီကတော့ ရယ်ရလွန်းလို့ အူတက်မတတ် ဖြစ်သွားရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>(ညီလေး မူပိုင်ရာ။ မင်း စိတ်ကြိုက်သာ သုတေသန လုပ်စမ်းပါ။ မင်း အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကတော့ အောင်မြင်သွားပြီလေ။ မင်း အောင်မြင်သွားရင်လည်း။ မိစ္ဆာသားရဲတွေ စားတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်က ဘာအတွက် အသုံးဝင်မှာလဲ။ ကျရှုံးသွားရင်လည်း မင်းက သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ဖြုန်းတီးနေဦးမှာဆိုတော့ ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားတာပေါ့။)</p> <p>မူယွဲ့နိုင်ငံအပြင် အိုးရန်မိသားစုကလည်း မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူတဲ့အထဲ ပါလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိုးရန်မိသားစုရဲ့ နည်းလမ်းကတော့ နည်းနည်း ရက်စက်လွန်းပါတယ်။ အိုးရန်မိသားစုလက်ထဲ ရောက်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတိုင်းက သုံးရက်ထက် ပိုမအသက်ရှင်ဘဲ အကင်ဖိုပေါ် ရောက်ရောက်သွားကြတာပါ။</p> <p> </p> <p>အိုးရန်မိသားစုက အခုဆိုရင် သားရဲပေါက်လေးတွေကို ဘယ်လိုကင်စားရင် ပိုကောင်းမလဲဆိုတာကိုတောင် သုတေသန လုပ်နေကြပါပြီ။ တခြားနန်းတော်က တပည့်တွေက မိစ္ဆာသားရဲ အကိုက်ခံရမှာ ကြောက်ပြီး ဂရုတစိုက် မွေးမြူနေချိန်မှာ အိုးရန်မိသားစုကတော့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ကြည့်ပြီး သွားရည်ကျနေကြတာပါ။ ကြည့်လေလေ ပိုပြီး အရသာရှိပုံ ပေါက်လေလေလို့တောင် ထင်နေကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>နန်းတော်အသီးသီးက တပည့်တွေက ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို အလှည့်ကျ လာပြီး စိတ်ကြိုက်သင်ရိုးကို လေ့လာကြပါတယ်။ မိစ္ဆာသားရဲတွေကလည်း သူတို့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေအောက်မှာ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး ပုံစံပြောင်းနေကြပါတယ်။</p> <p>ဟေးယွဲ့နန်းတော်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဝေရှင်းကတော့ သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို၊ အစ်မတွေကို မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူတဲ့နေရာမှာ မကူညီနိုင်မှန်း သိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>(ဒါပေမဲ့ ငါ ဝေရှင်းကလည်း ဂိုဏ်းအတွက် အသုံးဝင်တဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်။)</p> <p>ဒါကြောင့် ဝေရှင်းက မိစ္ဆာသားရဲတွေ အောင်အောင်မြင်မြင် မွေးမြူနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ သိရအောင် သူကိုယ်တိုင် အသားတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ပေးမယ်လို့ အဆိုပြုလိုက်ပါတယ်။</p> <p>ဝေရှင်းရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ချူရှင်းဟီတောင်မှ လက်မထောင်ပြီး ချီးကျူးမိပါတယ်။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ နံပါတ်တစ် သတ္တိခဲဆိုတဲ့ ဘွဲ့က တကယ်ကို မမှားပါဘူး။ ဒါကိုတောင် မြည်းစမ်းဝံ့တယ်ပေါ့။</p> <p>လက်တွေ့မှာလည်း နံပါတ်တစ် သတ္တိခဲက တကယ်ကို သတ္တိရှိပါတယ်။ ဘယ်နန်းတော်က မွေးတဲ့ သားရဲဖြစ်ဖြစ် ဝေရှင်းက မြည်းကြည့်တာပါပဲ။ အစပိုင်းမှာတော့ မဆိုးပါဘူး။ မူပိုင်တို့ မွေးတဲ့ သားရဲတွေက ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကြောင့် အဆိပ်သင့်သလို ဖြစ်နေပေမယ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကိုယ်တိုင်က အန္တရာယ်မရှိတာကြောင့် အသားက အရသာ မရှိတာကလွဲရင် ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ချိန်းချန်နန်းတော်နဲ့ တခြား ထူးဆန်းတဲ့ နန်းတော်တွေ ပါလာတဲ့အခါမှာတော့ အသားက အရသာကိစ္စတင် မဟုတ်တော့ပါဘူး။</p> <p>“မောင်လေး ဝေရှင်း။ နင်ဘာလို့ အသားတွေ စိမ်းဖက်လာရတာလဲ။ မြန်မြန်။ မြန်မြန်လုပ်ကြဦး။ အူလမ်းကြောင်း ဖောက်ထွက်စေတဲ့ အူပေါက်ဆေးမှုန့်အတွက် ဖြေဆေး ယူလာကြဦး။ မောင်လေး ဝေရှင်း အဆိပ်မိနေပြီ။”</p> <p>နန်ကုန်းယန်က ဝေရှင်းကို အတင်း ကူညီပြီး အဆိပ်ဖြေပေးရပါတယ်။</p> <p>“မောင်လေး ဝေရှင်း။ မြန်မြန်။ မြန်မြန်။ ဝေရှင်း အဆိပ် ထပ်မိပြန်ပြီ။ ဒါက ဘာအဆိပ်လဲဆိုတာတောင် ငါ မသိတော့ဘူး။ ဘာ။ ဒါက ကျူးလီမွေးထားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲလား။ မောင်လေးဝေရှင်း။ မင်းကတော့ တကယ်ကို ဝေဝါးနေပြီ။ မြန်မြန် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ဖန်းဖေးဆီ သွားပြီး အကူအညီ တောင်းလိုက်ဦး။”</p> <p>နန်ကုန်းယန်က ငိုယိုအော်ဟစ်နေပေမယ့် သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဝေရှင်းကို တကယ်ကို လေးစားသွားမိပါတယ်။</p> <p>နန်းတော်ပေါင်းစုံက တပည့်တွေက မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အပူတပြင်း မွေးမြူနေကြပြီး ချူရှင်းဟီကတော့ ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်ရင်း စိတ်ကျေနပ်မှုတွေ ရနေပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ တွက်ထားတဲ့အတိုင်း ဘယ်နန်းတော်က ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ မွေးမွေး၊ ဘယ်သားရဲကမှ အဆင့်တက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်အသား ဖြစ်လာမယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြလို့ပါပဲ။ (စာကြွင်း- အဆင့်တက်နိုင်တဲ့ အသားကို ဝိညာဉ်အသားဆိုပြီး အဆင်ပြေသလို ဘာသာပြန်သုံးနှုန်းသွားပါမယ်။)</p> <p> </p> <p>ဘီနီကတော့ ငါ့ကို လုံးဝ မညာခဲ့ဘူးပဲ။</p> <p>နန်းတော်ပေါင်းစုံက အပူတပြင်း မွေးမြူနေကြတာနဲ့အမျှ ဂိုဏ်းရဲ့ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ ကုန်ဆုံးနေပါပြီ။ ကံကြမ္မာဖန် သံလိုက်အိမ်မြောင်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း လည်ပတ်လာပါတယ်။</p> <p>(ဒီတစ်ခါတော့ မိစ္ဆာသားရဲတွေက ငါ့ကို ကူညီနေပြီ။ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်ဦးမှာလဲ။)</p> <p>ချူရှင်းဟီကတော့ နေ့ကောင်းရက်မြတ် သီချင်းလေးကို ညည်းဆိုရင်း လူမရှိတဲ့ နေရာမှာ ကတောင် ကလိုက်ပါသေးတယ်။</p> <p>(ဒီတစ်ခါတော့ ငါ ချူရှင်းဟီက ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိတဲ့ နယ်မြေမှာ ရပ်တည်နေနိုင်ပြီ။)</p> <p>(ဘယ်သူ။ ရှိသေးလဲ။)</p> <p>ချူရှင်းဟီက ပျော်ပျော်ပါးပါးနဲ့ မိုးကြိုးတိုက်ပွဲအက (မိုးကြိုးစစ်သည်တော် ကခုန်မှု) ကဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုတော် ရှန်ချန်းတစ်ယောက် ချောင်တစ်ချောင်ကနေ ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူညီလေး ရှင်းဟီ။ ဆရာဘိုးဘိုးက မင်းကို ခေါ်နေတယ်”</p> <p>“ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ အစ်ကိုကြီး သိလားဟင်”</p> <p>“ဟုပုချီ လို့ခေါ်တဲ့ လူဝကြီးတစ်ယောက် သူ့ရဲ့ ဝက်ကလေးလို သားလေးနဲ့အတူ ရောက်လာတယ်လေ။ သူတို့က ဂိုဏ်းတူညီလေး ချူရှင်းဟီ ကိုယ်တိုင် အထူးခေါ်ယူထားတဲ့ တပည့်တွေလို့ ပြောနေကြတယ်”</p> <p>ရှန်းချန်ရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ချူရှင်းဟီရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲ မျက်ရည်တွေ ဝဲတက်လာပါတော့တယ်။</p> <p>(တစ်နှစ်တောင် ရှိသွားပြီ။ ဒီတစ်နှစ်လုံး ငါ ဘယ်လို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲ မင်းတို့ သိကြရဲ့လား။)</p> <p>နောက်ဆုံးတော့ နှစ်ကုန်ခါနီးမှာ သတင်းကောင်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်လာပါပြီ။ ပထမဆုံး စိတ်ကြိုက်သင်ရိုး အစီအစဉ်က အကြီးအကျယ် အောင်မြင်ခဲ့သလို၊ အခု ဟုဝင်ဟိုင် လည်း ရောက်လာပြီပေါ့။</p> <p>သူ့ရဲ့ လျှပ်စီးလို မြန်တဲ့ လက်အရှိန်နဲ့ဆိုရင် ဂိုဏ်းရဲ့ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေကို အကြီးအကျယ် ဖြုန်းတီးပေးနိုင်မှာ အသေအချာပါပဲ။</p> <p>ငါကတော့ အဲဒီ ဝတုတ်လေးကို လျှပ်စီးလက်ဝါးရှင် ဟုဝင်ဟိုင် လို့ပဲ ခေါ်လိုက်ချင်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save