မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူခြင်း စိတ်ကြိုက်ဘာသာရပ် ကြောင့် ဂိုဏ်းရဲ့ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ အကြီးအကျယ် ကုန်ဆုံးနေတာကို မြင်ရတဲ့အတွက် ချူရှင်းဟီတစ်ယောက် စိတ်ကြည်လင်နေပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှန်ချန်းက ဟုဝင်ဟိုင် ရောက်လာပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို လာပြောတဲ့အခါ ချူရှင်းဟီရဲ့ စိတ်အခြေအနေက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားပါတော့တယ်။
နှစ်ကုန်ခါနီးမှ မိုးကောင်းကင်ကြီး မျက်စိပွင့်လာပြီး ငါ ချူရှင်းဟီကို တစ်ခါလောက်တော့ ကောင်းချီးပေးရှာသားပဲ။ ပထမက မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူရေး၊ အခုတော့ လျှပ်စီးလက်ဝါးရှင် ဟုဝင်ဟိုင်က သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ ထပ်ပြီး ဖြုန်းတီးပေးဦးမယ်။ ငါ ဂိုဏ်းက နှင်ထုတ်ခံရဖို့ နီးစပ်လာပြီဟေ့။
မူလက ချူရှင်းဟီရဲ့ အစီအစဉ်က ဟုဝင်ဟိုင်ကို လူသူမနီးတဲ့ ဝေးလံတဲ့ ချောင်တစ်ချောင်မှာ ထားမယ်။ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ အလျှံပယ် ပေးထားမယ်။ ပြီးရင် မာလင်းနဲ့ အိုးရန်မင်တို့လို ငါ့ကို နောက်ကျောက ဓားနဲ့ထိုးမယ့် ကောင်တွေနဲ့ လုံးဝ အတွေ့မခံဘူးလို့ ကြံထားတာပါ။ ဒီလိုဆိုရင် ဟုဝင်ဟိုင်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့တင် ဘာအင်းလက်ဖွဲ့တွေများ ဖော်စပ်နိုင်မှာလဲ။ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေကိုပဲ အသည်းအသန် ဖြုန်းတီးသွားမှာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်လာမယ်လို့ ချူရှင်းဟီ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
(နန်းတော်ရှင်တွေ အားလုံးက ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ ဘာစကားမှမပြောဘဲ ဘာလို့ လူကို အတင်းလုနေကြတာလဲ။)
ဟုဝင်ဟိုင်ကသာ တကယ် အသုံးမကျတဲ့သူဆိုရင် ထားပါတော့။ ဒါပေမဲ့ မမေ့ပါနဲ့ဦး။ ဟုဝင်ဟိုင်ရဲ့ စာမေးပွဲရမှတ်က ၆ မှတ်ပဲ ရှိပေမယ့် သူက ဘာသာရပ် ၆ ခုလုံးမှာ အမှတ်ပြည့် ရထားတဲ့သူလေ။
ဒီ ၆ မှတ်သမားရဲ့ အမှတ်ပြည့်တွေက အင်းလက်ဖွဲ့ပညာနဲ့တော့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ကို အင်းလက်ဖွဲ့လမ်းကြောင်းပေါ် တင်ပေးလိုက်ရင် ဒါဟာ လုံးဝ လမ်းဆုံးသွားမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူသာ တခြားနန်းတော်တွေကို ရောက်သွားရင်တော့ ပြောရခက်သွားပါပြီ။
ဘာသာရပ်တိုင်းမှာ အမှတ်ပြည့်ရထားတဲ့ ၆ မှတ်သမား တစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီတွေ ပေါင်းစပ်သွားရင် ဘယ်လို အံ့အားသင့်စရာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ အကယ်၍ သူသာ မိုးကြိုးနန်းတော်ကို ရောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက မိုးကြိုးလျှပ်စီးကျင့်စဉ်တွေနဲ့ အံကိုက်ဖြစ်နေတာကို သိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အကယ်၍ သူ ဟန်ဝင်ဟိုင်နန်းတော်ကို ရောက်သွားရင်ရော သူ့ရဲ့ လက်မြန်မှုနဲ့တင် လက်နက်ပုန်းဘုရင်ကြီး ဖြစ်မသွားနိုင်ဘူးလား။
ဘယ်နန်းတော်ကိုပဲ ရောက်ရောက်၊ ဒီလို ၆ မှတ် အမှတ်ပြည့်သမားက ချူရှင်းဟီအတွက်တော့ ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုပါပဲ။ အင်းလက်ဖွဲ့ပညာမှာ မတော်ရင်တောင် တခြားဟာကို ပြောင်းသင်လိုက်လို့ တော်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
အခုချိန်မှာ ချူရှင်းဟီတစ်ယောက် ကြောက်လွန်းလို့ ဘောင်းဘီထဲ သေးတောင် ထွက်ကျချင်နေပါပြီ။
(အကြီးအကဲတို့က သူ့ကို အစွမ်းကုန် မြေတောင်မြှောက်ပေးမယ် ဟုတ်လား။ အကြီးအကဲတို့က ဟုဝင်ဟိုင်ကို ပျိုးထောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ချူရှင်းဟီကို နောက်ကျောက ဓားနဲ့ထိုးမယ့် လူသစ်တစ်ယောက်ကို ပျိုးထောင်နေကြတာပါ။)
ဒါကြောင့် အသေအချာ စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက် ချူရှင်းဟီဟာ အံကြိတ်ပြီး ဟုဝင်ဟိုင်ကို ဟေးယွဲ့နန်းတော် ထဲကိုပဲ အတင်းထည့်လိုက်တာပါ။
“လေးစားရတဲ့ နန်းတော်ရှင်တို့နဲ့ အကြီးအကဲတို့ရေ။ လူမှန်နေရာမှန် ဖြစ်ဖို့က အရေးကြီးပါတယ်။ အင်းလက်ဖွဲ့ပညာအကြောင်း ပြောမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တကယ်တော့ သိပ်မကျွမ်းကျင်ကြပါဘူး။ ဟုဝင်ဟိုင်ကို တခြားနန်းတော်တွေထဲ ထည့်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ ပါရမီတွေ နှောင့်နှေးကုန်မှာ စိုးရပါတယ်။”
“ဒီလို အင်းလက်ဖွဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် နှောင့်နှေးသွားတာက ဂိုဏ်းအတွက် ဆုံးရှုံးမှုပါပဲ။ မဟာသူတော်စင်ကြီးက အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်း မသိပေမဲ့ သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကမှ ဟုဝင်ဟိုင်အတွက် မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်း ဖြစ်မှာပါ။”
ချူရှင်းဟီ ပြောတာကို ကြားတော့ နန်းတော်ရှင်တွေက မကျေနပ်ပေမဲ့ ရှင်းဟီပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ ဝန်ခံလိုက်ရပါတယ်။ အစောနက သူတို့တွေ အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်း သိသလိုလိုနဲ့ ကြွားခဲ့ကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ ဘာမှ နားမလည်ကြပါဘူး။
တကယ်လို့ ဟုဝင်ဟိုင်သာ သူတို့နန်းတော်ထဲ ရောက်လာရင် ဘာသင်ပေးရမလဲဆိုတာ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမှာပါ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်းဆိုရင် သူတို့အားလုံးထက် ဟုဝင်ဟိုင်က ပိုသိနေဦးမှာပါ။
ဒါ့အပြင် မဟာသူတော်စင်ကြီးက အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်း မသိပေမဲ့ သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ တိုးတက်မှု နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဟေးယွဲ့နန်းတော်က ဟုဝင်ဟိုင်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပါပဲ။ နောက်ပိုင်း ဟုဝင်ဟိုင်သာ တကယ် တတ်မြောက်သွားရင် တခြားနန်းတော်က တပည့်တွေလည်း သူ့ဆီမှာ လာသင်လို့ ရတာပေါ့။
ဒါကြောင့် ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် ရှင်းဟီရဲ့ စီစဉ်မှုက ကောင်းမွန်လှပါတယ်။ ချူရှင်းဟီကလည်း နောက်နောင် နန်းတော်အသီးသီးအတွက် သင့်တော်တဲ့ တပည့်တွေ ရှာပေးပါ့မယ်လို့ ကတိပေးလိုက်တာကြောင့် နန်းတော်ရှင်တွေလည်း ကျေကျေနပ်နပ်နဲ့ ပြန်သွားကြပါတယ်။
ဆရာဘိုးဘိုးကတော့ ဘေးကနေ ငြိမ်ပြီး ကြည့်နေပါတယ်။ ရှင်းဟီက အားလုံးကို အဆင်ပြေအောင် ဖြေရှင်းသွားပေမဲ့ ဆရာဘိုးဘိုး ပြောချင်တာကတော့။ တကယ်တော့ ဟုဝင်ဟိုင်ကို ကြိုးကြာဝိညာဉ်နန်းတော်မှာပဲ ထားလို့ ရပါတယ်ဆိုတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အားလုံး ဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့ သူ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။
ဟုပုချီကတော့ နန်းတော်ရှင်တွေ ပြန်သွားတာကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်တွေ ဝဲနေပါတယ်။
(ဒါ ငါ ဟုပုချီရဲ့ သားပဲဟေ့။ ငါတို့ ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်းက မီးခိုးထွက်ရုံတင် မကဘူး၊ အစိမ်းရောင် အလင်းတွေတောင် ထွက်နေပြီ။ ဒီလောက် ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက အလုအယက် လိုချင်နေကြတာဆိုတော့ ငါ့သားရဲ့ အနာဂတ်က တောက်ပပြီပေါ့။)
ဆရာဘိုးဘိုးက ဟုဝင်ဟိုင်ကို ဂိုဏ်းစည်းကမ်းအချို့ မှာကြားပြီးနောက် ချူရှင်းဟီက ဟုဝင်ဟိုင်တို့ သားအဖကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ဆီ ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်။
အခုဆိုရင် ဟေးယွဲ့နန်းတော်က အရင်ကထက် အများကြီး ပိုစည်ကားနေပါပြီ။ နန်းတော်အသီးသီးက ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို၊ အစ်မတွေက နေ့တိုင်း မိစ္ဆာသားရဲ မွေးမြူတဲ့ သင်တန်း လာတက်နေကြတာကြောင့်ပါ။ ဒါကြောင့် ဟုဝင်ဟိုင် ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲ ဝင်လာတာက ဟေးယွဲ့ကလန်သားတွေရဲ့ အတင်းအကျပ် နွေးထွေးပေးမှုကို ခံရမှာ မစိုးရိမ်ရတော့ပါဘူး (အရင်ကဆိုရင် ဝေရှင်း တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အတင်း ဝိုင်းချစ်နေကြတာလေ)။
ချူရှင်းဟီက သူတို့ကို မဟာသူတော်စင်ကြီးဆီ ခေါ်သွားပါတယ်။ နန်းတော်ထဲကို တပည့်သစ် တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာတာကို သိတော့ မဟာသူတော်စင်ကြီးက အရမ်းပျော်သွားပေမဲ့ ဟုဝင်ဟိုင်က အင်းလက်ဖွဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတာ ကြားတော့ မျက်နှာပျက်သွားပါပြီ။
“သူရဲကောင်းလေ။ ငါက အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်း ဘာမှ နားမလည်ဘူးနော်”
မဟာသူတော်စင်ကြီးက ချူရှင်းဟီကို ဘေးဆွဲထုတ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့ ချူရှင်းဟီရဲ့ မျက်နှာမှာတော့ အပြုံးပန်းတွေ ဝေဆာသွားပါတော့တယ်။
လာတဲ့လမ်းမှာ သူ စိုးရိမ်နေတာက (မဟာသူတော်စင်ကြီးကများ အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်း သိနေမလား) ဆိုတာပါ။ အကယ်၍ မဟာသူတော်စင်ကြီးသာ သိနေရင် ဒုက္ခပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မိုးကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ဘက်မှာပဲ။ မဟာသူတော်စင်ကြီးက အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်းကို နွားကို ပလာတာ ကျွေးသလို ဘာမှ နားမလည်တဲ့သူ ဖြစ်နေတာကိုး။
ဘာမှမသိတဲ့ ဆရာက တပည့်ကို သင်ပေးမယ်ဆိုတော့ ဒါဟာ လုံးဝကို သေချာသွားပြီပေါ့။
ချူရှင်းဟီက မဟာသူတော်စင်ကြီးကို အားပေးလိုက်ပါတယ်။
“ဟုဝင်ဟိုင်က ပါရမီရှင်တွေထဲက ပါရမီရှင်နော်။ တကယ့် ပါရမီရှင်တွေက ဘယ်သူမှ သင်ပေးစရာ မလိုဘူး။ ဒါကြောင့် မဟာသူတော်စင်ကြီး စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်လုပ်။ ကျန်တာ ဟုဝင်ဟိုင် ဘာသာ ကြည့်ကျက်လုပ်လိမ့်မယ်။”
“ဟုဝင်ဟိုင်က ဆရာမလိုဘဲ သူ့ဘာသာ လေ့လာနိုင်တဲ့ မဟာပါရမီရှင်လို့ ယုံလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ မဟာသူတော်စင်ကြီး။ သူ့ကို လျှောက်မသင်ပေးပါနဲ့ဦး။ အမှားတွေ သင်ပေးမိရင် သူ့ပါရမီ နှောင့်နှေးသွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ နန်းတော်ရဲ့ တာဝန်က သူ့ကို သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ အလျှံပယ် ပံ့ပိုးပေးဖို့ပဲ။ သူ ဘယ်လို ကျင့်မလဲဆိုတာကတော့ သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”
မဟာသူတော်စင်ကြီးကလည်း ဒါကို လက်ခံပါတယ်။ ရှေးခေတ်တုန်းကလည်း ဆရာမပါဘဲ ကိုယ်တိုင် တတ်မြောက်သွားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတာပဲလေ။ ဒီလူဝကြီး ဟုဝင်ဟိုင်က ကြည့်ရတာ သိပ်မတော်ပုံ ပေါက်ပေမဲ့ အရှင် (ချူရှင်းဟီ) က ဒီလောက်တောင် အမွှမ်းတင်နေမှတော့ သူက ဆရာမလိုတဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်မှာပေါ့။
မဟာသူတော်စင်ကြီးက ဟုဝင်ဟိုင်အတွက် နေစရာ စီစဉ်ပေးသလို ချူရှင်းဟီကလည်း သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ အပုံလိုက်ကြီးကို ဟုဝင်ဟိုင်ဆီ ပို့ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ ချူရှင်းဟီက ဟုဝင်ဟိုင်ကို တစ်ခုပဲ မှာလိုက်ပါတယ်။
“ညီလေးဝင်ဟိုင်။ လျှပ်စီးလက်ဝါးရှင်။ မင်း စိတ်ရှိလက်ရှိသာ သုံးဖြုန်းလိုက်စမ်းပါ။ ဂိုဏ်းရဲ့ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ ကုန်မှာကို လုံးဝ မစိုးရိမ်နဲ့။ ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ တခြားမရှိပေမဲ့ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်ကတော့ ပေါမှပေါပဲ။ ဖန်တီးစမ်းပါ။ မင်း ဖန်တီးလေလေ၊ ငါ အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ပိုပြီး ပျော်လေလေပဲ။”
ဟုပုချီဟာ သူ့သားဆီ ပို့ပေးလာတဲ့ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်ပုံကြီးကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်တွေ ဝဲလာပါတယ်။ ဘယ်ဖခင်ကများ သားသမီး အောင်မြင်တာကို မမြင်ချင်ဘဲ နေမှာလဲ။ ဘယ်ဖခင်ကများ ကိုယ့်သားသမီးကို တန်ဖိုးထားတာ မခံချင်ဘဲ နေမှာလဲ။
(ကုန်းစွန်းမိသားစု။ မင်းတို့ မျက်စိကန်းခဲ့တာပဲ။ ငါ ဟုပုချီ ငါ့သားကို မင်းတို့ဆီ ပညာသင်ဖို့ ပို့တုန်းက ငါ့သားက အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်း ဘာမှ မသိဘူးလို့ မင်းတို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အခု ကြည့်လိုက်စမ်း။)
(မင်းတို့ ကုန်းစွန်းမိသားစုက ငါ့သားအကြောင်း ဘာမှ မသိဘူး။ ငါ့သားက ပါရမီရှင်တွေထဲက ပါရမီရှင်ကွ။)
အဲဒီညမှာ ဟုပုချီဟာ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ သားဖြစ်သူရဲ့ အခန်းထဲမှာ သားအဖချင်း ရင်ဖွင့်စကား ပြောကြပါတယ်။
“ဝင်ဟိုင်။ မှတ်ထားပါ။ ငါတို့ ဟုမိသားစုက ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့ မိသားစု။ ဒါကြောင့် မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ရောက်တဲ့အခါ အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို အမြဲ ကျေးဇူးတင်ပါ။ အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေအတိုင်း ဖြစ်မြောက်အောင် ကြိုးစားပါ”
ဟုဝင်ဟိုင်ကလည်း ခေါင်းကို အသေအချာ ညိတ်လိုက်ပါတယ်။ ဟုမိသားစုရဲ့ အခြေအနေကို သူ အသိဆုံးပါ။ တစ်ချိန်က နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ အင်းလက်ဖွဲ့ မိသားစုဟာ အခုတော့ သူများတွေရဲ့ လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်နေရပါပြီ။ အခု လောကမှာ အင်းလက်ဖွဲ့အကြောင်း ပြောရင် ဘယ်သူက ဟုမိသားစုကို သတိရတော့မှာလဲ။ အားလုံးက ကုန်းစွန်းမိသားစုကိုပဲ ထိပ်တန်းလို့ ပြောနေကြတာပါ။
ဟုမိသားစုဟာ ဟာသတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ အရင်က ရင်းနှီးခဲ့တဲ့ အင်အားစုတွေကလည်း ကုန်းစွန်းမိသားစုဆီပဲ ဖားနေကြပါပြီ။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကသာ ဟုမိသားစု ဆုတ်ယုတ်နေချိန်မှာတောင် အထင်မသေးဘဲ လက်ခံပေးခဲ့တာပါ။
မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရတာက ဟုဝင်ဟိုင်အတွက်တော့ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။ အစက အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ ကတိပေးတုန်းက အားနာလို့ ပြောတယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဒီသယံဇာတ အရင်းအမြစ်ပုံကြီးတွေနဲ့ နန်းတော်ရှင်တွေ သူ့ကို လုနေကြတာကို မြင်တော့။ ဟုဝင်ဟိုင် တစ်ယောက် သူ့ကိုယ်သူ မိုးကောင်းကင်ရဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူလို့တောင် ထင်လာမိပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ သူ့ကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့လို့ပါ။ အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီသာ မရှိရင် သူဟာ သူ့ဘဝမှာ ဒီလောက် တော်တဲ့သူမှန်း သူကိုယ်တိုင်တောင် သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
“အဖေ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ကျွန်တော့်ကို ဘဝသစ် ပေးခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် ဟုဝင်ဟိုင် ဒီကျေးဇူးကို တစ်သက်လုံး မမေ့ပါဘူး။ ဂိုဏ်းမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး အင်းလက်ဖွဲ့ပညာကို အဆင့်မြင့်ဆုံးရောက်အောင် လေ့လာပါ့မယ်။ အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီရဲ့ စေတနာကို အလဟဿ မဖြစ်စေရပါဘူး”
သားအဖနှစ်ယောက် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စကားပြောကြပါတယ်။ နောက်နေ့ မနက်မှာတော့ ဟုဝင်ဟိုင်က သူ့အဖေကို ဂိုဏ်းအပြင်ထိ လိုက်ပို့ပါတယ်။ အိုမင်းစပြုနေတဲ့ သူ့အဖေရဲ့ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း ဟုဝင်ဟိုင်ဟာ ဟုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ထမ်းပိုးနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်လာအောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးပြင်းလာပါ့မယ်လို့ ကောင်းကင်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုလိုက်ပါတယ်။
(ဒီနေ့ကစပြီး ငါ မဟာပါရမီရှင် ဟုဝင်ဟိုင်ဟာ အင်းလက်ဖွဲ့ ဘုရင် ဖြစ်ဖို့ လမ်းကြောင်းကို စတင်ပြီ။)
ဟုဝင်ဟိုင်ဟာ မျှော်လင့်ချက်တွေ အပြည့်နဲ့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ပြန်လာပါတယ်။ အခန်းထဲက သယံဇာတ အရင်းအမြစ် တောင်ပုံရာပုံကြီးကို ကြည့်ပြီး သူ တကယ်ကို တက်ကြွနေပါပြီ။ အိမ်မှာတုန်းကတော့ ဒီလောက် သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေ သုံးပြီး ကျင့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ။ အခုတော့ သူ တကယ် တော်ကြောင်း သက်သေပြရတော့မယ်။
ဟုဝင်ဟိုင် အချိန်မဆွဲဘဲ အင်းလက်ဖွဲ့တွေ ချက်ချင်း စတင်ဖော်စပ်ပါတော့တယ်။
မိုးကြိုးအင်း ကျရှုံး။
ပန်းသုံးပွင့်အင်းကျရှုံး။
ရေခဲအင်း ကျရှုံး။
မိုးပြာရောင်အင်း ကျရှုံး။
တစ်နာရီအတွင်းမှာတင် လျှပ်စီးလက်ဝါးရှင် ဟုဝင်ဟိုင်ဟာ လက်မြန်မှုက တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်မရှိကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပါတယ်။ တစ်နာရီအတွင်း အကြိမ်ပေါင်း ၉၈၂ ကြိမ် ဆက်တိုက် ကျရှုံးသွားတာပါ။ ဒီရလဒ်က ဟုဝင်ဟိုင် ကိုယ်တိုင်တောင် အံ့သြသွားရပါတယ်။
(အဲ။ အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ။ ကျွန်တော်က တကယ်ပဲ မဟာပါရမီရှင် ဟုတ်ရဲ့လားဟင်။)
***